U nas zapłacisz kartą
Pryszcz w uchu - Czy to możliwe?
Leczenie
Istnieje kilka metod leczenia pryszcze, które są wystarczająco delikatne, aby używać w wrażliwym obszarze ucha.
Ciepły kompres lub podkładka termiczna może zmniejszyć stan zapalny i podrażnienie. To może zmiękczyć pryszcz, aby sprowadzić ropę na powierzchnię.
Jeśli krosta spłynie w ten sposób, osoba powinna oczyścić wypływ i delikatnie umyć obszar łagodnym mydłem. Środki czyszczące, takie jak oczar wirginijski lub alkohol, mogą zapobiegać infekcjom.
Lekarstwa sprzedawane bez recepty lub na receptę mogą pomóc w leczeniu trądziku, np .:
- nadtlenek wodoru
- ocierając alkohol
- kremy antybiotykowe, w tym Neosporin lub Polysporin
- produkty zawierające kwas salicylowy
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen (Advil) lub naproksen (Aleve)
W przypadku ciężkiego trądziku lekarz zazwyczaj zaleca leki miejscowe lub układowe wytwarzane z witaminy A. Krem tretinowy jest jednym z najczęstszych. Można również stosować izotretinoinę, ale zazwyczaj jest ona zarezerwowana dla najcięższych przypadków.
Lekarze mogą również zalecać antybiotyki, w tym doksycyklinę lub minocyklinę, aby pozbyć się bakterii. Jednak ten rodzaj leczenia staje się coraz mniej popularny, ponieważ pojawiają się przypadki bakterii opornych na antybiotyki.
Istnieją pewne dowody sugerujące, że olej z drzewa herbacianego może zmniejszyć ciężkość trądziku.
Dermatolodzy mogą również zalecić specjalne kupowane w sklepach kosmetyki trądzikowe lub środki do oczyszczania twarzy w zależności od stopnia trądziku danej osoby.
Co to jest czyrak?
Czyrak pojawia się najczęściej pojedynczo. Jego przebieg jest łagodny i łatwy do wyleczenia. Wystarczą specjalne maści i zachowanie higieny, by nie przenieść zakażenia na inne partie skóry. Czasem choroba ma jednak poważniejszy przebieg i konsekwencje. W przypadku czyraka mnogiego konieczna jest antybiotykoterapia. Nieleczony lub źle leczony, może być przyczyną komplikacji i chorób skóry.
Dermatolodzy absolutnie odradzają leczenie czyraka domowymi sposobami lub farmaceutykami na własną rękę. Szczególnie niebezpieczne jest zakażenie na twarzy. W przypadku braku właściwej higieny możliwe jest przeniesienie zakażenia na inne partie skóry i do krwioobiegu, przez zadrapanie naskórka. Dostanie się bakterii w głąb czaszki, grozi zapaleniem zatoki jamistej, zapaleniem opon mózgowych, a nawet sepsą, a to stan zagrożenia życia. Pierwszymi objawami takiego stanu są drgawki, bóle powiek, zaburzenia widzenia i gorączka.
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
Pryszcz w uchu — najpopularniejsze miejsca występowania
Pryszcz, pryszczowi nierówny. Okazuje się, że te problematyczne krostki mogą występować wewnątrz i na zewnątrz ucha. Do najpopularniejszych miejsc występowania zaliczamy:
- Małżowinę uszną — pryszcz w uchu, który znajduje się wewnątrz lub zewnątrz ucha, nie może być wyciskany. Jeśli sprawia duży ból i jest trudno dostępny, to powinien zostać usunięty przez laryngologa.
- Na płatku ucha — to właśnie w tym miejscu znajduje się wiele gruczołów łojowych, które mogą spowodować zatkanie porów. Co sprzyja powstawaniu pryszczy w tym miejscu? Zaliczamy do tego m.in. noszenie kolczyków w okolicach lub na płatku ucha.
- W kanale słuchowym — pryszcz w uchu w kanale słuchowym może powodować bardzo duży ból. Chcąc go wycisnąć, warto korzystać np. z patyczka Q-tip. Warto jednak wiedzieć, że nieumiejętne usunięcie pryszcza może spowodować wyciek ropy do ucha, co spowodować może groźną infekcję.
- Na chrząstce ucha — w tym miejscu bardzo często gromadzi się pot, brud i bakterie. Noszenie nausznych słuchawek dodatkowo wzmaga rozwój bakterii w tym miejscu.
Sprawdź również: Pryszcze na pośladkach — jak je usunąć? (PORADY)
Jakie są rodzaje pryszczy i co musisz o nich wiedzieć?
Oprócz pryszczy, w uchu mogą powstawać również zaskórniki. Są one mniejsze, ale za to bardziej wytrzymałe niż pryszcze. W praktyce oznacza to, że są trudniejsze do usunięcia, a samo leczenie jest bardziej skomplikowane. Tutaj należy wiedzieć, że woskowina uszna i przytkane gruczoły łojowe są odpowiedzialne za powstawanie tzw. zaskórników białych (występują pod skórą) i zaskórników czarnych (powstają, gdy sebum wchodzi w kontakt z powietrzem). Obecnie pryszcze możemy podzielić na:
- Zaskórniki — dzielimy je na otwarte i zamknięte. Zaskórniki zamknięte nazywamy wągrami i pojawiają się one najczęściej na twarzy. Zaskórniki otwarte powstają w wyniku wypełnienia porów skóry masą składającą się ze zrogowaciałego naskórka i łoju. Następnie dochodzi do utlenienia w nich keratyny, co skutkuje czarną barwą.
- Grudki — to wykwit skóry, który nie zamienia się w stan zapalny.
- Krostki — to rodzaj pryszczy, które przybierają postać pęcherzyków wypełnionych ropą w białym kolorze. Krostki powstają przez bakterie, które zakażają grudki.
- Guzki — to objaw trądziku pospolitego o bardzo ciężkim przebiegu. Ta zmiana skórna wygląda jak wypukła zmiana z naciekiem stanu zapalnego. Efektem guzków są często blizny potrądzikowe.
- Cysty — to pryszcze charakteryzujące się dużym rozmiarem i bolącym zaczerwienieniem wokół. Cysty mogą samoistnie pękać, co powoduje wyciek nieestetycznej substancji w kolorze biało-żółtym.
