U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się pryszcza w uchu - Najlepsze metody i porady
Co zrobić, żeby wągry w uszach nie wróciły?
Wągry w uszach to raczej rzadka przypadłość. Jeżeli jednak już raz się pojawiły, to można się obawiać, że pojawią się kolejny raz. Oto kilka zasad dbania o skórę i organizm, które sprawią, że syfy w uchu, na twarzy czy na plecach nie wrócą tak łatwo:
Odpowiednia dieta – osoby o cerze tłustej i skłonnościach do zaburzeń hormonalnych powinny unikać nadmiaru nabiału. Jeżeli udało pozbyć się pryszczy dzięki jakiejś innej diecie, to warto jej się trzymać. Każdy organizm jest inny i każdy potrzebuje nieco innych proporcji składników odżywczych. Dieta da nam pewność, że czarne wągry nie tylko nie pojawią się w uchu, ale i w innych miejscach ciała.
Dobór kosmetyków – jeśli lekarz stwierdził cerę tłustą ze skłonnością do pryszczy, to trzeba pamiętać o właściwych kosmetykach. Krem najlepiej, żeby był delikatny, raczej nawilżający, minimalizujący wydzielanie sebum. Warto przemywać uszy nie tylko wodą, ale od czasu do czasu płynem micelarnym. Wówczas nawet pojawiająca się krosta w uchu szybko zniknie.
Higiena – tak naprawdę jest najważniejsza. Dbanie o to, żeby wągry w uchu nie miały możliwości się rozwinąć trzeba zacząć od regularnego mycia. Odradzamy raczej stosowanie mydeł wysuszających skórę oraz preparatów z alkoholem. Chyba, że w przypadkach jednorazowej dezynfekcji. Niewskazane jest też wyciskanie wągrów. To ułatwia dostanie się zakażenia do ucha.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
Co to jest czyrak?
Czyrak pojawia się najczęściej pojedynczo. Jego przebieg jest łagodny i łatwy do wyleczenia. Wystarczą specjalne maści i zachowanie higieny, by nie przenieść zakażenia na inne partie skóry. Czasem choroba ma jednak poważniejszy przebieg i konsekwencje. W przypadku czyraka mnogiego konieczna jest antybiotykoterapia. Nieleczony lub źle leczony, może być przyczyną komplikacji i chorób skóry.
Dermatolodzy absolutnie odradzają leczenie czyraka domowymi sposobami lub farmaceutykami na własną rękę. Szczególnie niebezpieczne jest zakażenie na twarzy. W przypadku braku właściwej higieny możliwe jest przeniesienie zakażenia na inne partie skóry i do krwioobiegu, przez zadrapanie naskórka. Dostanie się bakterii w głąb czaszki, grozi zapaleniem zatoki jamistej, zapaleniem opon mózgowych, a nawet sepsą, a to stan zagrożenia życia. Pierwszymi objawami takiego stanu są drgawki, bóle powiek, zaburzenia widzenia i gorączka.