U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na wardze sromowej - Przyczyny, Leczenie i Porady
Zapalenie (ropień) gruczołu Bartholina
Na gruczoł Bartholina (gruczoł przedsionkowy większy) składają się parzyste struktury w dolnej części warg sromowych mniejszych. Struktury te produkują wydzielinę śluzową, która nawilża przedsionek pochwy w czasie podniecenia seksualnego. Zapalenie (ropień) gruczołu Bartholina jest stosunkowo częstą przypadłością
Choroba rozwija się w wyniku blokady ujścia przewodów wyprowadzających i utworzenia cysty – w przypadku jej zakażenia powstaje ropień. Zazwyczaj za ten stan odpowiadają bakterie, w tym Escherichia coli, Streptococcus fecalis, Staphylococcus aureus, rzadziej dwoinki rzeżączki lub chlamydie. Infekcja przebiega z gwałtownymi, nasilonymi objawami miejscowymi – średnica ropnia może rosnąć i osiągać kilka centymetrów. Zapaleniu gruczoł Bartholina zwykle towarzyszy:
- obrzęk jednej części sromu,
- ból,
- niekiedy podwyższona temperatura ciała.
Objawy zaostrzają się podczas stosunku płciowego, chodzenia, siedzenia. Co istotne, w niektórych przypadkach ustępują nagle, wraz z samoistnym opróżnieniem zmiany.
Wyprysk
Kiedy dana osoba ma wyprysk ucha, zauważy suchą łuszczącą się skórę na uchu lub w przewodzie słuchowym.
- Swędzenie wokół lub w uchu
- Wypisać
- Zaczerwienienie
- Obrzęk
Ten stan może być bolesny i powodować infekcję.
Wyprysk może dotyczyć wszystkich obszarów ucha, w tym błony bębenkowej. Osoby z egzemą mają nadaktywny układ odpornościowy. Niektóre wyzwalacze, takie jak stres, pachnące balsamy, tkaniny lub infekcje, powodują stan zapalny skóry.
Leczenie
Leczenie wyprysku ucha zależy od rodzaju wyprysku danej osoby.
Zazwyczaj przepisuje się maść medyczną do zastosowania na tym obszarze. Inną opcją jest miejscowy steryd. Jeśli wyprysk znajduje się w przewodzie słuchowym, można przepisać krople steroidowe.
Ważne jest również rozważenie nawyków związanych ze stylem życia, takich jak:
- Noszenie tkanin takich jak bambus, bawełna lub jedwab
- Minimalizacja ekspozycji na kurz i sierść zwierząt
- Unikanie przetworzonej i silnie zapalnej żywności
W chłodniejsze miesiące zadbaj o odpowiednią ilość świeżego powietrza i użyj nawilżacza. Inne wyzwalacze egzemy to:
- Metal z biżuterii
- Pachnące mydła i balsamy
- Naprężenie
Opuchnięte wargi sromowe – metody leczenia
Łatwo wnioskować, że terapia opuchniętych warg sromowych zależy od przyczyny dolegliwości. Nawiązując do ropnia gruczołu Bartholina, jedną z metod leczenia jest marsupializacja, czyli chirurgiczne nacięcie ropnia i opróżnienie jego zawartości. W przypadku, gdy do owego opróżnienia dojdzie samoistnie, zakłada się sączek i utrzymuje drenaż przez kilka dni (podobnie dzieje się po wyżej wymienionym zabiegu). W czasie leczenia konieczna może być także antybiotykoterapia.
W przypadku nawracających zakażeń sromu i pochwy, których źródłem jest hipoestrogenizm i atrofia urogenitalna, proponuje się zaś lokalną terapię hormonalną (LHT), która zapobiega kolonizacji narządów płciowych przez patogeny.
Co ważne, objawy stanów zapalnych sromu i pochwy – obrzęk, ból, pieczenie, świąd, zaczerwienienie, upławy – łagodzi roztwór chlorowodorku benzydaminy, służący do przemywania zewnętrznych narządów płciowych. Lek ma również zastosowanie w profilaktyce przed- i pooperacyjnej w ginekologii. Benzydamina wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, antyseptyczne i miejscowo znieczulające – skutecznie pomaga przynieść ulgę.
Wargi sromowe – rodzaje
Wargi sromowe większe są mięsiste i pokryte włosami łonowymi, podczas gdy wargi sromowe mniejsze są gładsze i zazwyczaj ukryte pod zewnętrznymi. Funkcja obu par polega na ochronie ujścia pochwy. Charakterystyczne jest to, że powiększają się podczas stosunku płciowego i podniecenia. Jednak u kobiet mogą, poza wielkością, różnić się także barwą – od różowej po lekko fioletową lub brązową, co również nie jest sytuacją, która powinna wzbudzać niepokój.
Przerost warg sromowych mniejszych nie jest rzadkim problemem, chociaż nadal bardzo wstydliwym i wiele kobiet nie przyznaje się do odczuwanego w związku z tym dyskomfortu.
Co zrobić kiedy wargi sromowe są zbyt duże? Zobacz film i poznaj zdanie eksperta
Zobacz film: Przerost warg sromowych. Źródło: Klinika urody.
Zazwyczaj wargi sromowe mniejsze wystają wówczas poza większe, a w niektórych przypadkach ich przerost nie jest symetryczny – jedna z nich jest większa. Jest to jak najbardziej normalna sytuacja i nie należy się niepokoić. Jeżeli jednak kobieta uznaje, że problem przeszkadza jej w normalnym funkcjonowaniu (np. wargi zbyt mocno odznaczają się przy kostiumie kąpielowym, obcisłej bieliźnie i spodniach lub zwijają się, co powoduje ból i otarcia), możliwa jest ich plastyka (tzw. labioplastyka). Praktyka pokazuje, że większość zabiegów ma na celu głównie poprawę estetyki, ale powodem do niepokoju powinny być sytuacje, w których skóra w tym miejscu jest stale zaczerwieniona, opuchnięta i obolała.
Nie w każdym takim przypadku wymagana jest plastyka – objawy mogą świadczyć o otarciach, np. na skutek noszenia zbyt ciasnej bielizny lub ubrań. W czasie trwania podrażnienia przydatne jest więc zrezygnowanie z obcisłych spodni, a zamiast tego założenie zwiewnej spódnicy. Jego efekty można też złagodzić kremami nawilżającymi i łagodzącymi, które są wskazane zwłaszcza po zabiegach depilacji. Należy pamiętać, że preparaty nakłada się tylko na wargi sromowe większe – nigdy mniejsze, które są bardzo wrażliwe na wszelkie substancje chemiczne.
Opuchnięte wargi sromowe – alergia czy niedobór estrogenów?
W przypadku opuchlizny warg sromowych połączonej ze świądem, nieraz stwierdza się dodatnie reakcje alergiczne na minimum jeden czynnik uczulający. Wśród alergenów wymienia się m.in. kosmetyki, konserwanty, substancje zapachowe oraz substancje barwiące. Eliminacja kontaktu z czynnikiem alergicznym z reguły pozwala zakończyć diagnostykę i nie rozpoczynać dodatkowej terapii.
Warto jednak zauważyć, że opuchnięte wargi sromowe i inne zmiany w tym obrębie mogą być także wynikiem niedoboru estrogenów – zwłaszcza u kobiet po menopauzie. Prowadzą do owrzodzeń, krwawych wylewów i zmian budowy sromu. Wargi sromowe mniejsze zaczynają przywierać do warg sromowych większych. Obrzęk i bliznowacenie okolic łechtaczki powodują jej atrofię. Dochodzi do sukcesywnej redukcji podskórnej tkanki tłuszczowej, co – wraz z ograniczoną liczbą włókien kolagenowych i sprężystych – skutkuje utratą napięcia warg sromowych większych i ich obwisaniem. Wargi sromowe mniejsze ulegają dehydratacji. Wejście do pochwy zwęża się, a błona śluzowa przedsionka ulega ścieńczeniu, staje się sucha i blada.
Konsekwencją zmian pomenopauzalnych jest uczucie suchości, świąd, dyspareunia, a także nawracające stany zapalne sromu i pochwy. Najczęściej to zakażenia bakteryjne i drożdżakowe – kandydozy, w których przebiegu występuje właśnie opuchlizna warg sromowych.
