U nas zapłacisz kartą
Rozwiązania dla Pryszczów z Białą Główką - Skuteczne Metody i Porady
Uwaga na tzw. trójkąt śmierci na twarzy
Wyciskanie pryszczy może być niebezpieczne, gdy robimy to w obszarze tzw. trójkąta śmierci. Obejmuje on miejsce w linii prostej od jednego do drugiego kącika ust oraz od kąciów do szczytowej części nosa między oczami. Obszar ten charakteryzuje się bardzo mocnym unaczynieniem żylnym i poprzez naczynia krwionośne jest połączony z obszarami czaszki. W jego obrębie znajdują się odpływy żylne docierające do zatoki jamistej. Co to oznacza? Że jeśli dojdzie do stanu zapalnego w tym obszarze (np. wskutek rozdrapania krosty i jej nadkażenia bakteriami), infekcja może rozprzestrzenić się błyskawicznie dalej, prowadząc do zapalenia zatoki jamistej czy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Szczególnym zagrożeniem są czyraki (zwłaszcza te powstałe nad górną wargą i pod nosem) – czyli ostre stany zapalne wywołane zakażeniem bakteryjnym mieszka włosowego i otaczających tkanek, najczęściej przez gronkowca złocistego. W takiej sytuacji nie należy samodzielnie wyciskać zmian, tylko udać się do dermatologa.
Jeśli pryszcz jeszcze nie prosi się o wyciśnięcie, możesz go „uspokoić” stosując specjalne preparaty na krosty na bazie siarki, kwasu glikolowego, niacynamidu, z dodatkiem kwasu salicylowego. Preparaty tego typu nie tylko łagodzą stan zapalny, ale też lekko złuszczają naskórek (odtykając zatkane ujścia gruczołów), zmniejszają zaczerwienienie, redukują wielkość zmian, mają też działanie kojące. Efekty są szybko widoczne – pierwsze już po kilku godzinach! Można je stosować, jeszcze zanim pryszcz wyjdzie na powierzchnię skóry, a jest już wyczuwalny pod jej powierzchnią. Pastę z gamy Najlepiej stosować na noc nakładając ją punktowo na niedoskonałości, w razie potrzeby można ponawiać aplikację 2-3 razy na dobę.
Wyciskanie pryszczy – tak czy nie?
Pryszcze są rezultatem zablokowania ujść gruczołów łojowych przez nadmiernie produkowane sebum, które staje się pożywką dla bakterii, zwłaszcza gdy dochodzi do nieprawidłowego rogowacenia ujść mieszków włosowych, które odprowadzają łój na powierzchnię skóry. Czop łojowo-rogowy prowadzi do powstania zaskórnika, stanu zapalnego i w końcu wypełnionej ropą krosty (pod wpływem aktywności bakterii, które rozkładają obojętne tłuszcze łoju na wolne kwasy tłuszczowe, mające działanie podrażniające i zapalne). Wskutek zwiększania się ilości sebum dochodzi do pęknięcia ścianek mieszka włosowego (łój nie może wydostać się na powierzchnię normalną drogą, czyli poprzez ujście mieszka), treść łojowa rozlewa się – w ten sposób powstaje bolesny stan zapalny i szpecącą krosta.
Pryszcze są charakterystycznym objawem trądziku pospolitego, ale często pojawiają się też u osób z mniej problematyczną skórą pod wpływem np. zanieczyszczeń, nieodpowiedniej diety (nasilającej stany zapalne) bądź zmian hormonalnych (np. u kobiet – cyklicznie przed miesiączką). Głębokie, ropne, bolesne krosty – zlokalizowane głównie na linii żuchwy i brodzie – są też typowym objawem tzw. trądziku wieku dorosłego. Mimo że jest ich mniej niż w przebiegu trądziku młodzieńczego, są one trudniejsze do usunięcia i trudno jest je wycisnąć.
Trądzik ? Wypróbuj skuteczną pielęgnację DLA SKÓRYSKŁONNEJ DO TRĄDZKU Normaderm
1 Badania kliniczne na grupie 50 kobiet ze skórą skłonną do powstawnia trądziku. Skóra wrażliwa. Stosowanie: 2x dziennie przez 8 tygodni.
Pryszcze – Guzki i guzy
Jak wyglądają guzy?
Są podobne do grudek, ale o ile grudki są umiejscowione dość płytko, to guzy rozwijają się w głębszych warstwach skóry. Po naciśnięciu takiego guza (jest na wierzchu czerwony) czuć wyraźnie ból i twardość umiejscowioną dość głęboko.
Jak powstają guzy?
Guzy powstają w sposób podobny do grudek tzn. najpierw dochodzi do powstania luki w ścianie pora skóry, a następnie luka ta wypełnia się zanieczyszczeniami, dołączają się bakterie i rodzi się problem.
Problem jest tym większy, że głęboko w skórze może dojść do kolejnych pęknięć i tworzenia się kolejnych luk i w ten sposób guz rośnie i wypełnia głęboko położone warstwy skóry.
Jak postępować z guzami?
Nawet jeśli mocno się postarasz, to guza i tak nie wyciśniesz. Jest to oczywiście niewskazane, a powiedziałabym wręcz, że absolutnie zabronione. Próbując wycisnąć guza możesz jedynie doprowadzić do rozlania się jego zawartości wewnątrz skóry i rozprzestrzenić problem na większe powierzchnie.
Pojedyncze guzki mogą (i powinny) zanikać tak, jak grudki. Możesz je smarować po wierzchu środkami przeciwbakteryjnymi i też powinny zadziałać, choć nie tak dobrze, jak przy grudkach (muszą głębiej penetrować skórę).
Jeśli masz skłonności do tworzenia się guzów i masz ich sporo na ciele – konieczne będzie leczenie dermatologiczne, prawdopodobnie ogólnoustrojowe (tabletki). Samodzielnie niewiele zdziałasz.
Wyciskanie pryszczy – krok po kroku
Pamiętaj, że wyciskanie pryszczy powinno zawsze być wyjściem awaryjnym, a nie codziennym „nawykiem” pielęgnacyjnym skóry z problemami. Na dłuższą metę metoda ta przynosi więcej szkód niż korzyści, bowiem gwałtownie opróżnione gruczoły łojowe zaczynają w pewnym momencie nadrabiać straty i dochodzi do wzmożonej produkcji łoju.
Trądzik neuropatyczny
Są osoby wręcz obsesyjnie uzależnione do wyciskania pryszczy – mówimy wtedy o tzw. trądziku neuropatycznym, który jest rodzajem zaburzenia psychicznego. Problem ten dotyka zwykle młodych kobiet z niską samooceną, lękami, nierzeczywistą oceną własnego wyglądu, które za wszelką cenę chcą wyglądać perfekcyjnie! Dlatego każdą, nawet najmniejszą i wręcz niewidoczną gołym okiem zmianę na skórze próbują usunąć, a po wyciśnięciu krosty czują chwilowe zadowolenie, które następnie przeradza się w żal i złość.
Raniuszek, czyli puchata kuleczka
Inaczej nie można opisać tego zwierzątka – to naprawdę puszysta kulka, wielkości piłeczki pingpongowej. Do tej kuleczki natura przyczepiła nieproporcjonalnie długi ogon, jakby od wiele większego ptaka. Ogonek to aż 2/3 długości raniuszka! Ta puszysta kuleczka uzupełniona jest dwoma czarnymi oczkami i maleńkim ale ostrym dziobkiem.
Dokładne ubarwienie raniuszka zależy od podgatunku. W Polsce możemy się natknąć na dwa podgatunki: nominatywny (typowy) z białą główką oraz czarnobrewy (z biało-czarną główką). Ten pierwszy żyje głównie w Skandynawii i na wschodzie Europy, aż po Azję, zaś czarnobrewy w środkowej Europie. Żeby było ciekawiej, na granicy występowania te podgatunki się mieszają. Prawdopodobnie właśnie takie mieszańce są na zdjęciach. Większość osobników ze stadka miały białe głowy, ale kilka z nich miało delikatnie zaznaczone czarne brwi.
Jak już wspomniałem, tułów raniuszka jest mniej więcej wielkości piłeczki pingpongowej, ale ogon sprawia, że ma on łącznie około 15 cm długości. Pomimo takiej długości, waży zaledwie do 10 gramów. Czy to dużo? Natrafiłem na porównanie, że to tyle co 3 tabletki przeciwbólowe 😉 Znana sikora bogatka ma porównywalną długość a waży 2-3 razy więcej.
