Pryszcze w ciąży - jak radzić sobie z trądzikiem podczas oczekiwania na dziecko

Leczenie trądziku retinoidami

„Retinoidy – czy jest się czego bać?” Wpisując w Google pytanie o terapię izotretynoiną naczytamy się hm… wielu nieprawdziwych informacji. Zaczynając od „masakrycznie wysuszonej, pękającej skóry, która już nigdy nie doszła do siebie”, po „depresję i bardzo złe samopoczucie”. Ok, faktycznie retinoidy mogą powodować wysuszenie skóry, krwawienie ze śluzówek, wśród działań niepożądanych znajdziemy też obniżony nastrój, depresję czy wzmożony lęk. Ale czy warto słuchać rad z internetów, zamiast po prostu poradzić się lekarza?” – pytają specjalistki z Dermatolook.

I od razu wyjaśniają:

„Retinoidy, jak wszystkie leki, nie są obojętne dla naszego organizmu. Ich stosowanie niesie za sobą szereg działań ubocznych związanych z nadmiarem witaminy A w organizmie, wśród których najczęściej spotykamy suchość skóry, błon śluzowych, zapalenie spojówek czy zapalenie czerwieni wargowej. Dość często dochodzi też do zwiększenia stężenia złego cholesterolu we krwi, zmian w morfologii oraz wzrostu stężenia enzymów wątrobowych.

Pacjent w trakcie terapii zgłaszać może ogólną nadwrażliwość skóry, skłonność do wysypek, niekiedy pojawiają się też bóle mięśniowe. Brzmi strasznie? W wersji „z ulotki” na pewno! Skoro lek ma tyle działań niepożądanych, czemu tak chętnie go stosujemy? Bo działa! I potrafi zdziałać cuda! Odniosę się jednak do działań niepożądanych – podczas terapii pacjent jest ściśle monitorowany, to znaczy, że widzi się z lekarzem mniej więcej raz w miesiącu.

Cyklicznie wykonywany jest też panel badań, które pozwalają wychwycić działania niepożądane i dostosować odpowiednią dawkę leku. Większość z tych działań zależy właśnie od dawki, stąd lekarz widząc niepokojące objawy u pacjenta może zmodyfikować dawkę dobową izotretynoiny, eliminując dolegliwości.

W tym właśnie tkwi cały sekret skutecznej i bezpiecznej terapii retinoidami. Po takim leczeniu zwykle słyszymy od pacjenta „ojej skóra jest zdrowa, czuję się świetnie, a w internecie tyle czytałem złego o tym leczeniu!” Macie wątpliwości? Zamiast odpalać Google, porozmawiajcie z lekarzem” – piszą dziewczyny z Dermatolook.

Co to są retinoidy?

Retinoidy to grupa związków chemicznych wykazujących aktywność witaminy A. Regulują procesy namnażania i różnicowania się komórek, modulują funkcjonowanie układu immunologicznego, wspomagają procesy widzenia. Jako leki retinoidy znalazły zastosowanie w leczeniu rozmaitych schorzeń dermatologicznych, a także w terapii niektórych nowotworów. Najbardziej znane jest zastosowanie retinoidów na trądzik. W celu leczenia trądziku można stosować zarówno retinoidy doustne, jak i stosowane zewnętrznie retinoidy (krem). Warto podkreślić, że retinoidy bez recepty nie są dostępne. Wynika to z faktu, że u osób stosujących retinoidy doustne skutki uboczne mogą być dość poważne.

Wyróżnić można trzy generacje retinoidów:

• retinoidy I generacji, czyli związki naturalne (witamina A, tretinoina, izotretinoina)
• retinoidy II generacji, czyli syntetyczne analogi witaminy A
• retinoidy III generacji, czyli retinoidy poliaromatyczne

Nieestetycznie wyglądające pryszcze pojawiające się na całej twarzy (a czasem też na plecach, dekolcie czy ramionach…) mogą skutecznie obniżyć jakość życia. Ale nie musi tak być. Trądzik jest przecież w większości przypadków chorobą do wyleczenia. Na szczęście coraz częściej zdajemy sobie z tego sprawę. Efekt? Wiele z nas regularnie korzysta z pomocy dermatologa.

Podczas ustalania terapii rozpoczynają się jednak pytania: czy to będzie bolało? Czy stan mojej skóry się nie pogorszy? A co ze skutkami ubocznymi? Dermatolook, czyli trzy dermatolożki (Julia Lanckorońska, Aleksandra Malewska i Marta Wieczorek) wyjaśnia.

„Dermatologia to rozliczne choroby, które często mają podłoże genetyczne”. Dermatolog wyjaśnia, czy można uchronić się przed chorobami, które mają nasze matki

Trądzik w ciąży – przyczyny powstawania i bezpieczne metody leczenia

Za trądzik w ciąży najczęściej odpowiedzialne są hormony. Jak go skutecznie i bezpiecznie leczyć?

Kiedy byłam w ciąży (już w I trymestrze) doświadczyłam czym jest trądzik i jak skutecznie potrafi zepsuć nastrój ciężarnej kobiecie. Wydawałoby się to dziwne, JA, dermatolog a jednak trądzik spędzał mi sen z oczu. Problem polegał jednak na tym, że ja trądzik miałam nie na twarzy (no może minimalny) ale na całych plecach. O zgrozo! Jak tu posmarować samodzielnie, po pierwsze taki duży obszar ciała a po drugie coś do czego nie sięgam? (miałam wrażenie, że wraz z powiększającym się brzuchem skracają mi się kończyny górne 🙂 ). Jeśli ktoś mnie obserwuje to wie, że byłam samo(dzielną) matką i tu wyprzedzam Wasze pytania dlaczego nie mogłam poprosić partnera o pomoc w pielęgnacji skóry pleców (ale nie o tym miałam tu napisać).

Tuż po zakończeniu karmienia a nawet już w trakcie trwającej laktacji, trądzik całkowicie ustąpił. Często trafiając do lekarza czy kosmetologa możecie się spotkać ze stanowiskiem, że lepiej poczekać z leczeniem trądziku do zakończenia ciąży a najlepiej leczyć go po zakończeniu laktacji. Ja też nierzadko sama doradzam tak swoim pacjentkom, bo wiem, że zmiany trądzikowe często same ustępują! Przede wszystkim rozważam korzyść wynikającą z leczenia nad ryzykiem potencjalnej toksyczności leku dla płodu. Stąd niestety wynika wiele trudności terapeutycznych.

Oczywiście na rynku dostępne są bezpieczne opcje leczenia i dla pacjentek w ciąży i dla pacjentek karmiących piersią i można opracować skuteczne schematy terapeutyczne. Z roku na rok pojawiają się też nowe badania substancji aktywnych, które będą bezpieczne dla Was i Waszego dzieciątka.

Spis treści:

Opryszczka narządów płciowych w ciąży

Opryszczkę narządów płciowych wywołuje wirus HSV 2. Pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym pojawiają się się w obrębie narządów płciowych i odbytnicy. Pękają po kilku dniach, a w ich miejscu tworzą się bolesne owrzodzenia. Wirus HSV 2 może powodować gorączkę. Charakterystyczne jest także powiększenie węzłów chłonnych.

Opryszczka warg sromowych w ciąży to bardzo duże zagrożenie dla płodu. Dziecko może się zarazić wirusem, będąc jeszcze w łonie matki. Zakażenie wewnątrzmaciczne może być tragiczne w skutkach. W niektórych przypadkach powoduje wodogłowie, małogłowie lub uszkodzenie centralnego układu nerwowego u dzieci. Opryszczka w III trymestrze ciąży może być przyczyną przedwczesnego porodu.

Opryszczka narządów płciowych w ciąży jest też niebezpieczna w momencie rozwiązania. Podczas porodu naturalnego mama może zarazić dziecko. Dlatego duże zmiany wirusowe w okolicach sromu są wskazaniem do zabiegu cesarskiego cięcia.

---

pryszcze