U nas zapłacisz kartą
"Pryszcz na szyi - Przyczyny, leczenie i porady"
Trądzik na szyi – przyczyny i leczenie
- Trądzik na szyi to problem, który częściej dotyka osób dorosłych niż młodzieży.
- Pojawianie się pryszczy na szyi może mieć wiele przyczyn. Największe znaczenie odgrywają hormony.
- Zwalczanie trądziku na szyi wymaga odpowiedniej higieny skóry, zmiany stylu życia i diety, a także stosowania odpowiednich kosmetyków.
- Najskuteczniejszym sposobem przeciwdziałania dolegliwości jest leczenie pryszczy na szyi pod kontrolą lekarza.
Trądzik na szyi pojawia się zwykle pod wpływem zaburzeń hormonalnych i często dotyczy kobiet powyżej 25. roku życia. Wypryski na szyi wymagają odpowiedniej pielęgnacji, a często również profesjonalnego leczenia pod kontrolą dermatologa. Od czego robią się pryszcze na szyi i jakie są skuteczne metody leczenia dolegliwości?
Trądzik wieku dojrzałego – winne nie tylko hormony
W przeciwieństwie do trądziku zwanego młodzieńczym, bardzo rzadko się zdarza, by przyczyną zmian skórnych były ogólnoustrojowe zaburzenia hormonalne. Dlatego próby leczenia za pomocą pigułek antykoncepcyjnych często dają tylko okresową poprawę – po odstawieniu hormonów problem powraca.
Co więc jest przyczyną trądziku nękającego dorosłych? W pierwszej kolejności stres. Powoduje on nadmierną ekspresję 5-alfa-reduktazy w skórze, szczególnie w gruczołach łojowych. Oznacza to tyle, że stres nasila nadreaktywność androgenu, hormonu odpowiadającego za wzmożoną produkcję łoju. Podobne skutki, chociaż pośrednio, ma również dieta obfitująca w produkty o wysokim indeksie glikemicznym, wysokoprzetworzone, z fast foodami na czele.
Takie menu powoduje gwałtowny wzrost poziomu insuliny we krwi, co stymuluje produkcję androgenów i w konsekwencji nasila łojotok. A to właśnie początek całego zła. Produkowana w nadmiernych ilościach wydzielina gruczołów łojowych jest gęściejsza niż zwykle i z dużym trudem wydostaje się na powierzchnię skóry. Ponieważ jednocześnie wzmożony jest proces rogowacenia naskórka, część wydzieliny zostaje zamknięta w ujściach przewodów łojowych i tak tworzą się zaskórniki.
W zaczopowanych gruczołach łojowych są doskonałe warunki do rozwoju bakterii beztlenowych i innych drobnoustrojów, które prowokują stany zapalne – na skórze powstają krostki, grudki, potem guzki i ropne nacieki. Poza stresem i złą dietą do wystąpienia zmian skórnych przyczyniać może się też np. intensywne opalanie (słońce co prawda wysusza skórę i okresowo minimalizuje zmiany trądzikowe, ale już jesienią znów znacznie się one nasilają), nadwrażliwość na niektóre pokarmy czy stosowanie nieodpowiednich kosmetyków (o ciężkim podłożu, wieloskładnikowych, perfumowanych).
NAJCIEKAWSZE WPISY
- Masaż twarzy Kobido – japoński lifting twarzy (bez skalpela)
- Kamień gua sha – efekty stosowania masażu w 8 krokach
- Co to jest laminowanie włosów? Uzyskaj taflę włosów
- Olejowanie włosów – wszystko o olejowej pielęgnacji
- Kaszka na twarzy: jak się jej pozbyć? (SKUTECZNE SPOSOBY)
- Retinol – jak stosować? 10 pytań i odpowiedzi – nasz poradnik
- Jak szczotkować ciało na sucho? Pobudź swoją skórę do życia
- Metoda OMO – 3 etapy mycia włosów. Czy warto?
- Usuwanie wągrów w domu – jak to zrobić? 4 skuteczne kosmetyki
- Najlepsze szczotki do włosów – zobacz nasze top 5!
Cześć! To my, dziewczyny z drogerii horex.pl 🙂 Specjalnie dla Ciebie testujemy, sprawdzamy, opisujemy i weryfikujemy wszystko, co związane z…
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
Krosty na szyi – przyczyny
Nasza skóra codziennie jest narażona na działanie zmieniających się czynników zewnętrznych. Skóra na twarzy jest bardzo delikatna, co ma wpływ na występowanie zmarszczek, podrażnień i przesuszeń. To właśnie niewielka ilość gruczołów łojowych w okolicy szyi i twarzy ma związek z występowaniem np. zmarszczek.
Przyczyną wielu kompleksów są krosty na szyi, które przybierają postać wysypki lub dużych ropnych krost, którym często towarzyszy ból, zaczerwienienie i dyskomfort. Mówiąc o krostach na szyi i innych partiach na ciele pod uwagę trzeba wziąć wiek. Jeśli zmiany skórne występują w wieku nastoletnim, to najprawdopodobniej chodzi o trądzik pospolity.
Co powoduje krosty na szyi?
Skóra na szyi jest delikatna, co ma duży wpływ na pojawienie się krostek i wysypki. Krosty na szyi, żuchwie lub brodzie w wieku dorosłym mają związek z tzw. trądzikiem późnym. Zmiany skórne są wynikiem zaburzeń hormonalnych, złej diety, stosowaniem leków lub używek oraz np. zbyt dużą produkcją sebum, zakażeniem bakteryjnym lub rogowaceniem mieszków włosowych.
Inną przyczyną może być alergia. Krostki i wypryski w okolicy szyi mogą występować po kontakcie z czynnikami drażniącymi. Możemy do nich zaliczyć m.in. Kosmetyki, środki czystości lub leki. Czerwone krostki są najczęściej efektem alergii kontaktowej, a problem potrafi sam zniknąć, gdy zrezygnujemy ze stosowania np. alergizującego kosmetyku. W sytuacji, gdy nie jesteśmy w stanie sami określić przyczyny występowania krostek, to czas, by skonsultować się z lekarzem. Okazuje się, że jedną z przyczyn występowania zmian skórnych mogą być choroby ogólnoustrojowe. Zaliczamy do nich np. tarczycę, cukrzycę typu II lub choroby wątroby.
