U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na szyi po 30 - Jak poradzić sobie z tą kłopotliwą dolegliwością?
Skąd więc te defekty skórne u kobiet po 30-stce? Jakie są przyczyny „dorosłego „trądziku?
Najczęściej jest to spowodowane wzrostem stężenia męskich hormonów płciowych – androgenów. Fizjologicznie poziom tych hormonów rośnie przed miesiączką, czyli w II fazie cyklu. Niefizjologiczne wahania mogą być spowodowane odstawieniem tabletek antykoncepcyjnych albo stosowaniem źle dobranych tabletek.
Przyczyną wahań hormonalnych jest często tryb życia, któremu towarzyszy ciągły stres, pośpiech i zmęczenie spowodowane brakiem czasu na odpoczynek.
Również zanieczyszczenie środowiska czy praca w klimatyzowanych pomieszczeniach, negatywnie wpływa na stan skóry. Efektem ubocznym pracy klimatyzatora jest wysuszanie powietrza i słaba wilgotność przez co gruczoły łojowe zmuszone są do nadmiernej pracy.
Wrogiem naszej cery mogą być ponadto kosmetyki, których używamy na co dzień. Zrezygnujmy z tych, które zatykają pory. Rozpoznamy je po składzie – zawierają oleje mineralne, sztuczne kolo ranty i PVP.
Negatywne działanie wykazują również niektóre leki: steroidy czy leki przeciwdrgawkowe.
Twoja mama lub siostra również miały trądzik w wieku 30 lat? – niestety może mieć on podłoże genetyczne, więc jest cechą, którą dziedziczymy po naszych najbliższych.
Kiedy na naszej twarzy już pojawi się trądzik, powinniśmy unikać ostrych potraw, alkoholu, a nawet papierosów – mogą zaostrzyć przebieg choroby. W walce z trądzikiem pomocne może być wyeliminowanie nabiału, glutenu, pokarmów bogatych w jod, słodyczy oraz kakao.
Cukier a trądzik? Naukowcy już od lat widzą zależność pomiędzy nadmiarem spożywanego cukru a trądzikiem. Cukier stymuluje produkcję insuliny, a to sprzyja powstawaniu pryszczy.
Jak pozbyć się wyprysków na twarzy u dorosłych?
Metody przeciwdziałania wypryskom na twarzy po 30., 40., 50. roku życia zależą przede wszystkim od przyczyny dolegliwości. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem, który może pomóc je ustalić.
Zawsze w przypadku pojawiania się krost na twarzy w dorosłym wieku warto:
- zmienić dietę – eliminacja tłustych potraw, słodyczy i dużej ilości nabiału z diety może pomóc w walce z wypryskami,
- stosować odpowiednie kosmetyki – dostosowanie kosmetyków do typu skóry i jej potrzeb, (żel do mycia, tonik, krem na wypryski na twarzy),
- wypróbować domowe sposoby na ropne pryszcze – maseczki na bazie glinki, delikatne złuszczanie za pomocą peelingów enzymatycznych, stosowanie octu jabłkowego lub leków dostępnych bez recepty zawierających kwas salicylowy i azelainowy oraz nadtlenek benzoilu,
- stosowanie leków na receptę – w niektórych przypadkach konieczne może być skonsultowanie się z dermatologiem i zastosowanie leków na receptę.
Co na wypryski na twarzy po 30., 40. i 50. – leki na receptę
W przypadku nasilonych dolegliwości skórnych zalecana jest konsultacja z lekarzem. Dermatolog na podstawie wywiadu z pacjentem i badania może ustalić przyczynę występowania wyprysków i dobrać najodpowiedniejsze metody leczenia. Najczęściej wykorzystywane są preparaty miejscowe, takie jak retinoidy (np. Isotrex, Izotziaja), preparaty regulujące wydzielanie sebum (np. Acnatac, Duac), a w przypadku zakażeń – antybiotyki na pryszcze ropne (np. Dalacin T, Klindacin T).
W niektórych przypadkach lekarz może zaproponować kobietom leki hormonalne (np. Cyprodiol, Syndi-35), a jeśli zmiany skórne mają związek z menopauzą – hormonalną terapię zastępczą, która może wpłynąć na poprawę stanu skóry.
e -Konsultacja z Receptą Online TrądzikWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Jak leczyć krostki na szyi?
W zależności od objawów krostek na szyi, stosuje się inne metody leczenia. Zaskórniki, czerwone krostki na szyi lub niewielkie grudki leczy się najczęściej miejscowo.
Jak zatem się ich pozbyć? Do najczęściej stosowanych preparatów zaliczają się:
- nadtlenek benzoilu, który ma miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne,
- kwas azelainowy - działa wybielająco, złuszczająco, a także przeciwzapalnie,
- antybiotyki (głównie makrolidy),
- pochodne witaminy A (tretinoina, adapalen i tazaroten) - mające za zadanie złuszczać naskórek, hamować jego rogowacenie.
Krosty pojawiają się nie tylko po goleniu na nogach, ale także na twarzy i szyi u dorosłych mężczyzn. Jest to wyniki podrażnienia skóry i powstania stanu zapalnego w mieszkach włosowych przez wrośniętego włoska, który nie został odpowiednio usunięty.
Aby pozbyć się krostek po goleniu, należy rozpocząć działania profilaktyczne. Skóra musi być odpowiednio oczyszczona i nawilżona. Nie powinno się golić na sucho. Dodatkowo może pomóc wykonanie peelingu raz czy dwa razy w tygodniu.
Natomiast na bolące pryszcze na szyi, przybierające postać torbieli, guzów czy owrzodzeń stosuje się dodatkowo doustne antybiotyki, najczęściej tetracyklinę, erytromycynę lub klindamycynę, ze względu na szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego.
Niekiedy do terapii włącza się doustne glikokortykosteroidy lub retinoidy. Dostępne są one również w postaci maści.
Na krosty na szyi nie ma tak naprawdę domowych sposobów. Zmiana używanych kosmetyków jedynie wspomoże leczenie, ale nie zniweluje problemu występowania wyprysków.
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
Pielęgnacja skóry szyi z trądzikiem
Skóra dotknięta trądzikiem wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Przede wszystkim należy unikać kosmetyków ze składnikami komedogennymi, czyli zapychającymi pory. Są to m.in. parafina, lanolina, olej kokosowy. Nie oznacza to jednak, że trzeba zrezygnować z kremów nawilżających, a wręcz przeciwnie – cera trądzikowa bardzo często jest odwodniona. Należy jednak szukać lekkich kremów do cery tłustej, np. z kwasem hialuronowym. Na noc warto z kolei nakładać złuszczający krem z kwasem, np. migdałowym czy salicylowym.
Najważniejsze jest dokładne oczyszczanie, które usunie ze skóry nie tylko makijaż i kurz, ale przede wszystkim nagromadzone sebum. Skórę myjcie dwa razy dziennie, stosując żele przeznaczone do cery trądzikowej lub łagodne pianki i hipoalergiczne emulsje myjące. Raz w tygodniu nałóżcie na skórę peeling enzymatyczny, żeby usunąć martwe komórki naskórka. Unikajcie peelingów ziarnistych, które mogą naruszyć ropne krostki, utrudniając ich gojenie i roznosząc bakterie.
Po myciu zawsze pamiętajcie o przetarciu skóry tonikiem do cery trądzikowej, który przywróci fizjologiczne pH oraz zadziała ściągająco, antybakteryjnie i lekko złuszczająco.
Składniki, które polecane są w pielęgnacji skóry trądzikowej, to przede wszystkim:
- kwas salicylowy,
- kwas migdałowy,
- kwas azelainowy,
- niacynamid,
- retinoidy (w tym retinol i kwas retinowy),
- cynk,
- olejek z drzewa herbacianego.
