U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na szyi po 40 - Przyczyny, Skuteczne Leczenie i Porady
Ropne wypryski na twarzy po 40
Wyróżniamy kilka rodzajów zmian na skórze. Każda z nich daje objawy, które obejmują różnego rodzaju krosty.
Trądzik
Trądzik objawia się dużymi krostami z ropną końcówką lub małymi zaskórniakami. Zaskórniki rozszerzają się na powierzchni skóry i z powodu działania na nich tlenu, stają się czarne. Występują najczęściej na skórze twarzy. Wypryski na twarzy pojawiają się, gdy martwy naskórek, bakterie, brud zatka pory. Przyczyny wystąpienia trądziku:
- zaburzony poziom hormonów, spowodowany dojrzewaniem, ciążą, menopauzą,
- zażywane lekarstwa, takie jak antykoncepcyjne środki, lub kortykosteroidy,
- niewłaściwa dieta – bogata w produkty o wysokim indeksie glikemicznym,
- uwarunkowania genetyczne – jeżeli problem występował u rodziców.
Grudki
Grudka jest wzniesionym fragmentem tkanki skórnej o nieregularnych brzegach i niezauważalnych prawie granicach. Mogą mieć różny kształt, barwę i wielkość, również łączyć się i przybierać, postać wysypki. Mogą obejmować skórę całego ciała, także twarzy, dlatego mogą być mylone z trądzikiem.
Trądzik torbielowaty
Jest to najbardziej zaawansowana odmiana trądziku. Tworzy się, gdy cysty znajdują się w głębokich warstwach skóry. Może to wynikać z wielu zmian hormonalnych, bakterii, tłuszczu i suchych komórek skóry, które dostają się głęboko do porów. Zmiany w trądziku torbielowatym mogą wystąpić na twarzy, brodzie, plechach, klatce piersiowej, szyi, ramionach. Są z reguły większe od zwykłego trądziku i bardziej bolesne. Mają czerwony kolor i są wypełnione ropą. Mogą pękać i powodować blizny.
Ropne pryszcze i krostki na twarzy – objawy zmian skórnych u dorosłych
Zmiany skórne u dorosłych mogą przybierać różne formy. Zdecydowanie rzadziej niż u nastolatków mają charakter trądziku rozsianego na całej twarzy. Zwykle występują na określonym obszarze (trądzikowa mapa twarzy) lub pojawiają się punktowo. Wśród najczęściej spotykanych objawów zmian skórnych u dorosłych można wyróżnić:
- bolesne wypryski na twarzy – dolegliwości pojawiają się zwykle już w trakcie tworzenia się zmiany. Bolące ropne pryszcze są wynikiem zakażeń bakteryjnych i mogą wymagać leczenia antybiotykiem miejscowym (np. Dalacin T, Klindacin T),
- swędzące wypryski na twarzy – świąd często towarzyszy wypryskom na skórze i pojawia się często przed widocznymi objawami. Chociaż swędzenie jest naturalną reakcją organizmu na stan zapalny, zbyt intensywne drapanie może prowadzić do pogorszenia stanu skóry i rozprzestrzeniania się infekcji,
- ropne podskórne pryszcze – wypryski rozwijające się pod powierzchnią skóry są zwykle bardzo bolesne. Spowodowane są zablokowaniem gruczołów łojowych i mogą prowadzić do tworzenia się dużych, czerwonych guzów na skórze.
- nagłe wypryski na twarzy – gwałtowne pojawienie się rozsianych wyprysków na twarzy zwykle jest wynikiem reakcji alergicznej.
Ropne wypryski na twarzy po 30-tce
Wypryski na twarzy po 30. roku życia to problem, z którym zmagają się kobiety i mężczyźni. Główną przyczyną problemu są zwykle wahania hormonalne, które prowadzą do wystąpienia wyprysków. W przypadku kobiet są to przede wszystkim zmiany związane z cyklem menstruacyjnym i ciążą, a w niektórych przypadkach z zespołem policystycznych jajników. U mężczyzn za powstawanie pryszczy po 30. odpowiada przede wszystkim zbyt wysoki poziom androgenów.
Dodatkowo po 30. roku życia skóra zaczyna tracić elastyczność i zdolność do regeneracji, co może prowadzić do zatykania się porów i powstania wyprysków.
Czym jest trądzik na szyi?
Trądzik na szyi jest przypadłością charakteryzującą się występowaniem twardych krost na szyi i pryszczy na karku. Dolegliwość dotyczy najczęściej osób dorosłych, szczególnie kobiet po 25. roku życia. Bardzo często jest objawem tzw. trądziku późnego. Powstawanie krost na szyi przebiega podobnie, jak na innych częściach ciała, takich jak twarz, plecy czy klatka piersiowa, ale ze względu na umiejscowienie zmiany mogą wymagać specyficznego podejścia do leczenia.
Pryszcze na szyi u młodzieży
Trądzik na szyi u nastolatków ma podłoże hormonalne. Za ich powstawanie odpowiada przede wszystkim testosteron, który prowadzi do zwiększonej produkcji sebum przez gruczoły łojowe, co może powodować zablokowanie porów i prowadzić do powstania pryszczy i wyprysków. U młodzieży trądzik na szyi raczej nie występuje samoistnie. Zmiany skórne w tym rejonie wynikają najczęściej z rozległego i zaawansowanego trądziku na twarzy.
Krosty na szyi u dorosłych
Trądzik na szyi u dorosłych może być spowodowany wieloma czynnikami. U niektórych osób problem ten może się utrzymywać od młodości, inni mogą zacząć doświadczać symptomów trądziku na szyi po 25. roku życia. Problem dotyczy szczególnie kobiet. Częstość występowania trądziku późnego (który może objawiać się występowaniem wyprysków na szyi) wynosi u nich ok. 54 % (dla porównania u mężczyzn 40%). Zmiany trądzikowe na szyi u dorosłych mogą pojawiać się w przebiegu chorób przewlekłych, takich jak np. choroby tarczycy lub cukrzyca typu II.
Co oznaczają krosty na szyi z tyłu?
Trądzik pospolity atakuje głównie twarz, plecy i ramiona, rzadziej natomiast szyję i dekolt. Jednakże u niektórych pacjentów zmiany skórne występują tylko na plecach, karku czy za uszami.
Pryszcze na karku i plecach przybierające postać guzów i ropnych torbieli są typową oznaką tzw. trądziku ropowiczego, więc rzadkiej odmiany trądziku pospolitego.
Co więcej, krosty na szyi z tyłu z czasem mogą zacząć się zlewać w większe wykwity, a nawet tworzyć owrzodzenia z głębokimi naciekami zapalnymi. Wówczas diagnozuje się u chorego tzw. trądzik skupiony - jest to rzadka odmiana dermatozy, która atakuje głównie młodych mężczyzn.
W bardzo skrajnych przypadkach rozwija się tzw. trądzik piorunujący, który charakteryzuje się występowaniem na skórze rozpadających się guzów i krwotocznych owrzodzeń, które z czasem przekształcają się martwicze strupy.
Charakterystyczne dla tej najcięższej postaci trądziku jest to, że poza wykwitami skórnymi pojawiają się też objawy ogólnoustrojowe, takie jak:
- gorączka,
- osłabienie,
- utrata masy ciała,
- bóle mięśni i stawów,
- powiększenie wątroby i śledziony.
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
