U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na tyłku - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Ropne wypryski na pośladkach
Swędzące, bolesne, ropne krosty na pośladkach i udach występują nie tylko przy trądziku skupionym, ale też w przebiegu schorzenia znanego jako ropne zapalenie gruczołów apokrynowych (łac.: Hydradenitis suppurativa). Choroba ta ma nieznaną etiologię.
Od czego robią się takie krosty na pośladkach? Funkcjonujące równorzędnie hipotezy zakładają, iż może ona być efektem takich procesów, jak:
- zatkanie przewodu mieszka włosowego,
- przeniesienie zapalenia mieszków włosowych na gruczoły apokrynowe - w świetle tej teorii część naukowców i lekarzy nazywa tę chorobę trądzikiem odwróconym (łac. Acne Inversa),
- zakażenia Streptococcus milleri, Staphylococcus aureuslub chlamydią.
W przebiegu Hydradenitis suppurativapojawiają się takie objawy, jak:
- ropnie na powierzchni skóry,
- ropna wydzielina wokół odbytu,
- lekkie krwawienia,
- świąd i ból,
- stan zapalny skóry,
- stwardnienie skóry.
Krosty na pośladkach u dziecka
Czerwone krosty na pośladkach i udach u dziecka to najczęściej zwykłe potówki, tudzież skórne wypryski pojawiające się w przebiegu pieluszkowego zapalenia skóry. W obu przypadkach głównym powodem ich powstawania jest przegrzanie i przepocenie ciała w miejscu szczelnie zakrytym pieluchą.
Dodatkowym czynnikiem może być toksyczne, drażniące działanie amoniaku oraz innych substancji zawartych w moczu.
Negatywny wpływ mają też bakterie bytujące w kale. Rzadziej zdarza się, by krostki na pupie dziecka były świadectwem alergii - tego typu objawy zazwyczaj lokują się na buzi, ramionach, plecach, klatce piersiowej i kończynach górnych.
Krosty na pośladkach u dziecka nie są groźne, ale mogą powodować u malucha znaczny dyskomfort, zwiększając tym samym jego płaczliwość.
Czym jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa, inaczej pilonidalna, jest jednym z rodzajów zapalenia tkanki podskórnej, występującego w szparze międzypośladkowej. Ma postać pęcherza, w którym znajdują się płyn ropny oraz włosy. Choroba dotyka około 1% populacji w przedziale wiekowym między 20. a 40. rokiem życia. Znacznie częściej cierpią na nią kobiety niż mężczyźni. Przyczynami jej powstawania są najczęściej: siedzący tryb życia, nadmierna potliwość, brak higieny osobistej, a także otyłość. Torbiel pilonidalna pojawia się częściej u osób cierpiących na przewlekłe choroby, w tym cukrzycę, lub przyjmujących leki immunosupresyjne.
Objawami torbieli włosowej są bolesny guz w okolicy kości ogonowej, obrzęk oraz wyraźne zaczerwienienie. Obserwuje się też wydostanie się ropnej mazi na zewnątrz torbieli. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy torbiel jest dużych rozmiarów, mogą pojawić się wysoka temperatura ciała i dreszcze. Inne objawy towarzyszące torbieli przypominają symptomy gruźlicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna.
Leczenie torbieli pilonidalnej najczęściej wymaga interwencji chirurgicznej, polegającej na podaniu miejscowego znieczulenia, nacięciu torbieli i usunięciu ropy. Zmiana ostrzykiwana jest lignokainą oraz środkiem bakteriobójczym. Jeśli jest pokaźnych rozmiarów, chirurg usuwa również zakażone tkanki znajdujące się w jej najbliższym sąsiedztwie. U niektórych pacjentów konieczne jest przyjmowanie antybiotyków.
Zobacz wideo: Świąd skóry - jak sobie z nim radzić?
Bolące krosty na pośladkach
Bolące krosty na pośladkach i udach często są objawem czyraczności (łac.: Furunculus). Pod pojęciem czyraków kryją się skór wykwity, będące efektem bakteryjnej infekcji mieszków włosowych, najczęściej wywołanej przez gram dodatnie gronkowce.
Krosty tego typu wypełnione są ropną treścią oraz krwią. Bywają bardzo bolesne, mogą też powodować uporczywy świąd. Z czasem pękają, powodując powstawanie otwartych ran i nadżerek oraz związany z tym jeszcze silniejszy ból.
Charakterystyczne jest występowanie tak zwanego czopa martwiczego.
Oprócz bolesnych krost na pośladkach, schorzenie to może manifestować się poprzez takie objawy, jak:
- ból węzłów chłonnych,
- lekko podwyższona temperatura ciała,
- uczucie rozbicia, pogorszenie nastroju.
Na czyraczność w szczególny sposób narażone są osoby chorujące na cukrzycę, a także zmagające się z niedoborami odporności.
