U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po białku - Przyczyny, Skutki i Skuteczne Metody Leczenia
Rodzaje białek serwatkowych: Koncentrat vs izolat vs hydrolizat
Istnieje kilka popularnych rodzajów białka serwatkowego.
Ich główna różnica polega na sposobie, w jaki zostały przetworzone.
- Koncentrat: Około 70-80% białka, zawiera trochę laktozy (cukru mlecznego) i tłuszczu oraz ma najlepszy smak.
- Izolat: 90% białka lub więcej, zawiera mniej laktozy i tłuszczu, ale nie zawiera wielu korzystnych składników odżywczych, które można znaleźć w koncentracie białka serwatkowego.
- Hydrolizat: Znany też jako hydrolizowana serwatka, ten rodzaj serwatki został wstępnie strawiony, dzięki czemu jest szybciej wchłaniany. Powoduje o 28-43% większy skok poziomu insuliny niż izolat.
Koncentrat białka serwatkowego wydaje się być najlepszą opcją.
Jest najtańsza i zachowuje większość dobroczynnych składników odżywczych, które naturalnie znajdują się w serwatce. Wiele osób woli też jej smak, który prawdopodobnie wynika z zawartości laktozy i tłuszczu.
Jeśli masz problemy z tolerancją koncentratu lub chcesz zwiększyć ilość białka przy jednoczesnym utrzymaniu niskiej zawartości węglowodanów i tłuszczu, izolat białka serwatkowego - lub nawet hydrolizat - może być lepszym rozwiązaniem.
Należy pamiętać, że chociaż koncentrat jest najpopularniejszą formą, większość badań dotyczy izolatu białka serwatkowego.
Podsumowanie: Główne rodzaje białek serwatkowych to koncentrat, izolat i hydrolizat. Mogą się one różnić zawartością białka, smakiem, strawnością i ceną.
Dawkowanie i skutki uboczne białka serwatkowego
Powszechnie zalecana dawka to 1-2 miarki (około 25-50 gramów) dziennie, zwykle po treningu.
Sugerowane dla Ciebie: Białko roślinne kontra białko serwatkowe: Które jest lepsze?Zaleca się, byś postępował zgodnie z instrukcjami podanymi na opakowaniu.
Pamiętaj, że jeśli twoje spożycie białka jest już wysokie, dodanie białka serwatkowego do obecnego spożycia może być zupełnie niepotrzebne.
Obawy, że białko powoduje uszkodzenie nerek i przyczynia się do osteoporozy są nieuzasadnione.
Wykazano, że białko chroni przed osteoporozą, a jednocześnie nie ma wpływu na zdrowe nerki.
Jednak osoby z problemami z nerkami lub wątrobą mogą unikać białka serwatkowego lub przynajmniej skonsultować się z lekarzem przed jego spożyciem.
Spożywanie zbyt dużych ilości białka serwatkowego może powodować problemy trawienne, takie jak nudności, wzdęcia, biegunka, ból i skurcze. Niektórzy ludzie są też uczuleni na serwatkę.
Jeżeli nie tolerujesz zwykłego koncentratu białka serwatkowego, bardziej odpowiedni może być izolat lub hydrolizat. Możesz też po prostu unikać białka serwatkowego i zamiast niego spożywać inne pokarmy bogate w białko.
Ale ogólnie rzecz biorąc, białko serwatkowe ma doskonały profil bezpieczeństwa i większość ludzi może je spożywać bez problemów.
Podsumowanie: Białko serwatkowe jest bardzo bezpieczne. Powszechnie zalecana dawka to 1-2 miarki (25-50 gramów) dziennie.
Zapobieganie i zarządzanie
Każdy od czasu do czasu dostaje wyrwę na tyłku. Nie można całkowicie im zapobiec, ale jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby zminimalizować pryszcze na pośladkach.
- Prysznic po poceniu się. Pot może podrażniać mieszki włosowe i zwiększać skłonność skóry do wyprysków. Więc nie spędzaj czasu w spodniach do jogi po treningu.
- Przełącz się na bawełnianą bieliznę. Bawełna oddycha lepiej niż materiał syntetyczny.
- Nie szoruj. Szorowanie podrażnia już zaognione mieszki włosowe i sprawi, że skazy staną się bardziej czerwone i większe. Zamiast tego złuszczaj za pomocą płynów do mycia ciała lub kremów zawierających składniki wygładzające skórę, takie jak alfa-hydroksykwasy.
- Nie strzelaj ani nie dłubaj w skazach. Może to pogorszyć wypryski i zwiększyć ryzyko infekcji.
- Trzymaj się z dala od obcisłych ubrań. Tarcie spowodowane obcisłymi spodniami może podrażniać skórę i powodować wypryski na bułkach.
Jak pozbyć się pryszczy na plecach?
Skoro pryszczy na plecach nie można wyciskać, to jak je można usunąć? Skutecznym rozwiązaniem może być maść na pryszcze na plecach ( zwłaszcza te podskórne) m.in. maść ichtiolowa , która zawiera sulfobituminian amonowy. Preparat ma działanie ściągające, przeciwbakteryjne, a przede wszystkim umożliwia ujście ropy. Maść nakłada się punktowo, jedynie na pojedyncze zmiany. Dostaniesz ją w każdej aptece za mniej niż 5 zł. Stosuj ją ostrożnie, ponieważ barwi odzież i pościel.
Jeśli zmiany nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza, który przepisze receptę na silniejsze leki. Są to zazwyczaj preparaty w postaci kremów, roztworów na skórę czy żeli. Skuteczne kremy i maści na pryszcze na plecach zawierają następujące składniki:
- kwas salicylowy,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- związki siarki i cynku,
- retinoidy (izotretynoina, tretynoina).
Przy nasilonych zmianach, gdy pryszcze na plecach są duże, liczne i nie ustępują pomimo miejscowego leczenia, lekarz może zalecić leczenie doustne – izotretynoiną . Ze względu na swoje teratogenne działanie, retinoidy, w szczególności izotretynoina, nie mogą być stosowane przez kobiety w ciąży .
