U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po białku - Przyczyny, Skutki i Skuteczne Metody Leczenia
Rafinowane zboża i cukier
Wśród obserwowanych grup badawczych stwierdzono że w grupach z nasilonym występowaniem trądziku ma miejsce spożycie bardziej przetworzonych węglowodanów w odróżnieniu do osób z niewielkim lub żadnym trądzikiem (4, 5).
Pokarmy zawierające duże ilości rafinowanych węglowodanów:
- Pieczywo, krakersy, wypieki z mąki białej
- Makarony: ryżowy oraz z białej mąki
- Ryż biały
- Słodkie napoje gazowane
- Alternatywne słodziwa (względem białego cukru), takie jak popularny w Stanach syrop klonowy, miody czy cukier trzcinowy.
Jedno z badań wykazało, że ludzie, którzy często spożywali cukier, mieli o 30% wyższe ryzyko zachorowania na trądzik, podczas gdy ci, którzy regularnie jedli ciastka i ciasta, mieli o 20% większe ryzyko (6).
To wyższe powinowactwo można wyjaśnić wpływami węglowodanów przetworzonych na poziom cukru we krwi. Za sprawą zmienności glikemii istnieje możliwość wystąpienia insulinooporności.
Cukry te są dość szybko wchłaniane w organizmie. Skutki tego to np senność która występują za sprawą szybkiego wzrostu poziomu cukru. Wysoki poziom cukru oznacz wysoki poziom insuliny, a ten nie jest dobry dla osób mających problemy z trądzikiem.
Insulina sprawia, że hormony androgenne są bardziej aktywne i zwiększają insulinopodobny czynnik wzrostu 1 (IGF-1). Przyczynia się to do rozwoju trądziku, zwiększając tempo wzrostu komórek skóry i zwiększając produkcję sebum (7, 8, 9).
Z drugiej strony, diety o niskiej glikemii, które nie powodują znacznego wzrostu poziomu cukru we krwi lub poziomu insuliny, są związane ze zmniejszeniem agresywności trądziku (10, 11, 12). Chociaż badania na ten temat są obiecujące, potrzeba więcej danych, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób rafinowane węglowodany przyczyniają się do powstawania trądziku.
Dawkowanie i skutki uboczne białka serwatkowego
Powszechnie zalecana dawka to 1-2 miarki (około 25-50 gramów) dziennie, zwykle po treningu.
Sugerowane dla Ciebie: Białko roślinne kontra białko serwatkowe: Które jest lepsze?Zaleca się, byś postępował zgodnie z instrukcjami podanymi na opakowaniu.
Pamiętaj, że jeśli twoje spożycie białka jest już wysokie, dodanie białka serwatkowego do obecnego spożycia może być zupełnie niepotrzebne.
Obawy, że białko powoduje uszkodzenie nerek i przyczynia się do osteoporozy są nieuzasadnione.
Wykazano, że białko chroni przed osteoporozą, a jednocześnie nie ma wpływu na zdrowe nerki.
Jednak osoby z problemami z nerkami lub wątrobą mogą unikać białka serwatkowego lub przynajmniej skonsultować się z lekarzem przed jego spożyciem.
Spożywanie zbyt dużych ilości białka serwatkowego może powodować problemy trawienne, takie jak nudności, wzdęcia, biegunka, ból i skurcze. Niektórzy ludzie są też uczuleni na serwatkę.
Jeżeli nie tolerujesz zwykłego koncentratu białka serwatkowego, bardziej odpowiedni może być izolat lub hydrolizat. Możesz też po prostu unikać białka serwatkowego i zamiast niego spożywać inne pokarmy bogate w białko.
Ale ogólnie rzecz biorąc, białko serwatkowe ma doskonały profil bezpieczeństwa i większość ludzi może je spożywać bez problemów.
Podsumowanie: Białko serwatkowe jest bardzo bezpieczne. Powszechnie zalecana dawka to 1-2 miarki (25-50 gramów) dziennie.
Dlaczego powstają pryszcze na plecach?
Przyczyny powstawania pryszczy na plecach są takie same jak w przypadku pryszczy na twarzy. Najczęstszą przyczyną powstawania wyprysków są zmiany hormonalne w organizmie, które są nieodłącznym elementem okresu dojrzewania, ale mogą pojawić się również w późniejszym okresie.
Testosteron i pryszcze na plecach
W dużej mierze to testosteron wpływa na funkcjonowanie gruczołów łojowych i jest odpowiedzialny za powstawanie pryszczy. Pod wpływem tego hormonu gruczoły wydzielają nadmierną ilość sebum, które zatyka pory. Z kolei one stanowią idealne miejsce do namnażania się bakterii, co prowadzi do powstawania stanów zapalnych – bolesnych, ropnych pryszczy na plecach, ramionach, dekolcie oraz twarzy.
Inne przyczyny pryszczy na plecach u dorosłego
Zaburzenia hormonalne to nie jedyna przyczyna powstawania wyprysków. U osób dorosłych, po 30 r.ż., pryszcze na plecach mogą być wywołane przez czynniki takie jak:
- przyjmowanie niektórych leków (sterydowych, przeciwpadaczkowych),
- czynniki genetyczne ,
- silny, przewlekły stres ,
- ogólne przemęczenie ,
- nietolerancja glutenu czy nabiału,
- złe nawyki żywieniowe – zbyt częste sięganie po produkty wysoko przetworzone i zawierające duże ilości cukru,
- wysuszenie skóry m.in. przez działanie promieni UV,
- szkodzące skórze kosmetyki – m.in. niektóre kolorowe żele pod prysznic zawierające sztuczne barwniki,
- noszenie ubrań ze sztucznych tkanin nieprzepuszczających powietrza.
Przyczyny pryszczy na plecach u kobiet
Za pryszcze na plecach u kobiet często odpowiadają zaburzenia hormonalne, a dokładniej nadmiar w organizmie androgenów, męskich hormonów. Poza zmianami skórnymi symptomy, które powinny skłonić do zbadania poziomu androgenów, to nieregularne miesiączki i hirsutyzm – nadmierne owłosienie.
Czekolada
Czekolada jest podejrzewana o generowanie trądziku od 1920, ale jak dotąd nie osiągnięto konsensusu (37). Kilka nieformalnych badań łączyło jedzenie czekolady ze zwiększonym ryzykiem rozwoju trądziku, ale to nie wystarczy, aby udowodnić, że czekolada powoduje trądzik (38,39). Nowsze badania dowiodły, że mężczyźni posiadający skłonność do występowania trądziku, którzy na potrzeby badania przyjmowali 25g ciemnej czekolady (99%) dziennie, mieli wyraźnie większą liczbę zmian trądzikowych po zaledwie dwóch tygodniach (40).
Inne badanie wykazało, że mężczyźni, którzy otrzymywali kapsułki ze 100% kakao w proszku, mieli znacznie więcej zmian trądzikowych po tygodniu niż w grupie placebo (41). Odpowiedź na pytanie dlaczego czekolada może zwiększyć trądzik jest niejasna, chociaż jedno z badań wykazało, że potencjalnie spożywanie czekolady zwiększyło działanie układu odpornościowego na bakterie powodujące nasilenie trądziku, co może pomóc wyjaśnić te wyniki (42).
Rodzaje białek serwatkowych: Koncentrat vs izolat vs hydrolizat
Istnieje kilka popularnych rodzajów białka serwatkowego.
Ich główna różnica polega na sposobie, w jaki zostały przetworzone.
- Koncentrat: Około 70-80% białka, zawiera trochę laktozy (cukru mlecznego) i tłuszczu oraz ma najlepszy smak.
- Izolat: 90% białka lub więcej, zawiera mniej laktozy i tłuszczu, ale nie zawiera wielu korzystnych składników odżywczych, które można znaleźć w koncentracie białka serwatkowego.
- Hydrolizat: Znany też jako hydrolizowana serwatka, ten rodzaj serwatki został wstępnie strawiony, dzięki czemu jest szybciej wchłaniany. Powoduje o 28-43% większy skok poziomu insuliny niż izolat.
Koncentrat białka serwatkowego wydaje się być najlepszą opcją.
Jest najtańsza i zachowuje większość dobroczynnych składników odżywczych, które naturalnie znajdują się w serwatce. Wiele osób woli też jej smak, który prawdopodobnie wynika z zawartości laktozy i tłuszczu.
Jeśli masz problemy z tolerancją koncentratu lub chcesz zwiększyć ilość białka przy jednoczesnym utrzymaniu niskiej zawartości węglowodanów i tłuszczu, izolat białka serwatkowego - lub nawet hydrolizat - może być lepszym rozwiązaniem.
Należy pamiętać, że chociaż koncentrat jest najpopularniejszą formą, większość badań dotyczy izolatu białka serwatkowego.
Podsumowanie: Główne rodzaje białek serwatkowych to koncentrat, izolat i hydrolizat. Mogą się one różnić zawartością białka, smakiem, strawnością i ceną.
