U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po białku - Przyczyny, Skutki i Skuteczne Metody Leczenia
Żywność, na którą jesteś uczulony
Niektóre hipotezy zakładają, że trądzik jest powiązany ze stanem zapalnym spowodowanym spożywaniem żywności, na którą jesteśmy uczuleni (54, 55).
Potwierdza to fakt, że leki przeciwzapalne, takie jak kortykosteroidy, są skutecznymi metodami leczenia ciężkiego trądziku, a osoby z trądzikiem mają podwyższony poziom cząsteczek zapalnych we krwi (56, 57, 58).
Jednym ze sposobów, w jaki pokarm może przyczyniać się do stanu zapalnego, jest wrażliwość pokarmowa (59).
Drażliwości pokarmowe pojawiają się, gdy twój układ odpornościowy błędnie identyfikuje żywność jako zagrożenie i uruchamia atak immunologiczny (60).
Powoduje to wzrost poziomu prozapalnych cząsteczek krążących w organizmie, co może zaostrzyć trądzik (61).
Ponieważ istnieje niezliczona ilość pokarmów, na które twój układ odpornościowy może zareagować alergicznie, najlepszym sposobem na ustalenie co źle wpływa na twoje zdrowie jest przeprowadzenie diety eliminacyjnej pod nadzorem zarejestrowanego dietetyka lub specjalisty żywienia.
Dieta eliminacyjna działa poprzez tymczasowe ograniczenie liczby pokarmów w diecie, aby wyeliminować wyzwalacze i zredukować objawy, a następnie systematycznie dodawać żywność z powrotem, śledząc objawy i szukając alergenów/nietolerancji.
Testowanie wrażliwości na żywność, takie jak test uwalniania mediatora (MRT), może pomóc w ustaleniu, które produkty spożywcze prowadzą do zapalenia związanego z odpornością i zapewnić wyraźniejszy punkt wyjścia dla diety eliminacyjnej (62).
Jest to obiecująca dziedzina badań, która pomoże lepiej zrozumieć, w jaki sposób żywność, układ odpornościowy i stany zapalne wpływają na rozwój trądziku [63].
Rafinowane zboża i cukier
Wśród obserwowanych grup badawczych stwierdzono że w grupach z nasilonym występowaniem trądziku ma miejsce spożycie bardziej przetworzonych węglowodanów w odróżnieniu do osób z niewielkim lub żadnym trądzikiem (4, 5).
Pokarmy zawierające duże ilości rafinowanych węglowodanów:
- Pieczywo, krakersy, wypieki z mąki białej
- Makarony: ryżowy oraz z białej mąki
- Ryż biały
- Słodkie napoje gazowane
- Alternatywne słodziwa (względem białego cukru), takie jak popularny w Stanach syrop klonowy, miody czy cukier trzcinowy.
Jedno z badań wykazało, że ludzie, którzy często spożywali cukier, mieli o 30% wyższe ryzyko zachorowania na trądzik, podczas gdy ci, którzy regularnie jedli ciastka i ciasta, mieli o 20% większe ryzyko (6).
To wyższe powinowactwo można wyjaśnić wpływami węglowodanów przetworzonych na poziom cukru we krwi. Za sprawą zmienności glikemii istnieje możliwość wystąpienia insulinooporności.
Cukry te są dość szybko wchłaniane w organizmie. Skutki tego to np senność która występują za sprawą szybkiego wzrostu poziomu cukru. Wysoki poziom cukru oznacz wysoki poziom insuliny, a ten nie jest dobry dla osób mających problemy z trądzikiem.
Insulina sprawia, że hormony androgenne są bardziej aktywne i zwiększają insulinopodobny czynnik wzrostu 1 (IGF-1). Przyczynia się to do rozwoju trądziku, zwiększając tempo wzrostu komórek skóry i zwiększając produkcję sebum (7, 8, 9).
Z drugiej strony, diety o niskiej glikemii, które nie powodują znacznego wzrostu poziomu cukru we krwi lub poziomu insuliny, są związane ze zmniejszeniem agresywności trądziku (10, 11, 12). Chociaż badania na ten temat są obiecujące, potrzeba więcej danych, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób rafinowane węglowodany przyczyniają się do powstawania trądziku.
Dlaczego powstają pryszcze na plecach?
Przyczyny powstawania pryszczy na plecach są takie same jak w przypadku pryszczy na twarzy. Najczęstszą przyczyną powstawania wyprysków są zmiany hormonalne w organizmie, które są nieodłącznym elementem okresu dojrzewania, ale mogą pojawić się również w późniejszym okresie.
Testosteron i pryszcze na plecach
W dużej mierze to testosteron wpływa na funkcjonowanie gruczołów łojowych i jest odpowiedzialny za powstawanie pryszczy. Pod wpływem tego hormonu gruczoły wydzielają nadmierną ilość sebum, które zatyka pory. Z kolei one stanowią idealne miejsce do namnażania się bakterii, co prowadzi do powstawania stanów zapalnych – bolesnych, ropnych pryszczy na plecach, ramionach, dekolcie oraz twarzy.
Inne przyczyny pryszczy na plecach u dorosłego
Zaburzenia hormonalne to nie jedyna przyczyna powstawania wyprysków. U osób dorosłych, po 30 r.ż., pryszcze na plecach mogą być wywołane przez czynniki takie jak:
- przyjmowanie niektórych leków (sterydowych, przeciwpadaczkowych),
- czynniki genetyczne ,
- silny, przewlekły stres ,
- ogólne przemęczenie ,
- nietolerancja glutenu czy nabiału,
- złe nawyki żywieniowe – zbyt częste sięganie po produkty wysoko przetworzone i zawierające duże ilości cukru,
- wysuszenie skóry m.in. przez działanie promieni UV,
- szkodzące skórze kosmetyki – m.in. niektóre kolorowe żele pod prysznic zawierające sztuczne barwniki,
- noszenie ubrań ze sztucznych tkanin nieprzepuszczających powietrza.
Przyczyny pryszczy na plecach u kobiet
Za pryszcze na plecach u kobiet często odpowiadają zaburzenia hormonalne, a dokładniej nadmiar w organizmie androgenów, męskich hormonów. Poza zmianami skórnymi symptomy, które powinny skłonić do zbadania poziomu androgenów, to nieregularne miesiączki i hirsutyzm – nadmierne owłosienie.
Jak pozbyć się pryszczy na plecach?
Skoro pryszczy na plecach nie można wyciskać, to jak je można usunąć? Skutecznym rozwiązaniem może być maść na pryszcze na plecach ( zwłaszcza te podskórne) m.in. maść ichtiolowa , która zawiera sulfobituminian amonowy. Preparat ma działanie ściągające, przeciwbakteryjne, a przede wszystkim umożliwia ujście ropy. Maść nakłada się punktowo, jedynie na pojedyncze zmiany. Dostaniesz ją w każdej aptece za mniej niż 5 zł. Stosuj ją ostrożnie, ponieważ barwi odzież i pościel.
Jeśli zmiany nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza, który przepisze receptę na silniejsze leki. Są to zazwyczaj preparaty w postaci kremów, roztworów na skórę czy żeli. Skuteczne kremy i maści na pryszcze na plecach zawierają następujące składniki:
- kwas salicylowy,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- związki siarki i cynku,
- retinoidy (izotretynoina, tretynoina).
Przy nasilonych zmianach, gdy pryszcze na plecach są duże, liczne i nie ustępują pomimo miejscowego leczenia, lekarz może zalecić leczenie doustne – izotretynoiną . Ze względu na swoje teratogenne działanie, retinoidy, w szczególności izotretynoina, nie mogą być stosowane przez kobiety w ciąży .
Rodzaje białek serwatkowych: Koncentrat vs izolat vs hydrolizat
Istnieje kilka popularnych rodzajów białka serwatkowego.
Ich główna różnica polega na sposobie, w jaki zostały przetworzone.
- Koncentrat: Około 70-80% białka, zawiera trochę laktozy (cukru mlecznego) i tłuszczu oraz ma najlepszy smak.
- Izolat: 90% białka lub więcej, zawiera mniej laktozy i tłuszczu, ale nie zawiera wielu korzystnych składników odżywczych, które można znaleźć w koncentracie białka serwatkowego.
- Hydrolizat: Znany też jako hydrolizowana serwatka, ten rodzaj serwatki został wstępnie strawiony, dzięki czemu jest szybciej wchłaniany. Powoduje o 28-43% większy skok poziomu insuliny niż izolat.
Koncentrat białka serwatkowego wydaje się być najlepszą opcją.
Jest najtańsza i zachowuje większość dobroczynnych składników odżywczych, które naturalnie znajdują się w serwatce. Wiele osób woli też jej smak, który prawdopodobnie wynika z zawartości laktozy i tłuszczu.
Jeśli masz problemy z tolerancją koncentratu lub chcesz zwiększyć ilość białka przy jednoczesnym utrzymaniu niskiej zawartości węglowodanów i tłuszczu, izolat białka serwatkowego - lub nawet hydrolizat - może być lepszym rozwiązaniem.
Należy pamiętać, że chociaż koncentrat jest najpopularniejszą formą, większość badań dotyczy izolatu białka serwatkowego.
Podsumowanie: Główne rodzaje białek serwatkowych to koncentrat, izolat i hydrolizat. Mogą się one różnić zawartością białka, smakiem, strawnością i ceną.
