U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po białku - Przyczyny, Skutki i Skuteczne Metody Leczenia
Rodzaje białek serwatkowych: Koncentrat vs izolat vs hydrolizat
Istnieje kilka popularnych rodzajów białka serwatkowego.
Ich główna różnica polega na sposobie, w jaki zostały przetworzone.
- Koncentrat: Około 70-80% białka, zawiera trochę laktozy (cukru mlecznego) i tłuszczu oraz ma najlepszy smak.
- Izolat: 90% białka lub więcej, zawiera mniej laktozy i tłuszczu, ale nie zawiera wielu korzystnych składników odżywczych, które można znaleźć w koncentracie białka serwatkowego.
- Hydrolizat: Znany też jako hydrolizowana serwatka, ten rodzaj serwatki został wstępnie strawiony, dzięki czemu jest szybciej wchłaniany. Powoduje o 28-43% większy skok poziomu insuliny niż izolat.
Koncentrat białka serwatkowego wydaje się być najlepszą opcją.
Jest najtańsza i zachowuje większość dobroczynnych składników odżywczych, które naturalnie znajdują się w serwatce. Wiele osób woli też jej smak, który prawdopodobnie wynika z zawartości laktozy i tłuszczu.
Jeśli masz problemy z tolerancją koncentratu lub chcesz zwiększyć ilość białka przy jednoczesnym utrzymaniu niskiej zawartości węglowodanów i tłuszczu, izolat białka serwatkowego - lub nawet hydrolizat - może być lepszym rozwiązaniem.
Należy pamiętać, że chociaż koncentrat jest najpopularniejszą formą, większość badań dotyczy izolatu białka serwatkowego.
Podsumowanie: Główne rodzaje białek serwatkowych to koncentrat, izolat i hydrolizat. Mogą się one różnić zawartością białka, smakiem, strawnością i ceną.
Fast Food
Trądzik jest silnie związany z dietą zachodnią, bogatą w kalorie, tłuszcze i rafinowane węglowodany (25, 26).
Produkty fast food, takie jak hamburgery, hot dogi, frytki, napoje gazowane i napoje mleczne (koktajle), są podstawą typowej zachodniej diety i mogą zwiększać ryzyko wystąpienia trądziku.
Jedno z badań ponad 5000 chińskich nastolatków i młodych dorosłych wykazało, że dieta wysokotłuszczową była związana z podwyższonym o 43% ryzykiem rozwoju trądziku. Regularne spożywanie fast food zwiększyło ryzyko o 17% (27).
Odrębne badanie 2300 tureckich mężczyzn wykazało, że częste spożywanie hamburgerów lub kiełbasek wiązało się z podwyższonym o 24% ryzykiem rozwoju trądziku (6).
Nie jest jasne, dlaczego jedzenie fast foodów może zwiększać ryzyko wystąpienia trądziku, ale niektórzy badacze proponują tezę, że może wpływać na ekspresję genów i oddziaływać na poziom hormonów aby ułatwiały rozwój trądziku (28, 29, 30).
Należy jednak zauważyć, że większość badań dotyczących fast food i trądziku wykorzystywała dane zgłaszane samodzielnie. Tego typu badania pokazują jedynie schematy nawyków żywieniowych i ryzyko trądziku i nie dowodzą, że fast food powoduje trądzik. Dlatego potrzebne są dalsze badania.
Jak pozbyć się pryszczy na plecach?
Skoro pryszczy na plecach nie można wyciskać, to jak je można usunąć? Skutecznym rozwiązaniem może być maść na pryszcze na plecach ( zwłaszcza te podskórne) m.in. maść ichtiolowa , która zawiera sulfobituminian amonowy. Preparat ma działanie ściągające, przeciwbakteryjne, a przede wszystkim umożliwia ujście ropy. Maść nakłada się punktowo, jedynie na pojedyncze zmiany. Dostaniesz ją w każdej aptece za mniej niż 5 zł. Stosuj ją ostrożnie, ponieważ barwi odzież i pościel.
Jeśli zmiany nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza, który przepisze receptę na silniejsze leki. Są to zazwyczaj preparaty w postaci kremów, roztworów na skórę czy żeli. Skuteczne kremy i maści na pryszcze na plecach zawierają następujące składniki:
- kwas salicylowy,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- związki siarki i cynku,
- retinoidy (izotretynoina, tretynoina).
Przy nasilonych zmianach, gdy pryszcze na plecach są duże, liczne i nie ustępują pomimo miejscowego leczenia, lekarz może zalecić leczenie doustne – izotretynoiną . Ze względu na swoje teratogenne działanie, retinoidy, w szczególności izotretynoina, nie mogą być stosowane przez kobiety w ciąży .