U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze po solarium - Jak pozbyć się problemu?"
Vydrží samoopalovací nástřik i při pocení? Nerada bych ušpinila půjčené svatební šaty
Nástřiky jsou hodně vyhledávané právě pro takovéto příležitosti jako jsou svatby, oslavy, párty a podobně. Na vrchní část kůže působí speciální samoopalovací emulze, která reaguje se svrchní vrstvou kůže a probíhá zhnědnutí. Prvních 6 hodin po nástřiku je třeba se vyvarovat fyzické aktivitě, při které by se člověk zpotil, mytí, koupání, sprchování či plavání. Po této době, nejlépe však až druhý den, už je možné normálně fungovat.
Ze strany nevěst máme na nástřiky ty nejlepší reference a na tento problém si ještě nestěžovaly. Přesto doporučuji dojít si na nástřik třeba 1-2 měsíce před svatbou a vyzkoušet, jak vše bude probíhat. Druhý nebo třetí den po nástřiku si vzít nějaké staré bílé třičko a jít si zacvičit nebo zaběhat, abyste se pořádně zpotila a uvidíte, jestli nástřik bude barvit.
Je možné navštívit solárium dva dny po sobě?
Opalování na sluníčku a v soláriu je úplně stejné. Působí na Vás stejné UV záření a vytváří přirozeným způsobem opálení. Pokud jdete do solária poprvé nebo po delší době, tak mezi první a druhou návštěvou musí být rozestup 48 hodin, aby se zjistilo, zda se na kůži neobjeví alergická reakce. Pokud je vše v pořádku, můžete následně jít i dva dny po sobě, ale vždy tak, abyste nepřekročili dávku UV záření, která by na Vaší kůži vyvolala erytém (začervenání/spálení vyvolané UV zářením). Ale je lepší dát mezi návštěvami den pauzu, aby se kůže zregenerovala a používat kvalitní solární kosmetiku, která zlepší Vaše opálení a kůži dodá potřebné látky a hydrataci.
Pokud s opalováním začínáte, určete si přesně Váš typ kůže a tomu přizpůsobte program opalování. Poradí Vám vyškolený personál v našich studiích. Mezi první a druhou návštěvou musíte nechat rozestup 48 hodin a následně je dobré během 2 až 3 týdnů absolvovat počáteční opalovací kúru skládající se z 8–12-ti návštěv, kdy chodíte většinou obden. Kůže si postupně zvyká na UV záření a vy si vytváříte požadované opálení. Následně si opálení udržujete 1x týdně.
Jakie są przyczyny wysypki od słońca?
Głównym czynnikiem, który wpływa na pojawienie się wysypki od słońca, jest nadwrażliwość skóry. Sama alergia na słońce może pojawić się z przyczyn samoistnych. Czasem jest jednak efektem przyjmowania substancji, które w nieodpowiedni sposób zachowują się pod wpływem promieni UV. Kiedy wystawi się skórę na słońce w trakcie stosowania niektórych preparatów, może dojść do stanów zapalnych.
Nadwrażliwość na słońce zwiększają również niektóre lekarstwa i zioła. Przyczynić się do tego mogą leki:
- przeciwbólowe,
- przeciwcukrzycowe,
- bakteriobójcze,
- przeciwgrzybicze,
- hormonalne,
- moczopędne,
- przeciwpasożytnicze,
- przeciwnadciśnieniowe i krążeniowe,
- stosowane w leczeniu alergii,
- uspokajające i neurologiczne,
- psychotropowe,
- antybiotyki.
Przyczyną wysypki po wyjściu na słońce może być również dziurawiec i aspiryna. Aby nie doszło do fotodermatozy, nie jest wskazane wystawianie skóry na słońce po zabiegach kosmetycznych, np. mikrodermabrazji czy peelingach chemicznych – wówczas nie wolno się także opalać.
Czy opalanie w ciąży może zaszkodzić dziecku? Poznaj fakty i popularne mity dotyczące odsłaniania brzucha na plaży
Nadwrażliwość potęgują zawarte w kosmetykach związki chemiczne, a przede wszystkim te w dezodorantach oraz perfumach (głównie w tych, w których składzie jest piżmo i kurkuma). Dlatego też w upalne dni lepiej nie rozprowadzać ich na szyi oraz dekolcie – jest to o tyle niebezpieczne, że w skutek promieniowania UV mogą pojawić się na tych obszarach ciemne plamy. Czasem przyczyną wysypki mogą być także składniki kosmetyków z retinolem oraz niektórych filtrów słonecznych.
Uczulenie na słońce - leczenie alergii na słońce
Leczenie alergii słonecznej jest konieczne. W przeciwnym razie może dojść do kolejnych i coraz silniejszych ataków.
Najlepszą metodą byłoby całkowite wyeliminowanie promieniowania słonecznego. Niestety, jest to niemożliwe.
Dlatego w przypadku pojawienia się objawów uczulenia na słońce należy udać się do dermatologa, by ustalić schemat terapii. Do czasu wizyty lekarskiej należy smarować podrażnione miejsca maścią zawierającą cynk (ma działanie osuszające), a jeżeli skóra się łuszczy – preparatami po opalaniu, które ją nawilżą.
W przypadku reakcji fototoksycznej lub fotoalergicznej należy wyeliminować szkodliwy czynnik. Ponadto pomocne może się okazać stosowanie leków, zawierających np. klemastynę lub ogólnie dostępnego bez recepty wapna.
Dobre efekty daje także fotochemioterapia (naświetlanie skóry promieniowaniem o odpowiedniej długości fal).
W przypadku wielopostaciowych osutek świetlnych lub pokrzywki świetlnej stosuje się środki przeciwmalaryczne lub beta-karoten, które, podawane przez wiele miesięcy, mogą być skuteczne.
Przeczytaj również:
Uczulenie na słońce - przyczyny i czynniki ryzyka
Fotodermatoza idiopatyczna pojawia się zwykle podczas pierwszego kontaktu skóry ze słońcem. Po zimie organizm nie wytworzył jeszcze odpowiedniej ilości melaniny - barwnika, który chroni skórę przed szkodliwym działaniem słońca, co jest przyczyną dokuczliwych objawów skórnych.
Przykładami tego rodzaju fotodermatozy są osutki świetlne, świerzbiączka letnia, pokrzywka słoneczna, opryszczki ospówkowate i młodzieńcza osutka wiosenna.
Z kolei za reakcję fototoksyczną odpowiadają substancje chemiczne zawarte w kosmetykach (np. perfumach), leki (np. leki przeciwbólowe, środki antykoncepcyjne, niektóre antybiotyki), a także zioła (np. dziurawiec).
Tego typu reakcja może wystąpić u każdego, pod warunkiem zadziałania substancji fototoksycznej i promieniowania UV w odpowiednio dużej dawce.
Reakcja fotoalergiczna różni się od fotodermatozy idiopatycznej i reakcji fototoksycznej tym, że bierze w niej udział układ odpornościowy.
Reakcja fotoalergiczna powstaje w wyniku wystawienia skóry na działanie substancji uczulającej, tzw. fotohaptenu, i promieniowania UV (najczęściej UVA).
Zmienione pod wpływem słońca cząstki substancji uczulającej łączą się z białkami skóry, co prowadzi do wytworzenia alergenów uczulających, które układ odpornościowy zapamiętuje.
W konsekwencji do pojawienia się objawów alergii dochodzi po każdym następnym kontakcie z tą konkretną substancją uczulającą (niezależnie do jej dawki) i nawet po krótkim pobycie na słońcu.
Do substancji fotoalergizujących można zaliczyć m.in. niektóre leki (np. sulfonamidy), substancje zapachowe (np. piżmo ambratowe) i substancje roślinne (np. zawarty w czosnku diallilodisiarczek).
Warto wiedzieć, że ryzyko uczulenia na słońce wzrasta u chorych na bielactwo (nie mają oni melaniny, więc skóra łatwo ulega poparzeniom słonecznym), toczeń rumieniowaty i osób zmagających się ze schorzeniami metabolicznymi (np. porfirie).
