U nas zapłacisz kartą
Pryszcze z krwią - Przyczyny, Leczenie i Profilaktyka
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
Pryszcze - leczenie
Stosuje się różne metody w zależności od nasilenia i rodzaju trądziku. Terapia jest zwykle długotrwała. Przy łagodnym przebiegu wystarcza stosowanie miejscowych preparatów zawierających retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki (erytromycyna i klindamycyna), kwas azelainowy. W średnio- lub bardzo nasilonym trądziku grudkowo-krostkowym stosuje się doustnie antybiotyki najczęściej z grupy tetracyklin. W cięższych postaciach trądziku, przy przewlekłym przebiegu choroby oraz oporności na inne formy leczenia stosuje się pochodne witaminy A, która działa na łojotok, nadmierne rogowacenie ujść przewodów łojowych oraz odczyn zapalny. Uwaga! W związku z działaniem uszkadzającym płód konieczne jest bezwzględne unikanie ciąży przez cały czas trwania leczenia witaminą A oraz po jego zakończeniu.
Odradza się celowe opalanie cery z wypryskami, w związku z tym, że pod wpływem promieni ultrafioletowych dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń złuszczania naskórka, w efekcie czego następuje pogorszenie stanu skóry skłonnej do trądziku w okresie jesiennym.
Kot wymiotuje krwią - możliwe przyczyny
Zatrucie
Do najczęstszych przyczyn wymiotów z krwią u kota należy zatrucie toksycznymi substancjami. Do ich źródeł w domu trzeba zaliczyć przede wszystkim niektóre kwiaty cięte i doniczkowe, a ponadto środki ochrony roślin, środki czystościowe, trutki, niektóre leki czy produkty spożywcze.
Do roślin, którymi zatrucie skutkuje m.in. wymiotami z krwią, należą chociażby dracena, kliwia, oleander, konwalia majowa.
Pamiętaj, że dom bezpieczny to taki, w którym kot nie ma dostępu do roślin dla niego toksycznych. Jeśli jednak stwierdzisz zatrucie rośliną, jak najszybciej szukaj pomocy u lekarza weterynarii. Koniecznie poinformuj go, jaką roślinę zjadł kot.
Jeśli masz w domu węgiel aktywowany, podaj go od razu po stwierdzeniu zjedzenia trującej rośliny (nawet jeśli nie wystąpiły jeszcze objawy zatrucia).
Węgiel łączy się z toksynami i pomaga usunąć je z organizmu. Pamiętaj, że generalnie wymioty w przypadku zatrucia są wskazane – kot powinien pozbyć się niebezpiecznej substancji jak najprędzej.
Wrzody żołądka
Jeśli źródłem krwawienia jest żołądek, krew obecna w wymiocinach kota będzie ciemna, strawiona. Z wyglądu przypomina ona fusy z kawy. Jedną z możliwych przyczyn takich wymiotów jest choroba wrzodowa żołądka. Otwarty wrzód błony śluzowej żołądka jest bardzo bolesny, kot wymaga natychmiastowej pomocy.
Poza wrzodami obecność krwi z żołądka w wymiocinach może wskazywać też np. na nieżyt żołądka (tu przebieg nie jest tak ostry jak w wypadku wrzodu). Zmiany zapalne w żołądku mogą być efektem zatrucia, ale także innych czynników, jak stres, infekcja, zła karma.
Pasożyty w żołądku
Krwawienia pochodzące z żołądka mogą być także wynikiem zarażenia się kota pasożytami bytującymi w tym organie, np. nicieniami Physaloptera. Pasożyty te przywierają do śluzówki żołądka i żywią się jej tkanką oraz krwią. Wywołują stany zapalne żołądka i podobne do wrzodów rany śluzówki.