U nas zapłacisz kartą
Pryszcze za uszami - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Półpasiec uszny – przyczyny
Za półpasiec uszny odpowiada wirus VZV (Herpes varicella-zoster) – ten sam, który wywołuje ospę wietrzną. Pierwszy kontakt z tym wirusem zwykle następuje w dzieciństwie, a w jego następstwie dochodzi do rozwoju ospy, w której przebiegu wysypka najczęściej pojawia się na różnych częściach ciała. Zdarza się, chociaż rzadko, że osoba chora przechodzi ospę wietrzną bezobjawowo, nie wiedząc, że również jest narażona na wystąpienie półpaśca w przyszłości.
Niestety pomimo ustąpienia ospy wietrznej cząsteczki wirusa mogą pozostawać w fazie latentnej (uśpionej) w komórkach zwojów nerwowych. Do ich reaktywacji dochodzi w stanach obniżonej odporności, zarówno w przebiegu innej choroby, jak i ogólnego osłabienia organizmu.
Pośrednie przyczyny półpaśca usznego, które mogą doprowadzić do obniżenia odporności, a tym samym do reaktywacji wirusa, to:
- wiek – osoby starsze często mają osłabioną odporność, a także cierpią na inne schorzenia, które wpływają na pogorszenie ogólnego stanu zdrowia,
- cukrzyca,
- HIV,
- choroby nowotworowe,
- schorzenia upośledzające układ immunologiczny,
- przyjmowanie leków immunosupresyjnych, np. po przeszczepieniu narządu lub w przypadku chorób autoimmunologicznych,
- przewlekły lub silny stres,
- niedostateczna ilość snu,
- nieodpowiednie żywienie.
Pęknięcia za uszami u dorosłych i dzieci
Cała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną.
Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć.
Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter.
- Epidemiologia
- Przyczyny
- Czynniki ryzyka
- Patogeneza
- Objawy
- Komplikacje i konsekwencje
- Diagnostyka
- Diagnostyka różnicowa
- Leczenie
- Z kim się skontaktować?
- Zapobieganie
- Prognoza
Sucha lub łzawiąca skóra oraz pęknięcia za uszami są uważane przez dermatologów za objawy niektórych stanów lub chorób, które wymagają identyfikacji w celu odpowiedniego leczenia.
Ile trwa półpasiec i kiedy zaraża?
Nieaktywny wirus ospy wietrznej i półpaśca pozostaje w organizmie przez wiele lat. Nie wywołuje przy tym żadnych objawów i nie jest groźny dla innych osób. Okres wylęgania choroby trwa ok. 1-2 tygodni. W tym czasie półpasiec wywołuje objawy początkowo bólowe, a następnie wysypki obejmującej jeden dermatom. Kiedy wirus zaraża? W okresie świeżych zmian skórnych, tzn. gdy z pęcherzy wydostaje się płyn. W momencie gdy krostki zasychają i tworzą się strupy, ryzyko zarażenia maleje.
To, ile trwa półpasiec uszny, zależy przede wszystkim od stanu układu odpornościowego. Choroba zwykle mija po ok. 2-4 tygodniach, ale u osób z upośledzeniem odporności objawy mogą przyjmować ciężką postać i utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy, a w skrajnych przypadkach przez wiele lat. Deficyt odporności może wywoływać także nawroty półpaśca, które jednak zdarzają się rzadko.
Półpasiec uszny jest zaraźliwy. Do zainfekowania może jednak dojść tylko przy kontakcie ze zmianami skórnymi. Z tego powodu chora osoba powinna pamiętać, jak ważna jest higiena uszu. W trakcie choroby należy szczególnie dbać o czystość, a także w miarę możliwości unikać kontaktu z innymi. Należy pamiętać, że u osób, które wcześniej nie chorowały na ospę wietrzną, po kontakcie z osobą chorującą na półpasiec może się ona rozwinąć.
Zespół Ramsaya Hunta i inne powikłania po półpaścu usznym
Możliwe powikłania po półpaścu usznym to m.in. zespół Ramsaya Hunta (ang. Ramsay Hunt syndrome – RHS). Jego bezpośrednią przyczyną jest zapalenie zwoju kolanka nerwu twarzowego. W przebiegu choroby pęcherzom, bólowi ucha i zaburzeniom słuchu towarzyszy:
- niedowład nerwu twarzowego (VII nerwu czaszkowego) lub jego porażenie,
- niedowład lub porażenie nerwu przedsionkowo-ślimakowego (VIII nerwu czaszkowego),
- rzadziej zajęte są również inne nerwy czaszkowe.
W konsekwencji osoba chora ma zaburzenia ruchów twarzy, np.:
- trudności w zmarszczeniu czoła,
- zaburzenia czucia w obrębie twarzy,
- asymetria twarzy,
- opadanie kącika ust,
- niedomykanie szpary oka.
W przypadku zdiagnozowania zespołu Ramsaya Hunta bardzo ważne jest wdrożenie natychmiastowego leczenia przeciwwirusowego (stosuje się np. acyklowir). W przeciwnym razie uszkodzenie nerwu twarzowego może być nieodwracalne.
Bardzo rzadko zdarza się, że w przebiegu choroby nie występuje wysypka. Szczególnie w takich przypadkach konieczna jest diagnoza wykluczająca zespół Bell, który również cechuje porażenie nerwu twarzowego.
Ponadto rzadkie powikłania po półpaścu to:
- nadkażenie bakteryjne,
- zapalenie siatkówki,
- aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
- ostre lub przewlekłe zapalenie mózgu,
- zapalenie rdzenia kręgowego,
- udar mózgu.
