U nas zapłacisz kartą
Pryszcze za uszami - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
PCOS – trądzik u kobiet
Uporczywy trądzik u osób dorosłych bardzo często występuje u kobiet, u których stwierdzono PCOS, czyli zespół policystycznych jajników. Jak leczyć PCOS? Niestety nie jest to łatwe, głównie ze względu na to, że przyczyna tej choroby nie została jeszcze dogłębnie poznana. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że jako jeden z czynników odpowiedzialnych za tę chorobę coraz większa liczba lekarzy wskazuje stres.
Objawami PCOS są przede wszystkim zaburzenia owulacji, a co za tym idzie, nieregularne miesiączki. Oprócz tego u chorych obserwuje się hirsutyzm (nadmierne owłosienie), wzrost wagi, a także trądzik. W przypadku trądziku przy PCOS bardzo często mówimy o problemie hiperandrogenizmu. Jego obecność świadczy o tym, że poziom androgenów jest zbyt wysoki. Co ciekawe, na ich wzrost w dużej mierze wpływa poziom stresu. Kortyzol, znany również jako hormon stresu, produkowany jest przez nadnercza, co z kolei powoduje wyrzut glukozy we krwi, a w efekcie wzrost poziomu androgenów.
Trądzik hormonalny u mężczyzn
Choć trądzik hormonalny przede wszystkim dotyczy dorosłych kobiet, nie oszczędza on również mężczyzn. Co więcej, w większości przypadków jego objawy są bardzo uciążliwe, a samo leczenie nie należy do najłatwiejszych. W ich przypadku duży wpływ na jego obecność mają również uwarunkowania genetyczne, jednak nie są one jedyną przyczyną. Są nią chociażby zaburzenia hormonalne, które powodują, że u mężczyzn również pojawia się trądzik. Hormony, które w ich przypadku są za to odpowiedzialne, to przede wszystkim zbyt wysoki poziom testosteronu, DHT oraz DHEA, który zaburza prawidłową pracę mieszków włosowych. Efektem tego jest zbyt duża ilość produkowanego sebum, a następnie powstawanie niedoskonałości, do których zalicza się np. krostki za uszami czy pryszcze na brodzie i szyi. Wypryski hormonalne, podobnie jak w przypadku kobiet, są bardzo bolesne.
Osoby, których dotyczy ta dermatoza, niejednokrotnie zadają sobie pytanie, jak walczyć z trądzikiem w skuteczny sposób? Na początek warto zaznaczyć, że trądzik hormonalny to choroba o zapalnym i przewlekłym charakterze. Oznacza to, że nie istnieje żaden magiczny sposób, który pozwoli pozbyć się niechcianego trądziku hormonalnego na brodzie czy żuchwie w zaledwie kilka dni. Leczenie w zależności od nasilenia objawów może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat i składają się na to nie tylko przyjmowane przez chorego leki, ale również zmiana diety, wprowadzenie odpowiedniej pielęgnacji oraz nierzadko diametralna zmiana stylu życia.
Jak leczyć trądzik? Jeśli zauważysz u siebie jego objawy, pierwszym krokiem w kierunku poprawy swojego stanu skóry powinna być wizyta u lekarza – dermatologa i nierzadko endokrynologa. W niektórych przypadkach niezbędny może okazać się również ginekolog. Po przeprowadzeniu wywiadu lekarz, zanim rozpocznie leczenie, skieruje Cię na badania hormonalne.
Badania hormonalne – trądzik
Czym jest trądzik hormonalny?
Przyjęło się, że trądzik to choroba wieku dojrzewania. Niestety trądzik hormonalny, znany także jako trądzik androgenny, może wystąpić w każdym wieku, niezależnie od płci, choć u osób dorosłych częściej pojawia się u kobiet niż mężczyzn. Co więcej, w ciągu ostatnich 10 lat zauważa się znaczny wzrost zachorowań u kobiet między 25. a 30. rokiem życia. Oprócz tego z trądzikiem hormonalnym coraz częściej zmagają się kobiety dojrzałe, wchodzące w okres menopauzy, a więc między 40. a 50. rokiem życia.
Dlaczego trądzik po 25. roku życia to tak powszechna choroba w XXI wieku? W dużej mierze winne są hormony. Trądzik u osób dorosłych związany jest z zaburzeniami gospodarki hormonalnej oraz zmianami w stężeniu określonych hormonów płciowych, które mogą pojawiać się w różnych okresach życia:
- produkcja testosteronu (męskiego hormonu płciowego) wzrasta w okresie dojrzewania zarówno u chłopców, jak i u dziewczyn,
- testosteron zaburza równowagę hormonalną i zwiększa produkcję sebum skórnego, które powoduje zatykanie porów, rozrost flory bakteryjnej, a w konsekwencji – trądzik,
- zmiany hormonalne na twarzy mogą pojawiać się także u kobiet tuż przed okresem, w trakcie ciąży, po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych, a także w okresie menopauzy.
Etiopatogeneza trądziku
Aby jak najlepiej zrozumieć istotę trądziku hormonalnego, należy zacząć od podstaw, a więc tego, dlaczego na naszej twarzy w pewnym momencie mogą pojawić się zmiany skórne świadczące o tej chorobie. Skąd bierze się trądzik? Odpowiedź na to pytanie w dużej mierze leży w naszych genach. Skłonności do tej choroby są warunkowane genetycznie. Dlatego też, jeśli jedno lub oboje rodziców posiadało trądzik w młodości, prawdopodobieństwo posiadania go przez dziecko znacznie wzrasta.
Oprócz tego wpływ na pojawienie się trądziku mają 3 istotne czynniki:
- zwiększona aktywność gruczołów łojowych – decydujące są hormony androgenne, które mają wpływ na powiększenie gruczołów łojowych i dodatkowo wzmagają wydzielanie przez nie sebum,
- zaburzony proces rogowacenia przewodów wyprowadzających mieszków włosowych – dochodzi do nadmiernego złuszczania komórek skóry, które znacznie szybciej obumierają, a następnie, zamiast ulec złuszczeniu, zaczynają zapychać ujścia gruczołów łojowych. W tym samym czasie kanały łojowe ulegają zwężeniu, przez co sebum nie może w prawidłowy sposób przedostać się na powierzchnię skóry. To z kolei prowadzi do powstawania zaskórników otwartych i zamkniętych, które z kolei mogą przekształcać się w grudki lub krosty,
- kolonizacja mieszków włosowych przez bakterie Propionibacterium acnes – stanowią one naturalny element mikrobiomu naszej skóry. Jeśli jednak dochodzi do jego zaburzenia, np. poprzez zaczopowanie ujść mieszków włosowych, dochodzi do ich zwiększonego namnażania, przez co dochodzi do zainfekowania skóry i powstawania na niej niedoskonałości.
Patogeneza
Wzrost suchości skóry związany jest z dużą ilością mydła, które nie tylko zmywa brud, ale także usuwa ochronne sebum (sebum), bez którego wilgoć nie zatrzymuje się w przestrzeni międzykomórkowej naskórka, co prowadzi do jego Pękanie.
Dodatkowo zniszczeniu ulega kwaśny płaszcz na powierzchni skóry – naturalna bariera dla bakterii i wirusów. Jak wiadomo, sebum jest wydzielane przez specjalne gruczoły i po zmieszaniu z wydzieliną gruczołów potowych tworzy kwaśny mikrofilm (Ph skóry od 4,5 do 6,2), zwany płaszczem. Jednocześnie normalne pH krwi wynosi 7,4 (lekko zasadowe), a takie naturalne połączenie różnej kwasowości środowiska zewnętrznego i wewnętrznego jest niespecyficznym czynnikiem obrony organizmu przed infekcjami.
Patogeneza schorzeń przewlekłych, takich jak atopowe zapalenie skóry lub wyprysk, które rozpoczynają się w młodym wieku, jest dość złożona i nie do końca poznana, prawdopodobnie wiąże się to z synergistycznym oddziaływaniem czynników genetycznych, naruszeniem funkcji barierowej naskórka i zmianami w jego mikrobiomie (kolonizacja bakteryjna), a także zwiększoną odpowiedzią immunologiczną.
Na przykład genetyka objawia się nieprawidłowym spadkiem poziomu wtórnego mediatora wewnątrzkomórkowego cAMP (cyklicznego monofosforanu adenozyny), który kontroluje aktywność komórek, co prowadzi do zwiększonego uwalniania histaminy i leukotrienu, które biorą udział w odpowiedzi immunologicznej, które są syntetyzowane przez komórki tuczne i bazofile.
Uszkodzenie bariery skórnej u osób z atopowym zapaleniem skóry może być spowodowane mutacjami lub delecjami w genie kodującym białko skóry – filagrynę, odpowiedzialne za tworzenie się warstwy rogowej naskórka.
W odpowiedzi na zniszczenie bariery skórnej rozwija się miejscowy stan zapalny poprzez stymulację cytokin Th2 (komórek pomocniczych T typu 2), które wytwarzają interleukiny.
Łojotok jest związany z infekcją grzybiczą skóry głowy przez Malassezia furfur i często dotyka skóry głowy wzdłuż linii włosów i grzbietu małżowiny usznej, co może być zdiagnozowane jako wyprysk łojotokowy .
