U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Skuteczne Metody Usuwania Przebarwień na Nogach
Najczęstsze przebarwienia na skórze
Do przebarwień skóry uwarunkowanych genetycznie należą piegi – przeważnie zlokalizowane na twarzy. Są to jasno- lub ciemnobrązowe plamki wielkości 1–5 mm. Występują z jednakową częstością u mężczyzn i u kobiet, zwykle u osób o jasnej karnacji. Jednym z powszechniejszych przebarwień, występującym najczęściej u kobiet, jest ostuda – nieregularne, ostro ograniczone ciemne plamy na czole, brodzie, policzkach, nad górną wargą. Ogniska zmian są zazwyczaj symetryczne. Z reguły pojawiają się w drugiej połowie ciąży, w czasie stosowania leków hormonalnych (środków antykoncepcyjnych czy hormonalnej terapii zastępczej). Skąd się biorą przebarwienia na skórze? Dowiesz się tego z naszego filmu
Do zaburzeń barwnikowych zalicza się także plamy soczewicowate. Są to okrągłe lub owalne, wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry przebarwienia w kolorach od żółtobrunatnego po ciemnobrązowy, występujące głównie na grzbiecie dłoni, twarzy, szyi, dekolcie, a także przedramionach i podudziach. Najczęściej pojawiają się one z wiekiem (tzw. plamy soczewicowate starcze). Przebarwienia pozapalne pojawiają się w miejscach, w których występowały zmiany trądzikowe, wysypki (m.in. ospa wietrzna), oparzenia słoneczne czy urazy skórne. Zwykle ustępują samoistnie, ale po długim czasie (zwłaszcza u osób z ciemną karnacją). Do przebarwień zalicza się również odczyny fototoksyczne. Powstają one na skutek ekspozycji skóry na promieniowanie UV po kontakcie z substancją fotouczulającą. Taką reakcję mogą wywołać niektóre leki, np. przeciwzapalne (salicylany) czy przeciwbakteryjne (tetracykliny, sulfonamidy). Odczyn fototoksyczny może powstać także pod wpływem zawartych w perfumach olejków eterycznych (bergamotowy i cytrusowy) lub po spożyciu niektórych roślin (koper, seler, dziurawiec). Pod wpływem światła słonecznego zmiany barwnikowe ciemnieją, a w przypadku piegów czy plam soczewicowatych wzrasta również ich ilość. Proces ten można ograniczyć, stosując preparaty ochronne z wysokim wskaźnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Jak się pozbyć przebarwień?
Najlepiej skonsultować się z dermatologiem. Same nie zorientujemy się z jakim przebarwieniem mamy do czynienia. Poza tym, plamy na skórze mogą sugerować niedomagania zdrowotne, które warto wyjaśnić. Dermatolog, przeprowadzając wywiad i oglądając skórę pod lampą zdiagnozuje nasze przebarwienia i doradzi drogę postępowania.
W likwidowaniu przebarwień, zależnie od ich charakteru i głębokości występowania (mogą być w naskórku lub głębiej, w warstwie brodawkowej skóry) można stosować kremy rozjaśniające lub bardziej intensywne zabiegi w gabinecie dermatologicznym. Szukaj kosmetyków, które zawierają: kwasy owocowe i witaminę C - substancje te rozjaśniają istniejące przebarwienia, kwas kojowy, umbeliferon, arbutynę i witaminę - hamują działanie melanocytów i wytwarzanie melaniny. W gabinecie kosmetycznym można się poddać peelingowi kawitacyjnemu (ultradźwięki w połączeniu z warstwą wody na skórze rozbijają komórki warstwy rogowej), który likwiduje płytkie przebarwienia. Nieco intensywniej działa mikrodermabrazja (czyli złuszczanie mechaniczne za pomocą kryształków diamentowych lub korundowych).
Dermatolog może zaproponować intensywne, głęboko złuszczające peelingi chemiczne wykorzystujące kwasy: trójchlorooctowy, glikolowy, azelainowy. Przebarwienia likwiduje się także za pomocą krioterapii lub działania światłem laserem lub światłem pulsującym (IPL). Białe plamki to też przebarwienia, a właściwie odbarwienia. Powstają zazwyczaj pod wpływem urazów: oparzeń (także słonecznych), otarć, zranień, wyprysków czy stanów zapalnych, w których dojdzie do zniszczenia melanocytów. Fachowo nazywa się to hipopigmentacja pozapalna. Ale białe plamki mogą także oznaczać chorobę skóry. Kiedy jest ich coraz więcej lub zlewają się w większe plamy może to być bielactwo nabyte (vitiligo). Z kolei drobne, gęste białe plamki na plecach, klatce piersiowej i brzuchu, które zlewają się w większe odbarwione płaszczyzny to prawdopodobnie łupież pstry czyli zakażenie drożdżakami. Zarówno bielactwo, jak i łupież pstry wymagają pomocy dermatologa.
Przebarwienia skóry – przyczyny powstawania
Przebarwienia i odbarwienia skóry wiążą się z nadmiarem lub brakiem melaniny. Jej syntezę najsilniej pobudzają promienie ultrafioletowe – melanina powstaje, by chronić głębsze warstwy skóry przed ich szkodliwym działaniem (w ten sposób tworzy się opalenizna). Z tego powodu przebarwienia pojawiają się zazwyczaj na tych partiach ciała, które najczęściej są eksponowane na słońcu – na twarzy, szyi, dekolcie, ramionach, dłoniach i łydkach.
Wrażliwość na promienie UV wzrasta w przypadku zmian w gospodarce hormonalnej, do których należą: ciąża, menopauza, nadczynność i niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, choroby wątroby, zażywanie leków hormonalnych (w tym doustnej antykoncepcji). Zazwyczaj skóra reaguje nadprodukcją melaniny w miejscach, w których wcześniej występowały zmiany chorobowe. Przebarwienia mogą powstać także w wyniku stosowania leków, kosmetyków czy preparatów ziołowych o właściwościach fotouczulających.