U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Skuteczne Metody Usuwania Przebarwień na Nogach
Przebarwienia na nogach zdjęcia przyczyny i sposoby leczenia
Przebarwienia na nogach są powszechnym problemem, który może dotyczyć zarówno młodych, jak i starszych osób. Mogą one występować w różnych formach i odcieniach, takich jak czerwone plamy, żółte plamki, brązowe przebarwienia czy niebieskie żyły.
Przyczyny pojawienia się przebarwień na nogach mogą być różnorodne. Jedną z najczęstszych jest niewłaściwa krążenie krwi, które może prowadzić do powstania żylaków lub pajączków na skórze. Innymi czynnikami mogącymi przyczyniać się do powstawania przebarwień są nadmierna ekspozycja na słońce, starzenie się skóry, urazy, infekcje czy też niektóre choroby, takie jak cukrzyca czy nadciśnienie.
W zależności od przyczyny, istnieje wiele metod leczenia przebarwień na nogach. W niektórych przypadkach wystarczy zmiana stylu życia, takie jak unikanie długotrwałego stania lub siedzenia, regularne ćwiczenia fizyczne i zdrowa dieta. W przypadku poważniejszych problemów z krążeniem krwi, konieczne może być leczenie farmakologiczne lub nawet zabiegi chirurgiczne.
Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia przyczyny przebarwień na nogach oraz odpowiedniego planu leczenia. Niezależnie od tego, jak poważny jest problem, istnieją skuteczne metody leczenia, które mogą pomóc pozbyć się przebarwień i przywrócić zdrowy wygląd skóry na nogach.
Jak się pozbyć przebarwień?
Najlepiej skonsultować się z dermatologiem. Same nie zorientujemy się z jakim przebarwieniem mamy do czynienia. Poza tym, plamy na skórze mogą sugerować niedomagania zdrowotne, które warto wyjaśnić. Dermatolog, przeprowadzając wywiad i oglądając skórę pod lampą zdiagnozuje nasze przebarwienia i doradzi drogę postępowania.
W likwidowaniu przebarwień, zależnie od ich charakteru i głębokości występowania (mogą być w naskórku lub głębiej, w warstwie brodawkowej skóry) można stosować kremy rozjaśniające lub bardziej intensywne zabiegi w gabinecie dermatologicznym. Szukaj kosmetyków, które zawierają: kwasy owocowe i witaminę C - substancje te rozjaśniają istniejące przebarwienia, kwas kojowy, umbeliferon, arbutynę i witaminę - hamują działanie melanocytów i wytwarzanie melaniny. W gabinecie kosmetycznym można się poddać peelingowi kawitacyjnemu (ultradźwięki w połączeniu z warstwą wody na skórze rozbijają komórki warstwy rogowej), który likwiduje płytkie przebarwienia. Nieco intensywniej działa mikrodermabrazja (czyli złuszczanie mechaniczne za pomocą kryształków diamentowych lub korundowych).
Dermatolog może zaproponować intensywne, głęboko złuszczające peelingi chemiczne wykorzystujące kwasy: trójchlorooctowy, glikolowy, azelainowy. Przebarwienia likwiduje się także za pomocą krioterapii lub działania światłem laserem lub światłem pulsującym (IPL). Białe plamki to też przebarwienia, a właściwie odbarwienia. Powstają zazwyczaj pod wpływem urazów: oparzeń (także słonecznych), otarć, zranień, wyprysków czy stanów zapalnych, w których dojdzie do zniszczenia melanocytów. Fachowo nazywa się to hipopigmentacja pozapalna. Ale białe plamki mogą także oznaczać chorobę skóry. Kiedy jest ich coraz więcej lub zlewają się w większe plamy może to być bielactwo nabyte (vitiligo). Z kolei drobne, gęste białe plamki na plecach, klatce piersiowej i brzuchu, które zlewają się w większe odbarwione płaszczyzny to prawdopodobnie łupież pstry czyli zakażenie drożdżakami. Zarówno bielactwo, jak i łupież pstry wymagają pomocy dermatologa.
Plamy skórne - co mogą oznaczać
Niegroźne przebarwienia na ciele
Niektóre przebarwienia na skórze powstają w wyniku niewielkich podrażnień, uczulenia lub po prostu nierównomiernego opalenia. Plamki na tułowiu bywają też oznaką normalnych zmian hormonalnych np. po urodzeniu dziecka. Takie przypadki należy obserwować, żeby wykluczyć poważne choroby, ale nie trzeba panikować. Można porównać zdjęcia w internecie lub w encyklopedii medycznej z tym co widzimy na skórze.
Brązowe kropki na ciele często są po prostu formą piegów. Czasami obejmują nieco większy obszar, przypominając niewielkie plamki. Piegi od poważniejszych plam odróżnia kolor. Zwykle są jasnobrązowe. Pojawiają się podczas wystawienia ciała na słońce. Warto pamiętać, że osoby ze skłonnością do piegów mają delikatniejszą skórę i powinny unikać zbyt długiej ekspozycji na światło słoneczne.
Ciemne plamki u starszych osób też należą do naturalnych przebarwień w tym wieku. Zwykle skóra seniorów jest cieńsza i jaśniejsza od skóry młodych, ale mogą się na niej pojawić różnego rodzaju odbarwienia. Tak jak w przypadku osób z jasną cerą należy unikać gwałtownych zmian temperatury, wysuszenia i długotrwałego opalania.
Plamy na skórze jako oznaka poważniejszych chorób
Czasami skóra mówi nam, że z całym naszym organizmem jest coś nie tak. Najprędzej zauważymy to obserwując cerę. Cera osób z zaburzeniami metabolicznymi nie wygląda zdrowo. Plamy na skórze, szczególnie jasne lub czerwone krostki, mogą oznaczać niedobór pewnych składników w diecie. Powodem do niepokoju powinny być fioletowe lub sine przebarwienia. Często oznaczają one, że coś jest nie tak z naszym krążeniem. Są to wybroczyny, wynikające z nieszczelności lub kruchości ścianek naczyń krwionośnych.
Czerwone plamy na nogach mogą być objawem poważnego zakażenia lub stanu zapalnego naczyń krwionośnych, bywają też wynikiem zmian nowotworowych. Z takimi objawami można się zgłosić do dermatologa, ale lekarz ogólny też powinien nas pokierować dalej. Jeżeli macie wątpliwości czy przebarwienia, które widzicie już kwalifikują się jako objaw choroby zakaźnej, autoimmunologicznej, czy są całkiem niegroźne, to wstępnie wykluczymy niektóre choroby patrząc na zdjęcia w internecie. Poniżej znajduje się tabela porównująca wybrane rodzaje plam i potencjalnie związane z nimi choroby.
Czerwone plamy na nogach a choroby
Duże czerwone plamy na nogach obserwowane są u chorych na cukrzycę. Zmiany skórne to rumień cukrzycowy – występuje także u dzieci. Skóra staje się sucha, matowa i pogrubiona, traci elastyczność i zdolności do regeneracji, jest podatna na zakażenia. Czerwone plamy atakujące stopę i postępujące w górę, ku łydce, mogą być objawem stopy cukrzycowej, będącej powikłaniem źle leczonej cukrzycy. U pacjentów z cukrzycą właściwa terapia jest kluczowa – nieleczony zespół stopy cukrzycowej skutkuje nieodwracalnymi deformacjami oraz martwicą stopy, co często prowadzi do amputacji.
Czerwona plama na nodze w postaci rumienia wędrującego może być oznaką boreliozy (łac. borreliosis), wieloukładowej choroby zakaźnej, którą przenoszą kleszcze. Boreliozę, najczęstszą chorobę odkleszczową, wywołują bakterie należące do krętków. Rumień wędrujący pojawia się w ciągu 1–3 tygodni w miejscu wkłucia kleszcza. Na początku ma postać pojedynczej plamy bądź grudki, czerwona plama szybko się jednak rozszerza. Charakterystyczne dla rumienia wędrującego jest tworzenie się czerwonej obwódki. Rumieniowi mogą towarzyszyć objawy grypopodobne.
Czerwona plama na nogach, a także na stopach czy na nosie (lub w innym miejscu na ciele) może oznaczać naczyniaka (łac. angioma). To łagodny nowotwór wywodzący się z układu naczyń krwionośnych. Często jest wrodzony. Ma charakterystyczną formę wypukłej, sinoczerwonej plamy (bądź drobnych guzków). Głównie lokalizuje się na głowie, tułowiu lub karku – na nogach rzadziej. Naczyniaki dzielą się na:
- naczyniaki niezłośliwe (łac. haemangioma) – najczęściej,
- naczyniaki limfatyczne (łac. lymphangioma) – rzadko,
- naczyniaki krwionośne złośliwe (łac. hemangiosarcoma) – rzadko,
- naczyniaki limfatyczne złośliwe (łac. lymphangiosarcoma) – rzadko.
Bolesny rumień kończyn (łac. erythromelalgia) to inna choroba, której objawem mogą być czerwone plamy na nogach. Oprócz zaczerwienienia pojawia się charakterystyczne ocieplenie kończyn i uporczywe pieczenie. Choroba występuje rzadko, najczęściej atakuje palce. Może być dziedziczna.
Przebarwienia skóry – przyczyny powstawania
Przebarwienia i odbarwienia skóry wiążą się z nadmiarem lub brakiem melaniny. Jej syntezę najsilniej pobudzają promienie ultrafioletowe – melanina powstaje, by chronić głębsze warstwy skóry przed ich szkodliwym działaniem (w ten sposób tworzy się opalenizna). Z tego powodu przebarwienia pojawiają się zazwyczaj na tych partiach ciała, które najczęściej są eksponowane na słońcu – na twarzy, szyi, dekolcie, ramionach, dłoniach i łydkach.
Wrażliwość na promienie UV wzrasta w przypadku zmian w gospodarce hormonalnej, do których należą: ciąża, menopauza, nadczynność i niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, choroby wątroby, zażywanie leków hormonalnych (w tym doustnej antykoncepcji). Zazwyczaj skóra reaguje nadprodukcją melaniny w miejscach, w których wcześniej występowały zmiany chorobowe. Przebarwienia mogą powstać także w wyniku stosowania leków, kosmetyków czy preparatów ziołowych o właściwościach fotouczulających.
