U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Skuteczne Metody Usuwania Przebarwień na Nogach
Leczenie plam na tułowiu
Pielęgnacja skóry
Plamy skórne nie zawsze wymagają intensywnego leczenia. Istnieją schorzenia, których nie da się całkiem wyleczyć. Są też takie, które nie wymagają dodatkowego leczenia wewnętrznego. Wówczas dostaniemy od dermatologa poradę jak pielęgnować skórę. Jeżeli lekarz stwierdzi, że odbarwienia są wynikiem bielactwa, to pozostaje nam stosowanie kremów ochronnych i unikanie promieni słonecznych. W przypadku uczuleń na niektóre kosmetyki najlepiej przejść na proste kremy i unikać kolorowych kosmetyków. Warto też zadbać o odpowiednie środki piorące. W sklepach dostaniemy bez problemu hipoalergiczne płyny do prania i płatki mydlane.
Kiedy plamy na skórze lub na tułowiu występują u niemowląt i małych dzieci zazwyczaj lekarz przepisuje leki na wysypkę. Może to być maść łagodząca podrażnienia. Trzeba też pilnować regularnej zmiany pieluszek, nawilżania ciała po kąpieli i używania zasypki.
Na skórze jasnej, wrażliwej na słońce pojawiają się czerwone plamy skórne. Podstawowa pielęgnacja takiego naskórka polega na stosowaniu kremów ochronnych z silnym filtrem. W razie wystąpienia poparzeń słonecznych warto schładzać skórę wodą. Można też stosować panthenol lub balsamy po opalaniu z alantoiną.
Leczenie schorzeń wewnętrznych
Jeżeli lekarz stwierdzi, że brązowe kropki czy ciemne plamy na ciele mają przyczyny inne niż skórne, to zapewne poda nam jakieś leki doustne. Przy zakażeniach są to antybiotyki lub leki sterydowe. Jeśli wybroczyny okażą się oznaką nowotworu skóry, to trzeba też zastosować bardziej inwazyjne metody leczenia np. krioterapię, usuwanie wybroczyn czy naświetlania.
Czerwone plamy na nogach albo sine przebarwienia na tułowiu mogą oznaczać jakiś rodzaj stanu zapalnego żył. Wówczas przyjmujemy środki przeciwzapalne i leki wzmacniające ścianki naczyń. Poza tym warto brać witaminę C, która uodparnia i poprawia wytwarzanie kolagenu przez organizm.
Sposoby leczenia przebarwień na nogach
Przebarwienia na nogach mogą być uciążliwe i wpływać na nasze samopoczucie. Istnieje wiele sposobów leczenia tego problemu, które mogą pomóc w przywróceniu równowagi koloru skóry.
Kremy wybielające – stosowanie kremów wybielających może być skutecznym sposobem na zmniejszenie widoczności przebarwień na nogach. Te kremy zawierają składniki, które pomagają rozjaśnić skórę i zredukować jej przebarwienia.
Laseroterapia – jednym z najnowocześniejszych sposobów leczenia przebarwień na nogach jest laseroterapia. Ten zabieg polega na wykorzystaniu wiązki lasera, która skierowana jest na obszar z przebarwieniami. Laser działa na skórę, usuwając nadmiar pigmentu i stymulując produkcję nowych komórek skóry.
Mikrodermabrazja – mikrodermabrazja jest zabiegiem, który polega na mechanicznym złuszczaniu górnych warstw skóry. Ten proces pomaga usunąć warstwę skóry, która zawiera przebarwienia, odsłaniając zdrowszą i bardziej jednolitą skórę. Mikrodermabrazja może być skutecznym sposobem na leczenie przebarwień na nogach.
Peeling chemiczny – peeling chemiczny jest zabiegiem, który polega na nakładaniu na skórę specjalnego preparatu chemicznego, który usuwa górne warstwy skóry. Ten proces pomaga w redukcji przebarwień na nogach poprzez usuwanie nadmiaru pigmentu. Peeling chemiczny może być skutecznym sposobem na leczenie przebarwień na nogach, ale wymaga specjalistycznej opieki i może być związany z pewnymi ryzykiem.
Ochrona przeciwsłoneczna – jednym z najważniejszych sposobów leczenia przebarwień na nogach jest ochrona przeciwsłoneczna. Promienie UV mogą nasilać przebarwienia na skórze, dlatego ważne jest noszenie kremów z filtrem UV oraz unikanie ekspozycji na słońce w godzinach największego nasłonecznienia.
Najczęstsze przebarwienia na skórze
Do przebarwień skóry uwarunkowanych genetycznie należą piegi – przeważnie zlokalizowane na twarzy. Są to jasno- lub ciemnobrązowe plamki wielkości 1–5 mm. Występują z jednakową częstością u mężczyzn i u kobiet, zwykle u osób o jasnej karnacji. Jednym z powszechniejszych przebarwień, występującym najczęściej u kobiet, jest ostuda – nieregularne, ostro ograniczone ciemne plamy na czole, brodzie, policzkach, nad górną wargą. Ogniska zmian są zazwyczaj symetryczne. Z reguły pojawiają się w drugiej połowie ciąży, w czasie stosowania leków hormonalnych (środków antykoncepcyjnych czy hormonalnej terapii zastępczej). Skąd się biorą przebarwienia na skórze? Dowiesz się tego z naszego filmu
Do zaburzeń barwnikowych zalicza się także plamy soczewicowate. Są to okrągłe lub owalne, wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry przebarwienia w kolorach od żółtobrunatnego po ciemnobrązowy, występujące głównie na grzbiecie dłoni, twarzy, szyi, dekolcie, a także przedramionach i podudziach. Najczęściej pojawiają się one z wiekiem (tzw. plamy soczewicowate starcze). Przebarwienia pozapalne pojawiają się w miejscach, w których występowały zmiany trądzikowe, wysypki (m.in. ospa wietrzna), oparzenia słoneczne czy urazy skórne. Zwykle ustępują samoistnie, ale po długim czasie (zwłaszcza u osób z ciemną karnacją). Do przebarwień zalicza się również odczyny fototoksyczne. Powstają one na skutek ekspozycji skóry na promieniowanie UV po kontakcie z substancją fotouczulającą. Taką reakcję mogą wywołać niektóre leki, np. przeciwzapalne (salicylany) czy przeciwbakteryjne (tetracykliny, sulfonamidy). Odczyn fototoksyczny może powstać także pod wpływem zawartych w perfumach olejków eterycznych (bergamotowy i cytrusowy) lub po spożyciu niektórych roślin (koper, seler, dziurawiec). Pod wpływem światła słonecznego zmiany barwnikowe ciemnieją, a w przypadku piegów czy plam soczewicowatych wzrasta również ich ilość. Proces ten można ograniczyć, stosując preparaty ochronne z wysokim wskaźnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Przebarwienia skóry – przyczyny powstawania
Przebarwienia i odbarwienia skóry wiążą się z nadmiarem lub brakiem melaniny. Jej syntezę najsilniej pobudzają promienie ultrafioletowe – melanina powstaje, by chronić głębsze warstwy skóry przed ich szkodliwym działaniem (w ten sposób tworzy się opalenizna). Z tego powodu przebarwienia pojawiają się zazwyczaj na tych partiach ciała, które najczęściej są eksponowane na słońcu – na twarzy, szyi, dekolcie, ramionach, dłoniach i łydkach.
Wrażliwość na promienie UV wzrasta w przypadku zmian w gospodarce hormonalnej, do których należą: ciąża, menopauza, nadczynność i niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, choroby wątroby, zażywanie leków hormonalnych (w tym doustnej antykoncepcji). Zazwyczaj skóra reaguje nadprodukcją melaniny w miejscach, w których wcześniej występowały zmiany chorobowe. Przebarwienia mogą powstać także w wyniku stosowania leków, kosmetyków czy preparatów ziołowych o właściwościach fotouczulających.
Jak się pozbyć przebarwień?
Najlepiej skonsultować się z dermatologiem. Same nie zorientujemy się z jakim przebarwieniem mamy do czynienia. Poza tym, plamy na skórze mogą sugerować niedomagania zdrowotne, które warto wyjaśnić. Dermatolog, przeprowadzając wywiad i oglądając skórę pod lampą zdiagnozuje nasze przebarwienia i doradzi drogę postępowania.
W likwidowaniu przebarwień, zależnie od ich charakteru i głębokości występowania (mogą być w naskórku lub głębiej, w warstwie brodawkowej skóry) można stosować kremy rozjaśniające lub bardziej intensywne zabiegi w gabinecie dermatologicznym. Szukaj kosmetyków, które zawierają: kwasy owocowe i witaminę C - substancje te rozjaśniają istniejące przebarwienia, kwas kojowy, umbeliferon, arbutynę i witaminę - hamują działanie melanocytów i wytwarzanie melaniny. W gabinecie kosmetycznym można się poddać peelingowi kawitacyjnemu (ultradźwięki w połączeniu z warstwą wody na skórze rozbijają komórki warstwy rogowej), który likwiduje płytkie przebarwienia. Nieco intensywniej działa mikrodermabrazja (czyli złuszczanie mechaniczne za pomocą kryształków diamentowych lub korundowych).
Dermatolog może zaproponować intensywne, głęboko złuszczające peelingi chemiczne wykorzystujące kwasy: trójchlorooctowy, glikolowy, azelainowy. Przebarwienia likwiduje się także za pomocą krioterapii lub działania światłem laserem lub światłem pulsującym (IPL). Białe plamki to też przebarwienia, a właściwie odbarwienia. Powstają zazwyczaj pod wpływem urazów: oparzeń (także słonecznych), otarć, zranień, wyprysków czy stanów zapalnych, w których dojdzie do zniszczenia melanocytów. Fachowo nazywa się to hipopigmentacja pozapalna. Ale białe plamki mogą także oznaczać chorobę skóry. Kiedy jest ich coraz więcej lub zlewają się w większe plamy może to być bielactwo nabyte (vitiligo). Z kolei drobne, gęste białe plamki na plecach, klatce piersiowej i brzuchu, które zlewają się w większe odbarwione płaszczyzny to prawdopodobnie łupież pstry czyli zakażenie drożdżakami. Zarówno bielactwo, jak i łupież pstry wymagają pomocy dermatologa.
