U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Skuteczne Metody Usuwania Przebarwień na Nogach
Przebarwienia skóry - u co trzeciej kobiety
Ciemne plamy na skórze ma 35 procent kobiet po trzydziestce i aż 90 procent po 50 roku życia. W młodszym wieku ich pojawienie się jest związane z wahaniami hormonów (ciąża, zaburzenia hormonalne) lub ze stosowaniem antykoncepcji hormonalnej, leczeniem hormonalnym (melasma). Zazwyczaj pojawiają się na czole oraz wokół ust. Mogą także powstać z powodu nadczynności tarczycy lub niedoczynności kory nadnerczy. Sprzyjają im również stany zapalne przydatków.
Po 45 roku życia przebarwienia powstają w wyniku zmian hormonalnych związanych z przekwitaniem lub pod wpływem stosowania hormonalnej terapii zastępczej. W tym wieku także częściej niż wcześniej przyczyną przebarwień może być niedomaganie wątroby. W starszym wieku pojawiają się również plamy soczewicowate - przebarwienia o kształcie ziarnka soczewicy, które czasem zlewają się w większe plamy. W każdym wieku mogą powstać przebarwienia spowodowane stosowaniem niektórych leków, ziół lub kosmetyków zawierających substancje fotouczulające. Plamy pojawiają się, gdy zażywając takie leki lub stosując kosmetyki i perfumy wychodzimy na słońce bez ochrony kremu z wysokim filtrem. Przebarwienia powstają także w wyniku stanów zapalnych, najczęściej w miejscach zmian trądzikowych oraz jeśli wystawimy się na słońce po intensywnych zabiegach kosmetycznych lub dermatologicznych: stosowaniu kuracji przeciwtrądzikowej, zabiegach dermatologii estetycznej, złuszczaniu peelingami chemicznymi, mikrodermabrazji.
Przebarwienia na twarzy
Rok temu urodziłam dziecko. Po ciąży zostały mi straszne plamy. Obecnie stosuję krem intensywnie wybielający. Kuracja ta trwa już od około 8 tygodni, ale nie daje mi satysfakcji. Plamy tylko minimalnie zbladły. Jak długo powinnam stosować krem? A może są inne sposoby?
Dr n. med. Elżbieta Szymańska: Przebarwienia skóry wymagają długotrwałego leczenia. Kremy wybielające można stosować jednocześnie z innymi metodami medycznymi, np. peelingami chemicznymi lub zabiegami wybielającymi. W przypadku braku poprawy do rozważenia jest laseroterapia. Niestety, wszystkie te metody są bardzo kosztowne. Na pewno z najprostszych metod warto polecić ochronę przed słońcem, aby nie nasilać zmian oraz preparaty z witaminą C, która ma działanie rozjaśniające.
Przebarwienia skóry – przyczyny powstawania
Przebarwienia i odbarwienia skóry wiążą się z nadmiarem lub brakiem melaniny. Jej syntezę najsilniej pobudzają promienie ultrafioletowe – melanina powstaje, by chronić głębsze warstwy skóry przed ich szkodliwym działaniem (w ten sposób tworzy się opalenizna). Z tego powodu przebarwienia pojawiają się zazwyczaj na tych partiach ciała, które najczęściej są eksponowane na słońcu – na twarzy, szyi, dekolcie, ramionach, dłoniach i łydkach.
Wrażliwość na promienie UV wzrasta w przypadku zmian w gospodarce hormonalnej, do których należą: ciąża, menopauza, nadczynność i niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, choroby wątroby, zażywanie leków hormonalnych (w tym doustnej antykoncepcji). Zazwyczaj skóra reaguje nadprodukcją melaniny w miejscach, w których wcześniej występowały zmiany chorobowe. Przebarwienia mogą powstać także w wyniku stosowania leków, kosmetyków czy preparatów ziołowych o właściwościach fotouczulających.
Czerwone plamy (kropki, krostki) na nogach – czym są spowodowane i jak je leczyć?
Czerwone plamy na nogach w formie rumienia albo pokrzywki są reakcją alergiczną lub objawem chorobowym. Występują niezależnie od wieku, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Mogą być swędzące i współwystępować z innymi symptomami. Zawsze leczy się przyczynę czerwonej wysypki na nogach.
- pokrzywki kontaktowej,
- pokrzywki pokarmowej,
- pokrzywki polekowej,
- pokrzywki wywołanej przez alergeny wziewne,
- pokrzywki idiopatycznej (samoistnej),
- pokrzywki fizycznej (powstającej np. w efekcie tarcia, narażenia na promieniowanie słoneczne, działania zimna lub ciepła),
- pokrzywki cholinergicznej (skutek wzrostu temperatury ciała),
- pokrzywki wodnej.
Czerwona wysypka na nogach, szczególnie u dziecka, bywa reakcją alergiczną na kontakt z detergentem. Warto się zastanowić, czy nie był zmieniany np. proszek do prania. Czerwone kropki na nogach, stopach czy innych częściach ciała mogą być skutkiem kontaktu z sierścią zwierząt bądź jadem owadów.
Zobacz film: Domowe sposoby na piękne i zdrowe stopy. Źródło: Dzień Dobry TVN.
Jak usunąć przebarwienia na skórze?
Powstawaniu przebarwień należy przede wszystkim zapobiegać – unikając ekspozycji skóry na słońce i stosując kremy z wysokim filtrem UV, zwłaszcza w sezonie letnim.
Powierzchowne przebarwienia można usuwać dostępnymi w aptekach preparatami wybielającymi, zawierającymi takie substancje, jak hydrochinon, retinoidy, umbeliferon, arbutyna, kwas azelainowy, kwas kojowy i witamina C. Rozjaśniają one istniejące przebarwienia i hamują wytwarzanie melaniny. Rezultat widoczny jest po kilku miesiącach stosowania. Efektem ubocznym może być odbarwienie skóry wokół zmiany chorobowej.
Przebarwienia posłoneczne - jak się ich pozbyć? Dowiesz się tego z naszego filmu
Zobacz film: Przebarwienia posłoneczne. Źródło: 36,6.
W przypadku nieco głębiej osadzonych przebarwień efektywne są zabiegi złuszczające przeprowadzane w gabinetach kosmetycznych. Należy do nich peeling kawitacyjny wykonywany za pomocą ultradźwięków (służy rozbiciu komórek warstwy rogowej) czy peeling glikolowy (z użyciem kwasu glikolowego). Intensywniej działa mikrodermabrazja polegająca na mechanicznym ścieraniu rogowej warstwy naskórka specjalnymi tarczami.
Głębokie przebarwienia, takie jak starcze plamy soczewicowate, podatne są na krioterapię (punktowe zamrażanie lub natrysk ciekłym azotem) i laseroterapię (działanie termiczne). Zabiegi te wykonywane są przez dermatologa. Trwale niszczą komórki barwnikowe i hamują proces ich powstawania.
Walka z nieestetycznymi przebarwieniami jest dość uciążliwa i wymaga sporej systematyczności. Efektem dodatkowym jest zwykle poprawa kondycji skóry (nawilżenie, redukcja zmarszczek), a w konsekwencji jej odmłodzenie.
Najczęstsze przebarwienia na skórze
Do przebarwień skóry uwarunkowanych genetycznie należą piegi – przeważnie zlokalizowane na twarzy. Są to jasno- lub ciemnobrązowe plamki wielkości 1–5 mm. Występują z jednakową częstością u mężczyzn i u kobiet, zwykle u osób o jasnej karnacji. Jednym z powszechniejszych przebarwień, występującym najczęściej u kobiet, jest ostuda – nieregularne, ostro ograniczone ciemne plamy na czole, brodzie, policzkach, nad górną wargą. Ogniska zmian są zazwyczaj symetryczne. Z reguły pojawiają się w drugiej połowie ciąży, w czasie stosowania leków hormonalnych (środków antykoncepcyjnych czy hormonalnej terapii zastępczej). Skąd się biorą przebarwienia na skórze? Dowiesz się tego z naszego filmu
Do zaburzeń barwnikowych zalicza się także plamy soczewicowate. Są to okrągłe lub owalne, wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry przebarwienia w kolorach od żółtobrunatnego po ciemnobrązowy, występujące głównie na grzbiecie dłoni, twarzy, szyi, dekolcie, a także przedramionach i podudziach. Najczęściej pojawiają się one z wiekiem (tzw. plamy soczewicowate starcze). Przebarwienia pozapalne pojawiają się w miejscach, w których występowały zmiany trądzikowe, wysypki (m.in. ospa wietrzna), oparzenia słoneczne czy urazy skórne. Zwykle ustępują samoistnie, ale po długim czasie (zwłaszcza u osób z ciemną karnacją). Do przebarwień zalicza się również odczyny fototoksyczne. Powstają one na skutek ekspozycji skóry na promieniowanie UV po kontakcie z substancją fotouczulającą. Taką reakcję mogą wywołać niektóre leki, np. przeciwzapalne (salicylany) czy przeciwbakteryjne (tetracykliny, sulfonamidy). Odczyn fototoksyczny może powstać także pod wpływem zawartych w perfumach olejków eterycznych (bergamotowy i cytrusowy) lub po spożyciu niektórych roślin (koper, seler, dziurawiec). Pod wpływem światła słonecznego zmiany barwnikowe ciemnieją, a w przypadku piegów czy plam soczewicowatych wzrasta również ich ilość. Proces ten można ograniczyć, stosując preparaty ochronne z wysokim wskaźnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
