U nas zapłacisz kartą
Jak pozbyć się przebarwień na plecach - Skuteczne metody i porady
Trądzik na plecach – przyczyny
Główną przyczyną trądziku na plecach jest nadprodukcja sebum i zablokowanie mieszka włosowego, jednak może to być również reakcja immunologiczna organizmu czy efekt działania bakterii Propionibacterium acnes. Niezależnie od tego, które zjawisko wywołało trądzikowe zmiany, istnieje szereg czynników, które znacząco wpływają na stan naszej skóry.
Co wpływa na trądzik na plecach? Przyczyny mogą być bardzo różne, a są to między innymi:
• zmiany hormonalne,
• nieprawidłowa dieta – spożywanie między innymi produktów tłustych lub o wysokim indeksie glikemicznym,
• stres, który podnosi poziom kortyzolu we krwi,
• nadpotliwość,
• niewłaściwa pielęgnacja skóry – użycie kosmetyków powodujących rozwój stanów zapalnych,
• efekt uboczny działania niektórych leków – między innymi znajdą się tu steroidy anaboliczne, leki uspokajające, antyalergiczne czy przeciwpadaczkowe,
• czynniki i uwarunkowania genetyczne,
• przerost gruczołów łojowych,
• zakażenia bakteryjne oraz niewłaściwe rogowacenia mieszków,
• zaniedbanie higieny,
• nałogi,
• zanieczyszczenie środowiska,
• niedobór witamin,
• chroniczne zmęczenie,
• źle dobrana antykoncepcja.
Trądzik na plecach u nastolatków i dorosłych
Niezwykle istotnym elementem w rozpoznaniu, z jakim rodzajem trądziku mamy do czynienia, jest określenie wieku osoby borykającej się z tą chorobą. Choć trądzik stał się jedną z najczęściej występujących chorób, które określa się także mianem chorób cywilizacyjnych, trądzik pospolity dzieli się na trądzik młodzieńczy oraz trądzik dorosłych. Trądzik młodzieńczy – jak wskazuje nazwa – dotyczy około 80% osób między 11. a 25. rokiem życia, przy czym niektóre źródła klasyfikują do tej grupy również osoby w wieku 26-30 lat. Warto zaznaczyć, że trądzik na plecach u nastolatków i osób młodych, czyli trądzik młodzieńczy, wynika przede wszystkim ze zmian hormonalnych związanych z dojrzewaniem. Ze względu na intensywne wydzielanie hormonów, a więc intensywną pracę gruczołów łojowych, pory skóry zamykają się, gromadząc w sobie bakterie i powodując stany zapalne. Warto pamiętać o tym, że trądzik młodzieńczy zazwyczaj ustępuje sam wraz z zakończeniem okresu dojrzewania, nie pozostawiając blizn.
Czy plamy na ciele powinny niepokoić?
Co oznaczają plamy na skórze
O plamach na skórze mówi się wtedy, gdy przebarwienia są wyraźnie odgraniczone od skóry, nie wystają ponad powierzchnię skóry i różnią się od skóry tylko kolorem. Nie wyczuwa się ich dotykiem. Plamy na ciele mogą występować na różnych częściach ciała. Jeśli utrzymują się długo, należy zwrócić się do specjalisty. Plamy mogą być wynikiem alergii, lecz niektóre plamy mogą oznaczać również objawy groźnych chorób. Dlatego też plam na ciele nie należy lekceważyć.
Wykwity, które utrzymują się na ciele długi czas, wymagają konsultacji. Sygnałem do szukania porady lekarskich powinny być plamy na ciele, które pojawiają się nagle, utrzymują się długo i towarzyszą im nieprzyjemne objawy, na przykład świąd. Plamy mogą oznaczać stan nowotworowy lub inną groźną chorobę ogólnoustrojową. Ale też mogą oznaczać nieszkodliwe i niezłośliwe zmiany. Aby się o tym przekonać nie wystarczy porównywać zmian na zdjęciach w sieci. Warto skonsultować się z lekarzem. Najpierw należy zapisać się do lekarza rodzinnego, który wypisze skierowanie do dermatologa. Konsultacja lekarska jest szczególnie ważna, jeśli plamy na skórze występują u dziecka.
Plamy na ciele - rodzaje i przyczyny
Plamy na ciele mogą mieć bardzo różne przyczyny, jednak najczęściej występują następujące zmiany na ciele to:
- osutki polekowe pojawiają się w wyniku reakcji alergicznej na przyjmowany lek i znikają po odstawieniu leku,
- znamię Beckera powstaje najczęściej na ramieniu lub na plecach, ma nieregularne brzegi i zdarza się, że jest pokryte włoskami. Tego rodzaju zmiana jest wrodzona i nie wymaga leczenia,
- brązowe plamy na ciele w kolorze kawy z mlekiem występujące na różnych częściach ciała nie powinny budzić niepokoju, jeśli występują pojedynczo. Plamy tego rodzaju w większych grupach mogą być objawem różnych chorób jak na przykład nerwiakowłókniakowatości typu 1 lub stwardnienia guzowatego,
- bielactwo to przebarwienia będące wynikiem braku barwnika w obszarach skóry,
- ostuda to brązowe plamy na skórze twarzy, które są wynikiem zaburzeń hormonalnych, terapii hormonalnej lub pojawiają się w czasie ciąży,
- plamy soczewicowate to niewielkie, brązowe plamy na ciele pojawiające się najczęściej na granicy skóry i błony śluzowej i mogą być spowodowane zbyt długim przebywaniem na słońcu, starzeniem się skóry lub też mogą być wynikiem niektórych chorób genetycznych.
Dlaczego powstają ciemne plamy na skórze
Ciemne plamy na skórze budzą niepokój, gdyż tyle się słyszy o raku skóry. Jednak w większości przypadków brązowe plamy na ciele powstają z wiekiem lub wskutek nadmiernego nasłonecznienia. Mogą być to kropki przypominające piegi lub większe plamy. Występują na całym ciele, na nogach, na plecach lub na tułowiu. Najczęściej występują jednak na tych częściach ciała, które są najbardziej wystawione na słońce, jak twarz, ramiona czy dłonie.
Najczęściej przyczyną ciemnych plam na skórze jest wystawienie na promienie słoneczne. Plamy na plecach lub na tułowiu mogą pojawić się po wizycie w solarium. Plamy mogą być również wynikiem przyjmowania leków, ukąszenia owada lub stanu zapalnego skóry. Ciemne plamy na skórze mogą pojawić się w przebiegu cukrzycy.
Czy plamy na skórze są groźne? W większości przypadków nie. Jednak nie zawsze wiemy co oznacza dana zmiana na skórze i nie wystarczy porównywanie zmian na zdjęciach w sieci. Warto skonsultować się z lekarzem. Większości zmian nie trzeba usuwać. Jednak w przypadku plam szpecących lub jeśli są one przyczyną kompleksów, można je usunąć w gabinecie kosmetycznym po uprzedniej konsultacji lekarskiej.
W przypadku braku poprawy lub pogorszenia się stanu zdrowia, koniecznie wybierz się jak najszybciej do lekarza! Powyższe porady są tradycyjnymi, domowymi metodami leczenia, a nie popartą badaniami naukowymi wiedzą medyczną. Stosowanie ich nie może być zatem alternatywą dla skorzystania ze standardowych usług medycznych i konsultacji lekarskich!