U nas zapłacisz kartą
Przedłużanie rzęs przy opadającej powiece - Twoje oczy zasługują na perfekcję
Leczenie opadającej powieki
Sposób leczenia opadającej powieki zależy od przyczyny schorzenia. Jeśli jest ono spowodowane jednostką chorobową, np. miastenią, po wdrożeniu leczenia choroby podstawowej, np. leczenie sterydami czy lekami immunomodulującymi, stan pacjenta ulegnie poprawie [1].
Ptozy wrodzone i spowodowane zmianami w obrębie mięśni oka są możliwe do skorygowania jedynie w sposób chirurgiczny.
Chirurg okulista w trakcie dokładnego badania stwierdza, jakie jest nasilenie opadania powieki i które mięśnie oka są za nią odpowiedzialne. Na tej podstawie lekarz decyduje się na jeden z kilku wariantów zabiegu:
- zewnętrzny – przezskórny zabieg naprawy dźwigacza powieki,
- wewnętrzny – przezspojówkowy zabieg naprawy dźwigacza i tzw. mięśnia Mullera,
- zawieszenie powieki na mięśniu czołowym za pomocą specjalnej pętli wykonanej z tworzywa [3].
Jak wygląda opadająca powieka?
Opadająca powieka nazywana jest ptozą. Polega na opadaniu fałdu powieki, tworząc jednocześnie wrażenie oka otwartego tylko do połowy. Może mieć podłoże typowo medyczne, może też mieć podłoże tylko estetyczne. Ale w każdym przypadku można leczyć i skorygować taką dolegliwość.
Jeśli schorzenie ma podłoże medyczne to opadająca powieka zakłóca bardzo często normalne widzenie. W takich sytuacjach doprowadza do przypadłości, nazywanej leniwym okiem, czyli osłabieniem zdolności widzenia w jednym oku. To z kolei doprowadza do niebezpiecznych sytuacji, w których jedno oko widzi prawidłowo, a drugie nie. Ptoza może mieć charakter przejściowy, może też pojawić się na stałe. Może także ujawnić się już przy urodzeniu. Jeżeli opadająca powieka jest skutkiem uwarunkowań medycznych to zawsze wymaga specjalistycznej konsultacji.
Często taka przypadłość jest tylko defektem kosmetycznym. Skóra wokół oczu to jedno z najdelikatniejszych miejsc na twarzy. Z wiekiem zmniejsza się ilość włókien kolagenowych, skóra traci sprężystość i jędrność. Również osłabiają się mięśnie, dzięki którym unoszone są brwi. Powieka zaczyna opadać, a z czasem staje się to coraz bardziej widoczne.
Aby prawidłowo leczyć czy minimalizować stan opadającej powieki należy przede wszystkim poznać przyczyny takiego stanu.
Leczenie opadającej powieki
Leczenie opadającej powieki może mieć różne formy, w zależności od stopnia nasilenia problemu. Inne procedury zostaną wdrożone w przypadku zmian chorobowych niż nabytego defektu. Niekiedy wystarczą nawet domowe sposoby. Zimne kompresy na powieki mogą pomóc w poprawie wyglądu i skorygować opuchliznę spowodowaną przez uraz lub otarcie oka.
Podniesienie opadającej powieki spowodowanej przez zmiany w obrębie mięśni oka lub wady wrodzone, będzie wymagało bardziej inwazyjnych działań. Najczęściej wybieranym rozwiązaniem jest chirurgiczna operacja powiek. Zabieg opiera się na przezskórnej lub przezspojówkowej korekcji mięśnia dźwigacza powieki.
Blefaroplastyka natomiast, polega na usunięciu nadmiaru skóry powiek. Chirurg delikatnie nacina ruchomą część powieki. Następnie wycina wąski pasek skóry i usuwa nadmiar tkanki tłuszczowej. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Nacięcia wykonuje się w naturalnych załamaniach powiek, aby zminimalizować ryzyko widocznej blizny. Zabieg plastyki powiek jest inwazyjnym rozwiązaniem. Pacjent, musi liczyć się z ryzykiem powikłań takich jak:
Wellclinic oferuje zabieg na opadające powieki, który pozwala osiągnąć taki efekt jak blefaroplastyka, ale bez użycia skalpela. Laserowa blefaroplastyka powiek górnych umożliwia korekcję powiek bez operacji.
Powikłania po leczeniu operacyjnym opadającej powieki
Dla wprawionego chirurga taki zabieg nie jest skomplikowany, niemniej jednak należy zdawać sobie sprawę, że przy każdym zabiegu może dojść do powikłań. Po operacji mogą pojawić się:
- obrzęki i siniaki, które znikają w ciągu kilku dni,
- przejściowe niewielkie zaburzenia widzenia, które również ustępują w krótkim czasie,
- nadmierna korekcja,
- asymetryczność powiek,
- powikłania w obrębie rany – bliznowacenie, rozejście się szwu czy niedomykalność szpary ocznej, której towarzyszy suchość oka.
Zazwyczaj efekty operacji są zadowalające i utrzymują się przez długi czas, choć niektórzy pacjenci muszą powtórzyć zabieg w przeciągu kilku/ kilkunastu lat.
Mimo pewnego ryzyka zabiegi niwelujące opadanie powieki są uznawane za najskuteczniejszą metodę leczenia tego schorzenia.
Chirurgiczne leczenie blefaroptozy jest obecnie jedyną skuteczną metodą, która pozwala skorygować defekt w sposób trwały i stosunkowo bezpieczny. Metody nieinwazyjne, takie jak ostrzykiwanie kwasem hialuronowym czy specjalne paski naklejane na powieki, nie mają tutaj zastosowania. Sprawdzą się one jedynie przy zwiotczeniu skóry powiek. Osoby z opadającą powieką powinny rozważyć rozpoczęcie leczenia, ponieważ jest to problem nie tylko medyczny, ale także estetyczny, który wpływa negatywnie na jakość życia.
Opadająca powieka – przyczyny
Opadająca powieka może być schorzeniem wrodzonym związanym z nieprawidłową budową mięśni powiek – w takim przypadku zazwyczaj jest jednostronna i może towarzyszyć niektórym chorobom genetycznym.
Opadająca powieka częściej jest jednak problemem nabytym, którego przyczynami są:
- u osób starszych – zanik struktur podnoszących powiekę (najczęstsza przyczyna ptozy),
- u młodych osób – uszkodzenie mięśni podnoszących powiekę podczas zakładania soczewek kontaktowych,
- uszkodzenia podczas zabiegów w obrębie gałki ocznej (usuwanie jaskry, katarakty) lub wskutek urazów oka,
- choroby neuodegeneracyjne, miastenia, zespół Hornera,
- częste, mechaniczne pocieranie powiek [1].
