U nas zapłacisz kartą
Przedłużanie rzęs przy opadającej powiece - Twoje oczy zasługują na perfekcję
Jakie są metody przedłużania rzęs dla opadającej powieki?
Istnieje kilka popularnych metod przedłużania rzęs, które mogą pomóc w podniesieniu opadającej powieki i dodaniu głębi spojrzeniu. Oto kilka najczęściej stosowanych metod:
- Przedłużanie rzęs metodą 1:1 – Ta metoda polega na przyklejaniu jednej sztucznej rzęsy do jednej naturalnej rzęsy. Jest to najbardziej naturalny wygląd i może pomóc w podniesieniu opadającej powieki.
- Przedłużanie rzęs metodą objętościową – Ta metoda polega na przyklejaniu kilku cieńszych sztucznych rzęs do jednej naturalnej rzęsy. Daje to efekt pełniejszych i bardziej gęstych rzęs, co może pomóc w wyrównaniu opadającej powieki.
- Przedłużanie rzęs metodą hybrydową – Ta metoda łączy przedłużanie rzęs metodą 1:1 i metodą objętościową. Przyklejane są zarówno pojedyncze sztuczne rzęsy, jak i kilka cieńszych rzęs, co daje efekt naturalnego wyglądu z dodatkową objętością.
Powikłania po leczeniu operacyjnym opadającej powieki
Dla wprawionego chirurga taki zabieg nie jest skomplikowany, niemniej jednak należy zdawać sobie sprawę, że przy każdym zabiegu może dojść do powikłań. Po operacji mogą pojawić się:
- obrzęki i siniaki, które znikają w ciągu kilku dni,
- przejściowe niewielkie zaburzenia widzenia, które również ustępują w krótkim czasie,
- nadmierna korekcja,
- asymetryczność powiek,
- powikłania w obrębie rany – bliznowacenie, rozejście się szwu czy niedomykalność szpary ocznej, której towarzyszy suchość oka.
Zazwyczaj efekty operacji są zadowalające i utrzymują się przez długi czas, choć niektórzy pacjenci muszą powtórzyć zabieg w przeciągu kilku/ kilkunastu lat.
Mimo pewnego ryzyka zabiegi niwelujące opadanie powieki są uznawane za najskuteczniejszą metodę leczenia tego schorzenia.
Chirurgiczne leczenie blefaroptozy jest obecnie jedyną skuteczną metodą, która pozwala skorygować defekt w sposób trwały i stosunkowo bezpieczny. Metody nieinwazyjne, takie jak ostrzykiwanie kwasem hialuronowym czy specjalne paski naklejane na powieki, nie mają tutaj zastosowania. Sprawdzą się one jedynie przy zwiotczeniu skóry powiek. Osoby z opadającą powieką powinny rozważyć rozpoczęcie leczenia, ponieważ jest to problem nie tylko medyczny, ale także estetyczny, który wpływa negatywnie na jakość życia.
Makijaż dla opadającej powieki
Co zrobić z opadającą powieką?Makijaż dla opadającej powieki to dobry i prosty sposób na zatuszowanie tego kłopotliwego defektu. Oczywiście taki kamuflaż nie zlikwiduje nadmiaru tłuszczu i skóry na powiece, ale stworzy estetyczny wygląd. Wystarczy przygotować pędzelki do cieni, dwa cienie w tej samej bazie kolorystycznej (na przykład beż i brąz) i tusz do rzęs.
Oto sposób na idealny makijaż przy opadających powiekach krok po kroku:
- pierwszy krok to zastosowanie bazy pod cienie do powiek, która zapobiega tworzeniu się cienia w załamaniu powieki,
- kolejny to nałożenie na ruchomą część powieki jaśniejszego cienia (nawet rozświetlonego odrobiną błysku),
- trzeci krok to pokrycie ciemniejszym cieniem skóry opadającej powieki,
- dokładne wytuszowanie rzęs,
- użycie tak zwanej zalotki do rzęs, która je unosii optycznie powiększy oko,
- podkreślenie brwi, dla odwrócenia uwagi od oczu.
W takim makijażu główną rolę odgrywa gra światłocieniem, którą wspomagają dwa cienie w podobnej kolorystyce. Ale także wytuszowanie rzęs ma istotne znaczenie. Tusz powiększa optycznie oko i sprawia wrażenie unoszenia jego zewnętrznego kącika. Jeśli kobieta podkreśla oko kreską na powiece to warto pamiętać, aby zawsze rysować ja bardziej ku górze.
Opadająca powieka – przyczyny
Opadająca powieka może być schorzeniem wrodzonym związanym z nieprawidłową budową mięśni powiek – w takim przypadku zazwyczaj jest jednostronna i może towarzyszyć niektórym chorobom genetycznym.
Opadająca powieka częściej jest jednak problemem nabytym, którego przyczynami są:
- u osób starszych – zanik struktur podnoszących powiekę (najczęstsza przyczyna ptozy),
- u młodych osób – uszkodzenie mięśni podnoszących powiekę podczas zakładania soczewek kontaktowych,
- uszkodzenia podczas zabiegów w obrębie gałki ocznej (usuwanie jaskry, katarakty) lub wskutek urazów oka,
- choroby neuodegeneracyjne, miastenia, zespół Hornera,
- częste, mechaniczne pocieranie powiek [1].
