U nas zapłacisz kartą
Przerzuty nowotworowe do skóry - Obrazki i Objawy
Rak piersi - skórne objawy nowotworu
Przerzuty do skóry w przebiegu nowotworów narządów wewnętrznych są względnie rzadkie – ich częstość waha się w granicach 0,7-10,4%. Ich obecność jest związana z rodzajem i występowaniem nowotworu pierwotnego oraz charakterystyką chorego. Częstość występowania objawów skórnych w przebiegu raka piersi (breast carcinoma cutaneous manifestation, BCCM) wynosi 23,9%. Zmiany skórne w przebiegu raka piersi najczęściej lokalizują się na skórze klatki piersiowej, brzucha, ale mogą również występować na kończynach oraz w obrębie głowy i szyi. Biorąc pod uwagę dużą częstość występowania raka piersi, BCCM są przerzutami najczęściej spotykanymi przez dermatologów. W praktyce klinicznej przerzuty skórne charakteryzuje szeroki zakres objawów klinicznych. Najczęściej stwierdza się obecność guzków, ale możliwe są inne zmiany skórne.
Rak kości i przerzuty do kości – objawy i leczenie
Zmiany nowotworowe rozwijające się w kościach dzielimy na pierwotne lub przerzutowe. Pierwotny rak kości występuje dość rzadko, dużo istotniejszy problem kliniczny stanowią przerzuty raka do kości, które dotyczą blisko połowy chorych na nowotwory złośliwe.
Częstość występowania przerzutów do układu kostnego zależy od rodzaju nowotworu. Zmiany przerzutowe w kościach rozwijają się najczęściej u pacjentów ze szpiczakiem plazmocytowym, chorobą jaką jest rak gruczołu krokowego, rakiem piersi, rakiem tarczycy, nowotworem złośliwym płuca i czerniakiem.
Proces powstawania przerzutów raka do kości jest skomplikowany i złożony – zbuntowane komórki nowotworowe po przedostaniu się z krwią do kości namnażają się, a następnie wydzielają różne czynniki – prowadząc do zaburzenia równowagi w obrębie struktury kostnej. U pacjentów onkologicznych diagnozuje się w kościach przerzuty osteoplastyczne, osteolityczne lub mieszane.
Ryzyko występowania przerzutów w kościach istotnie wzrasta w przypadku choroby zaawansowanej ogólnoustrojowo. Należy mieć na uwadze, że u części pacjentów przerzuty nowotworowe w kościach mogą być pierwszym objawem niezdiagnozowanej dotychczas choroby.
Rak podstawnokomórkowy skóry
Najczęściej występującym nowotworem skóry jest rak podstawnokomórkowy (carcinoma basocellulare) – jest on diagnozowany u około 70-75% pacjentów. Jest to zmiana małoinwazyjna, która rzadko rozprzestrzenia się w organizmie. Choć mamy w tym przypadku do czynienia z nowotworem złośliwym, to choroba ta stosunkowo rzadko jest bezpośrednią przyczyną zgonu – zgodnie ze statystykami – rak podstawnokomórkowy skóry powoduje zgon u około 3% chorych.
Rak podstawnokomórkowy wywodzi się z komórek warstwy podstawnej naskórka. Częściej rozwija się u osób z jasną karnacją i jest związany z ekspozycją skóry na promieniowanie UV i oparzeniami słonecznymi. Częstą przyczyną rozwoju raka podstawnokomórkowego jest również kontakt z substancjami chemicznymi, zmiana może rozwinąć się na podłożu blizn np. po oparzeniach i urazach mechanicznych skóry. Ten rak skóry zwykle rozwija się u osób w starszym wieku. Może charakteryzować się różnym stopniem złośliwości.
Objawy raka podstawnokomórkowego to m.in.: niegojąca się ranka lub guzek o perłowym kolorze. W postaci wrzodziejącej mamy do czynienia z agresywnym nowotworem, który nacieka okoliczne tkanki.
Dlaczego powstaje rak skóry?
Przyczyną rozwoju choroby nowotworowej skóry mogą być także atakujące organizm wirusy np. wirusy brodawczaka ludzkiego (HPV). Wirus HPV przyczynia się do rozwoju raka m.in. w obrębie narządów płciowych i jamy ustnej. Proces nowotworzenia może być też wywołany np. mutagennym działaniem substancji chemicznych.
Rak skóry jest chorobą, która przez długi czas nie powoduje bólu i innych dolegliwości. Pierwszym objawem choroby może być niewielki guzek, znamię, odbarwienie skóry lub zmiana, która przypomina swoim wyglądem krostkę. Każda zmiana skórna, która utrzymuje się na skórze dłużej niż 2-3 tygodnie, powiększa się, przyrasta ku górze lub zmienia swój kolor, jest wskazaniem do wizyty u lekarza.
Co ważne – rak skóry często rozwija się w miejscu, które jest narażone na bezpośrednie działanie promieniowania UV, czyli m.in. na skórze twarzy, dekoltu, na kończynach górnych i na kończynach dolnych. Dlatego powinniśmy pamiętać o zabezpieczaniu skóry przed działaniem czynnika o silnym działaniu rakotwórczym, z którym mamy kontakt przez cały rok. Warto wiedzieć, że poparzenia skóry od słońca, a także częste opalanie na słońcu i w solarium znacząco zwiększają ryzyko rozwoju raka skóry.
Unikanie promieniowania UV pozwala chronić skórę przed tym czynnikiem rakotwórczym, jednak rak skóry może również rozwinąć się na skutek np. kontaktu z substancjami chemicznymi i oddziaływania czynników genetycznych. Zdarza się, że zmiany nowotworowe powstają w obrębie skóry, która przez długi czas jest podrażniana lub była np. poparzona. Co więcej, ryzyko rozwoju raka pierwotnego skóry i błon śluzowych oraz przerzutów do skóry zwiększa nadużywanie alkoholu i palenie papierosów.
Zanim rozwinie się rak skóry, mogą pojawić się objawy stanów przedrakowych, których leczenie pozwala uniknąć rozwoju nowotworu złośliwego. Do stanów przedrakowych zaliczamy m.in. rogowacenie białe, rogowacenie słoneczne i róg skórny.
