U nas zapłacisz kartą
Przerzuty nowotworowe do skóry - Obrazki i Objawy
Przerzuty nowotworów narządów wewnętrznych do skóry
Nawet w 10 proc. przypadków w przebiegu nowotworów narządów wewnętrznych mogą wystąpić przerzuty do skóry. Ich pojawienie się świadczy o zaawansowanej chorobie nowotworowej i wiąże się ze złym rokowaniem dla pacjenta. 1/3 przypadków przerzutów do skóry rozpoznawana jest, zanim zostanie postawiona diagnoza guza pierwotnego. W tych sytuacjach określona lokalizacja przerzutu oraz jego obraz histologiczny nierzadko pozwalają na ukierunkowane poszukiwanie ogniska pierwotnego. Z tego powodu niezwykle istotne jest, aby dermatolodzy zachowali odpowiednią czujność diagnostyczną. Szybkie zdiagnozowanie zmiany pozwala na przeprowadzenie dalszej diagnostyki i rozpoczęcie leczenia, które może przedłużyć życie choremu.
W artykule przedstawiono epidemiologię, typowy i nietypowy obraz kliniczny oraz postępowanie diagnostyczne w przypadku przerzutów nowotworów narządów wewnętrznych do skóry.
Dr n. med. Maciej Pastuszczak
Obecność przerzutów nowotworów narządów wewnętrznych do skóry świadczy zwykle o zaawansowanej chorobie nowotworowej. Zmiany skórne są jednak bardziej dostępne w badaniu fizykalnym i łatwiej można je poddać biopsji oraz badaniu histologicznemu. Przypuszczalnie dlatego aż w 30 proc. przypadków diagnoza przerzutów do skóry wyprzedza rozpoznanie nowotworu narządu wewnętrznego.[1] Wymaga to jednak od dermatologów dużej czujności diagnostycznej i wiedzy na temat epidemiologii oraz obrazu klinicznego przerzutów do skóry.
Jaki jest podział raka piersi ze względu na zaawansowanie choroby?
Podział raka piersi ze względu na zaawansowanie choroby:
Wczesny rak piersi
O wczesnym raku piersi mówimy, jeśli guz nie rozprzestrzenił się poza pierś i węzły chłonne pachowe (znany również jako rak piersi w stopniu 0-IIA). Nowotwory te są zwykle operacyjne i pierwszym etapem leczenia jest chirurgiczne usunięcie nowotworu, chociaż wielu pacjentów jest poddanych także przedoperacyjnemu (neoadjuwantowemu) leczeniu systemowemu.
Miejscowo zaawansowany rak piersi
Rak piersi jest określany jako miejscowo zaawansowany, jeśli rozprzestrzenił się do pobliskich tkanek lub węzłów chłonnych (stopień IIB-III). U zdecydowanej większości pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem piersi, terapię rozpoczyna się od leczenia systemowego. W zależności od tego, jak daleko rozprzestrzenił się nowotwór, miejscowo zaawansowane guzy mogą być operacyjne albo nieoperacyjne (w takim przypadku operacja może być nadal wykonana, jeśli guz zmniejszy się po leczeniu systemowym).
Przerzutowy rak piersi
Rak piersi jest określany jako przerzutowy, gdy rozprzestrzenił się do innych części ciała, takich jak kości, wątroba lub płuca (stopień IV). Guzy w odległych miejscach nazywane są przerzutami. Przerzutowy rak piersi jest nieuleczalny, ale można go przez pewien czas skutecznie leczyć.
Zaawansowany rak piersi
Zaawansowany rak piersi jest terminem używanym do opisania zarówno miejscowo zaawansowanego, nieoperacyjnego raka piersi, jak i przerzutowego raka piersi.
Podtypy oparte na statusie receptora hormonalnego i ekspresji genu HER2
Wzrost niektórych guzów jest stymulowany przez hormony: estrogeny i progesteron. Jest to bardzo istotne, czy nowotwór posiada receptor estrogenowy (ER) lub receptor progesteronowy (PgR), ponieważ guzy o wysokim poziomie receptorów hormonalnych można leczyć za pomocą leków, które zmniejszają dostęp hormonu do guza.
HER2 jest również receptorem, który bierze udział w rozwoju komórek i jest obecny w około 20% raków piersi. Guzy o wysokim poziomie HER2 można leczyć lekami anty HER2.
Guzy, które nie mają ER, PgR lub wysokich poziomów HER2 są określane jako nowotwory potrójnie ujemne.
Rak płaskonabłonkowy skóry (rak kolczystokomórkowy skóry)
Rak kolczystokomórkowy skóry jest schorzeniem, którego wystąpienie często poprzedzają stany przedrakowe. Może rozwinąć się w miejscu powstania np. rogowacenia słonecznego (starczego) oraz rogu skórnego. Najczęściej diagnozowany jest u osób w średnim i podeszłym wieku. Ten nowotwór skóry cechuje się stosunkowo wysoką złośliwością i powoduje przerzuty, jednak rozpoznanie raka kolczystokomórkowego nie zdarza się często. Jeżeli zmiana utworzy się w obrębie stanu przednowotworowego, to najczęściej nie daje przerzutów. Nieco inaczej jest w przypadku raka kolczystokomórkowego skóry, który powstanie w obrębie blizn. Rak kolczystokomórkowy charakteryzuje się szybkim wzrostem oraz nacieka okoliczne tkanki.
Objawy raka kolczystokomórkowego na skórze to m.in.: niegojąca się zmiana powstała na zrogowaciałej lub łuszczącej się skórze, owrzodzenia, ranka lub guz bądź powiększający się naciek. Wykwity wywoływane przez raka kolczystokomórkowego często powstają na granicy skóry i błon śluzowych np. w okolicy warg.
Leczenie farmakologiczne raka kości
Związek zdarzeń kostnych ze wzrostem aktywności osteoklastów uzasadnia wykorzystanie leków z grupy bisfosfonianów. W codziennej praktyce klinicznej u chorych z przerzutami raka do kości stosuje się bisfosfoniany takie jak: klodronian, pamidronian i kwas zoledronowy. Bisfosfoniony nie stanowią metody, która leczy przerzuty, ale ich efekt pozwala na zmniejszenie ilości występowania groźnych powikłań kotnych oraz zmniejszenia bólu.
W ostatnim czasie w leczeniu dorosłych pacjentów, u których występuje rak kości wprowadzono denosumab – przeciwciało monoklonalne ukierunkowane przeciw cząsteczce RANKL. Celem działania denosumabu jest zapobieganie wystąpieniu zdarzeń szkieletowych.
U chorych z przerzutami raka do kości powszechnie stosuje się również intensywne nawadnianie, którego celem jest zwiększenie wydalania wapnia z organizmu wraz z moczem celem ograniczenia hiperkalcemii.
