U nas zapłacisz kartą
Przerzuty nowotworowe do skóry - Obrazki i Objawy
Leczenie farmakologiczne raka kości
Związek zdarzeń kostnych ze wzrostem aktywności osteoklastów uzasadnia wykorzystanie leków z grupy bisfosfonianów. W codziennej praktyce klinicznej u chorych z przerzutami raka do kości stosuje się bisfosfoniany takie jak: klodronian, pamidronian i kwas zoledronowy. Bisfosfoniony nie stanowią metody, która leczy przerzuty, ale ich efekt pozwala na zmniejszenie ilości występowania groźnych powikłań kotnych oraz zmniejszenia bólu.
W ostatnim czasie w leczeniu dorosłych pacjentów, u których występuje rak kości wprowadzono denosumab – przeciwciało monoklonalne ukierunkowane przeciw cząsteczce RANKL. Celem działania denosumabu jest zapobieganie wystąpieniu zdarzeń szkieletowych.
U chorych z przerzutami raka do kości powszechnie stosuje się również intensywne nawadnianie, którego celem jest zwiększenie wydalania wapnia z organizmu wraz z moczem celem ograniczenia hiperkalcemii.
Czerniak złośliwy
Czerniak to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek barwnikowych skóry. Najczęstszą przyczyną czerniaka jest promieniowanie UV. Ten nowotwór może również powstać m.in. pod płytką paznokcia i na błonie śluzowej. Czerniak złośliwy zaliczany jest do grupy nowotworów skóry, które naciekają okoliczne tkanki i powodują przerzuty odległe. Co ważne – rozwoju czerniaka w wielu przypadkach można skutecznie uniknąć, rezygnując z kąpieli słonecznych i wizyt w solarium.
Objawy czerniaka są dość charakterystyczne. Czerniak zwykle ma postać powiększającej się zmiany barwnikowej o nieregularnym kształcie, poszarpanych brzegach i niejednolitym kolorze. Czerniak złośliwy może mieć kolor brązowy, czarny, fioletowy oraz czerwony. Niekiedy rozwój czerniaka powoduje odbarwienie skóry lub zanik komórek barwnikowych w obrębie pieprzyka.
Przerzuty nowotworów narządów wewnętrznych do skóry
Nawet w 10 proc. przypadków w przebiegu nowotworów narządów wewnętrznych mogą wystąpić przerzuty do skóry. Ich pojawienie się świadczy o zaawansowanej chorobie nowotworowej i wiąże się ze złym rokowaniem dla pacjenta. 1/3 przypadków przerzutów do skóry rozpoznawana jest, zanim zostanie postawiona diagnoza guza pierwotnego. W tych sytuacjach określona lokalizacja przerzutu oraz jego obraz histologiczny nierzadko pozwalają na ukierunkowane poszukiwanie ogniska pierwotnego. Z tego powodu niezwykle istotne jest, aby dermatolodzy zachowali odpowiednią czujność diagnostyczną. Szybkie zdiagnozowanie zmiany pozwala na przeprowadzenie dalszej diagnostyki i rozpoczęcie leczenia, które może przedłużyć życie choremu.
W artykule przedstawiono epidemiologię, typowy i nietypowy obraz kliniczny oraz postępowanie diagnostyczne w przypadku przerzutów nowotworów narządów wewnętrznych do skóry.
Dr n. med. Maciej Pastuszczak
Obecność przerzutów nowotworów narządów wewnętrznych do skóry świadczy zwykle o zaawansowanej chorobie nowotworowej. Zmiany skórne są jednak bardziej dostępne w badaniu fizykalnym i łatwiej można je poddać biopsji oraz badaniu histologicznemu. Przypuszczalnie dlatego aż w 30 proc. przypadków diagnoza przerzutów do skóry wyprzedza rozpoznanie nowotworu narządu wewnętrznego.[1] Wymaga to jednak od dermatologów dużej czujności diagnostycznej i wiedzy na temat epidemiologii oraz obrazu klinicznego przerzutów do skóry.
Mięsak Kaposiego
Mięsak Kaposiego to nowotwór wywodzący się z komórek wrzecionowatych oraz naczyń włosowatych. W przypadku tego nowotworu mamy do czynienia z wieloogniskowymi zmianami, które z czasem ulegają owrzodzeniu. Początkowo zmiany pojawiają się na stopach oraz podudziach, a następnie rozprzestrzeniają się na inne części ciała. Choroba powoduje powstawanie rozległych plam koloru sinego, które mogą być mylone z wylewami podskórnymi. Z czasem na powierzchni plam pojawiają się zgrubienia oraz niegojące się rany i owrzodzenia. Choroba atakuje nie tylko skórę, ale także narządy wewnętrzne.
Rak brodawkujący jest jednym z typów raka płaskonabłonkowego. Rozwija się nie tylko na skórze, ale także na narządach płciowych i w jamie ustnej. Jego rozwój związany jest z zakażeniem dwoma typami wirusa brodawczaka ludzkiego, czyli wirusem HPV6 i HPV11. Inną przyczyną rozwoju raka brodawkującego jest nałogowe palenie tytoniu – w tym przypadku rak rozwija się jedynie w obrębie jamy ustnej, a jego objawy może poprzedzać stan przedrakowy np. rogowacenie białe.
Wzrost raka brodawkującego może trwać długi czas. Objawem choroby jest pokryta masami rogowymi zmiana, która może przypominać narośl lub strup. Ten rodzaj nowotworu rzadko powoduje przerzuty.
Rak piersi - skórne objawy nowotworu
Przerzuty do skóry w przebiegu nowotworów narządów wewnętrznych są względnie rzadkie – ich częstość waha się w granicach 0,7-10,4%. Ich obecność jest związana z rodzajem i występowaniem nowotworu pierwotnego oraz charakterystyką chorego. Częstość występowania objawów skórnych w przebiegu raka piersi (breast carcinoma cutaneous manifestation, BCCM) wynosi 23,9%. Zmiany skórne w przebiegu raka piersi najczęściej lokalizują się na skórze klatki piersiowej, brzucha, ale mogą również występować na kończynach oraz w obrębie głowy i szyi. Biorąc pod uwagę dużą częstość występowania raka piersi, BCCM są przerzutami najczęściej spotykanymi przez dermatologów. W praktyce klinicznej przerzuty skórne charakteryzuje szeroki zakres objawów klinicznych. Najczęściej stwierdza się obecność guzków, ale możliwe są inne zmiany skórne.
