U nas zapłacisz kartą
Owrzodzenia nowotworowe - Zdjęcia, Objawy i Sposoby Leczenia
Co robić w przypadku wystąpienia objawów owrzodzeń żylnych?
Jeśli zauważyłaś/-eś ranę, która nie goi się w ciągu 2 tygodni, zgłoś się do lekarza POZ. Jeżeli zaobserwowałaś/-eś u siebie wymienione objawy przewlekłej niewydolności żylnej, zgłoś się do lekarza POZ, który prawdopodobnie skieruje cię do specjalisty angiologa lub flebologa.
Jeśli rozpoznano u ciebie przewlekłą niewydolność żylną, pojawienie się owrzodzenia świadczy o znacznym zaawansowaniu choroby, co także wymaga oceny ze strony specjalisty. Im szybciej podjęte zostanie leczenie, tym lepiej, gdyż w przypadku małych owrzodzeń szanse ncałkowite wygojenie są większe.
Jeśli zmiana jest bardzo bolesna, o żywoczerwonych brzegach, skóra dookoła rany jest gorąca, czerwona i obrzęknięta, masz gorączkę, uczucie duszności, kołatania serca, osłabienia, pilnie zgłoś się do lekarza lub do szpitalnego oddziału ratunkowego. Takie objawy świadczą o infekcji bakteryjnej, wymagającej niejednokrotnie antybiotykoterapii w warunkach szpitalnych.
Jak często występują owrzodzenia żylne?
Problemy z naczyniami żylnymi, które prowadzą do rozwoju owrzodzeń są bardzo częste. Szczególnie w krajach rozwiniętych, gdzie dominuje siedzący tryb życia, a zespół metaboliczny jest coraz częstszy, obserwuje się coraz częstsze występowanie owrzodzeń żylnych. W Polsce niemal 50% kobiet i 40% mężczyzn ma objawy przewlekłej niewydolności żylnej. Na szczęście same owrzodzenia nie są aż tak częstym powikłaniem. Owrzodzenia żylne występują u około 0,3% osób w wieku 41–50 lat i aż u 7% osób w wieku 61–70 lat. W USA szacuje się, że owrzodzenia żylne występują łącznie u około 2 mln osób. Kobiety chorują dwa razy częściej niż mężczyźni. Ryzyko wystąpienia owrzodzeń żylnych zdecydowanie zwiększa się z wiekiem oraz wskutek występowania dodatkowych chorób, takich jak cukrzyca czy choroba niedokrwienna kończyn dolnych spowodowana miażdżycą. Wówczas podłoże zmian jest złożone.
Owrzodzenie żylne to początkowo niewielka ranka, która pojawia się z reguły na łydce, nieco powyżej kostki.
Z czasem zmiana ulega powiększeniu i coraz większy obszar zostaje pozbawiony naskórka. Rana jest początkowo żywo czerwona, płytka i ma nieregularne brzegi.
Fot. Owrzodzenie powstałe w wyniku choroby żylnej
Fot. Owrzodzenie żylne na powierzchni bocznej lewej goleni
Taka zmiana stanowi otwarte wrota dla infekcji. Może dojść do wtórnego zakażenia bakteryjnego. Pojawia się wówczas bardzo silny ból, zaczerwienienie wokół brzegów rany, zmiana jest nadmiernie ocieplona. W cięższych przypadkach, może się rozwinąć bakteryjne zapalenie tkanki podskórnej, a nawet bakteriemia (zakażenie krwi). Objawy towarzyszące poważnym zakażeniom bakteryjnym to, oprócz zmian miejscowych, gorączka, dreszcze, uczucie rozbicia i osłabienie.
Co to jest owrzodzenie nowotworowe?
Owrzodzenie nowotworowe to jedno z najtrudniejszych powikłań, z którymi mogą zmierzyć się pacjenci walczący z nowotworami. Są to otwarte, trudno gojące się rany, które powstają w wyniku bezpośredniego niszczenia tkanki przez rosnący nowotwór pierwotny lub przerzut ogniska pierwotnego. W procesie nowotworowym mogą pojawiać się również owrzodzenia wynikające z niedokrwienia spowodowanego uciskiem nowotworu na naczynia krwionośne, co utrudnia dopływ krwi i składników odżywczych, a także jako powikłania terapii przeciwnowotworowej, zarówno radio-, chemio- jak i immunoterapii. Owrzodzenie nowotworowe stanowi znaczące obciążenie dla pacjentów, nie tylko z powodu bólu i ograniczenia codziennego funkcjonowania w zależności od umiejscowienia zmiany, ale także z powodu zwiększonego ryzyka infekcji oraz wpływu na samopoczucie psychiczne i jakość życia. Wymagają one specjalistycznej opieki i podejścia multidyscyplinarnego, aby skutecznie zarządzać bólem, wspierać gojenie i minimalizować ryzyko komplikacji.
Owrzodzenie nowotworowe stanowi poważne wyzwanie zarówno dla pacjentów, jak i lekarzy. Charakteryzuje się powstawaniem otwartych, niegojących się ran widocznych na skórze lub błonach śluzowych, które są „wierzchołkiem góry lodowej” sięgających głębiej nacieków nowotworowych. Rozpoznanie owrzodzeń nowotworowych opiera się na dokładnym wywiadzie medycznym oraz szczegółowej ocenie klinicznej. Istotne jest, aby lekarz zebrał kompleksowe informacje na temat historii choroby nowotworowej pacjenta, dotychczasowego leczenia oraz czasu pojawienia się pierwszych objawów owrzodzenia. W diagnozie kluczowe jest również przeprowadzenie dokładnego badania fizykalnego zmian, co pozwala na ocenę głębokości, wielkości oraz innych cech charakterystycznych owrzodzeń.
W celu potwierdzenia etiologii owrzodzeń i wykluczenia innych przyczyn, takich jak infekcje bakteryjne czy grzybicze, konieczne może okazać się wykonanie dodatkowych badań. Biopsja zmienionej tkanki z dalszym badaniem histopatologicznym umożliwia nie tylko potwierdzenie obecności komórek nowotworowych, ale także dostarcza informacji o typie raka i jego agresywności. W zależności od lokalizacji i rozmiaru zmian, w diagnostyce mogą znaleźć zastosowanie również metody obrazowania, takie jak ultrasonografia, tomografia komputerowa (TK) czy rezonans magnetyczny (RM), które pomagają określić zasięg owrzodzenia oraz jego wpływ na otaczające tkanki i struktury. Rozpoznanie i leczenie owrzodzeń nowotworowych wymaga interdyscyplinarnego podejścia, w którym kluczową rolę odgrywają specjaliści onkologii, chirurgii oraz opieki paliatywnej, wraz ze wsparciem psychologicznym pacjenta i jego rodziny, Dzięki temu możliwe jest nie tylko zastosowanie odpowiednich metod leczenia mających na celu ograniczenie postępu choroby, ale i złagodzenie objawów na poziomie psychicznym.
Czy jest możliwe całkowite wyleczenie owrzodzeń żylnych?
Całkowite wyleczenie owrzodzeń żylnych jest możliwe, aczkolwiek wymaga bardzo dużej dyscypliny ze strony pacjenta, stosowania się do zaleceń lekarskich oraz cierpliwości. Okres gojenia owrzodzeń żylnych to z reguły od kilku do kilkunastu tygodni. Im szybciej rana się goi, tym większa szansa na całkowite wyleczenie.
Fot. Rana przewlekła zagojona po ponad 3 miesiącach leczenia
Przy jednoczesnym dbaniu o wszystkie wymienione metody leczenia domowego, w tym przede wszystkim stosowaniu terapii uciskowej, odsetek wyleczonych owrzodzeń wynosi obecnie nawet 97%. Leczenie może być utrudnione u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca czy przewlekła choroba niedokrwienna kończyn dolnych (miażdżyca).
