U nas zapłacisz kartą
Owrzodzenia nowotworowe - Zdjęcia, Objawy i Sposoby Leczenia
Owrzodzenia nowotworowe zdjęcia
Warunkiem skutecznego leczenia rany jest prawidłowe rozpoznanie etiologii oraz ocena rany, uwzględniająca stan brzegów, łożyska, tkanek okalających oraz wysięk. Pozwala to wdrożyć postępowanie najlepiej odpowiadające potrzebom pacjenta. W niniejszym cyklu prezentujemy kryteria rozpoznania różnych typów ran wraz ze zdjęciami.
Oceny rany należy dokonać podczas pierwszej wizyty pacjenta w gabinecie. Podstawowym narzędziem, które należy wykorzystać do tego celu, jest tzw. trójkąt rany.
Następnie ranę należy ocenić w skali, która odpowiada etiologii rany:
- skala NPUAP – odleżyny
- klasyfikacja Fontaine’a – owrzodzenia niedokrwienne
- skala CEAP – owrzodzenia żylne
- skala SINBAD – owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej (opieka domowa)
- skala PEDIS – owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej (opieka ambulatoryjna i lecznictwo zamknięte)
- skale NERDS i STONEES – rany zakażone
W sporządzeniu charakterystyki rany pomaga kolorowa skala oceny rany.
Poniżej pokazujemy, jak zastosować te narzędzia w praktyce na przykładzie ran nowotworowych.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia owrzodzeń żylnych?
Po wygojeniu owrzodzeń nadal obowiązuje regularna kontrola u specjalisty oraz przestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym stosowanie terapii uciskowej, w celu zapobiegania nawrotom owrzodzeń. Badania naukowe wykazały, że owrzodzenia żylne nawracają u 100% pacjentów, którzy nie stosują się do zaleceń lekarskich i jedynie 16% pacjentów przestrzegających zaleconego postępowania profilaktycznego.
Obowiązują te same zasady, co przy początkowym leczeniu, czyli unoszenie nóg, aktywność fizyczna i terapia uciskowa. Oczywiście ważne elementy to także redukcja masy ciała u osób z nadwagą, zaprzestanie palenia papierosów oraz kontrola chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca.
Lekarz może zalecić stosowanie przewlekle leków poprawiających krążenie żylne i/lub aspiryny. Pacjenci z zaawansowaną niewydolnością żylną mogą także odnieść korzyści z wymienionych powyżej metod leczenia chirurgicznego, mających na celu usunięcie nieprawidłowo funkcjonjących żył.
Rak skóry - rak kolczystokomórkowy
Rak kolczystokomórkowy (ang. Squamous Cell Carcinoma – SCC) jest drugim najczęściej występującym nowotworem skóry. Ponad 80 proc. przypadków SCC dotyczy części ciała eksponowanych na światło słoneczne, najczęściej jest to głowa (okolica oczodołów, nosowo-wargowa, wargi, nos, policzki, uszy), szyja, grzbiety rąk. Wyróżnia się postać przedinwazyjną i inwazyjną raka kolczystokomórkowego. Postać przedinwazyjna (z której może się rozwinąć rak skóry) - choroba Bowena - to rumieniowe tarczki o ostro zaznaczonych granicach, o aksamitnej lub złuszczającej się powierzchni - erytroplazja Queyrata - widoczna jest jako czerwona gładka plama na żołędzi prącia u nieobrzezanych mężczyzn - erytroplakia - to wszelkiego rodzaju czerwone zmiany zlokalizowane na błonach śluzowych Postać inwazyjna (rak skóry) ma charakter brodawkujący lub wrzodziejący. Skóra wokół jest nacieczona, stwardniała, często obecne są wałowato wywinięte brzegi.
Rak brodawkujący - jest to nowotwór występujący na narządach płciowych, w jamie ustnej i w obrębie stóp. Wzrost raka brodawkującego jest bardzo powolny, jego powierzchnia jest pokryta masami rogowymi. Jego przyczyną może być m.in. wirusy brodawczaka ludzkiego HPV 6 i HPV 11.
Co robić, aby uniknąć zachorowania na owrzodzenia żylne?
- stosowaniu pończoch/podkolanówek uciskowych,
- redukcji masy ciała u osób z nadwagą,
- zaprzestaniu palenia papierosów,
- regularnej aktywności fizycznej, przynajmniej 30 minut marszu codziennie,
- unikaniu długiego przebywania w pozycji stojącej lub siedzącej, a jeśli to nieuniknione, stosowanie ćwiczeń polegających na poruszaniu stopami i napinaniu oraz rozluźnianiu mięśni łydek,
- dbaniu o skórę nóg – zapewnienie odpowiedniej higieny oraz nawilżenia,
- dobrej kontroli chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca.
Zobacz także
Ćwiczenia fizyczne w przewlekłej niewydolności żylnej Jednym z czynników sprzyjających rozwojowi niewydolności żylnej jest brak ruchu i siedzący tryb życia. Wykazano, że elementem opóźniającym rozwój żylaków i przynoszącym poprawę u osób we wszystkich, nawet najbardziej zaawansowanych stadiach niewydolności żylnej są między innymi regularne ćwiczenia.
Jak prawidłowo stosować wyroby uciskowe? W profilaktyce żylaków oraz po przebytej zakrzepicy, o ile nie ma przeciwwskazań, zaleca się stosowanie podkolanówek lub pończoch uciskowych.
Terapia uciskowa Leczenie uciskowe (kompresja) polega na zastosowaniu zewnętrznego nacisku w celu uzyskania poprawy objawów klinicznych choroby. Ucisk jest osiągany poprzez zastosowanie pończoch uciskowych lub odpowiednich bandaży.
