U nas zapłacisz kartą
Jak rozpoznać raka - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Nowotwory złośliwe - cechy i przykłady
Nowotwory złośliwe istotnie różnią się od tych łagodnych. Należy tutaj wymienić przede wszystkim takie ich cechy, jak:
- zdolność do naciekania okolicznych tkanek i narządów,
- zdolność do przerzutowania,
- cechowanie się szybkim tempem wzrostu i brakiem torebki,
- naciekanie może odbywać się drogą naczyń krwionośnych i naczyń chłonnych, należy podkreślić, że nowotwory złośliwe mogą rozsiewać się również drogą płynu mózgowo-rdzeniowego i zajmować ośrodkowy układ nerwowy (mózg, rdzeń kręgowy),
- zdolność do wznowy wzrostu - w przypadku niedoszczętnego usunięcia tkanki nowotworowej - dochodzi do wznowy i “odrastania” nowotworu złośliwego,
- tworzenie naczyń o nieprawidłowej budowie - nowotwory złośliwe mają zdolność do angiogenezy.
Nowotwory złośliwe również można podzielić na kilka grup, zaliczamy tutaj:
- raki,
- mięsaki - są to nowotwory złośliwe wywodzące się z komórek mezenchymalnych,
- chłoniaki oraz białaczki - czyli nowotwory, które wywodzą się z tkanki limfatycznej i układu krwiotwórczego,
- nowotwory germinalne - nowotwory złośliwe mogą wywodzić się również z komórek płciowych i rozwijać się wówczas w obrębie jajników i jąder.
Podział ten obrazuje, że nie każdy nowotwór złośliwy to zawsze rak, a często wśród wielu osób dominuje właśnie takie, błędne przekonanie. Między słowem rak, a nowotwór złośliwy nie możemy postawić znaku równości, ponieważ nowotwory złośliwe to szersza grupa, gdzie należą zarówno raki, jak i na przykład mięsaki.
Podział nowotworów
- nowotwory łagodne - charakteryzują się wysokim stopniem zróżnicowania, co oznacza, że bardzo przypominają komórki, z których się wywodzą. Są znacznie częstsze, niż nowotwory złośliwe. Nie są typowo stanami zagrożenia życia i nie dają przerzutów, w ogromnej większości wiążą się z pomyślnym rokowaniem,
- nowotwory złośliwe - cechują się właściwościami destrukcyjnymi - naciekają otaczające tkankim, niszcząc je, rozrastają się, dają przerzuty i w wielu przypadkach prowadzą do wyniszczenia organizmu, a w konsekwencji, szczególnie w przypadku braku podjęcia leczenia - zgonu pacjenta. Raki, o których będzie mowa w dalszej części artykułu należą do nowotworów złośliwych,
- nowotwory miejscowo złośliwe - przeczytamy o nich poniżej.
Zapoznajmy się z cechami patomorfologicznymi nowotworów łagodnych. Nowotwory te charakteryzują się przede wszystkim:
- dobrym odgraniczeniem od otaczających je tkanek - zazwyczaj posiadają torebkę łącznotkankową, która oddziela je od otoczenia,
- nie naciekają i nie zajmują otaczających tkanek,
- nie dają przerzutów,
- najczęściej cechują się powolnym, wieloletnim wzrostem.
Oczywiście istnieją pewne wyjątki od wymienionych powyżej reguł. Warto tutaj wspomnieć o mięśniakach macicy, które są nowotworami łagodnymi, ale mogą wykazywać szybkie tempo wzrostu podczas ciąży, co wynika z wpływu hormonów.
Do częstych i powszechnie występujących nowotworów łagodnych należą między innymi:
- włókniaki - zmiany wywodzące się z tkanki łącznej, mają one najczęściej postać miękkich guzków,
- tłuszczaki - zbudowane z tkanki tłuszczowej,
- mięśniaki,
- kostniaki - wywodzące się z tkanki kostnej, występują typowo u ludzi młodych,
- naczyniaki - wywodzące się z drobnych naczyń krwionośnych, ten nowotwór łagodny nie ma typowo torebki i może rozrastać się w pewnym stopniu pomiędzy otaczającymi go komórkami. W odniesieniu do narządów wewnętrznych, naczyniaki najczęściej lokalizują się w wątrobie.
Rak neuroendokrynny Merkla
Zmiany w obrębie znamienia budzące niepokój - bo sugerujące czerniaka - określa się skrótem ABCD, gdzie: A to asymetria, zmiana kształtu znamienia z okrągłego na niesymetryczne, B to brzegi nierówne lub postrzępione, C to kolor (od ang. colour), czyli zmiana zabarwienia, np. ściemnienie, rozjaśnienie lub różne zabarwienie na jednym znamieniu, D to rozmiar (od ang. diameter) – każde znamię o średnicy większej niż 6 mm powinno być dokładnie zbadane
Mięsak Kaposiego - jako nowotwór pochodzenia naczyniowego szerzący się w obrębie skóry objawia się obecnością niebolesnych, rosnących guzków (lub zlewnych plam lub nacieczeń) najczęściej w okolicach podudzia lub na stopach (stanowią one tak zwaną postać zapalną – charakterystyczną dla początku choroby skóry). Po pewnym czasie zmiany te zlewają się w większe formy, tworząc fioletowe lub ciemnoczerwone plamy (postać naczyniakowa) by w końcu stwardnieć i zgrubieć (postać guzowata – ostatnia faza rozwoju mięsaka Kaposiego). Guzom potrafią towarzyszyć owrzodzenia i krwotoki, utrata masy ciała, gorączka i pocenie się. Choroba zwykle atakuje obie kończyny (niekoniecznie na raz), a z czasem potrafi zająć również narządy płciowe, uda, twarz, tułów lub nawet organy wewnętrzne.