U nas zapłacisz kartą
Rak kolczystokomórkowy skóry - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Rak kolczystokomórkowy skóry – rozpoznanie
Biopsja skóry jest obowiązkowa u wszystkich pacjentów z podejrzeniem raka kolczystokomórkowego skóry. W tym celu lekarz pobiera wycinek zmieniony chorobowo, a metoda biopsji będzie zależała od wielkości i lokalizacji zmiany.
Histopatologicznie rak kolczystokomórkowy skóry charakteryzuje się nieregularnymi gniazdami, sznurami i płatami keratynocytów nowotworowych atakujących skórę właściwą.
Podział raka kolczystokomórkowego skóry obejmuje cztery typy histologiczne w zależności od stopnia atypii jądra komórkowego i rogowacenia (keratynizacji):
- rak kolczystokomórkowy skóry dobrze zróżnicowany
- rak kolczystokomórkowy skóry umiarkowanie zróżnicowany
- rak kolczystokomórkowy skóry słabo zróżnicowany
- rak kolczystokomórkowy skóry wysoce niezróżnicowany
Zdecydowana większość raków kolczystokomórkowych skóry dobrze leczy się chirurgicznie. Jednak istnieje podgrupa z określonymi cechami histologicznymi i klinicznymi, która wykazuje zwiększone ryzyko nawrotu miejscowego i przerzutów.
W takim przypadku po rozpoznaniu powinno ocenić się, czy rak nie spowodował przerzutów do okolicznych węzłów chłonnych i tkanek. W tym celu wykonuje się USG i/lub biopsę węzłów, a także RTG klatki piersiowej i USG jamy brzusznej.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Jak zminimalizować ryzyko zachorowania na nowotwory skóry?
Najważniejsza jest profilaktyka i właściwa ochrona przed promieniowaniem ultrafioletowym. Najlepsza ochroną przed promieniami UV jest odpowiednia odzież: czapka z daszkiem lub kapelusz i okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV oraz unikanie ekspozycji na słońce pomiędzy 10:00 a 15:00. Warto zadbać także o odpowiedni krem z filtrem i nakładać go na odkryte części ciała. Aplikację należy powtarzać co 2-4 godziny oraz po każdym kontakcie z wodą. Trzeba jednak wiedzieć, że nawet najlepszy krem z filtrem nie zapewnia pełnej ochrony skóry przed szkodliwym promieniowaniem UV.
Brązowienie i zaczerwienienie skóry to reakcja obronna na promieniowanie słoneczne!
Skóra pod wpływem promieni słonecznych zmienia kolor i w ten sposób broni się przed szkodliwym promieniowaniem UV, który ją niszczy. Powstałe uszkodzenia mogą się kumulować w ciągu całego życia i prowadzić do rozwoju nowotworu. Z tego względu podstawą profilaktyki jest odpowiednie zapobieganie nieodwracalnemu niszczeniu naszej skóry pod wpływem promieniowania UV.
Każda zmiana nowotworowa w obrębie naskórka zwiększa ryzyko zachorowania na inne nowotwory skóry!
Każdy nowotwór skóry to większe ryzyko ponownego zachorowania i nawet w pełni wyleczona zmiana nowotworowa nie zwalnia pacjenta z regularnego kontrolowania stanu swojego naskórka.
RAK UV to ogólnopolska kampania edukacyjna poświęcona rakowi kolczystokomórkowemu skóry, mającą na celu budowanie świadomości społecznej, minimalizowanie czynników ryzyka oraz wdrażanie działań profilaktycznych, zwłaszcza w grupach wysokiego ryzyka zachorowania na ten typ nowotworu.
Rak kolczystokomórkowy skóry – objawy i leczenie
Rak kolczystokomórkowy skóry (carcinoma spinocellulare) to inwazyjny nowotwór złośliwy wywodzący się z keratynocytów. Może powstać w każdym miejscu na skórze lub w błonach śluzowych. Rak kolczystokomórkowy ma wygląd długo niegojącej się rany, brodawkowatej zmiany.
Według Krajowego Rejestru Nowotworów w Polsce notuje się każdego roku kilkanaście tysięcy zachorowań na niebarwnikowe nowotwory skóry. Rak kolczystokomórkowy to drugi najczęściej występujący rak skóry.
Jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry jest długotrwała ekspozycja na działanie promieniowania UV.
Poniżej najważniejsze informacje dotyczące przyczyn, objawów oraz dostępnych metod leczenia tej choroby.
Jak poważnym problemem jest rak skóry?
Nowotwór skóry jest naczęściej występującym rakiem wśród Polaków, którzy w większości mają jasną karnację. Z punktu widzenia onkologii to problem pozornie błahy, wymagający jedynie leczenia miejscowego. Według danych Krajowego Rejestru Nowotworów każdego roku na nowotwór skóry zapada około 13-14 tysięcy osób, jednak ta liczba w rzeczywistości może być znacznie wyższa!
Szacuje się, że nowotwory skóry mogą stanowić niemalże 50% wszystkich zachorowań na raka złośliwego w Polsce!
Wiele zachorowań na nowotwory skóry umyka statystykom, jednak wiążą się z dużą zachorowalnością na skutek oddziaływania promieniowania UV. Za powstawanie raka skóry odpowiada kilka czynników: karnacja oraz promieniowanie słoneczne. Zbyt długa ekspozycja na słońce prowadzi do kumulacji uszkodzeń w komórkach naskórka, co w skutkuje rozwojem zmian nowotworowych.
Promieniowanie ultrafioletowe jest najczęstszą przyczyną zachorowań na raka skóry.
Słońce towarzyszy nam w wielu okolicznościach i jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Promieniowanie słoneczne jest najważniejszym źródłem witaminy D, jednak ze względu na zmianę zachowań we wszystkich grupach wiekowych obserwuje się wzrost zachorowania na nowotwory skóry!
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Pacjentowi zaleca się wizyty kontrolne zgodnie z zaleceniami lekarza. Zwykle obejmują one kontrole w okresie po zabiegu operacyjnym, a następnie co 3 miesiące w ciągu pierwszego roku oraz co 6 miesięcy w ciągu kolejnych lat. Ważne jest samobadanie, czyli oglądanie samodzielnie skóry przez pacjenta i w razie zauważenia niepokojących zmian niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza.
Ze względu na fakt, że promieniowanie słoneczne jest najważniejszym czynnikiem sprzyjającym powstawaniu raka skóry, głównym celem profilaktyki jest ograniczenie ekspozycji na UV, które powinno polegać na stosowaniu preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi, ubrań ochronnych, ograniczeniu czasu spędzanego na wolnym powietrzu w godzinach największego nasłonecznienia i przebywanie w cieniu. W ciągu ostatnich 30 lat odkryto wiele mechanizmów mających wpływ na powstawanie różnych nowotworów skóry. Odkrycia te przyczyniły się do stworzenia środków ochronnych i chemioprewencyjnych, które zwiększają możliwości zapobiegania nowotworom.
Chemioprewencja to dziedzina powstała w wyniku oddziaływania wiedzy odnoszącej się do: kancerogenezy (powstawania komórek nowotworowych), biologii komórki, badań przesiewowych w kierunku raka lub wczesnego jego wykrywania. Na podstawie badań wiadomo, że selen chroni przed wystąpieniem raka podstawnokomórkowego, a retinoidy przed rogowaceniem słonecznym. Coraz popularniejszą formą zapobiegania nowotworom skóry jest zażywanie polifenoli (zawartych np. w zielonej herbacie), które mają właściwości antyoksydacyjne.
Najważniejszym elementem profilaktyki raka skóry jest unikanie promieniowania UV i maksymalne skrócenie czasu ekspozycji skóry na bezpośrednie promieniowanie słoneczne. Stosowanie preparatów przeciwsłonecznych jako pierwszej linii obrony przeciwnowotworowej oparte jest na wynikach kontrolowanych badań przeprowadzonych u pacjentów z dużym ryzykiem rozwoju raka, które wykazały, że codzienne używanie produktów o szerokim spektrum ochrony zmniejszyło liczbę zmian typu rogowacenia słonecznego.
