Skąd bierze się łuszczyca - Tajemnice etiologii tej choroby skóry
Ustawienia zaawansowane
Przetwarzamy informacje pozyskane przy wykorzystaniu technologii cookies, Web Storage i innych wyłącznie w celach wymienionych poniżej. Część z tych informacji jest niezbędna dla działania naszego serwisu, w pozostałym zakresie możesz skonfigurować swoje preferencje w zakresie poszczególnych celów, poprzez zaznaczenie stosownej zgody przy każdym z nich. Możesz też wyrazić zgodę na wszystkie cele poprzez wybranie klawisza „Akceptuję wszystko i przechodzę do serwisu”.
Niezbędne
Mechanizmy o charakterze niezbędnym są wymagane do prawidłowego działania naszego serwisu. Bez nich część przygotowanych dla Ciebie funkcjonalności nie będzie działać poprawnie lub nie będzie działać wcale. Te mechanizmy są konieczne do funkcjonowania naszego serwisu, dlatego są zawsze aktywne (nie możesz ich wyłączyć).
Funkcjonalne
Zgadzam się na ciasteczka funkcjonalne Nie Tak Niekatywne AktywneAnalityczne i statystyczne
Zgadzam się na ciasteczka analityczne i statystyczne Nie Tak Niekatywne AktywneMechanizmy analityczne pomagają nam zrozumieć w jaki sposób użytkownicy poruszają się po naszym serwisie, a także które strony serwisu cieszą się największą popularnością. Dzięki tym mechanizmom jesteśmy w stanie lepiej przygotowywać nowe funkcjonalności naszego serwisu oraz optymalizować działanie już istniejących. Informacje zawarte w przedmiotowych mechanizmach mogą być przetwarzane także przez naszych partnerów (Google LLC). Więcej informacji o wykorzystywanych przez nas narzędziach zewnętrznych znajdziesz w naszej Polityce Prywatności wskazanej w Regulaminie naszego Serwisu.
Reklamowe
Mechanizmy reklamowe są wykorzystywane przez nas oraz naszych partnerów do budowania kontentu reklamowego w naszym serwisie – lista partnerów może ulegać zmianie, jej aktualną wersję zawsze znajdziesz w tym miejscu. Więcej informacji o wykorzystywanych przez nas narzędziach zewnętrznych znajdziesz w naszej Polityce Prywatności wskazanej w Regulaminie naszego Serwisu.
Proces diagnostyczny cukrzycy insulinozależnej
Zaobserwowanie u siebie lub bliskiej osoby objawów cukrzycy powinno być bodźcem do wizyty u lekarza rodzinnego. Na podstawie opisu objawów może on skierować nas na szereg badań - moczu oraz krwi - które będą podstawą do dalszej diagnostyki i ewentualnego skierowania do diabetologa.
- Stężenie glukozy na czczo - to badanie należy wykonać na czczo. Osoba badana nie powinna spożywać posiłków i pić innych napojów niż woda przez co najmniej 8 godzin przed planowanym badaniem. Gdy wynik jest równy lub powyżej 126 mg/dl, stwierdza się cukrzycę.
- Doustny test obciążenia glukozą (OGTT) - podobnie, jak w poprzednim przykładzie, to badanie również wykonuje się na czczo. Najpierw pobierana jest pacjentowi krew, aby oznaczyć poziom glukozy. Następnie pacjent musi wypić 75 g glukozy rozpuszczonej uprzednio w 300 ml wody. Po 120 minutach od jej spożycia ponownie pobiera się krew do badania. Wynik równy lub powyżej 200 mg/dl oznacza cukrzycę.
- Przygodny test glukozy - w odróżnieniu od poprzednich, to badanie można wykonać po posiłku. Jednak w tym przypadku cukrzycę rozpoznaje się wtedy, gdy poziom cukru jest wyższy lub równy 200 mg/dl, a wcześnie wystąpiły objawy cukrzycy lub wynik ten powtórzył się w dwóch niezależnych pomiarach.
- Glukoza w moczu - podstawą do stwierdzenia cukrzycy jest cukier w moczu powyżej 1,8 g/dl.
- Ciała ketonowe w moczu - ich obecność w moczu może być symptomem cukrzycy.
Jeżeli uzyskane wyniki są niejednoznaczne, diabetolog może zlecić dalsze badania. Wykonuje się testy na obecność przeciwciał anty-GAD oraz peptydu C. Te pierwsze odpowiedzialne są za niszczenie komórek trzustki. Peptyd C należy zaś do łańcucha insuliny. Jego brak świadczy o tym, że insulina nie jest produkowana, co potwierdza diagnozę cukrzycy typu 1.
Zaobserwowałeś u siebie objawy mogące świadczyć o cukrzycy? Nie zwlekaj i zapisz się na wizytę u specjalisty na LekarzeBezKolejki.pl. W serwisie znajdziesz tysiące lekarzy przyjmujących pacjentów w całym kraju.
Jak załagodzić objawy?
Łuszczyca może obniżać samopoczucie chorego, wpływać na jego komfort życia oraz, jak już zostało wspomniane, wiązać z komplikacjami, takimi jak łuszczycowe zapalenie stawów oraz zwiększonym ryzykiem zachorowania na inne choroby autoimmunologiczne, np. zapalną chorobę jelit. Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnoza i dobrane leczenie pod konkretnego pacjenta.[1,2,8 ]
Egzema a łuszczyca
Objawy łuszczycy i atopowego zapalenia skóry (nazywanego czasem egzemą) mogą być do siebie zbliżone. Zmiany w przypadku egzemy najczęściej pojawiają się na zgięciach łokci i kolan , zaś u osób chorych na łuszczycę – po drugiej stronie – na łokciach i kolanach. Obie choroby mogą występować na twarzy, pośladkach, skórze głowy. Warto zapamiętać, że atopowe zapalenie skóry to choroba alergiczna. Od łuszczycy odróżnia je również to, że zdecydowanie częściej dotyka dzieci. [2,9 ]
Diagnostyka
Do rozpoznania łuszczycy zazwyczaj wystarcza wywiad z pacjentem, ocena zmian skórnych oraz charakterystycznego umiejscowienia wykwitów. W przypadku wątpliwości pobiera się wycinek skóry ze zmiany chorobowej i poddaje weryfikacji pod mikroskopem. Dermoskopia (oglądanie zmian w powiększeniu przez specjalny aparat) przydać się może zwłaszcza, kiedy dermatolog podejrzewa łuszczycę skóry głowy i paznokci.[1,2,10 ]
Łuszczyca – leczenie
Na ten moment dysponujemy różnymi możliwościami leczenia łuszczycy. Zaliczają się do nich:
- leki działające miejscowo (w postaci maści, kremów),
- leki doustne,
- fototerapia.[11 ]
Kamieniem milowym było wprowadzenie do leczenia leków biologicznych (złożonych cząstek wytwarzanych przy użyciu żywych mikroorganizmów, roślin lub komórek zwierzęcych), które celują w wybrany etap reakcji immunologicznej, co sprawia, że są bardziej selektywne w porównaniu do klasycznych preparatów.[1,12 ]
Łuszczyca – leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?
Właściwa pielęgnacja skóry osób chorych na łuszczycę jest niezbędna podczas leczenia zmian chorobowych. Stanowi także profilaktykę przed zaostrzeniem choroby. W pielęgnacji skóry z objawami charakterystycznymi dla łuszczycy zaleca się regularne złuszczanie naskórka, nawilżanie oraz natłuszczanie. Pomocne bywają preparaty emolientowe, które tworzą warstwę ochronną na powierzchni skóry, dzięki czemu zapobiegają nadmiernej utracie wody ze skóry oraz zmniejszają świąd. Zaleca się używanie preparatów emolientowych co najmniej 3 razy na dobę. Do substancji łagodzących objawy łuszczycy zalicza się także mocznik, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas hialuronowy, glicerynę oraz dekspantenol, który ma działanie nawilżające, łagodzące i przeciwzapalne. Mocznik ma działanie keratolityczne, przez co ułatwia usunięcie blaszek łuszczycowych.
W przypadku łuszczycy skóry głowy zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych dla osób z łuszczycą (najczęściej zawierających dziegcie). Podczas kuracji preparatami zawierającymi dziegcie należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne. Warto pamiętać także, aby delikatnie myć skórę głowy, dzięki czemu unikniemy uszkodzeń mechanicznych skóry głowy i powstawania nowych zmian.
Osoby mające zmiany na dłoniach powinny ograniczyć stosowanie mydeł i detergentów, gdyż prowadzą one do przesuszania skóry i jej mechanicznych uszkodzeń. Zaleca się także regularne stosowanie kremów do rąk.
Łuszczyca a solarium, tatuaż
Światło ultrafioletowe, które jest emitowane w solarium, może łagodzić objawy skórne łuszczycy, jednakże nie zaleca się korzystania z solariów, bezpieczniejszym sposobem fototerapii jest naświetlanie PUVA, które może zalecić lekarz dermatolog. Dlatego też osoby z łuszczycą nie powinny zastępować profesjonalnej terapii choroby (naświetlania PUVA) pobytem w solarium.
Należy pamiętać, że tatuaż może powodować pojawienie się zmian łuszczycowych, co jest wywołane uszkodzeniem skóry, dlatego osoby dotknięte tą chorobą skórną nie powinny wykonywać sobie tatuaży.
Czynniki wpływające na rozwój cukrzycy typu 1
Lekarze nie znają dokładnych przyczyn rozwoju cukrzycy insulinozależnej. Zdaniem specjalistów przyczyną mogą być pewne predyspozycje genetyczne. Zauważono bowiem, że w przypadku osób ze skłonnością do chorób autoimmunologicznych istnieje duże prawdopodobieństwo zachorowania na kolejną chorobą o takim podłożu, na przykład cukrzycę typu 1. Niektórzy lekarz uważają też, że czynnikiem wyzwalającym cukrzycę insulinozależną mogą być niektóre zakażenia wirusowe, przyczyniające się do uszkodzenia komórek trzustki.
Cukrzyca typu 1 objawia się w sposób nagły, a towarzyszące jej objawy nie są trudne do rozpoznania. Charakterystycznym symptomem jest uczucie ciągłego pragnienia, w efekcie którego chory potrafi wypić nawet kilka litrów wody dziennie. Skutkiem tego nadmiernego spożywania wody jest bardzo częste oddawanie moczu. Przy cukrzycy typu 1 osoba chora czuje się bardzo senna i stale przemęczona, widoczny jest znaczny spadek wagi. Warto też zwrócić uwagę na specyficzny oddech, który ma nieprzyjemny zapach acetonu.
O rozwoju cukrzycy insulinozależnej świadczą także wyniki badań laboratoryjnych. Poziom insuliny we krwi jest znacznie obniżony, bliski zera. W przypadku badań moczu obecne są ciała ketonowe oraz glukoza.
U nas zapłacisz kartą