U nas zapłacisz kartą
Skąd bierze się łuszczyca - Tajemnice etiologii tej choroby skóry
Jakie są objawy łuszczycy?
Łuszczyca objawia się jako okrągłe lub owalne czerwone plamy o wyraźnych konturach, pokryte wieloma grubymi i szerokimi łuskami. Plamy te mogą być:
- duże (o średnicy kilku centymetrów). Ich liczba waha się od jednego do kilku płatów, zwykle ułożonych symetrycznie
- niewielkich rozmiarów (kilka milimetrów średnicy) i liczne w postaci łez lub kropek
Zmiany lokalizują się najczęściej w miejscach tarcia (łokcie, kolana, przedramiona, dolna część pleców), na skórze głowy i jej obwodzie oraz w okolicy pępka.
W zależności od rodzaju łuszczycy możliwe są inne lokalizacje: paznokcie, dłonie, podeszwy stóp, błony śluzowe narządów płciowych. W 30-60% przypadków chorzy skarżą się na świąd.
Przebieg choroby zależy od jej umiejscowienia i wielkości zmian. Kiedy osoba dotknięta łuszczycą delikatnie się drapie, następuje proces wybielania, następnie, jeśli drapanie trwa nadal, łuski odpadają i pojawia się czerwona powierzchnia skóry.
Erytrodermia w przebiegu łuszczycy
Erytrodermia to stan zapalny skóry, który obejmuje prawie całą powierzchnię ciała. Erytrodermia łuszczycowa jest najcięższą postacią łuszczycy. Żywoczerwonym zmianom przypominającym poparzenia towarzyszy przyspieszone bicie serca, ból, intensywny świąd, gorączka. Chorzy powinni być hospitalizowani. Przewlekła, nawracająca erytrodermia może prowadzić do amyloidozy narządów wewnętrznych.
W razie wystąpienia niepokojących zmian należy się zgłosić do dermatologa.
Łuszczyca jest rozpoznawana na podstawie badania klinicznego po stwierdzeniu wykwitów i ognisk charakterystycznych dla łuszczycy w typowej lokalizacji.
Jeśli obraz kliniczny jest niecharakterystycznym lekarz może przeprowadzić badanie dermatoskopowe (nieinwazyjne badanie, które polega na oglądaniu zmian skórnych specjalnym urządzeniem, w powiększeniu oraz z oświetleniem, pozwalającym na uwidocznienie głębszych struktur ocenianej zmiany) lub wykonać biopsję zmiany do oceny histopatologicznej.
Cukrzyca typu 1 a zalecenia dietetyczne
Cukrzyca jest chorobą metaboliczną - organizm nie radzi sobie z metabolizowaniem cukrów. Dlatego tak ważne jest ścisłe przestrzeganie diety, aby utrzymać poziom glukozy w ryzach i wiedzieć, jakie dawki insuliny są potrzebne. Diabetycy powinni unikać żywności o wysokim indeksie glikemicznym (IG), ponieważ tego typu produkty przyczyniają się do gwałtownego wzrostu poziomu glukozy we krwi. Trzeba także zwrócić uwagę na to, jakie węglowodany obecne są w naszej diecie. Cukry proste, obecne w produktach, takich jak: miód, owoce, dosładzana żywność przetworzona gwałtownie podnoszą poziom cukru we krwi. Alternatywą dla nich są produkty bogate w węglowodany złożone, które ułatwiają zrównoważenie poziomu cukru po posiłku.
Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca, aby zapotrzebowanie na energię było pokrywane w 45% do 60% przez węglowodany (te o niskim IG i bogate w błonnik), 15% do 20% przez białko i 30% do 35% przez tłuszcze 1 . Trzeba więc dokładnie sprawdzać składy kupowanych przez nas produktów. W ten sposób unikniemy spożywania produktów wysokoprzetworzonych i przesłodzonych. Jeżeli mamy trudności z ułożeniem odpowiedniego jadłospisu, warto zwrócić się o pomoc do wykwalifikowanego dietetyka, który ułoży plan posiłków zgodnie z zaleceniami lekarskimi.
Oczywiście dieta to tylko część sukcesu, istotna jest również regularna aktywność fizyczna, która jest bardzo ważnym elementem terapii. Regularne treningi sprzyjają kontroli glikemii i ułatwiają utrzymanie prawidłowej masy ciała.
- Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, „Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę 2017”, https://cukrzyca.info.pl/content/download/15879/241290/file/DK_Suplement%20A_2017_calosc_makieta_bff.pdf
Twoja prywatność jest dla nas ważna
Nasz serwis wykorzystuje mechanizmy między innymi takie jak cookies (ciasteczka), Web Storage i inne, które służą m.in. do zapewnienia optymalnej obsługi podczas wizyty w naszym serwisie. Powyższe mechanizmy mogą być wykorzystywane przez nas jak i przez naszych partnerów. Część z nich jest niezbędna do prawidłowego działania serwisu, w tym zapewnienia niezbędnego poziomu bezpieczeństwa, pozostałe (które możesz kontrolować) są wykorzystywane do:
- obsługi dodatkowych funkcjonalności usprawniających działanie naszego serwisu,
- analizy tego, w jaki sposób korzystasz z naszej strony,
- marketingu bezpośredniego i wyświetlania reklam, w tym reklam spersonalizowanych,
- udostępniania funkcji mediów społecznościowych.
Kliknij „Akceptuję i przechodzę do serwisu”, aby wyrazić zgodę na przetwarzanie przez nas i naszych partnerów Twoich danych w powyższych celach.
Pamiętaj, że wyrażenie zgody jest dobrowolne, a wyrażoną zgodę możesz w każdej chwili cofnąć, możesz też wycofać zgodę na przetwarzanie Twoich danych tylko w niektórych celach. Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej lub chcesz przeprowadzić konfigurację szczegółową, to możesz tego dokonać za pomocą „Ustawień zaawansowanych”.
Więcej informacji na temat wykorzystywania narzędzi zewnętrznych w naszym serwisie znajdziesz w Regulaminie Serwisu.
Co powoduje łuszczycę?
Łuszczyca jest spowodowana przewlekłym stanem zapalnym skóry: jest konsekwencją przyspieszonej odnowy komórek naskórka, której towarzyszy reakcja zapalna.
Czynniki genetyczne
Najczęściej jest to dysfunkcja układu odpornościowego: organizm wytwarza nieprawidłową reakcję samoobrony przeciwko komórkom skóry, które odnawiają się zbyt szybko, powodując nagromadzenie martwego naskórka w postaci bardzo drażniących, czerwonych plam.
Czynniki środowiskowe
Czynniki środowiskowe, które wpływają na rozwój łuszczycy:
- stres, niepokój
- zmęczenie
- zmiany hormonalne
- wstrząs emocjonalny
- przyjmowanie leków
- infekcja
- spożywanie alkoholu lub palenie tytoniu
- ekspozycja na słońce
