U nas zapłacisz kartą
Skąd bierze się łuszczyca skóry - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Erytrodermia w przebiegu łuszczycy
Erytrodermia to stan zapalny skóry, który obejmuje prawie całą powierzchnię ciała. Erytrodermia łuszczycowa jest najcięższą postacią łuszczycy. Żywoczerwonym zmianom przypominającym poparzenia towarzyszy przyspieszone bicie serca, ból, intensywny świąd, gorączka. Chorzy powinni być hospitalizowani. Przewlekła, nawracająca erytrodermia może prowadzić do amyloidozy narządów wewnętrznych.
W razie wystąpienia niepokojących zmian należy się zgłosić do dermatologa.
Łuszczyca jest rozpoznawana na podstawie badania klinicznego po stwierdzeniu wykwitów i ognisk charakterystycznych dla łuszczycy w typowej lokalizacji.
Jeśli obraz kliniczny jest niecharakterystycznym lekarz może przeprowadzić badanie dermatoskopowe (nieinwazyjne badanie, które polega na oglądaniu zmian skórnych specjalnym urządzeniem, w powiększeniu oraz z oświetleniem, pozwalającym na uwidocznienie głębszych struktur ocenianej zmiany) lub wykonać biopsję zmiany do oceny histopatologicznej.
Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie i dieta
Łuszczyca szpeci, swędzi i budzi niechęć otoczenia, choć nie jest chorobą zaraźliwą. Objawia się pod postacią zaczerwienionych, łuszczących się wykwitów, przede wszystkim na skórze głowy, zgięciach łokci i kolan oraz paznokciach. Na poprawę stanu skóry w łuszczycy mają więc wpływ nie tylko leki, ale także odpowiednia pielęgnacja domowa, dieta oraz poprawa komfortu psychicznego.
- Co to jest łuszczyca?
- Jak wygląda łuszczyca?
- Przyczyny łuszczycy
- Dziedziczenie łuszczycy
- Rodzaje łuszczycy
- Objawy łuszczycy
- Diagnostyka łuszczycy
- Jak leczyć łuszczycę?
- Leki stosowane w łuszczycy
- Co stosować na łuszczycę – leczenie domowe
- Dieta w łuszczycy
- Życie z łuszczycą
Jak załagodzić objawy?
Łuszczyca może obniżać samopoczucie chorego, wpływać na jego komfort życia oraz, jak już zostało wspomniane, wiązać z komplikacjami, takimi jak łuszczycowe zapalenie stawów oraz zwiększonym ryzykiem zachorowania na inne choroby autoimmunologiczne, np. zapalną chorobę jelit. Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnoza i dobrane leczenie pod konkretnego pacjenta.[1,2,8 ]
Egzema a łuszczyca
Objawy łuszczycy i atopowego zapalenia skóry (nazywanego czasem egzemą) mogą być do siebie zbliżone. Zmiany w przypadku egzemy najczęściej pojawiają się na zgięciach łokci i kolan , zaś u osób chorych na łuszczycę – po drugiej stronie – na łokciach i kolanach. Obie choroby mogą występować na twarzy, pośladkach, skórze głowy. Warto zapamiętać, że atopowe zapalenie skóry to choroba alergiczna. Od łuszczycy odróżnia je również to, że zdecydowanie częściej dotyka dzieci. [2,9 ]
Diagnostyka
Do rozpoznania łuszczycy zazwyczaj wystarcza wywiad z pacjentem, ocena zmian skórnych oraz charakterystycznego umiejscowienia wykwitów. W przypadku wątpliwości pobiera się wycinek skóry ze zmiany chorobowej i poddaje weryfikacji pod mikroskopem. Dermoskopia (oglądanie zmian w powiększeniu przez specjalny aparat) przydać się może zwłaszcza, kiedy dermatolog podejrzewa łuszczycę skóry głowy i paznokci.[1,2,10 ]
Łuszczyca – leczenie
Na ten moment dysponujemy różnymi możliwościami leczenia łuszczycy. Zaliczają się do nich:
- leki działające miejscowo (w postaci maści, kremów),
- leki doustne,
- fototerapia.[11 ]
Kamieniem milowym było wprowadzenie do leczenia leków biologicznych (złożonych cząstek wytwarzanych przy użyciu żywych mikroorganizmów, roślin lub komórek zwierzęcych), które celują w wybrany etap reakcji immunologicznej, co sprawia, że są bardziej selektywne w porównaniu do klasycznych preparatów.[1,12 ]
Łuszczyca: zaostrzenie. Co wywołuje wysiew zmian?
W ostatnich latach pojawia się coraz więcej doniesień dotyczących powiązania stanu skóry i stanu psychicznego chorych. Istnienie takiego związku potwierdzono m.in. w przypadku łuszczycy, której wysiewy zaostrzają się w okresie złego stanu psychicznego: stresu, konfliktów i napięcia. Podobne stany psychiczne prowadzą do uruchomienia niekorzystnych zmian fizjologicznych w organizmie, w tym także do zmian patologicznych na skórze.
Wysiew zmian łuszczycowych prowokują także:
- ostre infekcje bakteryjne i wirusowe,
- przewlekłe infekcje: zatok, zębów, pęcherzyka żółciowego, przydatków,
- niektóre leki m.in. antybiotyki, leki przeciwmalaryczne, blokujące receptory,
- przewlekły, silny stres,
- mechaniczne drażnienie skóry: drapanie i zrywanie łusek, szczotkowanie skóry,
- długotrwałe i intensywne leczenie: zbyt długie stosowanie maści i ich mocne wcieranie,
- stosowanie preparatów sterydowych, np. z powodu innych schorzeń.
Stres prowokuje łuszczycę i wywołuje wysiew zmian, ale sama choroba również jest źródłem ogromnego napięcia. Chorzy na łuszczycę potrzebują czasu, by przystosować się nowej sytuacji i nauczyć się żyć z chorobą.Łuszczyca dokucza szczególnie zimą, gdy jest mało słońca (które łagodzi objawy choroby), a skóra jest bardziej sucha.
Łuszczyca: leczenie. Czy można wyleczyć chorobę?
W leczeniu łuszczycy stosuje się terapię miejscową nakierowaną na łagodzenie zmian powstałych na skórze. Nie jest to jedyna metoda leczenia. Ponieważ coraz częściej lekarze zwracają uwagę na stan psychiczny chorego, leczenie zaczyna obejmować łagodzenie stresu. Problemy psychiczne wielu chorych na łuszczycę, poczucie wyobcowania i odrzucenia, zwracają uwagę lekarzy, którzy stres określają jako "trigger factor", czyli czynnik wyzwalający. Dąży się zatem do ograniczania stresu i sytuacji stresowych. W niektórych przypadkach rekomenduje się podjęcie terapii lub wsparcie farmakologiczne.
