U nas zapłacisz kartą
Średnia utrata włosów - Przyczyny, Leczenie i Sposoby Pielęgnacji
Lekarstwa na utratę włosów: minoksydyl i finasteryd
Każdy, kto chce walczyć z wypadaniem włosów za pomocą leków, wielokrotnie natyka się na dwa aktywne składniki: finasteryd i minoksydyl:
- Finasteryd był pierwotnie stosowany w leczeniu przerostu prostaty. Zapobiega przemianie testosteronu w organizmie w produkty jego rozpadu, powodujące dziedziczne wypadanie włosów.
- Minoksydyl jest natomiast lekiem na wysokie ciśnienie krwi, a zwiększony wzrost włosów został odnotowany u użytkowników jako „efekt uboczny”.
Oba środki uważa się za skuteczne w walce z wypadaniem włosów i są dostępne pod różnymi markami. Należy jednak pamiętać, że przyjmowanie ich na porost włosów nie jest ani proste, ani nieszkodliwe – zarówno minoksydyl, jak i finasteryd są dostępne tylko w aptekach i jako substancje lecznicze mają pewne możliwe działania niepożądane.
- Zawsze istnieje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych: mogą to być na przykład huśtawki nastrojów i zaburzenia potencji w przypadku finasterydu. Z kolei minoksydyl może spowodować przyspieszone bicie serca i uczucie ucisku w klatce piersiowej.
- W szczególności w razie przyjmowania danego leku w postaci tabletek, ma się niewielki wpływ na to, gdzie składnik aktywny działa.
Dlaczego wypadają włosy?
Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.
Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.
Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.
Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.
Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.
Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.
Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:
Kiedy mówimy o łysieniu?
Dopóki nie zaczniemy badań diagnostycznych, nasilenie utraty włosów jest kwestią subiektywną. Zdarza się, że to oceniamy, jako łysienie, w rzeczywistości mieści się w granicach normy lub jest chwilowe i spowodowane np. stresem, przemęczeniem, niedoborami składników odżywczych (szczególnie białka, żelaza, witamin). Naturalnie tracimy ok. 50-100 włosów dziennie. Niepokój powinno wzbudzić wypadanie włosów garściami, co doskonale widać po myciu lub rankiem na poduszce. Bardzo często nadmiernie wypadające włosy stają się szorstkie, matowe i przesuszone.
Przeszczep włosów u kobiet jest zabiegiem rzadziej wykonywanym, ale jak najbardziej możliwym. Jest rozwiązaniem takich problemów, jak łysienie androgenowe, bliznowaciejące czy pourazowe.
U kobiet występuje kilka rodzajów łysienia. Jednym z nich jest łysienie androgenowe, czasami niesłusznie uważane za typowo męski problem. Zazwyczaj włosy zaczynają przerzedzać się już ok. 30. roku życia. Początkowo problem jest widoczny na wierzchołku głowy – przedziałek staje się coraz szerszy, a włosy na czubku głowy są jaśniejsze i delikatniejsze niż wcześniej. Po menopauzie wypadanie włosów staje się intensywniejsze, ponieważ spada poziom estrogenów. Włosy nie wypadają już wyłącznie na czubku głowy, ale też na skroniach. Łysienie androgenowe u kobiet może pojawiać się w dwóch postaciach:
- Typ męski – włosy przerzedzają się w okolicy czoła i na szczycie głowy, a następnie w okolicy skroniowej i ciemieniowej. Ze względu na niższy poziom testosteronu, kobiety nie tracą włosów całkowicie, w przeciwieństwie do mężczyzn.
- Typ kobiecy (rozlany) – łysienie skoncentrowane na centralnej części głowy, kilka centymetrów od czoła.
Łysienie androgenowe u kobiet jest przede wszystkim genetyczne. Wypadanie mogą jednak przyspieszać substancje chemiczne znajdujące się w farbach, lakierach i innych produktach do stylizacji włosów. Zbyt wysoki poziom androgenów może też powodować takie problemy, jak hirsutyzm, trądzik czy otyłość.
Przyczyny wypadania włosów
Przyczyny te są różnorodne i zależą od wielu czynników. Nagła utrata włosów może wynikać z takich problemów jak schorzenia wewnątrzustrojowe, choroby zakaźne związane z podwyższoną temperaturą, zaburzenia hormonalne, genetyka czy źle dobrana dieta. Ponadto często mają związek z restrykcyjną, wyniszczającą dietą, silnym stresem, stanem zapalnym organizmu, porodem, odstawieniem antykoncepcji, sezonowym wypadaniem włosów, anomalią skóry głowy, niewłaściwą pielęgnacją, nieleczonym łojotokowym zapaleniem skóry, lekami oraz poważnymi operacjami chirurgicznymi i chemioterapią.
Jeżeli wypadanie włosów jest stopniowe i nasila się z roku na rok, może to być wynik czynników dziedzicznych. Inne przyczyny to niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy oraz zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie, które mogą prowadzić do zauważalnych przerzedzeń.
