U nas zapłacisz kartą
Utrata włosów po ciąży - Przyczyny, Skutki i Jak sobie z nimi radzić
Jak ciąża wpływa na kondycję włosów?
Okres ciąży to niezwykle ważny etap w życiu kobiety, podczas którego zachodzą liczne przemiany hormonalne, wpływające na różne aspekty jej funkcjonowania, w tym również na kondycję włosów. Właśnie podczas tego czasu podwyższony poziom estrogenów sprawia, że włosy stają się gęstsze, zdrowsze i bardziej lśniące. Niemniej jednak, po narodzinach dziecka, kiedy poziom tych hormonów obniża się, wiele kobiet zauważa nadmierne wypadanie włosów. Jest to naturalny etap w cyklu życia włosa, lecz może stanowić powód do niepokoju dla wielu kobiet, które zastanawiają się, czy ich włosy kiedykolwiek wrócą do stanu sprzed ciąży.
W trakcie ciąży następuje wzmożona produkcja estrogenów, co powoduje, że etap wzrostu włosów ulega wydłużeniu. W efekcie mniej włosów przechodzi w fazę spoczynku i wypadania, co skutkuje zwiększoną objętością i gęstością włosów. Jednak po narodzinach dziecka, kiedy poziom estrogenów gwałtownie maleje, włosy zatrzymane w fazie wzrostu zaczynają wypadać. Szczególnie zauważalne jest to mniej więcej od trzech do czterech miesięcy po urodzeniu malucha, kiedy wiele kobiet dostrzega znaczące przerzedzenie swoich włosów. Wówczas niepokój związany z utratą włosów może być jeszcze większy, a kobiety zastanawiają się, co mogą zrobić, aby poprawić kondycję swoich włosów i zatrzymać ich wypadanie.
Dodatkowo ciąża może prowadzić do zmian w diecie i stylu życia, które również mają wpływ na kondycję włosów. Na przykład, niedobory żywieniowe, które mogą wystąpić w czasie ciąży, jeśli dieta nie jest odpowiednio zbilansowana, mogą osłabić włosy i uczynić je bardziej podatnymi na wypadanie. Dlatego ważne jest, aby kobiety w ciąży dbały o zróżnicowaną i bogatą w składniki odżywcze dietę, aby zapewnić sobie i swojemu dziecku wszystkie niezbędne składniki. Warto również zwrócić uwagę na sposób pielęgnacji włosów – delikatne mycie, stosowanie łagodnych szamponów i odżywek oraz unikanie nadmiernego stylizowania czy używania wysokich temperatur na włosach może pomóc w zachowaniu zdrowej i pięknej fryzury przez cały okres ciąży i po jej zakończeniu.
Terapia nowotworowa a stan skóry głowy
Okres leczenia onkologicznego, ale również czas świeżo po zakończonej terapii może się również okazać czasem zmian dla stanu skóry głowy. Co się może z nią dziać?
Wiele osób w tym czasie uskarża się na nadmierne przesuszenie skóry. Pojawienie się nadmiernego łuszczenia może wystąpić na skutek uszkodzenia gruczołów łojowych, czego konsekwencją jest mniejsza produkcja sebum (naturalnej substancji nawilżającej), co przekłada się na niedostateczną ochronę skóry i włosów.
Często mówimy o nadmiarze sebum jako o niesprzyjającym warunku dla naszych włosów, ale musimy wiedzieć, że zarówno nadmiar jak i niedobór łoju są niewskazane dla odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry.
Co więcej, przechodzenie chemioterapii, a następnie czas odrostu włosów po chemioterapii może się dodatkowo wiązać z:
- uczuciem ściągnięcia skóry głowy,
- świądem,
- powolniejszym odrostem włosowym.
Problemy świądu i uczucia ściągnięcia skóry mogą być następstwem wysuszenia skóry.
W celu niwelowania nieprzyjemnego uczucia możemy zdecydować się w pierwszej kolejności na proste techniki pielęgnacyjne, na przykład na używanie preparatów z humekantami, czyli substancjami odpowiadającymi za nawilżenie włosów i skóry (szampony, maski, odżywki, wcierki). Humekanty mają zdolność do wiązania wody i absorbowania jej z otoczenia. Mogą nimi być np. aloes, gliceryna, miód, kwas hialuronowy, mocznik.
Bardzo ważna jest też edukacja w zakresie pielęgnacji, zwrócenie uwagi na aspekty codziennej pielęgnacji: unikanie wycierania i szorowania mokrej skóry głowy i włosów w ręcznik (mokre włosy są najbardziej podatne na uszkodzenia, skóra głowy na podrażnienia), zalecanie masażu skóry pobudzającego przepływ krwi w skórze, stosowanie odpowiednich technik suszenia i czesania włosów.
Co jest jeszcze ważne w procesie codziennej pielęgnacji? Woda. Woda do mycia i pielęgnacji włosów powinna być przede wszystkim miękka, toteż jeśli naszym utrapieniem jest twarda, płynąca z kranu ciecz, możemy zadziałać na dwa sposoby: korzystać z dedykowanych kosmetyków lub działać bardziej kompleksowo – myć włosy w wodzie filtrowanej, która oddzieli nadmiar wapnia i magnezu.
Metformina - rzadsze skutki uboczne leku
Mniej częste działania niepożądane metforminy to przede wszystkim:
- reakcje skórne - takie, jak na przykład pokrzywka, rumień, czy też świąd skóry,
- kwasica mleczanowa - wynika z nagromadzenia się kwasu mlekowego w organizmie - produkt ten powstaje w reakcjach beztlenowego przekształcania glukozy. Kwasica mleczanowa może objawiać się problemami z oddychaniem (charakterystyczną cechą tego stanu jest częste i głębokie oddcychanie - czyli tak zwany oddech Kussmaula, nazywany również oddechem gonionego psa), a także nudności, wymioty, bóle brzucha, czy zaburzenia świadomości,
- zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 i obniżenie jej poziomu w surowicy - niedobór witaminy B12 może przyczyniać się do pojawienia się niedokrwistości, nazywanej w tym przypadku niedokrwistością megaloblastyczną,
- zapalenie wątroby, objawiające się m.in. wzrostem wartości enzymów wątrobowych (ALT, AST).
Metformina a wypadanie rzęs i brwi
Kolejny, interesujący opis przypadku przedstawia 69-letniego pacjenta z cukrzycą typu 2, stosującego połączenie leków przeciwcukrzycowych - sitagliptyny w dawce 50 mg i metforminy w dawce 850 mg.
Połączenia leków w terapii cukrzycy stosujemy u tych pacjentów, u których nie można uzyskać prawidłowego poziomu glukozy we krwi tylko poprzez stosowanie metforminy.
U pacjenta tego po 4 miesiącach od rozpoczęcia stosowania połączenia metforminy z sitagliptyną wystąpiła nagła utrata brwi i rzęs. Wykluczono inne przyczyny takiego zdarzenia - między innymi choroby dermatologiczne i reumatologiczne. mogące być przyczyną wypadania rzęs i brwi.
Autorzy powiązali w tej sytuacji utratę brwi i rzęs ze stosowaniem opisywanego wyżej połączenia leków. Nie wiadomo jednak, który lek odpowiadał za opisywane objawy, a być może utrata brwi i rzęs wynikała z interakcji między tymi dwoma substancjami. Należy podkreślić, że w literaturze ciężko znaleźć inne doniesienia naukowe, potwierdzające, że to połączenie leków prowadzi do utraty rzęs, czy brwi.
