U nas zapłacisz kartą
Utrata włosów po ciąży - Przyczyny, Skutki i Jak sobie z nimi radzić
Terapia nowotworowa a stan skóry głowy
Okres leczenia onkologicznego, ale również czas świeżo po zakończonej terapii może się również okazać czasem zmian dla stanu skóry głowy. Co się może z nią dziać?
Wiele osób w tym czasie uskarża się na nadmierne przesuszenie skóry. Pojawienie się nadmiernego łuszczenia może wystąpić na skutek uszkodzenia gruczołów łojowych, czego konsekwencją jest mniejsza produkcja sebum (naturalnej substancji nawilżającej), co przekłada się na niedostateczną ochronę skóry i włosów.
Często mówimy o nadmiarze sebum jako o niesprzyjającym warunku dla naszych włosów, ale musimy wiedzieć, że zarówno nadmiar jak i niedobór łoju są niewskazane dla odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry.
Co więcej, przechodzenie chemioterapii, a następnie czas odrostu włosów po chemioterapii może się dodatkowo wiązać z:
- uczuciem ściągnięcia skóry głowy,
- świądem,
- powolniejszym odrostem włosowym.
Problemy świądu i uczucia ściągnięcia skóry mogą być następstwem wysuszenia skóry.
W celu niwelowania nieprzyjemnego uczucia możemy zdecydować się w pierwszej kolejności na proste techniki pielęgnacyjne, na przykład na używanie preparatów z humekantami, czyli substancjami odpowiadającymi za nawilżenie włosów i skóry (szampony, maski, odżywki, wcierki). Humekanty mają zdolność do wiązania wody i absorbowania jej z otoczenia. Mogą nimi być np. aloes, gliceryna, miód, kwas hialuronowy, mocznik.
Bardzo ważna jest też edukacja w zakresie pielęgnacji, zwrócenie uwagi na aspekty codziennej pielęgnacji: unikanie wycierania i szorowania mokrej skóry głowy i włosów w ręcznik (mokre włosy są najbardziej podatne na uszkodzenia, skóra głowy na podrażnienia), zalecanie masażu skóry pobudzającego przepływ krwi w skórze, stosowanie odpowiednich technik suszenia i czesania włosów.
Co jest jeszcze ważne w procesie codziennej pielęgnacji? Woda. Woda do mycia i pielęgnacji włosów powinna być przede wszystkim miękka, toteż jeśli naszym utrapieniem jest twarda, płynąca z kranu ciecz, możemy zadziałać na dwa sposoby: korzystać z dedykowanych kosmetyków lub działać bardziej kompleksowo – myć włosy w wodzie filtrowanej, która oddzieli nadmiar wapnia i magnezu.
Dlaczego utrata włosów podczas choroby onkologicznej jest tak trudna dla kobiet?
Związane jest to z faktem, iż kobiety przechodząc chemię muszą się zmagać nie tylko z ciężką walką o swoje zdrowie, ale również z trudnym przetrwaniem okresu utraty niezwykle istotnego aspektu utożsamianego z urodą.
Aby zrozumieć wagę posiadanych włosów podczas leczenia, przeprowadzono wiele badań, z których udało się dowiedzieć, że wśród różnych skutków ubocznych chemioterapii (np. nudności, zmęczenia) łysienie jest nadal oceniane jako jedno z najbardziej niepokojących doświadczeń kobiet, które muszą je znieść.
Dla wielu kobiet łysienie po chemioterapii okazywało się trudniejszym emocjonalnie przeżyciem niż utrata piersi! Opisywane doświadczenia powinny nasunąć wnioski dotyczące umożliwienia pacjentom onkologicznym korzystania z pomocy w zakresie wsparcia ich problemu włosowego, który tak samo nieoczekiwanie wkradł się w ich życie, jak rak odbierający zdrowie fizyczne i siły witalne.
Ważnym aspektem w zakresie wsparcia przechodzenia przez utratę tego atrybutu urody jest przede wszystkim przygotowanie osoby chorującej na możliwą utratę, ale również pokazanie możliwości, opcji, jakie posiada w swojej sytuacji włosowej.
Bardzo często osoby tracące swoje włosy nie mają pojęcia w jakiej sytuacji się znajdują- czy włosy odrosną, czy stracą wszystkie, jak szybko będą odrastać - ta niewiedza powoduje dodatkowy stres. Wparcie emocjonalne, z czym mogą się spotkać, ale też pokazanie możliwości, jak sobie radzić nawet w trudnej sytuacji całkowitej utraty włosów po chemioterapii, może dać pacjentowi poczucie pewnego planu działania oraz „teoretycznego” przygotowania, z czym mogą się zmierzyć.
Choć może to brzmieć abstrakcyjnie, wiele badań pokazało, iż to właśnie przygotowanie nas do tego, co może się stać w naszym życiu (również tego złego) pozwala nam w większym stopniu podejmować różnego rodzaju aktywności, nawet jeśli mogą być one obarczone obawą zmierzenia się z tym co trudne.
Metformina - co to za lek?
Jest to substancja, będąca pochodną biguanidu i tym samym lek pierwszego rzutu stosowany w terapii cukrzycy typu II, czyli najczęstszego typu cukrzycy, który wynika z upośledzenia wydzielania insuliny przez trzustkę oraz narastającej oporności tkanek na ten hormon. Istotną rolę w rozwoju cukrzycy typu II odgrywa otyłość i mała aktywność fizyczna pacjentów. Metformina to najczęściej stosowany lek w terapii cukrzycy, dlatego wielu pacjentów, którzy znajdują się pod opieką lekarza rodzinnego stosuje go przewlekle. Substancję tę przyjmuje się w formie doustnej, w dawce zaleconej przez lekarza.
Metformina obniża stężenie glukozy we krwi poprzez kilka mechanizmów. Po pierwsze zmniejsza produkcję glukozy w wątrobie poprzez hamowanie pewnych szlaków metabolicznych. Po drugie, metformina zwiększa wrażliwość tkanek organizmu na insulinę, przez co więcej glukozy wnika do komórek i jest przez nie wykorzystywane. Co więcej, zmniejsza wchłanianie glukozy oraz stymuluje takie reakcje biochemiczne, w wyniku których powstaje glikogen - czyli związek chemiczny zbudowany z cząsteczek glukozy. Co ważne, metformina nie prowadzi do nadmiernego spadku poziomu glukozy we krwi, czyli hipoglikemii. Jest lekiem bezpiecznym i skutecznym, a co ciekawe - wpływa również korzystnie na stężenie lipidów we krwi. Zmniejsza bowiem stężenie trójglicerydów i cholesterolu. Wpływa także korzystnie na spadek masy ciała u pacjentów, borykających się z nadwagą i otyłością. Warto wiedzieć, że metformina jest wykorzystywana nie tylko w terapii cukrzycy typu II, ale również stanu przedcukrzycowego i w zespole wielotorbielowatych jajników (PCOS).
Kogo najczęściej dotykają zakola po ciąży?
Zakola po ciąży to problem, który może dotknąć wiele kobiet, szczególnie tych, które doświadczyły znacznego wypadania włosów po porodzie. Zakola są często wynikiem nierównomiernego wypadania włosów i mogą być szczególnie widoczne na czołowej części głowy. Wiele czynników może wpłynąć na to, czy kobieta będzie mieć problemy z zakolami po ciąży, takich jak genetyka, stan zdrowia, styl życia czy dieta. Warto zwrócić uwagę na te aspekty, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego problemu i zadbać o zdrowie włosów przed, w trakcie i po ciąży.
Kobiety, które mają cienkie lub słabe włosy przed ciążą, są bardziej podatne na rozwój zakoli po porodzie. Ponadto genetyczne predyspozycje do wypadania włosów mogą również zwiększyć ryzyko pojawienia się zakoli po ciąży. Warto pamiętać, że nie tylko geny mają wpływ na kondycję włosów, ale również takie czynniki jak stres, niewłaściwa dieta czy używanie szkodliwych kosmetyków mogą przyczynić się do osłabienia włosów i ich wypadania. Dlatego ważne jest, aby dbać o zdrowie włosów już przed ciążą, a także w jej trakcie i po porodzie, stosując odpowiednie kosmetyki i prowadząc zdrowy tryb życia.
Zakola po ciąży mogą być źródłem stresu i obniżenia samooceny dla wielu osób. Ważne jest, aby kobiety, doświadczające tego problemu, szukały wsparcia u specjalistów, takich jak trycholodzy, którzy mogą zaoferować odpowiednie leczenie i porady dotyczące dbania o włosy. W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie leków, suplementów diety czy zabiegów trychologicznych, wzmacniających włosy i zapobiegających dalszemu wypadaniu. Warto również pamiętać, że każda kobieta jest inna i to, co sprawdzi się u jednej osoby, niekoniecznie musi być skuteczne u innej. Dlatego warto korzystać z profesjonalnej pomocy i dostosować leczenie do indywidualnych potrzeb.
