U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Leczyć i Zmniejszyć Blizny po Oparzeniu
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu – czy to dobry pomysł?
Niektóre osoby decydują się na wykonanie tatuażu na bliźnie po oparzeniu. Trwały malunek ma zakryć niechciany ślad na skórze, zamieniając go w ciekawą ozdobę. Warto jednak zastanowić się, czy to na pewno dobre rozwiązanie. Tatuażu nie można wykonać przed zakończeniem całego procesu bliznowacenia, co może trwać nawet 2 lata. Ponadto, nierówna struktura blizny sprawia, że nakładanie barwnika może być utrudnione. W niektórych przypadkach tatuaż może nie wyglądać estetycznie, co rujnuje oczekiwany efekt całej procedury. Tatuaży na bliźnie nie powinny wykonywać też osoby, które mają skłonność do powstawania bliznowców.
Mimo że metoda ta ma szereg przeciwwskazań, w niektórych przypadkach można ją zastosować. Należy jednak wcześniej skonsultować się z lekarzem, który dokładnie zbada bliznę i oceni, czy wykonanie tatuażu nie wiąże się z nadmiernym ryzykiem. Zawsze warto pamiętać, że końcowy efekt może nie być zadowalający. Skóra na bliźnie ma bowiem nieco inną budowę, co sprawia, że równomierne pokrycie jej malunkiem jest pewnym wyzwaniem. Wiele zależy w tym przypadku od umiejętności oraz doświadczenia tatuatora.
Blizna po oparzeniu 2 stopnia
Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.
- Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
- Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
- Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
- Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.
W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.
Blizna po oparzeniu – jak ją usunąć?
Blizny po oparzeniach często wyraźnie odznaczają się na skórze. Trudno jest je ukryć, zwłaszcza jeśli ulokowane są na twarzy, czy rękach. To niezbyt estetyczne pamiątki, przypominające o przykrych, czy nawet traumatycznych wydarzeniach. Zastanawiasz się, czy można usunąć bliznę po oparzeniu lub przynajmniej zmniejszyć jej widoczność? Mamy dla Ciebie dobrą wiadomość – to jest możliwe! Dowiedz się, w jaki sposób możesz skutecznie uporać się z przeszkadzającą Ci blizną.
Oparzenie jest uszkodzeniem skóry, które powstaje pod wpływem wysokiej temperatury. Może ono nastąpić np. wskutek działania ciepła, prądu elektrycznego lub promieni słonecznych. W zależności od skali uszkodzeń, można wyróżnić oparzenia I, II i III stopnia. Oparzenia I stopnia są najłagodniejsze i dotyczą tylko naskórka, dlatego raczej nie pozostawiają po sobie śladów. Oparzenia II stopnia sięgają już głębiej, do skóry właściwej, co wiąże się z ryzykiem powstania blizny. Oznaką, że doszło do tego rodzaju uszkodzenia, są pęcherze zawierające płyn surowiczy. Jednak oparzenia te nie zawsze prowadzą do powstania blizn – wiele zależy od pielęgnacji uszkodzonej skóry.
Oparzenia III stopnia są najcięższym rodzajem oparzeń i zawsze pozostawiają po sobie trwałe ślady. Charakterystyczny jest dla nich obrzęk, ale również brak dolegliwości bólowych. Jest to efekt degradacji zakończeń nerwowych i sygnał, że doszło do uszkodzenia nie tylko skóry, ale też tkanki podskórnej. Blizny po oparzeniach powstają w efekcie nadprodukcji kolagenu w miejscu uszkodzenia. Często przybierają one formę przerostową – są wtedy wypukłe i mają czerwonawy odcień. Mogą też wytworzyć się keloidy, czyli bliznowce, rozrastające się poza powierzchnię oparzenia.
Sposób na blizny po trądziku
Trądzik młodzieńczy nie zawsze jest tylko wspomnieniem okresu dojrzewania. Jeśli wyciskaliśmy ropne krostki, nie korzystaliśmy z porad dermatologa lub doszło do ogólnego zakażenia skóry na twarzy, mamy głębokie, zaczerwienione lub sinawe bruzdy. Można się ich pozbyć z pomocą chirurga plastycznego. Lekarz zmieniony przez chorobę naskórek odparuje za pomocą lasera na dwutlenek węgla. Zabieg robi się w narkozie. Zdjęcie naskórka z całej twarzy zostawia dużą ranę, która łatwo może ulec zakażeniu. By się ochronić przed infekcją, trzeba przyjmować antybiotyk i heviran - lek przeciwwirusowy, który będzie stanowił osłonę przed opryszczką. Gdyby się pojawiła, błyskawicznie rozniesie się na całą twarz i gojenie będzie zdecydowanie trudniejsze. Po odparowaniu naskórka na twarz zakłada się maseczkę z przezroczystej, perforowanej folii, która przypomina drobniutką siateczkę. Przez tydzień ma ona zastępować naskórek, bo tyle skóra potrzebuje, aby wytworzyć nowy i gładki. Twarz jest mocno zaczerwieniona i opuchnięta. Z operowanych miejsc sączy się płyn surowiczy, który można ścierać tylko jałowym gazikiem. Nie wolno skóry niczym przemywać ani się drapać, mimo że mocno swędzi. Dzięki siateczkowej maseczce nie tworzą się strupki. Po tygodniu chirurg ją delikatnie zdejmuje i starannie naciera skórę maścią nawilżającą. Później przed każdym wyjściem z domu, niezależnie od pogody, trzeba smarować twarz kremem z filtrem przeciwsłonecznym. Po dwóch, trzech miesiącach skóra jest gładka, wraca jej normalny wygląd. Już po jednym zabiegu płytkie blizny wyrównują się, a głębokie stają się mniej widoczne. Całkowicie można się ich pozbyć, powtarzając zabieg po 2 latach. Efekty są szybciej widoczne u osób z jasną karnacją. Na ciemniejszej skórze dłużej utrzymuje się zaczerwienienie, mogą się też pojawić brązowawe przebarwienia, które znikają pod wpływem odpowiednich kremów. Likwidacja blizn po trądziku kosztuje 5,5 tys. złotych.
Do zmniejszania rozległych, ale płytkich blizn, niezależnie od tego, jak powstały, stosuje się peelingi chemiczne lub tzw. dermabrazję - mechaniczne ścieranie naskórka. To dość brutalne zabiegi i trzeba je powtarzać, żeby uzyskać widoczne rezultaty. Naskórek usuwa się aż do skóry właściwej, czyli tkanki, która potrafi się zregenerować.Zabiegiem mniej inwazyjnym niż tradycyjna dermabrazja jest tzw. mikrodermabrazja, w której do ścierania naskórka używa się maleńkich kryształków wodorotlenku glinu wyrzucanych pod ciśnieniem ze specjalnego urządzenia bezpośrednio na skórę. Strumień kryształków widocznie ściera i spłaszcza ją.
Usuwanie blizn po oparzeniu - wizyta u kosmetyczki
Do zmniejszania rozległych, ale płytkich blizn stosuje się peelingi chemiczne lub tzw. dermabrazję - mechaniczne ścieranie naskórka. Aby uzyskać widoczne rezultaty, zabiegi trzeba powtarzać co miesiąc. Podczas tego typu zabiegów naskórek usuwa się aż do skóry właściwej. W ten sposób zostają pobudzone włókna kolagenowe i następuje regeneracja skóry.
Zabiegiem mniej inwazyjnym jest tzw. mikrodermabrazja, w której do spłycania blizn, ale tylko płytkich, używa się głowicy pokrytej diamentami. Podczas zabiegu złuszcza się kolejne warstwy naskórka, dzięki czemu blizny ulegają spłyceniu.
Zabieg usuwania blizn za pomocą lasera jest dość bolesny, jednak pierwsze rezultaty są widoczne po 4–5 tygodniach. Dla zadowalających efektów, w sumie należy przeprowadzić od 3 do 5 zabiegów co 3–6 tygodni.
Przez co najmniej rok od oparzenia chroń bliznę przed promieniami słonecznymi i unikaj wizyt w solarium. Nawet niewielkie, ale powtarzające się naświetlanie może przyczynić się do przebarwienia blizny, co czyni ją bardziej widoczną.
