U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Leczyć i Zmniejszyć Blizny po Oparzeniu
Czym smarować oparzenie żeby nie było blizny?
Aby blizny pooparzeniowe nie zagościły na skórze, należy od początku leczenia oparzenia dbać o odpowiednią aseptykę rany, systematyczną wymianę opatrunków, a także nawilżanie i natłuszczanie uszkodzonego rejonu skóry właściwymi preparatami.
Jak uniknąć blizny po oparzeniu? Warto w tym celu zastosować żel hydrokoloidowy, który może zmniejszyć ryzyko tworzenia się blizn i strupów . Ponadto dzięki niemu nie dochodzi do zerwania strupa lub odbudowujących się tkanek podczas zmiany opatrunku. Stosuje się go na oparzenia powierzchniowe naskórka i skóry właściwej, które można rozpoznać po zaczerwienieniu, obrzęku, piekącym bólu oraz po wypełnionych płynem pęcherzach.
Zanim jednak zostanie on nałożony na skórę, bezpośrednio po usunięciu źródła oparzenia, rozpalony fragment ciała należy schłodzić pod bieżącą wodą. Zaleca się schładzanie oparzonej skóry pod bieżącą wodą o temperaturze ok 15 stopni Celsjusza, w odległości 15 cm przez około 15 minut. Ważne jest, by woda nie była za zimna, żeby dodatkowo nie uszkodzić skóry. Takie postępowanie ma na celu skrócenie czasu przegrzania tkanek i ograniczenie jej uszkodzenia.
Po osuszeniu i zdezynfekowaniu uszkodzonej powierzchni skóry powinno się delikatnie, nie dotykając poparzonej skóry, nałożyć zalecany wyrób medyczny.
W jaki sposób i czym smarować rany po oparzeniu? Po ostudzeniu oparzonego miejsca, należy je odkazić, a kiedy leczony obszar skóry wyschnie, ostrożnie zaaplikować preparat nie rozsmarowując go po powierzchni. Można nałożyć na ranę plaster lub bandaż. W przypadku otwartej rany opatrunek jest konieczny, a ilość środka powinna być większa. Plaster lub bandaż oraz żel hydrokoloidowy należy regularnie zmieniać, co najmniej raz lub dwa razy dziennie .
Domowe sposoby na blizny po oparzeniu
Jak się pozbyć blizn? W medycynie ludowej stosuje się okłady z kilku roślin, które są pomocne w leczeniu ran i usuwaniu blizn:
- cebula - wyciąg z tej rośliny rozpuszcza fibryny (składnik nierozpuszczalnego białka tworzącego skrzepy), a co za tym idzie - spłaszcza i rozjaśnia bliznę. Cebula posiada również działanie przeciwbakteryjne,
- nasiona lnu, a konkretnie śluzy i oleje w nich zawarte, mają działanie przeciwzapalne, a także zmiękczają i ułatwiają gojenie ran oraz zapobiegają powstaniu widocznej blizny,
- nagietek lekarski - wyciągi z kwiatów tej rośliny (olejowe i alkoholowe) przyspieszają proces zabliźniania się wszelkiego rodzaju ran i blizn - od oparzeniowych po pooperacyjne,
- olej z nasion róży uelastycznia skórę i redukuje wypukłość blizn po oparzeniach.
Etapy gojenia oparzenia - jak powstaje blizna?
Blizna oznacza, że uraz skóry był na tyle duży, iż konieczne jest wytworzenie nowej tkanki (tkanki włóknistej) aby wypełnić ubytek i sprawić aby brzegi rany się ze sobą zrosły. Źródłem takiego uszkodzenia może być oparzenie, wywołane np. nadmierną ekspozycję skóry na słońce, kontakt z środkami chemicznymi, wrzątkiem czy innym płynem (np. gorącym olejem), gorącą powierzchnią.
To czy blizna po oparzeniu się utworzy, zależy od kilku czynników, a przede wszystkim od stopnia oparzenia, jego rozległości i postępowania po oparzeniu.
W zależności od głębokości oparzenia, wyróżniamy 4 stopnie uszkodzenia skóry:
Przy pierwszym stopniu oparzenia, gdzie uszkodzeniu ulega tylko naskórek najczęściej udaje się uniknąć blizny, ponieważ wiąże się ono zwykle z pojawieniem się jedynie zaczerwienienia, obrzęku oraz pieczeniem oparzonej powierzchni. Po kilku dniach wspomniane objawy mijają, a miejsce oparzenia wygląda jak przed wypadkiem.
Częściej dochodzi do powstania blizny po oparzeniu 2. stopnia, wówczas uszkodzeniu ulega naskórek i powierzchowne warstwy skóry właściwej (powierzchowne oparzenie drugiego stopnia) lub naskórek i głębokie warstwy skóry właściwej (głębokie oparzenie drugiego stopnia). Powstaje nie tylko rumień i obrzęk, ale także pęcherze wypełnione płynem wysiękowym. W tym przypadku skóra potrzebuje od 2 – 5tygodni na pełną regenerację. Gojenie rany jest złożonym, ale uporządkowanym procesem naprawczym, na który składa się regeneracja nabłonka oraz tworzenie łącznotkankowej blizny.
Blizna powstaje w momencie, gdy uszkodzenie jest na tyle duże, że procesy włóknienia przeważają nad procesami regeneracji komórek, by zapewnić odpowiednie wypełnienie ubytku tkanek. Początkowo dochodzi do reakcji zapalnej, w której to komórki zapalne „oczyszczają” miejsce urazu z uszkodzonych tkanek i wysięku. Następnie dochodzi do tworzenia tzw. ziarniny, czyli gromadzenia substancji pozakomórkowej i odkładania włókien kolagenu wypełniającego ubytek powstały po oparzeniu. Ciąg tych ważnych procesów naprawczych prowadzi do wytworzenia blizny.
Pielęgnacja blizny: maści zmiękczające i masaż
Niewielkie zranienie czy zadrapanie wystarczy zabezpieczyć przed zakażeniem. Jeśli przeszłaś operację tarczycy, brzucha lub miałaś cesarskie cięcie, powinnaś bliznę starannie pielęgnować. Po zdjęciu szwów pooperacyjnych raz dziennie zmiękczaj ją oliwką dla dzieci. Uzgodnij z lekarzem, kiedy rozpocząć delikatne masaże. Niewielkimi kolistymi ruchami masuj bliznę, lekko przyciskając do niej palce. Używaj maści lub żelu do blizn. W aptekach można dostać wiele specyfików, np. cepan, contractubex, alcepalan, zeraderm. Po 3 miesiącach blizna stanie się elastyczna i mniej widoczna. Przez rok nie należy jej opalać, także w solarium. Lekarze zalecają branie 300 mg wit. C dziennie. Przyspiesza gojenie ran i wytwarzanie kolagenu w skórze. Źle zszyta rana lub blizna uszkodzona w trakcie gojenia może wymagać zoperowania. Tak postępuje się z widocznymi bliznami przerośniętymi. Po kolejnej operacji także pozostaje blizna, ale jest ona mniej wyraźna.
Jeżeli przerośnięte lub pooparzeniowe blizny mają dużą powierzchnię, zmniejsza się je nie tylko operacyjnie. Coraz częściej stosuje się tzw. rozległą presoterapię, czyli uciskanie. Choremu szyje się wówczas na miarę specjalny kostium zakrywający uszkodzoną skórę. Tkanina oblepia ciało jak folia, ale skóra może oddychać. Kostium nosi się w dzień i w nocy, co najmniej przez 3 miesiące. W ciągu dnia można go zdjąć tylko na pół godziny, by w tym czasie wziąć kąpiel i wyprać kostium. Po wyciśnięciu w ręczniku jest suchy. Większość nawet bardzo dużych blizn spłaszcza się, blednie i kolorem przypomina zdrową skórę.
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu – czy to dobry pomysł?
Niektóre osoby decydują się na wykonanie tatuażu na bliźnie po oparzeniu. Trwały malunek ma zakryć niechciany ślad na skórze, zamieniając go w ciekawą ozdobę. Warto jednak zastanowić się, czy to na pewno dobre rozwiązanie. Tatuażu nie można wykonać przed zakończeniem całego procesu bliznowacenia, co może trwać nawet 2 lata. Ponadto, nierówna struktura blizny sprawia, że nakładanie barwnika może być utrudnione. W niektórych przypadkach tatuaż może nie wyglądać estetycznie, co rujnuje oczekiwany efekt całej procedury. Tatuaży na bliźnie nie powinny wykonywać też osoby, które mają skłonność do powstawania bliznowców.
Mimo że metoda ta ma szereg przeciwwskazań, w niektórych przypadkach można ją zastosować. Należy jednak wcześniej skonsultować się z lekarzem, który dokładnie zbada bliznę i oceni, czy wykonanie tatuażu nie wiąże się z nadmiernym ryzykiem. Zawsze warto pamiętać, że końcowy efekt może nie być zadowalający. Skóra na bliźnie ma bowiem nieco inną budowę, co sprawia, że równomierne pokrycie jej malunkiem jest pewnym wyzwaniem. Wiele zależy w tym przypadku od umiejętności oraz doświadczenia tatuatora.
