U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Leczyć i Zmniejszyć Blizny po Oparzeniu
Tatuaż na blizny po oparzeniu
Tatuaż stanowi jedną z metod zakrywania śladów po bliznach, również tych powstałych w wyniku oparzenia. To bardzo kreatywny sposób zakrywania blizn. Czy jest on bezpieczny?
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu może zostać wykonany dopiero wtedy, gdy blizna całkowicie się już wygoi. Ten proces jest dość wydłużony w czasie, dlatego przed wykonaniem tatuażu lepiej skonsultować się z lekarzem.
Czy istnieją przeciwwskazania do wykonania tatuażu na bliźnie? Tak, jest nimi skłonność do keloidów, czyli bliznowaceń. Polega ona na patologicznym charakterze gojenia się skóry. Oznacza to tyle, że keloid może rozrosnąć się nawet po długim czasie od oparzenia. Nie należy zatem ruszać takiej tkanki, ponieważ tatuaż może spowodować jej ponowny przyrost.
Blizna po oparzeniu
Blizna jest tkanką łączną włóknistą, powstałą w miejscu uszkodzonej przez oparzenie skóry lub naskórka. Jej wytwarzanie w naturalny sposób związane jest z procesem gojenia się rany oparzeniowej.
Proces ten jest skomplikowany i długotrwały, przy czym czas regeneracji ściśle związany jest z charakterem i głębokością uszkodzeń, efektywnością leczenia, a także indywidualnymi predyspozycjami każdego pacjenta z osobna, w dużej mierze uwarunkowanymi genetycznie.
Warto wiedzieć, że gojenie rany pooparzeniowej trwa do 6 miesięcy, a pełen proces bliznowacenia zajmuje nawet 2 lata. Bezpośrednio po oparzeniu skóra jest silnie zarumieniona, w przypadku głębszych urazów rana jest otwarta, a w niedługim czasie w jej obszarze zaczynają się pojawiać ogniska martwicy.
Blizna, która powstaje w czasie gojenia, może mieć różny charakter:
- biała blizna po oparzeniu, nieprzerostowa, płaska, nie wystająca poza obszar urazu,
- czerwona blizna po oparzeniu, przerostowa, wypukła, gruba, ale mieszcząca się w obrębie rany,
- ciemna blizna keloidowa, zwana też bliznowcem, uznawana za patologiczną. Jest mocno zaczerwieniona, wyraźnie wychodzi poza obręb uszkodzonej skóry. Każdy najmniejszy uraz w tym miejscu grozi przerwaniem ciągłości skóry.
Blizny nieprzerostowe i przerostowe powstają szybko i utrzymują się latami, niekiedy do końca życia, aczkolwiek przy odpowiedniej pielęgnacji mogą do pewnego stopnia zanikać, stosunkowo dobrze poddają się też leczeniu chirurgicznemu.
Bliznowce natomiast wykształcają się po dłuższym czasie od urazu. Są bardzo intensywnie unaczynione, dlatego wykonywane względem nich próby interwencji chirurgicznej mogą doprowadzić do dalszych urazów.
Sposób na blizny po trądziku
Trądzik młodzieńczy nie zawsze jest tylko wspomnieniem okresu dojrzewania. Jeśli wyciskaliśmy ropne krostki, nie korzystaliśmy z porad dermatologa lub doszło do ogólnego zakażenia skóry na twarzy, mamy głębokie, zaczerwienione lub sinawe bruzdy. Można się ich pozbyć z pomocą chirurga plastycznego. Lekarz zmieniony przez chorobę naskórek odparuje za pomocą lasera na dwutlenek węgla. Zabieg robi się w narkozie. Zdjęcie naskórka z całej twarzy zostawia dużą ranę, która łatwo może ulec zakażeniu. By się ochronić przed infekcją, trzeba przyjmować antybiotyk i heviran - lek przeciwwirusowy, który będzie stanowił osłonę przed opryszczką. Gdyby się pojawiła, błyskawicznie rozniesie się na całą twarz i gojenie będzie zdecydowanie trudniejsze. Po odparowaniu naskórka na twarz zakłada się maseczkę z przezroczystej, perforowanej folii, która przypomina drobniutką siateczkę. Przez tydzień ma ona zastępować naskórek, bo tyle skóra potrzebuje, aby wytworzyć nowy i gładki. Twarz jest mocno zaczerwieniona i opuchnięta. Z operowanych miejsc sączy się płyn surowiczy, który można ścierać tylko jałowym gazikiem. Nie wolno skóry niczym przemywać ani się drapać, mimo że mocno swędzi. Dzięki siateczkowej maseczce nie tworzą się strupki. Po tygodniu chirurg ją delikatnie zdejmuje i starannie naciera skórę maścią nawilżającą. Później przed każdym wyjściem z domu, niezależnie od pogody, trzeba smarować twarz kremem z filtrem przeciwsłonecznym. Po dwóch, trzech miesiącach skóra jest gładka, wraca jej normalny wygląd. Już po jednym zabiegu płytkie blizny wyrównują się, a głębokie stają się mniej widoczne. Całkowicie można się ich pozbyć, powtarzając zabieg po 2 latach. Efekty są szybciej widoczne u osób z jasną karnacją. Na ciemniejszej skórze dłużej utrzymuje się zaczerwienienie, mogą się też pojawić brązowawe przebarwienia, które znikają pod wpływem odpowiednich kremów. Likwidacja blizn po trądziku kosztuje 5,5 tys. złotych.
Do zmniejszania rozległych, ale płytkich blizn, niezależnie od tego, jak powstały, stosuje się peelingi chemiczne lub tzw. dermabrazję - mechaniczne ścieranie naskórka. To dość brutalne zabiegi i trzeba je powtarzać, żeby uzyskać widoczne rezultaty. Naskórek usuwa się aż do skóry właściwej, czyli tkanki, która potrafi się zregenerować.Zabiegiem mniej inwazyjnym niż tradycyjna dermabrazja jest tzw. mikrodermabrazja, w której do ścierania naskórka używa się maleńkich kryształków wodorotlenku glinu wyrzucanych pod ciśnieniem ze specjalnego urządzenia bezpośrednio na skórę. Strumień kryształków widocznie ściera i spłaszcza ją.
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu – czy to dobry pomysł?
Niektóre osoby decydują się na wykonanie tatuażu na bliźnie po oparzeniu. Trwały malunek ma zakryć niechciany ślad na skórze, zamieniając go w ciekawą ozdobę. Warto jednak zastanowić się, czy to na pewno dobre rozwiązanie. Tatuażu nie można wykonać przed zakończeniem całego procesu bliznowacenia, co może trwać nawet 2 lata. Ponadto, nierówna struktura blizny sprawia, że nakładanie barwnika może być utrudnione. W niektórych przypadkach tatuaż może nie wyglądać estetycznie, co rujnuje oczekiwany efekt całej procedury. Tatuaży na bliźnie nie powinny wykonywać też osoby, które mają skłonność do powstawania bliznowców.
Mimo że metoda ta ma szereg przeciwwskazań, w niektórych przypadkach można ją zastosować. Należy jednak wcześniej skonsultować się z lekarzem, który dokładnie zbada bliznę i oceni, czy wykonanie tatuażu nie wiąże się z nadmiernym ryzykiem. Zawsze warto pamiętać, że końcowy efekt może nie być zadowalający. Skóra na bliźnie ma bowiem nieco inną budowę, co sprawia, że równomierne pokrycie jej malunkiem jest pewnym wyzwaniem. Wiele zależy w tym przypadku od umiejętności oraz doświadczenia tatuatora.
