U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Leczyć i Zmniejszyć Blizny po Oparzeniu
Pielęgnacja blizny: maści zmiękczające i masaż
Niewielkie zranienie czy zadrapanie wystarczy zabezpieczyć przed zakażeniem. Jeśli przeszłaś operację tarczycy, brzucha lub miałaś cesarskie cięcie, powinnaś bliznę starannie pielęgnować. Po zdjęciu szwów pooperacyjnych raz dziennie zmiękczaj ją oliwką dla dzieci. Uzgodnij z lekarzem, kiedy rozpocząć delikatne masaże. Niewielkimi kolistymi ruchami masuj bliznę, lekko przyciskając do niej palce. Używaj maści lub żelu do blizn. W aptekach można dostać wiele specyfików, np. cepan, contractubex, alcepalan, zeraderm. Po 3 miesiącach blizna stanie się elastyczna i mniej widoczna. Przez rok nie należy jej opalać, także w solarium. Lekarze zalecają branie 300 mg wit. C dziennie. Przyspiesza gojenie ran i wytwarzanie kolagenu w skórze. Źle zszyta rana lub blizna uszkodzona w trakcie gojenia może wymagać zoperowania. Tak postępuje się z widocznymi bliznami przerośniętymi. Po kolejnej operacji także pozostaje blizna, ale jest ona mniej wyraźna.
Jeżeli przerośnięte lub pooparzeniowe blizny mają dużą powierzchnię, zmniejsza się je nie tylko operacyjnie. Coraz częściej stosuje się tzw. rozległą presoterapię, czyli uciskanie. Choremu szyje się wówczas na miarę specjalny kostium zakrywający uszkodzoną skórę. Tkanina oblepia ciało jak folia, ale skóra może oddychać. Kostium nosi się w dzień i w nocy, co najmniej przez 3 miesiące. W ciągu dnia można go zdjąć tylko na pół godziny, by w tym czasie wziąć kąpiel i wyprać kostium. Po wyciśnięciu w ręczniku jest suchy. Większość nawet bardzo dużych blizn spłaszcza się, blednie i kolorem przypomina zdrową skórę.
Blizna po oparzeniu – zapobieganie i usuwanie. Czym smarować?
Blizna po oparzeniu tworzy się nawet przez 2 lata. Jaka będzie? Wiele zależy od leczenia i pielęgnacji. Zobacz, co zrobić, by była jak najmniej widoczna. Przeczytaj, czym smarować skórę. Dowiedz się, jak usunąć starą bliznę.
- Blizna po oparzeniu powstaje nawet przez dwa lata. W zależności od głębokości i rozległości urazu może być nieprzerostowa, przerostowa lub keloidowa
- W przypadku blizn po oparzeniach 2 stopnia, trwałość i widoczność pamiątek na skórze w dużej mierze zależna jest też od sposobu leczenia i pielęgnacji
- Bliznom po oparzeniach można zapobiegać stosując kremy, maści i żele z pantenolem, alantoiną czy heparyną. Jeśli to nie pomoże, dostępna jest szeroka paleta zabiegów: laseroterapia, mezoterapia, krioterapia, dermatochirurgia, chirurgia plastyczna.
Blizna po oparzeniu – jak ją usunąć?
Blizny po oparzeniach często wyraźnie odznaczają się na skórze. Trudno jest je ukryć, zwłaszcza jeśli ulokowane są na twarzy, czy rękach. To niezbyt estetyczne pamiątki, przypominające o przykrych, czy nawet traumatycznych wydarzeniach. Zastanawiasz się, czy można usunąć bliznę po oparzeniu lub przynajmniej zmniejszyć jej widoczność? Mamy dla Ciebie dobrą wiadomość – to jest możliwe! Dowiedz się, w jaki sposób możesz skutecznie uporać się z przeszkadzającą Ci blizną.
Oparzenie jest uszkodzeniem skóry, które powstaje pod wpływem wysokiej temperatury. Może ono nastąpić np. wskutek działania ciepła, prądu elektrycznego lub promieni słonecznych. W zależności od skali uszkodzeń, można wyróżnić oparzenia I, II i III stopnia. Oparzenia I stopnia są najłagodniejsze i dotyczą tylko naskórka, dlatego raczej nie pozostawiają po sobie śladów. Oparzenia II stopnia sięgają już głębiej, do skóry właściwej, co wiąże się z ryzykiem powstania blizny. Oznaką, że doszło do tego rodzaju uszkodzenia, są pęcherze zawierające płyn surowiczy. Jednak oparzenia te nie zawsze prowadzą do powstania blizn – wiele zależy od pielęgnacji uszkodzonej skóry.
Oparzenia III stopnia są najcięższym rodzajem oparzeń i zawsze pozostawiają po sobie trwałe ślady. Charakterystyczny jest dla nich obrzęk, ale również brak dolegliwości bólowych. Jest to efekt degradacji zakończeń nerwowych i sygnał, że doszło do uszkodzenia nie tylko skóry, ale też tkanki podskórnej. Blizny po oparzeniach powstają w efekcie nadprodukcji kolagenu w miejscu uszkodzenia. Często przybierają one formę przerostową – są wtedy wypukłe i mają czerwonawy odcień. Mogą też wytworzyć się keloidy, czyli bliznowce, rozrastające się poza powierzchnię oparzenia.
Czerwone blizny po oparzeniu – ważna pielęgnacja
Silne oparzenie nieuchronnie powoduje pojawienie się blizny, ale jej wygląd jest w dużej mierze zależny od sposobu jej pielęgnacji. Na początku po uszkodzeniu obecna jest rana, która musi się zagoić. Gdy już znikną strupy i ustanie wyciek płynów z rany, w jej miejscu zaczyna tworzyć się blizna. Warto wtedy stosować plastry silikonowe, które niwelują swędzenie, wspomagają gojenie i spłaszczają bliznę. Należy jednak pamiętać, że tych środków nie powinny używać osoby z alergią na silikon.
Dobrze jest również sięgnąć po odpowiednie maści i kremy na blizny, które usprawnią regenerację skóry. Dzięki temu można sprawić, że skóra lepiej się zregeneruje, a blizna będzie mniej widoczna. Warto stosować zwłaszcza preparaty zawierające alantoinę, która działa łagodząco i wspiera proces odnowy komórkowej. Dobrze sprawdza się również wyciąg z cebuli, heparyna, witamina A, czy ekstrakt z wąkroty azjatyckiej.
Niestety, nawet staranna pielęgnacja nie uchroni przed powstaniem blizny, jeśli doszło do poważnego oparzenia. Dlatego konieczne mogą okazać się specjalistyczne zabiegi, które w znaczący sposób poprawią wygląd skóry.
Tatuaż na blizny po oparzeniu
Tatuaż stanowi jedną z metod zakrywania śladów po bliznach, również tych powstałych w wyniku oparzenia. To bardzo kreatywny sposób zakrywania blizn. Czy jest on bezpieczny?
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu może zostać wykonany dopiero wtedy, gdy blizna całkowicie się już wygoi. Ten proces jest dość wydłużony w czasie, dlatego przed wykonaniem tatuażu lepiej skonsultować się z lekarzem.
Czy istnieją przeciwwskazania do wykonania tatuażu na bliźnie? Tak, jest nimi skłonność do keloidów, czyli bliznowaceń. Polega ona na patologicznym charakterze gojenia się skóry. Oznacza to tyle, że keloid może rozrosnąć się nawet po długim czasie od oparzenia. Nie należy zatem ruszać takiej tkanki, ponieważ tatuaż może spowodować jej ponowny przyrost.
