U nas zapłacisz kartą
Skąd się biorą i jak leczyć swędzące bąble na stopach?
Jak postępować z pęcherzami na stopach?
Najważniejsza zasada dotycząca obchodzenia się pęcherzami dotyczy tego, aby ich nie przekłuwać. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że działanie takie nie przyspieszy gojenia – wręcz przeciwnie, rana zostanie narażona na negatywny wpływ środowiska i pozbawiona sąsiedztwa płynu bakteriobójczego, który zapewnia najbardziej korzystne warunki zasklepiania się rany.
Jeśli powstały pęcherz jest niewielki i stosunkowo bezbolesny należy zapewnić mu dodatkową osłonę w postaci plastra – tradycyjnego lub specjalistycznego, które powinny być usuwane na noc – dostęp powietrza do pęcherza jest bardzo ważny, przyspiesza gojenie i zapobiega powstawaniu dodatkowych komplikacji.
W miarę możliwości należy też na pewien czas zrezygnować z twardego lub ścisłego obuwia, które mogłoby pogłębić problem. Po pewnym czasie pęcherz przyschnie, co będzie równoznaczne z zagojeniem się podrażnienia.
W niektórych przypadkach, gdy pęcherz jest bardzo bolesny lub wręcz utrudnia chodzenie, jego przekłucie może okazać się konieczne. Nie należy czynić tego jednak pochopnie, a odpowiednio się do tego przygotować. Poniżej zawarto wskazówki, o jakich należy pamiętać:
- pęcherze najlepiej jest przebijać igłą lub szpilką jednorazową
- sprzęt wykorzystywany podczas przebijania pęcherza powinien być odpowiednio zdezynfekowany spirytusem
- przed przystąpieniem do zabiegu należy zdezynfekować również sam pęcherz
- po przekłuciu płyn powinien samoistnie wypłynąć z pęcherza, pozostałości można usunąć przy pomocy sterylnych rękawiczek specjalistycznych lub jałowej gazy
- nie należy odrywać cienkiej skóry, która tworzyła pęcherzyk – stanowi ona naturalną barierę osłaniającą ranę i sprawia, że gojenie jest szybsze, można ją docisnąć do rany, a następnie zakleić opatrunkiem usuwanym na noc, podobnie jak w przypadku mniejszych pęcherzy, które nie były przekłuwane
Diagnoza pokrzywki
- w tzw. pokrzywce cholinergicznej często są drobne
- w wywołanej wysiłkiem – olbrzymie (ta forma pokrzywki może być przyczyną wstrząsu anafilaktycznego)
- w pokrzywce wywołanej uciskiem – występują w miejscu kontaktu skóry np. z paskiem ciężkiej torby lub na stopach po długim marszu
- pokrzywka wibracyjna pojawia się u chorych pracujących np. z młotem pneumatycznym
- pokrzywka świetlna – po opalaniu.
Ważne dla lekarza jest także umiejscowienie zmian pokrzywkowych na ciele oraz czas zanikania zmian. Wielu chorych nie wie, jak długo obecne są zmiany (można obrysować bąbel długopisem i obserwować, kiedy zmiana zanika).
- to, kiedy i w jakich okolicznościach po raz pierwszy pojawiły się bąble pokrzywkowe
- częstość epizodów pokrzywki i określenie, jak długo wykwity się utrzymują
- związek z podróżami, sposobem spędzania wakacji czy weekendów
- wielkość, kształt i lokalizację bąbli pokrzywkowych
- to, czy występuje też obrzęk naczynioruchowy
- aktualnie lub niedawno przyjmowane leki i inne substancje (zarówno zlecone przez lekarza, jak i dostępne bez recepty, preparaty ziołowe, witaminowe, wzbogacające dietę i in.)
- związek czasowy między wystąpieniem pokrzywki a kontaktem z pokarmami (spożycie, dotknięcie)
- związek objawów z potencjalnymi czynnikami fizycznymi (np. narażenie na niską lub wysoką temperaturę, światło słoneczne), z wysiłkiem fizycznym lub poceniem
- zakażenia wirusowe dróg oddechowych, wątroby, mononukleozę zakaźną
- kontakt ze zwierzętami
- narażenie zawodowe na alergeny lub substancje drażniące (np. lateks, inne wyroby gumowe i kosmetyki), zapytaj o rodzaj pracy
- niedawne ugryzienia lub użądlenia przez owady
- narażenie na kontakt z alergenami kontaktowymi lub wziewnymi
- wszczepienie protez lub implantów w trakcie zabiegów chirurgicznych
- objawy ze strony innych układów
- rodzinne występowanie pokrzywki i atopii
- związek z cyklem miesiączkowym
- stres psychiczny, choroby psychiczne
- stosowanie używek: tytoniu (stosowanie tytoniów aromatyzowanych), alkoholu, kannabinoli
- dotychczas wykonywane badania diagnostyczne
- reakcję na dotychczasowe leczenie.
Swędzące stopy: zapobieganie
Dobre nawyki pielęgnacyjne mogą pomóc zmniejszyć swędzenie stóp i zapobiec niektórym przyczynom, w tym infekcjom takim jak grzybica. Obejmuje to zawsze noszenie wodoodpornych butów, takich jak klapki, we wspólnych prysznicach lub w łazienkach na siłowni.
Inne środki zaradcze:
- powstrzymaj się od zakładania butów i skarpet do całkowitego wyschnięcia stóp
- regularnie myj stopy łagodnym mydłem, zwracając szczególną uwagę na okolice między palcami i nałóż krem nawilżający po zakończeniu kąpieli
- noś bawełniane lub wełniane skarpetki
- noś buty, które zapewniają dobrą wentylację, na przykład te z siateczkowymi otworami.
Jeśli regularnie występują epizody stopy atlety, może być konieczne nałożenie proszku przeciwgrzybiczego na stopy przed założeniem skarpet lub butów.
Informacje zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej, a stosowanie ich w praktyce powinno za każdym razem być konsultowane na indywidualnej wizycie lekarskiej z lekarzem specjalistą. Udostępnij Skomentuj
Bąble na skórze z płynem surowiczym
Obejmuje skórę i błony śluzowe. Powodowana jest pojawieniem się w układzie krążenia oraz w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka nieprawidłowych przeciwciał, skierowanych przeciwko białkom tzw. desmogleiny (Dsg 1 i Dsg3). Wyróżnia się kilka postaci pęcherzycy, z których najcięższą jest „zwykła”.
W jej przebiegu występują kolejno po sobie takie objawy, jak:
- nadżerka w obrębie błon śluzowych jamy ustnej, z czasem coraz bardziej bolesna,
- ekspansja nadżerki na błony śluzowe krtani, spojówek, narządów płciowych, odbytu,
- wystąpienie dużych i bolesnych bąbli na ciele, wypełnionych surowicą, z tendencją do samoistnego pękania,
- powstawanie sączących nadżerek na skórze, w miejscu rozerwanych pęcherzy,
- narastające pieczenie i świąd,
Tego typu zmiany skórne rozlewają się na coraz większej powierzchni, mogą obejmować też twarz i owłosioną skórę głowy.
