U nas zapłacisz kartą
Skąd się biorą i jak leczyć swędzące bąble na stopach?
Jak wyleczyć pęcherz lub bąbel na stopie?
Skóra stóp jest bardzo narażona na uszkodzenia za względu na stały, bezpośredni kontakt z obuwiem, które najczęściej ściśle przylega do naskórka. To właśnie z tego powodu tak ważne jest, aby buty były starannie dopasowane do rozmiaru stopy i wykonane z materiałów dobrej jakości. W ten sposób możesz nawet zapobiec powstawaniu zgrubień na stopach!
Dobór obuwia nie zawsze jest jednak łatwym zadaniem, ze względu na asymetryczność ludzkiego ciała, co oznacza, że prawa część ciała, a tym samym również prawa stopa, nigdy nie równa się lewej. U niektórych osób różnice te mogą być minimalne, u innych natomiast mogą stanowić znacznie większy problem.
Istnieją dwa sposoby na sprostanie tym niedogodnościom. Pierwszym z nich jest szycie butów na miarę, co jednak dla wielu osób okazuje się być zbyt kosztowne. Alternatywą jest zatem kupowanie butów odrobinę za małych i profesjonalne rozciąganie ich u szewca do odpowiedniego rozmiaru, co jest sprawdzonym i o wiele tańszym rozwiązaniem.
Pęcherze i bąble są zatem reakcją organizmu na długotrwałe tarcie skóry o inną powierzchnię, co może objawiać się podrażnieniami różnego typu – od niewielkich odcisków, przez ranki, aż do dużych pęcherzy wypełnionych płynem. Ryzyko wystąpienia tego typu objawów wzrasta latem, kiedy stopy szybciej się pocą, co powoduje spadek elastyczności skóry, a tym samym większą podatność na uszkodzenia.
Diagnostyka pokrzywki
Diagnostyka pokrzywki jest skomplikowana i czasochłonna, a i tak w przypadku pokrzywki przewlekłej jej przyczynę udaje się ustalić jedynie u około 20% chorych. Niektórzy badacze uważają, że rozpoznanie ostrej pokrzywki nie wymaga przeprowadzenia badań.
Wstępna diagnostyka pokrzywki przewlekłej obejmuje oznaczenie skierowanie pacjenta na badania krwi – oznaczenie OB lub CRP (badania te oceniają ogólnie obecność stanu zapalnego w organizmie), morfologii z rozmazem, prób wątrobowych, badania moczu, niekiedy oceny czynności tarczycy. Testy skórne lub kontaktowe z alergenami czy też badanie poziomu IgE we krwi wykonuje się u chorych z pokrzywką ostrą czy przewlekłą, którzy mieli w przeszłości pokrzywkę po kontakcie z jakimś alergenem.
Niekiedy lekarz na podstawie wywiadu i obecności innych objawów decyduje się na rzadsze badania: eozynofilię krwi oraz testy w kierunku tzw. chorób autoimmunologicznych, tarczycy, wirusowych zakażeń wątroby i innych schorzeń. U niektórych chorych wykonuje się tzw. test skórny z własną surowicą chorego. Wcześniej pobiera się od chorego jego własną krew, oddziela krwinki od reszty krwi, dzięki czemu pozostaje tzw. surowica – płyn, który nakłada się na nakłutą skórę przedramienia, podobnie jak przy testach skórnych z alergenami. Pojawienie się bąbla oznacza, że we krwi chorego obecne są przeciwciała – mają one znaczenie w powstawaniu pokrzywki. W ośrodkach specjalistycznych niekiedy wykonuje się próby prowokacyjne z pokarmem lub lekiem (a także z czynnikami powodującymi pokrzywki fizykalne).
Niekiedy konieczne jest wykonanie biopsji skóry – czyli wycięcie kilkumilimetrowego jej wycinka i zbadanie pod mikroskopem.
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Zapalenie skóry a swędzenie i pieczenie stóp
Pieczenie i swędzenie skóry na stopach może wywołać również stan zapalny skóry. Do takiej sytuacji najczęściej dochodzi u alergików. Ulgę mogą przynieść dermokosmetyki, ale też specjalne maści, które zwalczają grzyby.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli swędzenie stóp nie ustanie dzięki samoleczeniu lub jeśli objawy nasilą się z czasem.
Twój lekarz przeprowadzi dokładny wywiad z uwzględnieniem historii chorób, a następnie wykona badanie fizykalne, aby zdiagnozować przyczyny swędzenia stóp. Pytania, które może zadać lekarz, to:
- Czy ostatnio zacząłeś przyjmować nowe leki?
- Czy byłeś narażony na potencjalne czynniki drażniące?
- Czy cierpisz na jakieś chroniczne schorzenia, takie jak cukrzyca lub egzema?
- Czy któryś z członków rodziny, przyjaciół lub (jeśli trenujesz) kolegów z drużyny doświadczył ostatnio jakichkolwiek problemów związanych ze skórą?
W razie potrzeby lekarz może zlecić badania, takie jak biopsja czy badania krwi. Niektóre badania mogą też polegać na sprawdzeniu obszarów na skórze pod kątem obecności drobnoustrojów, takich jak grzyby.
