U nas zapłacisz kartą
Szampon na łuszczycę głowy - Skuteczne leczenie i pielęgnacja
Miejsce 5. Psorax Professional
To szampon, po który bez obaw mogą sięgnąć osoby ze skłonnością do łuszczycy, łojotoku czy łupieżu. Zawarty w nim kwas salicylowy działa przeciwzapalnie oraz antybakteryjnie, skutecznie oczyszczając skórę – także poprzez wspieranie i przyspieszanie procesu złuszczania naskórka. To także najlepszy sposób na zahamowanie procesu keratynizacji, czyli rogowacenia naskórka i powstawania specyficznej skorupki na skórze. Kwas salicylowy wspiera również działanie witaminy A, regulującej pracę gruczołów łojowych i działającej nawilżająco na skórę. Z kolei dziegieć brzozowy działa antybakteryjnie, a dodatkowo ma właściwości antyseptyczne. Skutecznie oczyszcza i zmiękcza skórę, redukuje świąd i pieczenie oraz wzmacnia cebulki, a tym samym zapobiega wypadaniu włosów.
Szampon Psorax Professional to stosunkowo tani i wydajny produkt leczniczy, który szybko redukuje dokuczliwe objawy, takie jak świąd – już po pierwszym myciu czuć wyraźną różnicę. Przy regularnym stosowaniu pomaga w zwalczeniu objawów łuszczycy czy łupieżu, a stosowany profilaktycznie w okresach remisji skutecznie zapobiega kolejnym nawrotom. Może nie pachnie tak jak perfumowane szampony drogeryjne, ale to też – wbrew pozorom! – jest jego atut, ponieważ w składzie nie ma chemii, która dodatkowo podrażniałaby i wysuszała skórę.
Leczenie łuszczycy – jakie leki? Co stosować na łuszczycę?
W przypadku zmian o niewielkich rozmiarach i zajmujących mniej niż 10% powierzchni skóry stosuje się leczenie miejscowe, czyli nakładanie produktów leczniczych bezpośrednio na zmiany skórne. Natomiast w przypadku ciężkiego przebiegu choroby stosuje się leki doustne, dożylne wraz z leczeniem miejscowym.
Leczenie miejscowe zaczyna się od usunięcia łusek za pomocą substancji keratolitycznych, a następnie hamuje się nadmierny wzrost komórek naskórka. Substancjami leczniczymi stosowanymi na zmiany skórne w przebiegu łuszczycy są: kwas salicylowy i mocznik, które zmniejszają ilość łusek i polepszają przenikanie innych preparatów do głębszych warstw skóry, dziegcie, które są pochodnymi węgla, glikokortykosteroidy miejscowe mające działanie przeciwzapalne i przeciwproliferacyjne, cygnolina oraz analogi witaminy D3.
W leczeniu ciężkich postaci łuszczycy stosuje się:
- fototerapię – polega ona na ekspozycji skóry na światło ultrafioletowe wytwarzane przez specjalne lampy. Fotochemioterapia (PUVA) to połączenie leku światłouwrażliwiającego z promieniami UVA. Metody te stosowane są w przypadku łuszczycy opornej na leczenie miejscowe lub w przypadku rozległych zmian skórnych,
- metotreksat – jest lekiem z grupy cytostatyków, dlatego jego stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, cyklosporyna – ma silne działanie immunosupresyjne, czyli osłabiające odpowiedź zapalną. Posiada sporo działań niepożądanych, dlatego stosuje się ją w przypadku łuszczycy opornej na inne leki,
- retinoidy – mają działanie teratogenne, dlatego nie wolno ich stosować w ciąży. Retinoidy są zalecana w przypadku łuszczycy krostkowej,
- leki biologiczne (adalimumab, etanercept, infliksymab, ustekinumab) oddziałują na cytokiny, które biorą udział w powstawaniu zmian. Stosuje się je w przypadkach ciężkiej łuszczycy lub opornej na leczenie innymi preparatami.
Łuszczyca – objawy i miejsca występowania
Typowa zmiana skórna w przebiegu łuszczycy ma postać czerwonobrunatnej, wyraźnie odgraniczonej od zdrowej skóry grudki, na której obserwuje się złuszczanie jej powierzchni. Pierwsze objawy łuszczycy mają charakter małych grudek i pojawiają się na dużych powierzchniach skóry. Nierzadko pierwsze zmiany pojawiają się po przebytej infekcji. Wykwity mogą przybierać postać dużych, nierzadko kilkucentymetrowych grudek, które są pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami (są to tzw. blaszki łuszczycowe). Opisywane zmiany mogą się stopniowo powiększać i pojawiać się w innych miejscach np. w obrębie owłosionej skóry głowy.
Łuszczyca paznokci czy łuszczyca skóry głowy nie stanowią odrębnych typów choroby. Miejsca te należą do typowych i najczęstszych miejsc występowania aktywnej postaci łuszczycy. Do typowych lokalizacji zmian zalicza się też okolicę kolan czy łokci.
Charakterystycznym symptomem łuszczycy jest objaw Koebnera (Köbnera), który polega na pojawieniu się zmian skórnych wzdłuż linii zadrapania zdrowej skóry po upływie 6–12 dni. Po zdrapaniu łuski łuszczycowej obserwuje się błyszczącą powierzchnię zmiany (jest to tzw. objaw świecy stearynowej, ang. candle sign).