U nas zapłacisz kartą
Tabletki hamujące nadmierne wydzielanie sebum
Skuteczne metody leczenia
Leczenie łojotoku może być wyzwaniem, ponieważ skuteczność różnych metod może się różnić w zależności od przypadku. Jednak istnieje kilka skutecznych strategii, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów i kontrolowaniu choroby.
Jedną z podstawowych form leczenia jest stosowanie specjalnych szamponów przeciwłojotokowych, które zawierają składniki łagodzące skórę i regulujące produkcję sebum. Regularne mycie skóry głowy przy użyciu takiego szamponu może pomóc zmniejszyć zaczerwienienie i łuszczenie się skóry.
Inne metody leczenia obejmują stosowanie leków przeciwgrzybiczych w przypadku infekcji grzybiczych, leki przeciwhistaminowe w celu złagodzenia swędzenia oraz leczenie miejscowe preparatami zawierającymi substancje łagodzące podrażnienia skóry.
Leczenie łojotoku – jak wygląda? Sposoby leczenia łojotoku
Priorytetem w przypadku leczenia łojotoku jest dotarcie do przyczyny nadmiernej pracy gruczołów łojowych . Niedobory należy wyrównać do optymalnych, funkcjonalnych dla skóry głowy poziomów poprzez dietę i/lub suplementację. Jeżeli za łojotok odpowiadają zaburzenia gospodarki hormonalnej, wymagana będzie konsultacja z lekarzem – endokrynologiem, a nawet terapia farmakologiczna.
W pielęgnacji skóry dotkniętej łojotokiem stosuje się produkty seboregulujące , ale także nawilżające, a jeżeli występuje już łuska i stany zapalne – niezbędne będzie także działanie keratolityczne, cytostatyczne, przeciwzapalne i przeciwgrzybicze . Warto wprowadzić do rutyny również peeling skóry głowy, który na bieżąco będzie usuwał rogowaciejący naskórek i pomoże substancjom aktywnym lepiej zadziałać.
Należy wdrożyć także techniki mycia ułatwiające dokładne oczyszczenie skóry głowy, np. spienianie szamponu, dwukrotne myci e czy przetrzymanie piany na skórze .
Przydatnym elementem pielęgnacji skóry łojotokowej mogą okazać się też wcierki/lotiony . To najczęściej skoncentrowane, ziołowe preparaty, które mają za zadanie normalizować pracę gruczołów łojowych. Formuły wcierek najczęściej pozwalają na pozostawienie ich na dłuższy czas bez efektu obciążenia, dzięki czemu działają aż do kolejnego mycia.
W pielęgnacji przeciwłojotokowej powinny znaleźć się substancje o działaniu:
- seboregulującym – wyciąg z wierzby białej, wyciąg z czarnej rzodkwi, siarka, witamina B3 (niacynamid), ekstrakt z drożdży, glukonian cynku, wyciąg z grzyba Hub,
- przeciwgrzybiczym – climbazol, pirokton olaminy, siarczek selenu, olejek z drzewa herbacianego,
- keratolitycznym – kwasy alfahydroksylowe, papaina, bromelaina, kwas salicylowy,
- nawilżającym – witamina B5 (kwas pantotenowy), gliceryna, aloes.
Łojotok – co to jest?
Łój jest naszym sprzymierzeńcem, a nie wrogiem. Jest fizjologiczną wydzieliną skóry, warunkującą utrzymanie odpowiedniej gospodarki wodno-lipidowej, chroniącą przed patogenami i innymi niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi. Łój sprawia, że włosy są elastyczne, błyszczące, miękkie i nawilżone . Dodatkowo uczestniczy w procesach, dzięki którym włosy mogą prawidłowo wzrastać oraz umożliwia utrzymanie odpowiedniego pH skóry. Najważniejszą funkcją gruczołów łojowych jest wydzielanie sebum. W składzie łoju znajdziemy głównie: glicerydy, woski, skwalen, węglowodory, wolne kwasy tłuszczowe, estry cholesterolu, cholesterol i sterole.
Często spotykamy się z określeniem przetłuszczających się włosów, co nie jest do końca poprawnym wyrażeniem. Włos w części wystającej poza skórę nazywamy łodygą i jest to struktura całkowicie martwa, niezdolna do funkcji wydzielniczych. To skóra, a właściwie umiejscowione w niej gruczoły łojowe są odpowiedzialne za produkcję łoju. Każdy włos ma towarzyszący mu gruczoł łojowy. Ich największa ilość znajduje się między innymi na skórze głowy. Określeniem łojotoku nazywamy stan, w którym mamy do czynienia z nadmierną pracą gruczołów łojowych. Skutkuje to wypłynięciem ponadprzeciętnych ilości łoju na powierzchnię skóry, a także włosów. Wpływa to mocno na estetykę fryzury, sprawiając, że wygląda tłusto i nieświeżo. Taka skóra wymaga odpowiedniej pielęgnacji, gdyż poza dyskomfortem estetycznym jak przyklapnięte włosy czy nieprzyjemny zapach, prowadzi najczęściej do dużo poważniejszych jednostek chorobowych .
Wyróżniamy trzy rodzaje łojotoku skóry głowy:
- łojotok tłusty, inaczej zwany suchym – występuje w postaci nadprodukcji gruczołów łojowych przy jednocześnie przesuszonej skórze,
- łojotok oleisty – objawia się nadprodukcją łoju oraz tłustą skórą głowy,
- łojotok płynny – to nadprodukcja łoju współwystępująca z hiperhydrozą, czyli nadmierną pracą gruczołów potowych.