U nas zapłacisz kartą
Depilacja laserowa torbieli włosowej - skuteczne rozwiązanie problemu
Spis treści:
- Torbiel włosowa kości ogonowej – objawy
- Torbiel włosowa – dlaczego powstaje?
- Jak wygląda rozpoznanie torbieli włosowej?
- Torbiel włosowa – leczenie
- Torbiel włosowa – zalecenia przed zabiegiem
- Torbiel włosowa – czy zawsze konieczna jest operacja? Metody domowe
- Torbiel włosowa – powikłania
Torbiel włosowa (pilonidalna) po raz pierwszy została opisana przez doktora A. Andersona w 1847 roku. Została wtedy określona mianem zatoki włosowej. To miejsce między pośladkami, w którym rosną włosy i za powstanie torbieli może odpowiadać wrośnięcie jednego z nich. Inne nazwy torbieli włosowej to torbiel nadguziczna, zatoka pilonidalna, zatoka krzyżowa, torbiel krzyżowa, torbiel krzyżowo-guziczna czy przetoka nadguziczna. Za każdym tym określeniem kryje się stan zapalny skóry, który powoduje znaczny dyskomfort u pacjenta.
Wrośnięty włos jest traktowany przez organizm jako ciało obce i aktywuje działanie układu immunologicznego. W mieszku włosowym gromadzą się czynniki prozapalne powodujące ból, a z racji, że torbiel włosowa umiejscowiona jest między pośladkami, gdzie naturalnie bytują różne bakterie, stan zapalny rozwija się bardzo szybko. Torbiel włosowa często przekształca się w ropnia, co z kolei wymaga już interwencji chirurgicznej.
Co to jest torbiel włosowa? Główne metody leczenia torbieli pilonidalnej
Torbiel włosowa to uciążliwa, przewlekła choroba zapalna, charakteryzującą się dużym odsetkiem nawrotów. Została opisana po raz pierwszy w 1833 r. przez brytyjskiego chirurga Herberta Mayo. Etiologia choroby jest wieloczynnikowa.
Torbiel włosowa dotyczy blisko 0,7% populacji. Występuje przeważnie w grupie wiekowej 20–40 lat. Znacznie częściej chorują na nią mężczyźni o obfitym owłosieniu, ciemnej karnacji skóry i nadmiernie pocący się, a także z głęboką szparą pośladkową, co często wynika z otyłości. Torbiel występuje u kobiet, ale prawie czterokrotnie rzadziej. Do rozwoju choroby predysponują niski poziom higieny osobistej oraz częste otarcia skóry w tej okolicy ciała. Przeczytaj też: Otyłość? To się leczy! Jak skutecznie pozbyć się zbędnych kilogramów?
Co to jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa to choroba zapalna tkanki podskórnej szpary międzypośladkowej. W literaturze przedmiotu funkcjonuje określenie torbiel pilonidalna, które wprowadził do nomenklatury medycznej w 1880 r. amerykański chirurg Richard Hodges. Termin pilonidal pochodzi z języka łacińskiego i oznacza pilus – włos oraz nidus – gniazdo. Choroba znana jest także pod nazwami: zatoka włosowa, zatoka pilonidalna, choroba pilonidalna, torbiel nadguziczna, przetoka nadguziczna i torbiel krzyżowa. Na uwagę zasługuje oryginalne określenie torbieli włosowej chorobą jeepów (jeep disease), które rozwinęło się na skutek wzrostu zachorowań wśród żołnierzy jeżdżących tymi pojazdami w czasie II wojny światowej. Charakterystyczny dla choroby jest pęcherz umiejscowiony w okolicy kości ogonowej. Zawiera on włosy, ropę, obumarłe komórki i płyn tkankowy. Powstaje w wyniku patologicznego wnikania włosów w głąb skóry, co prowadzi do zapalenia tkanki podskórnej i formowania się ostatecznego kształtu torbieli.
Torbiel włosowa – operacja
Leczenie operacyjne jest uznawane za najbardziej efektywne, by pokonać chorobę. Niestety, nie wypracowano dotąd jednej skutecznej metody. Te obecnie stosowane różnią się między sobą rozległością i radykalnością zabiegu, sposobem prowadzenia cięcia, znieczuleniem (ogólne, miejscowe), czasem gojenia rany, stopniem zniekształcenia skóry po zabiegu, odsetkiem nawrotów choroby i występujących powikłań.
O tym, którą metodę wybrać w konkretnym przypadku, decydują m.in. wielkość torbieli pilonidalnej, medyczne możliwości wykonania zabiegu, cechy anatomiczne pacjenta oraz to, czy pacjent już wcześniej poddawał się takim operacjom.
W trakcie niektórych operacji, poza usunięciem torbieli włosowej, spłyca się lub przemieszcza szparę międzypośladkową, co ma zapobiec nawrotom choroby. Różnie też traktuje się powstałą ranę: pozostawia otwartą do gojenia przez ziarninowanie, zszywa, albo uzupełnia ubytek przesuniętym płatem skóry.
Najczęściej wykonywanym zabiegiem chirurgicznym jest proste wycięcie torbieli pilonidalnej wraz z marginesem tkanek zdrowych oraz pozostawienie rany do gojenia przez ziarninowanie. Niestety ten sposób leczenia jest obarczamy wieloma komplikacjami:
- Na dnie szpary międzypośladkowej powstaje duża rana, która często nie chce się goić. Ze względu na umiejscowienie torbieli włosowej blisko odbytu dochodzi do częstych reinfekcji, które wydłużają czas gojenia rany do kilku, a nawet kilkunastu miesięcy. W niektórych przypadkach rana na dnie szpary międzypośladkowej nie chce zagoić się wcale.
- Warunki anatomiczne pacjenta pozostają bez zmian, a więc szpara międzypośladkowa jest ciasna i głęboka. Nawet jeśli rana pooperacyjna się wygoi to bez wyeliminowania czynników powstania torbieli włosowej choroba może nawrócić nawet w 50% przypadków.
Najmniejszym ryzykiem nawrotu choroby obarczone są operacje, które doprowadzają do spłycenia szpary międzypośladkowej i zapewnienia cyrkulacji powietrza w obrębie skóry na dnie szpary międzypośladkowej. Większość tych operacji polega na wycięciu dużych objętości tkanek. Rozległe zabiegi wydłużają czas pobytu w szpitalu oraz czas rekonwalescencji.
FAQ, czyli najczęstsze pytania o wycięcie torbieli włosowej
Czy torbiel włosowa jest groźna?
Choroba nie jest groźna dla życia, jednak częste infekcje powodują znaczne obniżenie jakości życia, zwłaszcza w przypadkach gdy przebiega z otwartymi ranami w szparze międzypośladkowej. Pojawienie się komórek nowotworowych w przebiegu choroby torbieli pilonidalnej było opisywane w literaturze, jednak przypadki takie należą do rzadkości i są traktowane jako kazuistyka.
Torbiel włosowa – jak leczyć?
Leczenie operacyjne z zastosowaniem spłycenia szpary międzypośladkowej jest uznawane za najbardziej efektywne w walce z torbielą pilonidalną. Domowe sposoby (np. ziołowe okłady czy kąpiele nasiadowe) są praktycznie nieskuteczne. Leczenie zachowawcze można stosować tylko w przypadku łagodnego przebiegu choroby, ale i tak nie zawsze przynosi efekty.
Torbiel włosowa – jaki lekarz?
Najlepiej zwrócić się do chirurga lub proktologa, specjalisty od chorób odbytu i jelita grubego. Warto poszukać placówki, która ma duże doświadczenie i specjalizuje się w tego typu zabiegach.
Czy depilacja laserowa dla blondynek przynosi efekty?
Polskie kobiety najczęściej są właścicielkami jasnych włosów – pojawiają się one nie tylko na ich nogach, ale często również na przedramionach, twarzy czy innych częściach ciała. Ich regularne mechaniczne usuwanie bywa kłopotliwe. Z pomocą przyszły więc nowoczesne technologie, w tym depilacja laserowa. Jeszcze do niedawna laserowe usuwanie jasnych włosów wydawało się wręcz niemożliwe. Szereg udoskonaleń sprawił jednak, że obecnie jasne włosy nie stanowią przeszkód w trwałym pozbyciu się owłosienia.
Wynika to z tego, iż mechanizm działania laserów został dostosowany do wykrywania melaniny – substancji znajdującej się we włosach. Dzięki jej wykryciu, włos pochłania energię wiązki lasera i dochodzi do uszkodzenia cebulek. Konsekwencją wspomnianych jest całkowite wypadnięcie włosów, bez ryzyka ich ponownego wzrostu.
