U nas zapłacisz kartą
Depilacja laserowa torbieli włosowej - skuteczne rozwiązanie problemu
Torbiel włosowa – leczenie
Zatoka włosowa bezpośrednio nie zagraża życiu, ale jest chorobą bardzo uciążliwą. Co więcej, torbiel włosowa nieleczona może doprowadzić do powikłań. Jej następstwem może być np. bakteryjne zakażenie innych tkanek.
Dlatego choroba wymaga interwencji lekarza. Tym bardziej, że domowe sposoby (np. ziołowe okłady czy kąpiele nasiadowe) są praktycznie nieskuteczne.
Niestety, torbiel pilonidalna tylko pozornie jest łatwa do leczenia. Objawy – szczególnie w pierwszych stadiach choroby – mogą przypominać inne schorzenia. To m.in. przetoka odbytu, choroba Leśniowskiego-Crohna, zmiany skórne wywołane przez gruźlicę. Dlatego lekarz (najczęściej chirurg lub proktolog – specjalista od chorób odbytu i jelita grubego) musi je najpierw wykluczyć. Do postawienia diagnozy wykorzysta m.in. badanie USG.
Dalsze postępowanie zależy od stopnia zaawansowania torbieli pilonidalnej oraz dolegliwości. Gdy objawy torbieli włosowej stają się bardziej uciążliwe, lekarz proponuje leczenie operacyjne. Bezwzględnie działania chirurga wymaga ropień, który trzeba naciąć i opróżnić.
Co to jest torbiel włosowa? Główne metody leczenia torbieli pilonidalnej
Torbiel włosowa to uciążliwa, przewlekła choroba zapalna, charakteryzującą się dużym odsetkiem nawrotów. Została opisana po raz pierwszy w 1833 r. przez brytyjskiego chirurga Herberta Mayo. Etiologia choroby jest wieloczynnikowa.
Torbiel włosowa dotyczy blisko 0,7% populacji. Występuje przeważnie w grupie wiekowej 20–40 lat. Znacznie częściej chorują na nią mężczyźni o obfitym owłosieniu, ciemnej karnacji skóry i nadmiernie pocący się, a także z głęboką szparą pośladkową, co często wynika z otyłości. Torbiel występuje u kobiet, ale prawie czterokrotnie rzadziej. Do rozwoju choroby predysponują niski poziom higieny osobistej oraz częste otarcia skóry w tej okolicy ciała. Przeczytaj też: Otyłość? To się leczy! Jak skutecznie pozbyć się zbędnych kilogramów?
Co to jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa to choroba zapalna tkanki podskórnej szpary międzypośladkowej. W literaturze przedmiotu funkcjonuje określenie torbiel pilonidalna, które wprowadził do nomenklatury medycznej w 1880 r. amerykański chirurg Richard Hodges. Termin pilonidal pochodzi z języka łacińskiego i oznacza pilus – włos oraz nidus – gniazdo. Choroba znana jest także pod nazwami: zatoka włosowa, zatoka pilonidalna, choroba pilonidalna, torbiel nadguziczna, przetoka nadguziczna i torbiel krzyżowa. Na uwagę zasługuje oryginalne określenie torbieli włosowej chorobą jeepów (jeep disease), które rozwinęło się na skutek wzrostu zachorowań wśród żołnierzy jeżdżących tymi pojazdami w czasie II wojny światowej. Charakterystyczny dla choroby jest pęcherz umiejscowiony w okolicy kości ogonowej. Zawiera on włosy, ropę, obumarłe komórki i płyn tkankowy. Powstaje w wyniku patologicznego wnikania włosów w głąb skóry, co prowadzi do zapalenia tkanki podskórnej i formowania się ostatecznego kształtu torbieli.
Czy depilacja laserowa działa na siwe włosy?
Część osób jest zainteresowana wykonaniem depilacji laserowej na siwych włosach. Warto pamiętać, że tego typu włosy nie zawierają melaniny – barwnika, który jest niezbędny do wychwycenia owłosienia przez laser, w celu wysłania do niego wiązki laserów. Z uwagi na jego zerowy poziom, depilacja laserowa siwych włosów nie jest możliwa. Klienci często myślą, że wykonanie większej liczby zabiegów pozwoli uzyskać zamierzony efekt. Niestety – nic bardziej mylnego.
Właściciele jasnego owłosienia często chcą się go pozbyć w domowych warunkach. Wizyty w salonach kosmetycznych są dla nich stresujące bądź zwyczajnie nie mają na nie czasu. W tym celu inwestują w nowoczesne, domowe urządzenia do depilacji laserowej. Porównując skuteczność działań narzędzi do domowego użytku z laserami stosowanymi w profesjonalnych i sprawdzonych gabinetach, należy jasno zaznaczyć, że nie przyniosą one zamierzonych efektów. Wynika to z faktu, iż modele przeznaczone do użytku domowego nie są laserami medycznymi – wiązka światła jest rozproszona, a jej działanie jest płytkie – niszczy strukturę włosa i skórę, ale nie usuwa włosów na stałe. Ponadto, wersje medyczne niszczą kompleksowo wewnętrzne struktury, tj. macierz i brodawkę.
Czy ten post był pomocny?
Bądź pierwszym który oceni!
Co to jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa to choroba zapalna skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej rozwija się między pośladkami (w tzw. szparze międzypośladkowej) lub tuż nad nimi – na wysokości kości ogonowej (guzicznej) albo krzyżowej. Często używa się też pojęć: zatoka włosowa, przetoka włosowa, zatoka pilonidalna, choroba pilonidalna, przetoka pilonidalna, torbiel nadguziczna, torbiel krzyżowa czy torbiel kości ogonowej. Cechą charakterystyczną torbieli są włosy znajdujące się w jej wnętrzu – nie jest to jednak cecha stała.
Rozwojowi choroby – co może trwać wiele lat – sprzyja głęboka i ciasna szpara między pośladkami. Pot zbierający się na zaciśniętym i pozbawionym cyrkulacji powietrza dnie szpary międzypośladkowej, prowadzi do rozmiękczenia i uszkodzenia skóry. W głębokiej szparze międzypośladkowej możemy dodatkowo znaleźć złuszczony naskórek, bakterie i luźno leżące włosy, które obecnie uznawane są za najbardziej prawdopodobną przyczynę powstania torbieli włosowej. Wbrew popularnemu poglądowi torbiel pilonidalna nie jest chorobą włosów wrastających do skóry, ponieważ znajdujące się w jamie torbieli włosy są krótkimi, luźno leżącymi odcinkami pozbawionymi cebulek. Są to najczęściej włosy obcięte u fryzjera – sztywne i mające ostre końce – które podczas chodzenia wcierają się w pory skórne i przedostają do tkanki podskórnej. Podczas trwania choroby często dochodzi do wtórnej infekcji powierzchownych ran, a następnie penetracji bakterii do tkanki podskórnej i utworzenia się jamy ropnia połączonego z powierzchnia skóry przez przetoki.
W badaniu ultrasonograficznym typowym obrazem torbieli włosowej jest jama, w której znajdują się luźno leżące włosy otoczone surowiczym płynem i tkanką ziarninowatą. Włosy znajdujące się w torbieli pilonidalnej działają drażniąco na tkankę podskórną i uniemożliwiają zagojenie się jamie ropnia. Przewlekle drażniona tkanka otacza się bliznowatą torebką wyczuwalną przez skórę.
