U nas zapłacisz kartą
Depilacja laserowa torbieli włosowej - skuteczne rozwiązanie problemu
FAQ, czyli najczęstsze pytania o wycięcie torbieli włosowej
Czy torbiel włosowa jest groźna?
Choroba nie jest groźna dla życia, jednak częste infekcje powodują znaczne obniżenie jakości życia, zwłaszcza w przypadkach gdy przebiega z otwartymi ranami w szparze międzypośladkowej. Pojawienie się komórek nowotworowych w przebiegu choroby torbieli pilonidalnej było opisywane w literaturze, jednak przypadki takie należą do rzadkości i są traktowane jako kazuistyka.
Torbiel włosowa – jak leczyć?
Leczenie operacyjne z zastosowaniem spłycenia szpary międzypośladkowej jest uznawane za najbardziej efektywne w walce z torbielą pilonidalną. Domowe sposoby (np. ziołowe okłady czy kąpiele nasiadowe) są praktycznie nieskuteczne. Leczenie zachowawcze można stosować tylko w przypadku łagodnego przebiegu choroby, ale i tak nie zawsze przynosi efekty.
Torbiel włosowa – jaki lekarz?
Najlepiej zwrócić się do chirurga lub proktologa, specjalisty od chorób odbytu i jelita grubego. Warto poszukać placówki, która ma duże doświadczenie i specjalizuje się w tego typu zabiegach.
Plastyka szpary międzypośladkowej metodą Bascom Cleft Lift
Wśród wielu sposobów przeprowadzania operacji można wymienić metodę Bascom Cleft Lift, która stara się łączyć skuteczność rozległych cięć spłycających szparę międzypośladkową i małoinwazyjność operacji laserowej. Plastyka szpary międzypośladkowej metodą Bascom Cleft Lift jest operacją skóry pośladków. Zabieg polega na wycięciu płata skóry o grubości ok. 0,5-1,0 cm po jednej stronie szpary międzypośladkowej wraz z torbielą włosową, pozostałymi uszkodzeniami oraz przetokami. Następnie skóra z drugiej strony szpary międzypośladkowej jest mobilizowana, aby powstałym wolnym płatek pokryć ubytek po wycięciu skóry ze strony przeciwnej. Rana pozabiegowa zlokalizowana jest bocznie od linii pośrodkowej ciała, dzięki czemu dobrze się goi i nie jest podatna na drażnienie podczas chodzenia. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, tzn. tumescencyjnym, dzięki czemu pacjent nie wymaga hospitalizacji.
Niezależnie od sposobu przeprowadzenia zabiegu, w czasie rekonwalescencji pacjenci powinni ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich:
- dbanie o higienę rany, codzienną dezynfekcję oraz zmianę opatrunku,
- unikanie długiego moczenia rany np. podczas kąpieli w wannie lub basenie,
- zachowanie ostrożności podczas codziennych aktywności,
- unikanie sportów, podczas których może dojść do rozejścia rany pooperacyjnej.
Jak wygląda rozpoznanie torbieli włosowej?
Zmiana umiejscowiona jest na ogół w szparze międzypośladkowej, od 4 do 7 cm od odbytu. Lekarz zazwyczaj stawia rozpoznanie na podstawie oględzin zmiany. W razie wątpliwości może zalecić wykonanie badania USG. Inne choroby okolicy odbytu, z którymi można pomylić torbiel włosową to np. przetoka odbytu, czyrak lub ziarnina. Lekarz może zalecić także wykonanie badania w kierunku kiły.
Leczenie torbieli włosowej zależy od lokalizacji zmiany, jej nawrotowości oraz wielkości. W przypadku powstania ropnia niezbędne jest leczenie zabiegowe. Polega ono na oczyszczeniu zmiany przez chirurga w znieczuleniu. Specjalista wykonuje nacięcie i drenaż ropnia, płucze torbiel i usuwa wrośnięte włosy. Po zabiegu pacjent przyjmuje antybiotyk, aby nie doszło do zakażenia bakteryjnego. Metoda zabiegowa jest skuteczna, zmniejsza także ryzyko nawrotu choroby do mniej niż 30 proc.
Mniejsze zmiany również można leczyć zabiegowo i jest to zdecydowanie mniej inwazyjna metoda – polega ona na poszerzeniu ujścia zatoki włosowej, oczyszczeniu i opracowaniu rany. Są to zabiegi wykonywane zwykle w trybie ambulatoryjnym.
Lokalizacja torbieli włosowej
Najczęstszą postacią choroby jest torbiel włosowata kości ogonowej (zlokalizowana powyżej odbytu, w szparze międzypośladkowej). Znane są też przypadki jej umiejscowienia między palcami rąk i stopy, w okolicy pachy, nadłonowej, penisa, w bliźnie po usunięciu cewnika Tenckhoffa, przestrzeni międzypiersiowej, pępku, powiece, łechtaczce i nosie.
- zmiany skórne – mają charakter otwartych porów skóry, które łączą się w szerokie ujścia,
- wyciek treści surowiczej z ujścia torbieli,
- bolesny guz, najczęściej w okolicy kości ogonowej,
- silny ból,
- podwyższona temperatura,
- obrzęk i miejscowe zaczerwienienie powierzchni skóry w okolicach ujścia płynu.
Torbiel włosowa nie jest chorobą zagrażającą życiu, ale z powodu dużej nawrotowości znacznie pogarsza jego jakość. Wśród jej powikłań wymienia się raka płaskonabłonkowego rozwijającego się w obrębie torbieli. Przyczynami nowotworzenia są przewlekłe drażnienie i proces zapalny. Nieleczona torbiel włosowata może przejść w fazę ostrą, czyli ropień, który może z kolei doprowadzić do ropowicy tkanek pośladków i krocza oraz ciężkich powikłań septycznych.
