U nas zapłacisz kartą
Depilacja laserowa torbieli włosowej - skuteczne rozwiązanie problemu
Czy depilacja laserowa dla blondynek przynosi efekty?
Polskie kobiety najczęściej są właścicielkami jasnych włosów – pojawiają się one nie tylko na ich nogach, ale często również na przedramionach, twarzy czy innych częściach ciała. Ich regularne mechaniczne usuwanie bywa kłopotliwe. Z pomocą przyszły więc nowoczesne technologie, w tym depilacja laserowa. Jeszcze do niedawna laserowe usuwanie jasnych włosów wydawało się wręcz niemożliwe. Szereg udoskonaleń sprawił jednak, że obecnie jasne włosy nie stanowią przeszkód w trwałym pozbyciu się owłosienia.
Wynika to z tego, iż mechanizm działania laserów został dostosowany do wykrywania melaniny – substancji znajdującej się we włosach. Dzięki jej wykryciu, włos pochłania energię wiązki lasera i dochodzi do uszkodzenia cebulek. Konsekwencją wspomnianych jest całkowite wypadnięcie włosów, bez ryzyka ich ponownego wzrostu.
Lokalizacja torbieli włosowej
Najczęstszą postacią choroby jest torbiel włosowata kości ogonowej (zlokalizowana powyżej odbytu, w szparze międzypośladkowej). Znane są też przypadki jej umiejscowienia między palcami rąk i stopy, w okolicy pachy, nadłonowej, penisa, w bliźnie po usunięciu cewnika Tenckhoffa, przestrzeni międzypiersiowej, pępku, powiece, łechtaczce i nosie.
- zmiany skórne – mają charakter otwartych porów skóry, które łączą się w szerokie ujścia,
- wyciek treści surowiczej z ujścia torbieli,
- bolesny guz, najczęściej w okolicy kości ogonowej,
- silny ból,
- podwyższona temperatura,
- obrzęk i miejscowe zaczerwienienie powierzchni skóry w okolicach ujścia płynu.
Torbiel włosowa nie jest chorobą zagrażającą życiu, ale z powodu dużej nawrotowości znacznie pogarsza jego jakość. Wśród jej powikłań wymienia się raka płaskonabłonkowego rozwijającego się w obrębie torbieli. Przyczynami nowotworzenia są przewlekłe drażnienie i proces zapalny. Nieleczona torbiel włosowata może przejść w fazę ostrą, czyli ropień, który może z kolei doprowadzić do ropowicy tkanek pośladków i krocza oraz ciężkich powikłań septycznych.
Czy depilacja laserowa działa na siwe włosy?
Część osób jest zainteresowana wykonaniem depilacji laserowej na siwych włosach. Warto pamiętać, że tego typu włosy nie zawierają melaniny – barwnika, który jest niezbędny do wychwycenia owłosienia przez laser, w celu wysłania do niego wiązki laserów. Z uwagi na jego zerowy poziom, depilacja laserowa siwych włosów nie jest możliwa. Klienci często myślą, że wykonanie większej liczby zabiegów pozwoli uzyskać zamierzony efekt. Niestety – nic bardziej mylnego.
Właściciele jasnego owłosienia często chcą się go pozbyć w domowych warunkach. Wizyty w salonach kosmetycznych są dla nich stresujące bądź zwyczajnie nie mają na nie czasu. W tym celu inwestują w nowoczesne, domowe urządzenia do depilacji laserowej. Porównując skuteczność działań narzędzi do domowego użytku z laserami stosowanymi w profesjonalnych i sprawdzonych gabinetach, należy jasno zaznaczyć, że nie przyniosą one zamierzonych efektów. Wynika to z faktu, iż modele przeznaczone do użytku domowego nie są laserami medycznymi – wiązka światła jest rozproszona, a jej działanie jest płytkie – niszczy strukturę włosa i skórę, ale nie usuwa włosów na stałe. Ponadto, wersje medyczne niszczą kompleksowo wewnętrzne struktury, tj. macierz i brodawkę.
Czy ten post był pomocny?
Bądź pierwszym który oceni!
Co to jest torbiel włosowa? Główne metody leczenia torbieli pilonidalnej
Torbiel włosowa to uciążliwa, przewlekła choroba zapalna, charakteryzującą się dużym odsetkiem nawrotów. Została opisana po raz pierwszy w 1833 r. przez brytyjskiego chirurga Herberta Mayo. Etiologia choroby jest wieloczynnikowa.
Torbiel włosowa dotyczy blisko 0,7% populacji. Występuje przeważnie w grupie wiekowej 20–40 lat. Znacznie częściej chorują na nią mężczyźni o obfitym owłosieniu, ciemnej karnacji skóry i nadmiernie pocący się, a także z głęboką szparą pośladkową, co często wynika z otyłości. Torbiel występuje u kobiet, ale prawie czterokrotnie rzadziej. Do rozwoju choroby predysponują niski poziom higieny osobistej oraz częste otarcia skóry w tej okolicy ciała. Przeczytaj też: Otyłość? To się leczy! Jak skutecznie pozbyć się zbędnych kilogramów?
Co to jest torbiel włosowa?
Torbiel włosowa to choroba zapalna tkanki podskórnej szpary międzypośladkowej. W literaturze przedmiotu funkcjonuje określenie torbiel pilonidalna, które wprowadził do nomenklatury medycznej w 1880 r. amerykański chirurg Richard Hodges. Termin pilonidal pochodzi z języka łacińskiego i oznacza pilus – włos oraz nidus – gniazdo. Choroba znana jest także pod nazwami: zatoka włosowa, zatoka pilonidalna, choroba pilonidalna, torbiel nadguziczna, przetoka nadguziczna i torbiel krzyżowa. Na uwagę zasługuje oryginalne określenie torbieli włosowej chorobą jeepów (jeep disease), które rozwinęło się na skutek wzrostu zachorowań wśród żołnierzy jeżdżących tymi pojazdami w czasie II wojny światowej. Charakterystyczny dla choroby jest pęcherz umiejscowiony w okolicy kości ogonowej. Zawiera on włosy, ropę, obumarłe komórki i płyn tkankowy. Powstaje w wyniku patologicznego wnikania włosów w głąb skóry, co prowadzi do zapalenia tkanki podskórnej i formowania się ostatecznego kształtu torbieli.
Torbiel włosowa objawy
Najczęstszym zauważalnym objawem torbieli włosowej jest guz w okolicy kości ogonowej, wypełniony ropnym płynem i włosami. W zależności od stadium zaawansowania choroby, torbiel włosowa może powodować różne, specyficzne objawy. W fazie ostrej, kiedy torbieli towarzyszy uogólniony stan zapalny, nasilają się dolegliwości bólowe zajętego miejsca oraz mogą pojawić się gorączka i dreszcze. W fazie przewlekłej choroba może przebiegać przez wiele lat bezobjawowo, okresowo wytwarzając ropną lub ropna-krwistą wydzielinę o nieprzyjemnym zapachu. Z uwagi na ciasną szparę międzypośladkową ropnie często drążą w kierunku dogłowowym i zazwyczaj przechodzą na pośladek otwierając się poza szparą międzypośladkową.
Rozwojowi choroby sprzyjają:
- ciasna i głęboka szpara międzypośladkowa,
- nadmierna potliwość,
- skłonność do zapaleń mieszków włosowych,
- częste mikrourazy (otarcia) okolic kości ogonowej,
- brak higieny,
- siedzący tryb życia.
