U nas zapłacisz kartą
Jak Usunąć Torbiel Włosowatą - Przewodnik po Depilacji
Torbiel włosowa – leczenie
Zatoka włosowa bezpośrednio nie zagraża życiu, ale jest chorobą bardzo uciążliwą. Co więcej, torbiel włosowa nieleczona może doprowadzić do powikłań. Jej następstwem może być np. bakteryjne zakażenie innych tkanek.
Dlatego choroba wymaga interwencji lekarza. Tym bardziej, że domowe sposoby (np. ziołowe okłady czy kąpiele nasiadowe) są praktycznie nieskuteczne.
Niestety, torbiel pilonidalna tylko pozornie jest łatwa do leczenia. Objawy – szczególnie w pierwszych stadiach choroby – mogą przypominać inne schorzenia. To m.in. przetoka odbytu, choroba Leśniowskiego-Crohna, zmiany skórne wywołane przez gruźlicę. Dlatego lekarz (najczęściej chirurg lub proktolog – specjalista od chorób odbytu i jelita grubego) musi je najpierw wykluczyć. Do postawienia diagnozy wykorzysta m.in. badanie USG.
Dalsze postępowanie zależy od stopnia zaawansowania torbieli pilonidalnej oraz dolegliwości. Gdy objawy torbieli włosowej stają się bardziej uciążliwe, lekarz proponuje leczenie operacyjne. Bezwzględnie działania chirurga wymaga ropień, który trzeba naciąć i opróżnić.
Torbiel włosowa
Torbiel włosowa lub pilonidalna (łac. cystis pilonidalis) [1] – choroba zapalna tkanki podskórnej szpary międzypośladkowej, powstający pęcherz znajduje się w okolicach kości ogonowej. W jego wnętrzu znajdują się włosy, które wyrosły podczas infekcji oraz płyn (ropa) zawierająca obumarłe komórki i płyn tkankowy. Występuje u około 0,7% populacji [2] . Dotyczy głównie osób młodych w przedziale wiekowym od 20 do 40 lat, częściej mężczyzn (stosunek mężczyzn do kobiet wynosi 3-4:1) [3] .
Istnieją doniesienia o nietypowych miejscach występowania torbieli pilonidalnych poza szparą pośladkową np. palce rąk u fryzjerów [4] .
Pierwsze publikacje naukowe o tej chorobie pochodzą z początku XIX wieku. Pierwszym chirurgiem, który opisał tę chorobę w 1833 roku był brytyjski lekarz Herbert Mayo. Termin torbiel pilonidalna („pilonidal”) pochodzi od słów „pilus” (czyli włos) oraz „nidus” (czyli gniazdo) Nazwy tej użył po raz pierwszy amerykański chirurg Richard Hodges w swojej pracy z 1880 roku [3] .
Torbiel włosowa pękła - co należy zrobić w takim przypadku?
Niekiedy zdarza się, że dochodzi do pęknięcia torbieli włosowej. Nagromadzona treść ropna wycieka na zewnątrz. W takim wypadku należy dokładnie zdezynfekować ranę za pomocą odpowiedniego środka do dezynfekcji i zabezpieczyć jałowym opatrunkiem.
Wskazana jest również konsultacja lekarska w celu wykluczenia innych chorób i ustalenia dalszego postępowania. Jeśli zaobserwujesz u siebie objawy przypominające torbiel włosową, niezwłocznie zgłoś się do swojego lekarza rodzinnego lub dermatologa, który postawi odpowiednią diagnozę i w razie potrzeby skieruje do chirurga.
Wizytę u wybranego specjalisty z łatwością umówisz za pomocą portalu LekarzeBezKolejki.pl.
Torbiel włosowa – leczenie
Rozpoznaniu torbieli nie towarzyszą specjalne badania diagnostyczne. Zazwyczaj odbywa się ono na podstawie stwierdzenia charakterystycznych objawów. Chorobę poddaje się diagnostyce różnicowej w celu wykluczenia zapalenia nieanatomicznego połączenia między kanałem odbytu a powierzchnią skóry, gruźlicy, choroby Leśniowskiego-Crohna i ropnia odbytu. Sposób leczenia jest uzależniony od fazy choroby oraz od występujących dolegliwości.
Torbiel włosowa jest leczona nieoperacyjne w początkowej fazie jej zaawansowania. Terapia zachowawcza polega na usunięciu włosów z otworów przetoki. Zastosowanie mają: antybiotykoterapia, zachowanie wzorowej higieny, ciepłe okłady czy częsta depilacji okolicy szpary międzypośladkowej. Skuteczna jest depilacja laserowa okolicy krzyżowo-guzicznej. Zastosowanie w leczeniu zachowawczym ma także ozonoterapia. Zwłaszcza bezobjawowa cysta włosowa nie powinna być operowana.
Torbiel włosowa a operacja to skomplikowana zależność, gdyż nie ma jednej skutecznej metody chirurgicznego leczenia tej choroby. Przed zabiegiem wykonuje się ultrasonograficzne badanie przezodbytnicze i przezkroczowe. Rodzaj operacji determinowany jest wieloczynnikowo. Zależy od jej trybu (sytuacja nagła lub planowana), wielkości torbieli i lokalizacji towarzyszących jej przetok skórnych, charakteru choroby (pierwotny lub nawrotowy) oraz czasu potrzebnego do wygojenia rany.
W leczeniu operacyjnym zastosowanie mają głównie dwie metody:
- nacięcie torbieli w znieczuleniu miejscowym, usunięcie z jej wnętrza zalegającego płynu, wycięcie wokół zmiany 0,5 cm zdrowej tkanki i dokładne oczyszczenie skóry, gojenie po operacji torbieli włosowej trwa średnio 3 miesiące, niestety u dużej części chorych obserwuje się nawrót choroby,
- kompletne wycięcie zmienionej chorobowo tkanki z pierwotnym zaszyciem rany w znieczuleniu ogólnym, torbiel włosowa po operacji goi się kilka tygodni, wykonuje się operacje przemieszczania szpary pośladkowej poza linię pośrodkową ciała, co w dużym stopniu zapewni usunięcie choroby oraz pierwotnej przyczyny, utrudniając ponowne wnikanie włosów, do najczęściej stosowanych metod operacji należy zaliczyć:
Wycięcie torbieli włosowej
Torbiel włosowa jest chorobą, która bezpośrednio nie zagraża życiu, ale może być uciążliwa. Zaniedbana prowadzi do powikłań. Wymaga więc leczenia, chociaż nie jest to łatwe i nie zawsze od razu przynosi efekty. Na czym polega leczenie? Jaki lekarz pomoże przy tym schorzeniu?
- Czym jest torbiel włosowa?
- Objawy
- O leczeniu
- Metoda operacyjna
- Metoda laserowa
- Inna metoda operacyjna
- Po zabiegu
- FAQ
- Opinie
