U nas zapłacisz kartą
Trądzik różowaty - jak radzić sobie z rumieniem na twarzy
Trądzik różowaty — przyczyny
Przyczyny trądziku różowatego mają swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych, czyli łatwym czerwienieniu się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych. Zaliczany jest do chorób genetycznych. Występowanie zmian lub ich zaostrzenia w głównej mierze powodują:
- stres,
- ekspozycja na słońce,
- duża ilość ciężkostrawnych potraw w diecie,
- nadużywanie alkoholu,
- zaburzenia miesiączkowania,
- drożdżaki,
- zakażenie nużeńcem,
- posiadanie wirusa opryszczki wargowej,
- przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12,
- częste korzystanie z sauny i basenów (chlorowana woda),
- przyjmowanie zewnętrznych preparatów m.in. glikokortykosteroidów na skórę twarzy,
- stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu oraz kwasu nikotynowego.
Trądzik różowaty jest przypadłością, która ujawnia się u około 10% populacji, u osób w wieku od 30. do 35. lat. Zazwyczaj na trądzik zapadają osoby o jasnej karnacji, włosach i oczach, mający I lub II fototyp skóry. U mężczyzn trądzik przebiega o wiele ciężej niż u kobiet.
Badania wykazały, że trądzik różowaty ma również związek z alergią, do której dochodzi na drodze oddechowej. Najczęstszymi alergenami są:
- pyłki chwastów,
- kurz domowy,
- pyłki drzew,
- pierze,
- alergeny wziewne A1 (pleśni),
- Dermatophagoides pteronyssimus (skórożarłoczek skryty - gatunek z rzędu roztoczy bytujący w ludzkim otoczeniu),
- Dermatophagoides farinae (roztocze kurzu domowego).
FAQ
Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące trądziku różowatego.
Czy trądzik różowaty można wyleczyć?
Trądzik różowaty to zapalna choroba skóry, którą trudno jest wyleczyć całkowicie. Stosowane preparaty lecznicze ograniczają rozwój trądziku różowatego i zmniejszają widoczność zmian, ale istnieje wiele czynników wpływających na ich ponowne pojawienie się, dlatego ryzyko nawrotów jest stosunkowo wysokie.
Jak wyleczyć trądzik różowaty?
Leczenie przypadłości wymaga konsultacji z dermatologiem. W większości przypadków na trądzik różowaty stosuje się leki miejscowe, a czasem również preparaty doustne i laseroterapię. Ważne jest unikanie czynników wyzwalających nawroty choroby i odpowiednia pielęgnacja skóry.
Czy można mieć trądzik różowaty na plecach?
Nie, charakterystyczną cechą przypadłości jest występowanie zmian w określonych partiach twarzy: trądzik różowaty na brodzie, policzkach, nosie i czole.
Z jakimi chorobami współistnieje trądzik różowaty?
Trądzik różowaty może współistnieć przede wszystkim z chorobami autoimmulogicznymi, takimi jak: cukrzyca, celiakia, reumatoidalne zapalenie stawów, choroby tarczycy i inne schorzenia wpływające na zaburzenia hormonalne. Ponadto trądzik różowaty występuje często z nadciśnieniem, alergiami i chorobami metabolicznymi i gastroenterologicznymi.
Czy możliwy jest trądzik różowaty u nastolatków?
Przyjmuje się, że trądzik różowaty rozwija się zwykle dopiero po 25. roku życia (najczęściej u koniet w okolicach 40.). U nastolatków powszechny jest trądzik pospolity, tzw. młodzieńczy.
Czy trądzik różowaty można wyleczyć odpowiednią dietą?
Właściwie skomponowana dieta to podstawa w leczeniu nie tylko trądziku różowatego, ale wszelkich dolegliwości związanych ze skórą. W przypadku trądziku różowatego dieta powinna się opierać na dwóch ważnych zasadach. Po pierwsze, należy ograniczyć spożywanie produktów wysokoprzetworzonych, tłuszczów i cukrów. Po drugie natomiast, dietę należy wzbogacić o miedź, cynk i witaminy.
Czego nie powinno się jeść podczas zwalczania trądziku różowatego? Dietetycy zaznaczają, że dieta osób z trądzikiem różowatym powinna zawierać jak najmniej produktów o wysokim indeksie glikemicznym. Produkty o wysokim indeksie glikemicznym powodują wzrost poziomu cukru we krwi, czego następstwem jest wyższe wydzielanie łoju i rozrost komórek. To z kolei objawia się zmianami skórnymi w postaci grudek i krostek. Ponad produkty o wysokim indeksie glikemicznym zakwaszają organizm, co jeszcze bardziej nasila objawy trądziku różowatego.
Jakie produkty znajdują się na liście zakazanych podczas leczenia trądziku różowatego? Poza produktami wysoko przetworzonymi są to słodzone soki i napoje, białe pieczywo, biały ryż oraz oczywiście słodycze. Z diety powinno się wyeliminować tłuszcze zwierzęce, a więc smalec, boczek czy słoninę. Osoby zmagające się z trądzikiem różowatym nie powinny również spożywać dań zbyt mocno przyprawionych, a więc ostrych, kwaśnych czy bardzo słonych.
Jak zatem skomponować swoją dietę odpowiednią przy leczeniu trądzika różowatego? Przede wszystkim jadłospis powinien być bogaty w produkty o niskim indeksie glikemicznym. Dlatego też warto zaopatrzyć się w makaron razowy, pełnoziarniste pieczywo, różnorodne kasze czy rośliny strączkowe. Ważne dla skóry minerały, jak miedź i cynk znajdują się w takich warzywach i owocach jak: kalafior, brokuły, marchewki, śliwki czy wiśnie. Wzbogacenie diety o orzechy, drób czy jaja będzie dodatkowym zastrzykiem witaminy A i PP, co jeszcze mocniej załagodzi objawy trądziku różowatego.
Trądzik różowaty – leczenie domowe, higiena i pielęgnacja
Domowe leczenie trądziku różowatego zajmuje ważne miejsce w ogólnej terapii. Powinno opierać się przede wszystkim na odpowiedniej pielęgnacji, higienie i diecie, a także wyeliminowaniu lub zminimalizowaniu szkodliwych czynników zewnętrznych. Aby zmniejszyć lub zatrzymać objawy trądziku należy:
- stosować kosmetyki z silnym filtrem przeciwsłonecznym (promieniowanie UV przyczynia się do powstawania rumienia i nagrzewania twarzy),
- unikać kąpieli słonecznych i wizyt w solarium,
- myć twarz dwa razy dziennie łagodnymi dermokosmetykami i letnią wodą,
- zadbać o nawilżenie skóry,
- unikać długich, gorących kąpieli i sauny,
- nie stosować peelingów mechanicznych i rozgrzewających kosmetyków,
- nie używać silnych, drażniących kosmetyków,
- zmniejszyć czynniki wywołujące stres,
- nie przegrzewać twarzy w wyniku wysiłku fizycznego,
- chronić twarz przed mrozem i wiatrem (stosować kremy ochronne i osłaniać twarz).
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
