U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trądzik różowaty na nosie?
Trądzik różowaty – przyczyny
Za inne czynniki wywołujące objawy trądziku różowatego uznaje się nieprawidłową, patologicznie nasiloną odpowiedź układu immunologicznego na czynniki zewnętrzne, a także zakażenie nużeńcem – roztoczem z gatunku Demodex folliculorum. 4
Wiele osób, mających w młodości tendencję do czerwienienia się skóry i pękających naczynek, nie zdaje sobie sprawy, że brak odpowiedniej pielęgnacji może się w przyszłości przyczynić do rozwoju trądziku różowatego i znacznego pogorszenia stanu skóry. Choroba ta – widoczna, dokuczliwa i trudna w leczeniu – nie ogranicza się tylko do skóry, ale ma też wpływ na stan psychiczny i społeczne funkcjonowanie osób na nią cierpiących, podobnie jak trądzik pospolity, łuszczyca czy atopowe zapalenie skóry. Prawie 70% pacjentów mówi, że wpływa ona na ich niską samoocenę i relacje międzyludzkie, a 41% chorujących unika z powodu swojego wyglądu kontaktów towarzyskich i publicznych 5 .
Stres wpływa na działanie systemu immunologicznego skóry oraz zaburza funkcjonowanie bariery ochronnej, przez co staje się ona bardziej podatna na podrażnienia i stany zapalne, wolniej się regeneruje i szybciej starzeje. Negatywne emocje są też przyczyną wielu chorób o podłożu psychosomatycznym, czyli takich, które objawiają się na skórze, a nasilają pod wpływem stresu.
Przyczyny trądziku różowatego
Gdyby przyczyny trądziku różowatego były dobrze znane, ochrona przed nim byłaby łatwiejsza. Tymczasem okazuje się, że sprawa nie jest tak prosta. Mechanizmy leżące u podstaw tej choroby nie zostały poznane. – Bierze się pod uwagę zaburzenia naczynioruchowe, zaburzenia wrodzonej odpowiedzi immunologicznej, zakażenia drobnoustrojami, czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe np. choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – wymienia Jolanta Miernicka.
Badania wskazują, że istnieją pewne predyspozycje genetyczne do rozwoju choroby oraz szereg czynników, które mogą sprowokować ujawnienie się choroby lub spowodować jej zaostrzenie.
– Jasna karnacja, piegi, blond lub rude włosy, niebieskie, zielone lub szare oczy, to skrótowy opis I i II fototypu skóry. Osoby, szczególnie kobiety, o takiej właśnie urodzie, najczęściej po 35. roku życia, są narażone na pojawienie się trądziku różowatego – mówi Joanna Kiszczyńska-Andrzejczuk.
Czynniki wywołujące lub zaostrzające przebieg rosacea to przede wszystkim: zaburzenia hormonalne, będące wynikiem menopauzy, przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych, czynniki klimatyczne, jak upał, mróz, emocjonalne – stres, lęk, przyjmowanie niektórych leków. Mogą być nimi również pokarmy, takie, jak ostre przyprawy, żółte sery, czekolada czy alkohol.
Trądzik różowaty - co jest?
Trądzik różowaty to przewlekłe, niezakaźne schorzenie skóry. Co ważne, niestety, nie jest ono uleczalne, można jedynie zaleczyć jego objawy. – Ma okresy większej aktywności, a potem może nastąpić remisja, nawet na lata – mówi Marzena Trzeciak, kosmetolog. Trądzik różowaty występuje przede wszystkim na twarzy. W przeciwieństwie do trądziku pospolitego, nie dotyczy tylko cery tłustej, ale i suchej, nie ma w nim zaskórników. Dotyczy obu płci, choć z większym naciskiem na kobiety między 35. a 50. rokiem życia. – W przypadku, gdy na trądzik różowaty zachoruje mężczyzna, przebieg choroby jest zwykle cięższy niż u kobiet i częściej dochodzi do rozwoju postaci guzowatej – mówi Joanna Kiszczyńska-Andrzejczuk, kosmetolog.
Trądzik różowaty jest dokuczliwy i może mieć różne nasilenie objawów: od łagodnego, poprzez umiarkowane, do nasilonego. Dlatego, po zauważeniu utrzymującego się rumienia, najlepiej od razu udać się do specjalisty. – Skierowanie pacjenta do dermatologa i szybkie podjęcie leczenia może naprawdę zdziałać cuda. Im szybciej rozpoznane schorzenie, tym krótszy okres terapii. Należy jednak pamiętać, że cera z taką skłonnością już zawsze powinna być pod kontrolą lekarza – podkreśla Iwona Krzemińska, kosmetolog.
Jak pielęgnować skórę z trądzikiem różowatym?
- Stosuj wyłącznie łagodne kosmetyki bogate w substancje łagodzące, ochronne, odbudowujące barierę hydrolipidową skóry oraz wzmacniające kruche naczynia włosowate,
- Do mycia używaj łagodnych środków myjących bez mydła (najlepiej o konsystencji żelu lub mleczka), z użyciem ciepłej (nie gorącej ani zimnej) wody – najlepiej przegotowanej lub mineralnej (zwłaszcza jeśli kranowa jest bardzo twarda), dobrze sprawdzi się też płyn micelarny niezalecane są natomiast żele czy toniki o formule wodno-alkoholowej, preparaty o działaniu ściągającym lub wysuszającym,
- Raz na 2 tygodnie rób delikatny, najlepiej enzymatyczny peeling, który stymuluje komórki skóry do odnowy – dzięki temu staje się ona bardziej odporna na działanie czynników zewnętrznych, lepiej też wchłania składniki aktywne zawarte w kremach. Jeśli twoja skóra źle reaguje na peeling nie wykonuj go lub zmniejsz częstotliwość jego wykonywania,
- Ogranicz ilość stosowanych kosmetyków do minimum – im więcej nakładasz na twarz, tym większe ryzyko uszkodzenia i podrażnienia skóry, podstawą pielęgnacji powinien być łagodny krem nawilżający (bezzapachowy lub o małej ilości substancji zapachowych), który zapobiegnie utracie wilgoci w skórze i wzmocni jej odporność na czynniki zewnętrzne. Pożądanymi składnikami takich kremów są woda termalna Vichy, alantoina, bisabolol, D-panthenol czy wyciąg z zielonej herbaty, które łagodzą objawy stanu zapalnego i zmniejszają rumień,
- Stosuj preparaty przeznaczone do cery naczynkowej i z trądzikiem różowatym – zawierają składniki łagodzące zaczerwienienie i pieczenie skóry oraz wzmacniające naczynia krwionośne,
- Staraj się unikać czynników mogących nasilać objawy rosacea lub staraj się minimalizować ich szkodliwy wpływ, np. chroń skórę przed mrozem i wiatrem specjalnym krem ochronnym na zimę,
- Chroń skórę przed promieniami UV – słońce jest jednym z głównych czynników nasilających objawy trądziku różowatego, może też stymulować nagłe pogorszenie się kondycji skóry z taką tendencją, latem i w miejscach wysokiego nasłonecznienia najwyższą ochroną SPF 50+, w ciągu roku w mieście – minimum SPF 15,
- Po wyjściu z morza lub basenu od razu przemyj twarz wodą lub jeszcze lepiej łagodnym środkiem myjącym i nałóż krem łagodzący,
- Do odświeżenia skóry (np. w podróży, w upale) stosuj chłodzące aerozole lub wodę termalną w sprayu. Po użyciu delikatnie usuń nadmiar wody z twarzy – jej parowanie może dodatkowo wysuszać i podrażniać skórę naczyniową.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.