U nas zapłacisz kartą
Pielęgnacja trądziku różowatego - Skuteczne metody leczenia i pielęgnacji skóry
Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry
Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.
Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.
- alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
- nadmierne ilości kawy i herbaty
- pikantne oraz gorące potrawy.
Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.
Trądzik różowaty — jak wygląda? Objawy trądziku różowatego
Trądzik różowaty (z łac. rosacea) to przewlekłe schorzenie skóry, które dotyka aż 10% ludzi na świecie. Niech nie zmyli Cię nazwa – trądzik różowaty nie ma nic wspólnego z trądzikiem młodzieńczym. Po pierwsze, najczęściej chorują na niego nie nastolatki, a ludzie dojrzali. Początki trądziku różowatego można zaobserwować pomiędzy 30. a 60. rokiem życia.
Po drugie, mężczyźni i kobiety chorują trochę inaczej – choć częściej różowawe zmiany widać na twarzach kobiet (to 75% chorych), najcięższa postać trądziku różowatego dotyka mężczyzn.
Po trzecie wreszcie, w przeciwieństwie do trądziku młodzieńczego, różowaty dotyczy zwłaszcza osób o jasnej karnacji – częściej chorują osoby o jasnym, celtyckim fototypie skóry (I i II fototyp), rzadko osoby rasy czarnej i żółtej [1].
Co ciekawe, trądzik różowaty u dzieci nie występuje w ogóle lub pojawia się bardzo rzadko. Jego objawy u najmłodszych są często mylone z symptomami łuszczycy lub atopowego zapalenia skóry. Trądzik różowaty u dzieci, jeśli już się pojawia, wiąże się najczęściej z zaburzeniami pracy układu hormonalnego, predyspozycjami genetycznymi i chorobami autoimmunologicznymi. [2]
Trądzik tego typu został rozpoznany już w XIV wieku przez francuskiego chirurga Guya de Chauliaca. Nadał on temu schorzeniu poetycką nazwę couperose, co można przetłumaczyć jako „czerwona kropelka” – Francuzi dotąd tak nazywają tę przypadłość. Tę nazwę często możesz zobaczyć również na opakowaniach kosmetyków francuskich marek.
Skąd bierze się trądzik rumieniowaty?
Mimo tego, że znamy trądzik różowaty od wieków, wciąż nie do końca wiemy, co go wywołuje. Przypuszcza się, że rosacea może mieć kilka przyczyn, do których należą:
Trądzik różowaty – odmiany
Trądzik różowaty jest przypadłością, której przyczyny nie są w stu procentach znane. Zwykło się uznawać, że występuje on u osób z tak zwaną predyspozycją do zachorowania na trądzik różowaty. Jest to skłonność do silnych reakcji na zewnętrzne bodźce, objawiająca się nagłym, silnym zaczerwienieniem twarzy. Jednocześnie wyróżnia się najbardziej prawdopodobne przyczyny trądziku:
- Predyspozycje genetyczne – nie da się dokładnie ocenić prawdopodobieństwa pojawienia się trądziku różowatego, jednak uważa się, że ryzyko wystąpienia objawów wzrasta, gdy rodzice lub dziadkowie zmagali się z tą przypadłością. Nie oznacza to jednak, że trądzik różowaty nie może pojawić się u osoby nieobciążonej genetycznie. I przeciwnie – gdy u rodziców dziecka pojawiło się to schorzenie, nie ma pewności, że pojawi się również u dziecka.
- Zaburzenia pracy naczyń krwionośnych przy jednoczesnym nadmiernym ukrwieniu – gdy ściany naczyń krwionośnych są kruche i nieelastyczne, nie wytrzymują naporu krwi i rozszerzają się, a potem nie powracają do pierwotnych rozmiarów (lub trwa to długo). To przyczynia się do powstania rumienia (zwłaszcza w centralnej części twarzy, czyli tam, gdzie występuje najwięcej gruczołów łojowych). Nadmierne ukrwienie może doprowadzić do stałych zmian w skórze twarzy.
- Zaburzenia hormonalne – nadprodukcja estrogenów, czyli hormonów płciowych, wpływa na rozluźnianie mięśni naczyń krwionośnych. Prowadzi to zwiększenia rumienia i pojawiania się na powierzchni skóry widocznych, rozszerzonych naczyń.
- Stany zapalne gruczołów łojowych i nadprodukcja łoju – w obrębie gruczołów łojowych powstają stany zapalne, które mają charakter nawrotowy. Wpływa to na przyrost tkanki łącznej i widoczne zgrubienie skóry, które mogą prowadzić do nieodwracalnej guzowatości. Dodatkowo pojawiają się wypryski i rozszerzone pory, a skóra jest przetłuszczona.
- Rumień może pojawiać się na twarzy w wyniku stresu, zmiennych warunków atmosferycznych, skoków temperatury, gorących kąpieli, sauny, spożywania alkoholu, gorących lub pikantnych potraw, promieniowania UV, drażniących lub rozgrzewających kosmetyków czy przegrzania w wyniku wysiłku fizycznego.
Trądzik różowaty – leczenie domowe, higiena i pielęgnacja
Domowe leczenie trądziku różowatego zajmuje ważne miejsce w ogólnej terapii. Powinno opierać się przede wszystkim na odpowiedniej pielęgnacji, higienie i diecie, a także wyeliminowaniu lub zminimalizowaniu szkodliwych czynników zewnętrznych. Aby zmniejszyć lub zatrzymać objawy trądziku należy:
- stosować kosmetyki z silnym filtrem przeciwsłonecznym (promieniowanie UV przyczynia się do powstawania rumienia i nagrzewania twarzy),
- unikać kąpieli słonecznych i wizyt w solarium,
- myć twarz dwa razy dziennie łagodnymi dermokosmetykami i letnią wodą,
- zadbać o nawilżenie skóry,
- unikać długich, gorących kąpieli i sauny,
- nie stosować peelingów mechanicznych i rozgrzewających kosmetyków,
- nie używać silnych, drażniących kosmetyków,
- zmniejszyć czynniki wywołujące stres,
- nie przegrzewać twarzy w wyniku wysiłku fizycznego,
- chronić twarz przed mrozem i wiatrem (stosować kremy ochronne i osłaniać twarz).
Trądzik różowaty – leczenie choroby
O ile nieleczone objawy trądziku różowatego nie są dla nas niebezpieczne, to wyglądają bardzo nieestetycznie i jak wiemy już z poprzedniego akapitu, mogą się utrwalić na naszej skórze, prowadząc do niemal nieodwracalnych zmian w jej obrębie. To wystarczający powód, żeby poszukać odpowiedzi na pytanie „jak leczyć trądzik różowaty?”. Jest on niestety chorobą przewlekłą, co oznacza, że ma skłonności do nawrotów i jest bardzo prawdopodobne, że jeśli już raz nas dotknął, to zrobi to ponownie.
Z racji na przewlekły charakter trądziku różowatego, jego leczenie musi się skupiać na kilku płaszczyznach. Oczywiście kremy na trądzik różowaty czy szeroko rozumiana farmakologia to jeden z takich elementów, jednak musimy pamiętać, że trądzik różowaty wynika z nadmiernego reagowania naszej skóry na bodźce płynące z otoczenia. Oznacza to, że nawet najbardziej skuteczny lek czy kosmetyk nie będą w stanie nam pomóc, jeśli odpowiednio nie zadbamy o wyeliminowanie przyczyny choroby.
