U nas zapłacisz kartą
"Tradzik rozowaty - Pierwsze objawy i leczenie"
Trądzik różowaty – leczenie domowe, higiena i pielęgnacja
Domowe leczenie trądziku różowatego zajmuje ważne miejsce w ogólnej terapii. Powinno opierać się przede wszystkim na odpowiedniej pielęgnacji, higienie i diecie, a także wyeliminowaniu lub zminimalizowaniu szkodliwych czynników zewnętrznych. Aby zmniejszyć lub zatrzymać objawy trądziku należy:
- stosować kosmetyki z silnym filtrem przeciwsłonecznym (promieniowanie UV przyczynia się do powstawania rumienia i nagrzewania twarzy),
- unikać kąpieli słonecznych i wizyt w solarium,
- myć twarz dwa razy dziennie łagodnymi dermokosmetykami i letnią wodą,
- zadbać o nawilżenie skóry,
- unikać długich, gorących kąpieli i sauny,
- nie stosować peelingów mechanicznych i rozgrzewających kosmetyków,
- nie używać silnych, drażniących kosmetyków,
- zmniejszyć czynniki wywołujące stres,
- nie przegrzewać twarzy w wyniku wysiłku fizycznego,
- chronić twarz przed mrozem i wiatrem (stosować kremy ochronne i osłaniać twarz).
Zabiegi na trądzik różowaty
Laseroterapia jest zazwyczaj stosowana u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego trądzikiem różowatym, którzy nie uzyskują pozytywnych efektów z innych metod leczenia. Zaleca się, aby pacjenci przed zabiegiem zasięgnęli porady dermatologa i przeprowadzili dokładne badania, aby określić jaki rodzaj lasera będzie odpowiedni.
- Laser naczyniowy – działa na rozszerzone naczynia krwionośne w skórze, wiązka światła lasera niszczy naczynia krwionośne, co zmniejsza zaczerwienienie i poprawia ogólny wygląd skóry.
- Laser frakcyjny – działa na górną warstwę skóry, wywołując stymulację kolagenu i poprawiając elastyczność skóry. Laser frakcyjny może również redukować blizny i plamy na skórze, co może być skutkiem ubocznym trądziku różowatego.
Laseroterapia to nieinwazyjna metoda leczenia trądziku różowatego, która polega na skierowaniu wiązki światła lasera na skórę. Lasery emitują światło o różnych długościach fali, które mogą być dostosowane do różnych rodzajów skóry i typów trądziku różowatego. Zasadniczo istnieją dwa rodzaje laseroterapii, które są najczęściej stosowane w leczeniu trądziku różowatego:
Rokowanie i powikłania w trądziku różowatym
Pacjenci często zadają sobie pytanie – czy całkowite wyleczenie choroby jest możliwe? Osiągnięcie całkowitego wyleczenia jest trudne do osiągnięcia. Trzeba pamiętać, że jest to przewlekła, zapalna choroba skóry. Stosując odpowiednie leczenie preparatami miejscowymi, lekami ogólnymi, zabiegami chirurgicznymi można zminimalizować postęp choroby. Trądzik różowaty należy leczyć, ale obecnie na rynku nie ma preparatów, które na zawsze zwalczą chorobę. Celem terapii jest zmniejszenie istniejących objawów i zapobieganie pojawieniu się nowych zmian. Skóra w trądziku różowatym jest bardzo wrażliwa, wymaga specjalnej pielęgnacji i mycia twarzy.
- Spożywanie ciężkostrawnych potraw oraz alkoholu,
- Częste korzystanie z sauny, pływanie w chlorowanej wodzie,
- Stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu,
- Przyjmowanie w dużych dawkach witamin: B12 i B6,
- Współwystępowanie zaburzeń endokrynologicznych, zaburzenia miesiączkowania, choroby tarczycy,
- Stosowanie zewnętrznych preparatów glikokortykosteroidowych na skórę twarzy,
- Występowanie opryszczki wargowej.
Dowiedziono, że w powstawaniu zmian największą rolę mają zjawiska immunologiczne, zaburzenia naczynioruchowe – trądzik różowaty określa się, jako nerwicę małych naczyń skórnych. Przyczyną trądziku różowatego mogą być również zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nieżyt żołądka, niedokwasota).
Zakażenie bakterią Helicobakter pylori nasila wykwity skórne. Czynnikami predysponującymi do wystąpienia tej jednostki chorobowej jest promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie z ekranów monitorów, wysoka temperatura, intensywny wysiłek fizyczny, niewłaściwa pielęgnacja (kosmetyki zawierające alkohol, mentol, aceton).
Co to jest trądzik różowaty?
Po raz pierwszy trądzik różowaty został opisany przez francuskiego chirurga Guya de Chauhae w XIV wieku. Pozostawił on dokładny opis objawów choroby i nazwał ją couperose, co oznacza w tłumaczeniu „czerwona kropelka”. Do czasów współczesnych nazwa ta pozostała w języku potocznym i medycznym we Francji. Według różnych statystyk na trądzik różowaty choruje od 0,5 do 10 pro. populacji. Najczęściej pierwsze objawy występują po 30 roku życia. Chorują głównie kobiety, stanowią aż 75 proc. chorych z rozpoznaniem trądziku różowatego, jednak to u mężczyzn zwykle przebieg choroby jest najcięższy.
Kto choruje na trądzik różowaty?
Na trądzik różowaty chorują osoby o celtyckim typie urody, prezentujące I i II fototyp skóry. Obserwuje się też rodzinne występowanie choroby, często chorzy to osoby nerwowe i nadpobudliwe. Z badań wynika, że postać rumieniowo-grudkowo-krostkowa u kobiet pojawia się na tle zaburzeń hormonalnych. Wzmożona zapadalność występuje również w okresie ciąży, pokwitania, owulacji i menstruacji. Ryzyko zachorowania na trądzik różowaty jest większe u osób ze zdiagnozowanym łojotokowym zapaleniem skóry oraz u tych, które przeszły trądzik młodzieńczy.
