U nas zapłacisz kartą
Tradzik rozowaty w ciazy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Trądzik po porodzie
Nie oznacza to jednak, że każda kobieta może się pochwalić zdrową cerą pod koniec ciąży. Niektóre panie zmagają się z problemami skórnymi nie tylko przez całą ciążę, ale także po porodzie.
Trądzik po ciąży może mieć związek ze zwiększonym stężeniem prolaktyny – hormonu produkowanego w dużych ilościach w czasie laktacji. Należy zaznaczyć, że stężenie prolaktyny jest najwyższe przez pierwsze trzy miesiące karmienia piersią, a następnie stopniowo spada. Jednakże poziom prolaktyny w organizmie kobiety jest kwestią indywidualną.
Trądzik po porodzie związany ze stężeniem prolaktyny powinien więc samoistnie zniknąć wraz z ustaniem laktacji. Około trzeciego miesiąca karmienia piersią zmiany skórne powinny być mniej nasilone.
Trądzik różowaty w ciąży – dlaczego problem się nasila?
Trądzik różowaty w ciąży to indywidualna kwestia. Niektóre pacjentki cierpią z powodu silnych zmian zapalnych, podczas gdy u innych występuje słaby rumień. Kluczowe znaczenie może mieć kondycja cery sprzed ciąży. Jeśli wcześniej występowały problemy ze skórą, mogą one nawracać. Niestety trądzik różowaty w ciąży pojawia się również u kobiet, które wcześniej nie miały takich problemów dermatologicznych. Dlaczego zmiany nasilają się w tym okresie? Głównym winowajcą za zaburzenia hormonalne, które są odpowiedzialne za powstawanie wyprysków, przebarwień i rumienia. Ciąża to prawdziwa burza hormonalna, która przejawia się nie tylko w zmianach zachowania i nastroju, ale również problemami z cerą. Szczególne znaczenie ma progesteron. Natomiast u kobiet, które wcześniej miały nieregularne cykle, dominuje podwyższony poziom androgenów. Pozostaje jeszcze kwestia męskich hormonów płciowych. Kolejne przyczyny to nieprawidłowa pielęgnacja skóry, a także odstawienie niektórych farmaceutyków.
Niedostarczanie pewnych substancji, które są ważne dla prawidłowego funkcjonowania skóry, mogą spowodować wypryski i inne zmiany skórne. Wśród czynników zewnętrznych, które powodują trądzik różowaty w ciąży, wymienia się także dietę, szczególnie nadmierne spożycie przetworzonych produktów, cukru i soli
Trądzik różowaty – pielęgnacja domowa
Cera z trądzikiem różowatym cechuje się nadmierną wrażliwością i reaktywnością. Pierwszym etapem pielęgnacji domowej jest prawidłowe oczyszczenie skóry . Do zmycia zanieczyszczeń najlepiej zastosować preparaty w postaci mleczek, żeli, pianek opartych na łagodnych substancjach myjących, niezawierających mydła. Zmywamy delikatnie, bez mocnego pocierania skóry. Kolejnym etapem jest tonizacja , która pozwoli nam przywrócić fizjologiczne pH naskórka i przygotować skórę do nałożenia substancji czynnej, np. serum lub kremu przystosowanego do cery wrażliwej i naczyniowej. Pamiętajmy, aby na dzień dodatkowo zastosować preparat z wysokim filtrem UVA i UVB.
Oprócz tego raz w tygodniu warto nałożyć peeling enzymatyczny w celu zwiększenia absorpcji aplikowanych preparatów.
Pielęgnacja skóry u osób dotkniętych Rosacea jest kluczowa. Odpowiedni dobór kosmetyków usprawni funkcjonowanie bariery naskórkowej, zmniejszy nadwrażliwość naczyń na bodźce i może wpłynąć na wzmocnienie działania miejscowego środków farmakologicznych.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie trądziku różowatego?
Trudno jest osiągnąć całkowite wyleczenie zmian skórnych w przebiegu trądziku różowatego, choć za pomocą odpowiedniego leczenia można uzyskać długotrwałą remisję. Stosując odpowiednie leczenie preparatami miejscowymi, lekami doustnymi, zabiegi chirurgiczne (rhinophyma) lub laserowe można zminimalizować postęp choroby. Trądzik różowaty należy leczyć, ale nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą chorobę. Celem terapii jest zmniejszenie i/lub usunięcie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian.
U pacjentów z trądzikiem różowatym przeciwwskazane są takie zabiegi, jak: złuszczanie z użyciem kwasów owocowych, kwasu trójchlorooctowego, kwasu salicylowego. Powodują one przekrwienie skóry, co nasila i utrwala rumień, a także intensywne płatowe złuszczanie, któremu towarzyszy niemiłe uczucie pieczenia i palenia skóry. Niewskazane są także zabiegi rozgrzewające. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
