U nas zapłacisz kartą
Objawy uczulenia na borówki - jak rozpoznać alergię na te owoce
Jak zdiagnozować alergię na kiwi?
Zastanawiasz się, czy masz alergię na kiwi? Uczulenie może zdiagnozować lekarz alergolog na podstawie zleconych do wykonania testów. Przy diagnozowaniu alergii na kiwi wykonuje się m.in. testy skórne punktowe. Wykorzystuje się w nich alergeny niepoddawane wcześniej obróbkom, które mogłyby je osłabić immunologicznie.
Innym sposobem diagnozowania uczulenia na kiwi jest test płatkowy , którego czułość wynosi około 61%. Na plastry lekarz nakłada wybrane alergeny i przykleja do skóry (najczęściej na plecach). Analiza zmian jest wykonywana przez specjalistę najpierw po upływie 48 godzin, a potem po 72 i 96 godzinach. Ocena trwa więc kilka dni. W tym czasie należy unikać moczenia miejsca przyklejenia plastra, a także powstrzymać się od intensywnego wysiłku fizycznego czy korzystania z sauny. Niestosowanie się do tych zaleceń może zafałszować wynik.
Choć testy skórne są podstawą diagnostyki alergii, to nie zawsze mogą być wykonane. Ma to miejsce na przykład wówczas, gdy nie jest możliwe przerwanie stosowania leków antyhistaminowych. Wówczas lekarz może zalecić zrobienie testu serologicznego . Po pobraniu krwi wykrywane są krążące w niej wolne przeciwciała IgE. Zwykle wykonuje się tzw. panele alergiczne, które pozwalają zbadać obecność aż kilkunastu alergenów podczas analizy jednej próbki krwi.
Uczulenie po kiwi a reakcje krzyżowe
O alergii krzyżowej mówimy wtedy, gdy przeciwciała wytworzone przeciw jednemu z alergenów łączą się z innymi alergenami, które są podobne, ale pochodzą z innego źródła. To właśnie dlatego aż 60% alergii pokarmowych współwystępuje z alergiami wziewnymi. Jak to wygląda w przypadku kiwi? Zaobserwowano, że reakcja krzyżowa zachodzi pomiędzy białkami tego owocu a alergenem pyłków brzozy, a także żyta, bylicy i oliwki .
W przypadku kiwi można też mówić o zespole lateksowo-owocowym. U osób uczulonych na lateks (czyli u 2,3% społeczeństwa) reakcja alergiczna występuje nie tylko po kontakcie z rękawiczkami czy prezerwatywami wykonanymi z tego materiału, ale również po… zjedzeniu kiwi. Objawy są bardzo różne, tak jak w przypadku każdej alergii, a intensywność ich odczuwania zależy od indywidualnych predyspozycji organizmu. Niemniej charakterystycznymi symptomami zespołu lateksowo-owocowego są zmiany skórne i zaburzenia ze strony układu pokarmowego oraz oddechowego.
Co wywołuje alergię na dłoniach?
Alergia na dłoniach może być wywołana przez szereg czynników. W większości przypadków objawy uczulenia nasilają się w momencie bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem. Wówczas mówi się o alergii kontaktowej na dłoniach. Występuje ona częściej u kobiet niż u mężczyzn, a zachorowalność wzrasta z wiekiem u obu płci. Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt (obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach), środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd (zawarty w odzieży i lakierach do paznokci).
Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje objawów skórnych. Najpierw musi wytworzyć się stan nadwrażliwości na daną substancję. Przy ponownym zetknięciu z alergenem uruchamia się reakcja uczulonego układu odpornościowego i dochodzi do wyprysku alergicznego. Zmiany rozwijają się zwykle w ciągu 24–48 godzin po ekspozycji na czynnik uczulający. Początkowo obejmują jedynie obszar bezpośrednio eksponowanej skóry, ale później wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się.
Zdarza się, że czynnik wyzwalający alergię występuje w środowisku pracy chorego. Grupami zawodowymi w największym stopniu narażonymi na uczulenie na skórze są: fryzjerzy, personel sprzątający, pracownicy ochrony zdrowia, kucharze oraz pracownicy sektora budowlanego i obróbki metali.
Naturalne preparaty do zwalczania szkodników borówki amerykańskiej
W uprawie przydomowej borówki amerykańskiej chemię można zastąpić stosując ekologiczne preparaty dostępne w sklepach oraz środki domowej roboty (preparaty z szarego mydła, gnojówki z pokrzywy itp.). W takim wypadku zabiegi trzeba przeprowadzać częściej, ale ciecze są przyjazne środowisku. Można też sięgnąć po gotowe naturalne preparaty:
- Antifung – powstał na bazie biohumusu, niszczy liczne choroby grzybowe,
- Promanal – zawiera olej parafinowy, należy go stosować w lutym, niszczy stadia zimujące szkodników,
- Spruzit – zawiera wyciąg ze złocienia, zwalcza larwy szkodników, jest nieszkodliwy dla pszczół, szybko się rozkłada pod wpływem światła i tlenu.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
