U nas zapłacisz kartą
Objawy uczulenia na borówki - jak rozpoznać alergię na te owoce
Jak zdiagnozować alergię na kiwi?
Zastanawiasz się, czy masz alergię na kiwi? Uczulenie może zdiagnozować lekarz alergolog na podstawie zleconych do wykonania testów. Przy diagnozowaniu alergii na kiwi wykonuje się m.in. testy skórne punktowe. Wykorzystuje się w nich alergeny niepoddawane wcześniej obróbkom, które mogłyby je osłabić immunologicznie.
Innym sposobem diagnozowania uczulenia na kiwi jest test płatkowy , którego czułość wynosi około 61%. Na plastry lekarz nakłada wybrane alergeny i przykleja do skóry (najczęściej na plecach). Analiza zmian jest wykonywana przez specjalistę najpierw po upływie 48 godzin, a potem po 72 i 96 godzinach. Ocena trwa więc kilka dni. W tym czasie należy unikać moczenia miejsca przyklejenia plastra, a także powstrzymać się od intensywnego wysiłku fizycznego czy korzystania z sauny. Niestosowanie się do tych zaleceń może zafałszować wynik.
Choć testy skórne są podstawą diagnostyki alergii, to nie zawsze mogą być wykonane. Ma to miejsce na przykład wówczas, gdy nie jest możliwe przerwanie stosowania leków antyhistaminowych. Wówczas lekarz może zalecić zrobienie testu serologicznego . Po pobraniu krwi wykrywane są krążące w niej wolne przeciwciała IgE. Zwykle wykonuje się tzw. panele alergiczne, które pozwalają zbadać obecność aż kilkunastu alergenów podczas analizy jednej próbki krwi.
Choroby borówki fizjologiczne - gdy brakuje danego składnika pokarmowego
Borówka amerykańska w porównaniu z innymi popularnymi krzewami owocowymi ma dość niewielkie wymagania pokarmowe. Niestety nie wpływa to na łatwość nawożenia. Powodem jest nie tylko specyficzne środowisko uprawy (kwaśna gleba), ale także płytki system korzeniowy. Dlatego warto łączyć kilka rodzajów dokarmiania borówki: doglebowe, dolistne oraz fertygację (nawozy rozpuszczone w wodzie aplikowane w czasie podlewania). W przypadku niedoboru poszczególnego pierwiastka (lub pierwiastków) pojawiają się choroby fizjologiczne. Na szczęście zwykle są odwracalne - roślinie należy po prostu dostarczyć czynnik, którego brakuje.
- N (azot) - przy niedoborze na najstarszych liściach borówki występuje chloroza. Młode przyrosty mogą czerwienieć. Krzewy słabo rosną, a plony są niewielkie.
- K (potas) - przy braku potasu dochodzi do zasychania wierzchołków pędów. Na liściach borówki występują nekrozy i brązowe plamki. Owoce są drobne.
- P (fosfor) - liście drobnieją, ale zachowują naturalną barwę. Niedobór fosforu występuje rzadko - w skrajnych przypadkach.
- Mg (magnez) - do niedoboru magnezu może dojść w czasie długo utrzymujących się susz lub przy intensywnym nawożeniu potasem. Widoczne objawy to chloroza starszych liści, ale nie na całej powierzchni tylko pomiędzy nerwami.
Zwalczanie szkodników glebowych borówki
Na szkodniki glebowe można zastosować Dursban (jeszcze przed posadzeniem). Z reguły jednak szkodniki glebowe zwalcza się agrotechnicznie. Dobrym sposobem jest dokładne przekopanie gleby przynajmniej na głębokość szpadla (przykładowo - najwięcej pędraków występuje w wierzchniej warstwie do 30 cm). Zdrowotność (i żyzność) podłoża można zwiększyć uprawiając wcześniej rośliny fitosanitarne (np. grykę, nostrzyk). Nicienie skutecznie zwalcza się sadząc, np. w międzyrzędziach, popularną roślinę rabatową - aksamitkę.
Z powszechnych szkodników borówce mogą zagrażać mszyce i przędziorki. Pierwsze z nich wydzielają lepką spadź przyczyniającą się do występowania chorób grzybowych. Żerują na liściach i młodych pędach borówki powodując ich deformację. Natomiast przędziorki łatwo poznać po charakterystycznej drobnej, pajęczynce. Powodują podobne szkody. Ich występowaniu sprzyja gorące lato i długo utrzymująca się susza. Szkodniki można zwalczyć stosując m.in. Calypso.