U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na buzi - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Alergia skórna: jak walczyć z uczuleniem
Swędzi cię skóra, masz krostki, czerwone plamy. Alergię skórną może wywołać nie tylko płyn do zmywania czy tusz do rzęs, ale też biżuteria, klamra od paska, słońce i morska woda. Jeśli znasz winowajcę, łatwiej uniknąć uczulenia. Jak powstaje wyprysk kontaktowy? Leczenie alergii skórnej.
Spis treści
Zanieczyszczone środowisko, przetworzona żywność, substancje chemiczne, stres – wszystko to sprawia, że układ odpornościowy nie radzi sobie z otaczającymi nas alergenami (substancje uczulające). Efekt jest taki, że alergia skórna (kontaktowa), której objawem jest wyprysk kontaktowy, nazywany też egzemą pojawia się po kontakcie z np. niegroźnymi składnikami szamponu czy farby drukarskiej. U osób z alergią kontaktową pod wpływem alergenu powstają tzw. uczulone limfocyty. Uruchamiają one reakcję, która wzmaga aktywność histaminy i innych czynników o działaniu prozapalnym. Rozwija się stan zapalny skóry, któremu towarzyszy charakterystyczny wyprysk. Wyprysk kontaktowy może też być skutkiem zwykłego podrażnienia skóry (tzw. wyprysk kontaktowy toksyczny). Dzieje się tak, gdy substancje drażniące (np. detergenty) zmieniają naturalne pH skóry i uszkadzają jej barierę ochronną. Wtedy także rozwija się proces zapalny skóry. Przewlekłe zapalenie ułatwia wnikanie do organizmu alergenów kontaktowych, co może prowadzić do powstania nadwrażliwości alergicznej na daną substancję.
Czym jest uczulenie?
Uczulenie jest rodzajem nadwrażliwości organizmu na różne czynniki, które uruchamiają mechanizmy immunologiczne. Produkowane są wówczas mediatory (np. histamina), które odpowiadają za powstanie rumienia, wysypki czy obrzęku. Natomiast limfocyty typu B uwalniają immunoglobuliny E, które wywołują reakcje alergiczne charakterystyczne dla atopii.
Większość alergii jest wrodzona. Oznacza to, że dziecko przychodzi na świat z odziedziczoną nietolerancją pewnych czynników bądź substancji (np. uczulenie na jaja czy pyłki roślin). Uczulenie u niemowlaka może być również efektem reakcji obronnej na składniki preparatów pielęgnacyjnych, jak i skutkiem nietolerancji pokarmowej – możesz to zauważyć podczas rozszerzania diety dziecka. Istotny wpływ na to, czy uczulenie będzie się z wiekiem nasilać, mają sposób odżywiania, warunki bytowe oraz środowisko.
Niektóre alergie mogą się rozwinąć dopiero u dorosłego człowieka w efekcie rozregulowania układu immunologicznego. Może do tego dojść przez niezdrowe warunki pracy (np. ciągły kontakt z substancjami chemicznymi) lub miejsca zamieszkania (np. duża wilgotność powietrza sprzyjająca wykwitom pleśni). Do powstania alergii nabytych przyczynia się także długotrwały stres.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
Najczęstsze objawy alergii
Choć alergia ma wiele twarzy, można wyróżnić grupę najczęstszych dolegliwości, z którymi borykają się alergicy. W związku z tym, iż są one mało specyficzne, łatwo można przypisać je innym chorobom. Jak odróżnić katar alergiczny od zwykłego przeziębienia? Ten pierwszy charakteryzuje się rzadszą, wodnistą konsystencją i utrzymuje się przez kilka tygodni. Jednocześnie pojawiają się ataki kichania i świąd. Za alergiczny nieżyt nosa zazwyczaj odpowiadają pyłki roślin, ale uczulać mogą też perfumy, roztocza czy zanieczyszczenia obecne w powietrzu.
Uczulenie często manifestuje się zapaleniem spojówek. Chory skarży się na zaczerwienienie oczu, intensywne łzawienie, pieczenie i opuchliznę. Zapalenie spojówek często towarzyszy katarowi alergicznemu. Zaczerwienione oczy to efekt reakcji układu immunologicznego na pyłki roślin. Zapalenie spojówek najmocniej daje się we znaki wiosną, gdy roślinność budzi się do życia.
