U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na ciepło - Objawy, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Diagnostyka pokrzywki
Diagnostyka pokrzywki jest skomplikowana i czasochłonna, a i tak w przypadku pokrzywki przewlekłej jej przyczynę udaje się ustalić jedynie u około 20% chorych. Niektórzy badacze uważają, że rozpoznanie ostrej pokrzywki nie wymaga przeprowadzenia badań.
Wstępna diagnostyka pokrzywki przewlekłej obejmuje oznaczenie skierowanie pacjenta na badania krwi – oznaczenie OB lub CRP (badania te oceniają ogólnie obecność stanu zapalnego w organizmie), morfologii z rozmazem, prób wątrobowych, badania moczu, niekiedy oceny czynności tarczycy. Testy skórne lub kontaktowe z alergenami czy też badanie poziomu IgE we krwi wykonuje się u chorych z pokrzywką ostrą czy przewlekłą, którzy mieli w przeszłości pokrzywkę po kontakcie z jakimś alergenem.
Niekiedy lekarz na podstawie wywiadu i obecności innych objawów decyduje się na rzadsze badania: eozynofilię krwi oraz testy w kierunku tzw. chorób autoimmunologicznych, tarczycy, wirusowych zakażeń wątroby i innych schorzeń. U niektórych chorych wykonuje się tzw. test skórny z własną surowicą chorego. Wcześniej pobiera się od chorego jego własną krew, oddziela krwinki od reszty krwi, dzięki czemu pozostaje tzw. surowica – płyn, który nakłada się na nakłutą skórę przedramienia, podobnie jak przy testach skórnych z alergenami. Pojawienie się bąbla oznacza, że we krwi chorego obecne są przeciwciała – mają one znaczenie w powstawaniu pokrzywki. W ośrodkach specjalistycznych niekiedy wykonuje się próby prowokacyjne z pokarmem lub lekiem (a także z czynnikami powodującymi pokrzywki fizykalne).
Niekiedy konieczne jest wykonanie biopsji skóry – czyli wycięcie kilkumilimetrowego jej wycinka i zbadanie pod mikroskopem.
Jak często występuje pokrzywka?
Ostrej pokrzywki doświadcza w ciągu życia 10–20% osób. Zdecydowaną większość stanowi ostra pokrzywka trwająca od kilku godzin do 6 tygodni. Pokrzywka może wystąpić w każdym wieku. Ostra pokrzywka częściej występuje u dzieci i młodych dorosłych, a przewlekła – u kobiet w wieku 20–40 lat.
Fot. 1. Pokrzywka - bąbel pokrzywkowy
Fot. 2. Pokrzywka cholinergiczna
Objawem pokrzywki jest pojawienie się na skórze bąbli pokrzywkowych, które są swędzące (niekiedy bolesne lub piekące), porcelanowobiałe lub różowe, dobrze ograniczone, otoczone przez zaczerwienioną skórę (rumień). Bąble są wyniosłe ponad powierzchnię skóry, szybko powstają i zwykle szybko ustępują (
Pokrzywce najczęściej towarzyszy świąd, a czasem nawet zmiany mogą być bolesne lub powodować tzw. parestezje – nieprzyjemne wrażenia, takie jak mrowienie, drętwienie, pieczenie.
W pokrzywce przewlekłej objawy mogą występować codziennie lub okresowo (np. raz w tygodniu lub miesiącu). Często opisuje się dobowy cykl zmian, ale przebieg choroby bywa bardzo różny. Samoistne remisje (wycofanie się objawów) często zdarzają się w ciągu 12 miesięcy od początku choroby, ale u znacznego odsetka chorych objawy występują, przynajmniej okresowo, przez wiele lat.
- zawroty głowy
- uczucie silnego osłabienia
- kołatanie serca
- chrypka
- uczucie braku powietrza
- nudności i wymioty
- obniżenie ciśnienia tętniczego.
Mogą one zwiastować pojawienie się wstrząsu anafilaktycznego.
Groźnym objawem jest także obrzęk naczynioruchowy, ponieważ w jego przebiegu może dojść do pojawienia się utrudnienia w oddychaniu, a nawet zgonu (najczęściej spowodowanym tak silnym obrzękiem, „opuchnięciem” tkanek gardła, że dochodzi do zamknięcia krtani i duszenia się chorego).
Pokrzywka fizykalna: przyczyny, objawy, leczenie
Pokrzywka fizykalna to rzadko występująca, ale bardzo nieprzyjemna postać pokrzywki, która pojawia się pod wpływem bodźców fizycznych. Wysypka - swędzące bąble - pojawia się często niespodziewanie, a jej swędzenie jest trudne do zniesienia. Jakie mogą być przyczyny wystąpienia tej alergii? Czy daje inne objawy, czy tylko wysypkę? Jak przebiega leczenie?
Spis treści
Pokrzywka fizykalna, tak jak i inne pokrzywki, jest rodzajem alergii. Pod wpływem bodźców fizycznych dochodzi do wydzielania histaminy i pojawia się swędząca wysypka. Czy uciskające ubranie, szelki od ciężkiego plecaka, zimne powietrze lub dotknięcie nagrzanego pieca może być przyczyną reakcji alergicznej? Prawdopodobnie większość osób uzna, że to niemożliwe, aby dotknięcie czegoś mogło być przyczyną wystąpienia na skórze odczynu alergicznego w postaci bolesnych bąbli. A jednak to jest możliwe.
Tak powstaje pokrzywka fizykalna, która ujawnia się pod wpływem działania na skórę stymulatorów zewnętrznych wywołujących odczyn alergiczny w postaci bąbli. Taka reakcja może się pojawić, gdy na skórę będzie działało zimne powietrze, gdy chory dotknie zimnego przedmiotu. Kolejnym czynnikiem, który wywoła pokrzywkę fizykalną będą materiały ciepłe, a także podwyższenie ciepłoty ciała wskutek ciężkiej pracy fizycznej, ciepła emitowanego przez sztuczne źródło światła lub przez słońce. Gdy rozwinie się reakcja alergiczna chory odczuwa silną potrzebę drapania się. Następstwem tego są bolesne bąble na skórze. Problemem jest to, że drapanie nie znosi silnego swędzenia.
Najczęstsze objawy alergii
Choć alergia ma wiele twarzy, można wyróżnić grupę najczęstszych dolegliwości, z którymi borykają się alergicy. W związku z tym, iż są one mało specyficzne, łatwo można przypisać je innym chorobom. Jak odróżnić katar alergiczny od zwykłego przeziębienia? Ten pierwszy charakteryzuje się rzadszą, wodnistą konsystencją i utrzymuje się przez kilka tygodni. Jednocześnie pojawiają się ataki kichania i świąd. Za alergiczny nieżyt nosa zazwyczaj odpowiadają pyłki roślin, ale uczulać mogą też perfumy, roztocza czy zanieczyszczenia obecne w powietrzu.
Uczulenie często manifestuje się zapaleniem spojówek. Chory skarży się na zaczerwienienie oczu, intensywne łzawienie, pieczenie i opuchliznę. Zapalenie spojówek często towarzyszy katarowi alergicznemu. Zaczerwienione oczy to efekt reakcji układu immunologicznego na pyłki roślin. Zapalenie spojówek najmocniej daje się we znaki wiosną, gdy roślinność budzi się do życia.
Jak rozpoznajemy alergię?
Najczęściej używaną metodą pozwalającą na stwierdzenie, na jakie alergeny chory jest uczulony, są testy skórne. Badanie to polega na śródskórnym wstrzyknięciu minimalnej ilości alergenu, która u osób uczulonych jest wystarczająca do spowodowania miejscowej reakcji w postaci zaczerwienienia i bąbla, a u osoby zdrowej nie powoduje żadnych objawów. Oznaczanie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko poszczególnym alergenom wykorzystuje się najczęściej u chorych, u których z różnych powodów nie można wykonać testów skórnych.
Najważniejsze znaczenie dla rozpoznawania chorób alergicznych mają informacje uzyskane od pacjenta. Lekarz zadaje zwykle dużo szczegółowych pytań, pozwalających ocenić charakter i nasilenie objawów oraz narażenie na potencjalne alergeny.
Leczenie farmakologiczne astmy atopowej nie różni się od leczenia innych postaci astmy. Oprócz leczenia farmakologicznego znaczenie ma również ustalenie, na jakie alergeny pacjent jest uczulony i - w miarę możliwości - unikanie narażenia na nie.
