U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Uczuleń na Dłoniach - Przegląd i Objawy
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Uczulenie na zimno na dłoniach
Rozległe pęcherzyki oraz swędzące krostki na dłoniach z płynem surowiczym mogą być też symptomem uczulenia na zimno. Niska temperatura odbierana jest przez organizm jako zagrożenie, dlatego następuje szereg reakcji obronnych wewnątrz ustroju.
Jedną z nich jest silny wyrzut histaminy, czyli hormonu odpowiedzialnego za odczyny alergiczne. Co istotne, alergia na zimno nie występuje przy konkretnej temperaturze, lecz jest związana z jej subiektywnym odczuwaniem. Dłonie mogą się zrobić czerwone w takich sytuacjach, jak:
- wyjście z ciepłego pomieszczenia na zewnątrz, gdzie panują zdecydowanie niższe temperatury,
- włożenie rąk pod zimną wodę,
- trzymanie lodu, śniegu, szklanki z zimnym napojem, a nawet dotykanie kranu z lodowatą wodą.
Uczulenie na zimno z reguły ma charakter nabyty, niekiedy jednak jest też wrodzone. Z przypadłością tą pacjenci zazwyczaj zmagają się przez kilka lat, w sporadycznych przypadkach może ona jednak utrudniać funkcjonowanie nawet przez całe życie.
Co wywołuje alergię na dłoniach?
Alergia na dłoniach może być wywołana przez szereg czynników. W większości przypadków objawy uczulenia nasilają się w momencie bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem. Wówczas mówi się o alergii kontaktowej na dłoniach. Występuje ona częściej u kobiet niż u mężczyzn, a zachorowalność wzrasta z wiekiem u obu płci. Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt (obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach), środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd (zawarty w odzieży i lakierach do paznokci).
Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje objawów skórnych. Najpierw musi wytworzyć się stan nadwrażliwości na daną substancję. Przy ponownym zetknięciu z alergenem uruchamia się reakcja uczulonego układu odpornościowego i dochodzi do wyprysku alergicznego. Zmiany rozwijają się zwykle w ciągu 24–48 godzin po ekspozycji na czynnik uczulający. Początkowo obejmują jedynie obszar bezpośrednio eksponowanej skóry, ale później wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się.
Zdarza się, że czynnik wyzwalający alergię występuje w środowisku pracy chorego. Grupami zawodowymi w największym stopniu narażonymi na uczulenie na skórze są: fryzjerzy, personel sprzątający, pracownicy ochrony zdrowia, kucharze oraz pracownicy sektora budowlanego i obróbki metali.
Wysypka alergiczna pokarmowa
Alergiczne zmiany skórne mogą pojawić się po spożyciu uczulających nas pokarmów, a także leków. Coraz częściej nie mają związku z naturalnymi alergenami, które są w żywności, ale chemicznymi dodatkami np. barwnikami i konserwantami.
Na skutek reakcji alergicznej, którą wywołują spożywane przez nas pokarmy, mogą pojawić się np. uporczywy świąd, rumieniowe plamy oraz różnego rodzaju wypryski – najczęściej są to niewielkie krostki lub pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym. Wysypka alergiczna pokarmowa może pojawić się na skórze i na błonach śluzowych, które mają bezpośredni kontakt z alergenem. Często lokalizuje się w dołach podkolanowych, zgięciach łokci, w okolicy nadgarstków oraz na twarzy.
Czerwona wysypka na policzkach niemowląt może wskazywać na uczulenie spowodowane składnikami mleka modyfikowanego, alergenami obecnymi w produktach i napojach, które spożywała matka karmiąca piersią, a także alergenami z pokarmów wprowadzanych do diety starszych niemowląt. Wysypki alergiczne w przypadku alergii pokarmowych u niemowląt i małych dzieci mogą pojawiać się także w fałdach skórnych i w okolicy podpieluszkowej. Dość często na alergię pokarmową u najmłodszych wskazuje również nasilająca się ciemieniucha.
Wysypka alergiczna pokarmowa może również wystąpić u osób dorosłych. Zmiany skórne u osób dorosłych, które wywołane są alergenami z pokarmów, dość często pojawiają się nie tylko na twarzy, w jamie ustnej, dołach podkolanowych, zgięciach łokci, w okolicy nadgarstków i na dłoniach, ale także na brzuchu.
Do często uczulających produktów spożywczych, po których może pojawić się wysypka na ciele, zaliczamy m.in. pomidory, truskawki, owoce cytrusowe, zboża, mleko, czekoladę, orzechy, gorczycę oraz seler. Dość często wysypka alergiczna ma związek z np. obecnością w pokarmach środków ochrony roślin i substancji konserwujących.
