U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na detergenty na dłoniach - przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Kiedy pojawiają się objawy alergii na chlor?
Osoby wykazujące dużą nadwrażliwość na chlor mogą zauważyć u siebie pierwsze dolegliwość nawet w trakcie pływania. Szczególnie szybko rozwijają się zmiany na skórne. Nierzadko zaraz po opuszczeniu basenu chorym zaczyna dokuczać katar.
Leczenie uczulenia na chlor polega przede wszystkim na ograniczeniu kontaktu z czynnikiem wyzwalającym objawy. W związku z tym zaleca się zamontowanie przy prysznicu specjalnych filtrów oczyszczających lub zainstalowanie systemów oczyszczających wodę dopływającą do domu. Ryzyko zmian skórnych zmniejsza posmarowanie ciała przed kąpielą kremem lub żelem na bazie oleju, co stworzy powłokę ochronną i uniemożliwi bezpośredni dostęp szkodliwych składników zawartych w wodzie. Chorzy z uczuleniem na chlor nie powinni korzystać z basenu i innych atrakcji wodnych, takich jak chłodzenie się w fontannie lub kurtynie wodnej w upalne dni. Wyjątek stanowią pływalnie, w których woda jest wyłącznie ozonowana. Niestety obecnie jest ich coraz mniej. Ponadto zdarza się, że woda w basenach ozonowanych jest dodatkowo chlorowana. Zwykle jednak stężenie tego pierwiastka jest niższe niż w tych pływalniach, w których woda została poddana wyłącznie procesowi chlorowania. W przypadku kontaktu skóry z chlorowaną wodą najlepiej możliwie szybko dokładnie umyć się pod prysznicem. W ten sposób spłucze się z ciała drażniący chlor i ograniczy jego przeniesienie na ubrania.
Chlor nie jest alergenem, w związku z tym nie ma możliwości przeprowadzenia odczulania. Zmiany skórne pojawiające się po kąpieli w basenie można leczyć za pomocą maści sterydowych lub leków antyhistaminowych. Doskonale sprawdzają się emolienty, które chronią skórę przed nadmierną utratą wody i szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Zapewniają prawidłowy poziom natłuszczenia i elastyczności skóry. Łagodzą świąd i pieczenie. Mogą mieć postać kremów, maści, emulsji i mleczek. Dostępne są w sprzedaży bez recepty w aptekach i niektórych drogeriach. Pomocne mogą się okazać także domowe rozwiązania. Skórę można posmarować cienką warstwą oliwy, oleju z wątroby dorsza, olejku z drzewa herbacianego lub żelu aloesowego.
Uczulenie na detergenty na dłoniach
Uczulenie na detergenty na dłoniach może być spowodowane przez różnego typu środki myjące i piorące, do produkcji których są one masowo używane.
Drażniące działanie mają między innymi SLS (Sodium Lauryl Sulfate) i SLES (Sodium Laureth Sulfate) zaliczane do detergentów o największej sile czyszczenia. Znajdują się one w składzie mydeł, szamponów oraz płynów do mycia ciała, naczyń, szyb etc. O kontakt z nimi łatwo więc w czasie normalnych, codziennych aktywności życiowych.
Uczulenie na płyn do naczyń i inne, podobne środki, może mieć postać zarówno wyprysku kontaktowego, jak też reakcji alergicznej. W pierwszym przypadku powodem jest fizyczne podrażnienie skóry i uszkodzenie keratynocytów, czyli komórek naskórka. Odczyn w takim przypadku ograniczony jest do miejsc, w których skóra była narażona na bezpośredni kontakt. Jeśli zaś chodzi o alergię, reakcja jest bardziej złożona. Bierze w niej udział układ odpornościowy, który reaguje na kontakt z alergenem ze zbyt dużą siłą, doprowadzając do powstania odczynu zapalnego.
Uczulenie na słońce (fotodermatoza) – jak rozpoznać i leczyć alergię na słońce
Uczulenie na słońce to stan, kiedy po ekspozycji na promieniowanie słoneczne dochodzi do wystąpienia osutki, czyli wysypki. Najczęściej pod pojęciem alergii na słońce rozumie się polimorficzną osutkę świetlną. Jej objawy to wysypka – zwykle mająca postać czerwonych grudek, która pojawia się na dekolcie, szyi, ramionach, czasem także łydkach. Zwykle ustępuje sama, bez leczenia.
Uczulenie na słońce albo alergia na słońce to potoczna nazwa zmian skórnych, które pojawiają się u niektórych osób po narażeniu na promieniowanie słoneczne. W rzeczywistości to nie „alergia na słońce”, ale reakcja układu odpornościowego na światło słoneczne, która powoduje pojawienie się zmian skórnych, najczęściej swędzącej czerwonej wysypki. Medyczna nazwa tej wysypki to polimorficzna osutka świetlna (polymorphous light eruption – PMLE).
Sprawdź, na co masz alergię: zrób test
Spróbuj zaobserwować, jak twoja skóra reaguje na kontakt z różnymi substancjami. Jeżeli zmiany pojawiły się na twarzy i po odstawieniu nowego kremu znikną, pewnie jesteś uczulona na jeden ze składników kosmetyku. Jeśli swędzące krostki tworzą się na stopach, odkąd nosisz wełniane skarpetki, prawdopodobnie sprawcą uczulenia jest wełna. Jeżeli będziesz unikać kontaktu z alergenem, w ciągu kilku dni wypryski zagoją się i znikną bez śladu. Ale wytropienie sprawcy nie zawsze jest proste, bo wypryski kontaktowe często pojawiają się z opóźnieniem. Gdy wystąpi swędząca wysypka, trudno ją powiązać np. z używanym od pewnego czasu płynem do kąpieli albo spinką do włosów. Jest to tym bardziej skomplikowane, że uczulić mogą nas też np. papier, czarna bluzka, buty, zabawka, a nawet powietrze. Jeśli wypryski nie chcą się goić, nawracają albo podejrzewamy uczulenie na jakąś substancję, trzeba zgłosić się do dermatologa. Doświadczony specjalista postawi diagnozę na podstawie wywiadu i oględzin. Może też zalecić tzw. testy płatkowe. Należy wykonać je w okresie remisji choroby – uzyskiwane w czasie zaostrzenia dolegliwości dają wynik fałszywie dodatni, związany z nadwrażliwością skóry na bodźce drażniące, a nie z alergią. Badanie polega na umieszczeniu na skórze (zwykle na plecach) pod specjalnym opatrunkiem podejrzanych substancji. Po 72 godzinach sprawdza się, czy pojawiła się reakcja zapalna. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty, substancje zapachowe. Ale można je modyfikować. Są nawet testy dla poszczególnych grup zawodowych, np. drukarzy.
Najlepszym lekiem jest unikanie substancji uczulającej lub drażniącej. Im dłużej skóra ma kontakt z alergenem, tym trudniej wyleczyć chorobę. Miejscowo stosuje się preparaty steroidowe (z przepisu lekarza). Postać leku zależy od rodzaju i lokalizacji wyprysku. Na sączące się rany wskazane są środki w aerozolu, mleczka i kremy. W przypadku rogowacenia i łuszczenia się skóry najlepsze są maści. Jeśli zmiany występują na głowie, lekarz wybiera preparaty płynne. Jeżeli dołączyło się zakażenie bakteryjne, potrzebne są też leki odkażające, a nawet antybiotyki. Często terapię wspomaga się doustnymi lekami antyalergicznymi (Allertec, Alerzina, Lirra Gem, Zyrtec, Claritine) oraz preparatami działającymi miejscowo (Soventol, Flexiderm). Warto też stosować środki pielęgnacyjne do skóry wrażliwej (Linoderm Omega, Unibasis, Der-Med).
