U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na detergenty na dłoniach - przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Uczulenie na detergenty na dłoniach
Uczulenie na detergenty na dłoniach może być spowodowane przez różnego typu środki myjące i piorące, do produkcji których są one masowo używane.
Drażniące działanie mają między innymi SLS (Sodium Lauryl Sulfate) i SLES (Sodium Laureth Sulfate) zaliczane do detergentów o największej sile czyszczenia. Znajdują się one w składzie mydeł, szamponów oraz płynów do mycia ciała, naczyń, szyb etc. O kontakt z nimi łatwo więc w czasie normalnych, codziennych aktywności życiowych.
Uczulenie na płyn do naczyń i inne, podobne środki, może mieć postać zarówno wyprysku kontaktowego, jak też reakcji alergicznej. W pierwszym przypadku powodem jest fizyczne podrażnienie skóry i uszkodzenie keratynocytów, czyli komórek naskórka. Odczyn w takim przypadku ograniczony jest do miejsc, w których skóra była narażona na bezpośredni kontakt. Jeśli zaś chodzi o alergię, reakcja jest bardziej złożona. Bierze w niej udział układ odpornościowy, który reaguje na kontakt z alergenem ze zbyt dużą siłą, doprowadzając do powstania odczynu zapalnego.
Uczulenie na słońce – leczenie
W leczeniu uczulenia na słońce stosuje się środki zapobiegawcze, czyli działania skierowane na to, aby uniknąć pojawienia się wysypki, oraz leczenie, kiedy wysypka już się pojawi.
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Preparaty z filtrami przeciwsłonecznymi z ochroną przed promieniowaniem ultrafioletowym A (UVA) i ultrafioletowym B (UVB) oraz współczynnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF) wynoszącym co najmniej 30 należy stosować odpowiednio, czyli regularnie i obficie. O tym, jakie preparaty wybrać i jak odpowiednio je stosować, przeczytaj tutaj: Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 1 i Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 2
U niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce. Może ona być korzystna dla osób, u których spodziewane jest wystąpienie poważnych objawów wiosną lub latem. Zabiegi naświetlania zwykle się wykonuje 2–3 razy w tygodniu przez od czterech do sześciu tygodni. Leczenie takie zaleca dermatolog. Należy pamiętać, że nie jest ono optymalne dla wszystkich pacjentów z uczuleniem na słońce i ma swoje działania niepożądane – na wczesnym etapie fototerapii mogą wystąpić zaostrzenia, wymagające zastosowania glikokortykosteroidów.
Leczenie uczulenia na słońce, jeśli już się pojawi wysypka, nie zawsze jest konieczne, ponieważ niektóre osoby mają łagodne objawy, które szybko mijają, a że z czasem rozwija się tolerancja na promieniowanie słoneczne, nie szukają one pomocy lekarskiej.
Niektórzy pacjenci mogą jednak wymagać leczenia w celu złagodzenia objawów. W takich przypadkach leczenie zależy od nasilenia zmian skórnych.
Kiedy pojawiają się objawy alergii na chlor?
Osoby wykazujące dużą nadwrażliwość na chlor mogą zauważyć u siebie pierwsze dolegliwość nawet w trakcie pływania. Szczególnie szybko rozwijają się zmiany na skórne. Nierzadko zaraz po opuszczeniu basenu chorym zaczyna dokuczać katar.
Leczenie uczulenia na chlor polega przede wszystkim na ograniczeniu kontaktu z czynnikiem wyzwalającym objawy. W związku z tym zaleca się zamontowanie przy prysznicu specjalnych filtrów oczyszczających lub zainstalowanie systemów oczyszczających wodę dopływającą do domu. Ryzyko zmian skórnych zmniejsza posmarowanie ciała przed kąpielą kremem lub żelem na bazie oleju, co stworzy powłokę ochronną i uniemożliwi bezpośredni dostęp szkodliwych składników zawartych w wodzie. Chorzy z uczuleniem na chlor nie powinni korzystać z basenu i innych atrakcji wodnych, takich jak chłodzenie się w fontannie lub kurtynie wodnej w upalne dni. Wyjątek stanowią pływalnie, w których woda jest wyłącznie ozonowana. Niestety obecnie jest ich coraz mniej. Ponadto zdarza się, że woda w basenach ozonowanych jest dodatkowo chlorowana. Zwykle jednak stężenie tego pierwiastka jest niższe niż w tych pływalniach, w których woda została poddana wyłącznie procesowi chlorowania. W przypadku kontaktu skóry z chlorowaną wodą najlepiej możliwie szybko dokładnie umyć się pod prysznicem. W ten sposób spłucze się z ciała drażniący chlor i ograniczy jego przeniesienie na ubrania.
Chlor nie jest alergenem, w związku z tym nie ma możliwości przeprowadzenia odczulania. Zmiany skórne pojawiające się po kąpieli w basenie można leczyć za pomocą maści sterydowych lub leków antyhistaminowych. Doskonale sprawdzają się emolienty, które chronią skórę przed nadmierną utratą wody i szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Zapewniają prawidłowy poziom natłuszczenia i elastyczności skóry. Łagodzą świąd i pieczenie. Mogą mieć postać kremów, maści, emulsji i mleczek. Dostępne są w sprzedaży bez recepty w aptekach i niektórych drogeriach. Pomocne mogą się okazać także domowe rozwiązania. Skórę można posmarować cienką warstwą oliwy, oleju z wątroby dorsza, olejku z drzewa herbacianego lub żelu aloesowego.
Czym jest chlor w wodzie?
Chlor jest pierwiastkiem chemicznym, który wykazuje silne działanie bakteriobójcze, dlatego od wielu lat jest najczęściej używanym środkiem do dezynfekcji i uzdatniania wody. Wbrew panującej powszechnie opinii uczulenie na chlor nie istnieje, gdyż pierwiastek ten nie stanowi alergenu. Mimo to, ze względu na jego silnie drażniące działanie, wywoływane przez niego objawy nazywane są alergią, a nie nadwrażliwością.
Chlor wnika do organizmu człowieka głównie przez skórę, drogi oddechowe i oczy. Na jego szkodliwe działanie w największym stopniu narażone są osoby korzystające z basenów, ponieważ pierwiastek występuje tam w dużym stężeniu. Znacznie mniej nasilone objawy mogą się rozwinąć podczas kąpieli w domu.
Zobacz film: Alergia - choroba cywilizacyjna. Źródło: DeFacto
