Uczulenie na maść z niklem - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Nikiel – w czym występuje?
Najczęstszą przyczyną rozwoju alergii na nikiel są przedmioty codziennego użytku, powszechnie używane, z którymi stykamy się na co dzień.
Lista przedmiotów, które zawierają nikiel:
Odzież
- metalowy zamek błyskawiczny,
- guziki,
- spinki,
- metalowe zapięcia,
- ćwieki,
- klamry od pasków.
Biżuteria
- kolczyki,
- klipsy,
- łańcuszek,
- sztuczna biżuteria,
- naszyjniki,
- pierścionki,
- bransoletki,
- paski do zegarków.
Rzeczy osobiste
Przedmioty codziennego użytku
- sztućce,
- naczynia,
- nożyczki,
- szpilki,
- naparstki,
- igły,
- metalowe części czajnika czy tostera,
- klamki,
- uchwyty od szafek.
Nikiel znajduje się również w monetach, różnych stopach metali, gwoździach, okuciach czy detergentach.
Alergia na nikiel - co trzeba wiedzieć o niklu
Nikiel jest piątym najczęściej występującym pierwiastkiem chemicznym na po żelazie, tlenie, krzemie i magnezie. Rola niklu w fizjologii człowieka nie jest do końca jasna, ale obserwacje wskazują, że prawdopodobnie odgrywa ważną rolę w metabolizmie człowieka. Mimo, że do tej pory nie opisano objawów niedoboru niklu, jest on zaliczany jako pierwiastek śladowy diety. Bogate w nikiel są między innymi soczewica, owies oraz orzechy. U silnie uczulonych osób, zapalenie skóry (wyprysk) może sprowokować podane doustnie 0,3 mg niklu - dawki ledwie kilka razy wyższej od dziennego zapotrzebowania na ten pierwiastek, która może zdarzyć się w normalnej diecie.
Nie wszystkie czynniki ryzyka są w przypadku alergii na nikiel znane, ale spośród tych powszechnie akceptowanych najważniejsze są: płeć żeńska i noszenie kolczyków. Naukowcy wskazują również potencjalne czynniki ryzyka rozwoju alergii na nikiel, wymieniając wśród nich palenie papierosów. Czytaj też: Skutki palenia papierosów Co do roli atopii w alergii na nikiel zdania są skrajnie podzielone - część badaczy uważa, że chroni ona przed alergią na nikiel, a część wskazuje na nią jako na czynnik ryzyka. Jak dotąd nie udało się wykazać udziału czynników genetycznych w rozwoju alergii kontaktowej na nikiel.
Uczulenie na nikiel – jak leczyć?
Uczulenie na nikiel potwierdzają testy płatkowe. W przypadku stwierdzenia uczulenia, należy unikać przedmiotów go zawierających, a w razie wystąpienia wyprysku kontaktowego, natychmiast zaprzestać kontaktu z alergenem.
Alergia na nikiel – czego unikać? Osoby uczulone na nikiel powinny unikać kontaktu z przedmiotami codziennego użytku zawierającymi ten metal, takimi jak sztuczna biżuteria, zegarki, guziki, zamki błyskawiczne, klamry, monety, klucze, klamki i inne.
W niektórych sytuacjach zawodowych może być niezbędne noszenie rękawiczek ochronnych lub nawet zmiana pracy w celu uniknięcia kontaktu z alergenem.
Ważne jest również informowanie personelu medycznego o alergii przed wszelkimi zabiegami chirurgicznymi czy diagnostycznymi, które mogą wymagać kontaktu z metalami i wywoływać alergię kontaktową (wyprysk kontaktowy).
U kogo najczęściej diagnozowana jest alergia na nikiel?
Uczulenie na nikiel dotyczy około 15% Europejczyków. Częściej alergia na nikiel jest diagnozowana w krajach wysoko rozwiniętych. Uczulenie na nikiel dotyczy wszystkich grup wiekowych. Niektóre badania dowiodły, że alergia na nikiel może dotyczyć nawet 12-18% niemowląt, małych dzieci i młodzieży oraz 22% osób dorosłych.
Ryzyko rozwoju alergii na nikiel zwiększa wczesna ekspozycja na działanie tego pierwiastka, a także narażenie zawodowe. Inne czynniki ryzyka to płeć żeńska oraz atopia. Uczulenie na nikiel częściej występuje u kobiet, co ma związek m.in. z noszeniem zawierającej ten metal biżuterii.
Liczba osób uczulonych na nikiel systematycznie rośnie, bo pierwiastek ten występuje powszechnie w naszym otoczeniu, w postaci naturalnej, a także w postaci zanieczyszczenia np. żywności. Rozwój alergii na nikiel oraz innych reakcji alergicznych ma także związek z osłabieniem odporności organizmu na skutek m.in. stałego kontaktu z różnymi substancjami chemicznymi.
U nas zapłacisz kartą