U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na maść z niklem - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
U kogo najczęściej diagnozowana jest alergia na nikiel?
Uczulenie na nikiel dotyczy około 15% Europejczyków. Częściej alergia na nikiel jest diagnozowana w krajach wysoko rozwiniętych. Uczulenie na nikiel dotyczy wszystkich grup wiekowych. Niektóre badania dowiodły, że alergia na nikiel może dotyczyć nawet 12-18% niemowląt, małych dzieci i młodzieży oraz 22% osób dorosłych.
Ryzyko rozwoju alergii na nikiel zwiększa wczesna ekspozycja na działanie tego pierwiastka, a także narażenie zawodowe. Inne czynniki ryzyka to płeć żeńska oraz atopia. Uczulenie na nikiel częściej występuje u kobiet, co ma związek m.in. z noszeniem zawierającej ten metal biżuterii.
Liczba osób uczulonych na nikiel systematycznie rośnie, bo pierwiastek ten występuje powszechnie w naszym otoczeniu, w postaci naturalnej, a także w postaci zanieczyszczenia np. żywności. Rozwój alergii na nikiel oraz innych reakcji alergicznych ma także związek z osłabieniem odporności organizmu na skutek m.in. stałego kontaktu z różnymi substancjami chemicznymi.
Alergia na nikiel – jak sobie radzić?
Przez wzgląd na pospolitość występowania tego metalu, uczulenie na nikiel jest dość dokuczliwe. Dlatego, co warto zrobić aby uniknąć kontaktu z niklem?
Podstawowym podejściem do alergii jest unikanie produktów zawierających nikiel albo stosowanie zamienników.
Można na przykład używać zamienników (np. plastikowych), które nie zawierają niklu, oczywiście jeśli to możliwe.
- zamiast metalowej części garderoby (metalowy zamek błyskawiczny, guzik, metalowe zapięcie) wymień na plastikowy,
- metalowy pasek do zegarka, zastąp plastikowym albo skórzanym,
- metalowe oprawki okularów wymień na plastikowe,
- jeśli masz częsty kontakt z monetami (np. kasjer), warto stosować rękawiczki,
- można również pomalować lakierem bezbarwnym przedmiot, który styka się ze skórą.
Osoby uczulone na nikiel powinny poinformować lekarza o schorzeniu przed wszczepieniem lub założeniem np. protezy stomatologicznej czy implantów. Ponieważ przedmioty te mogą zawierać nikiel i mogą być przyczyną odrzucenia protez dentystycznych lub implantów ortopedycznych.
Czynniki ryzyka, które wywołują alergię na nikiel i może to być:
Wiek – nikiel często uczula dzieci, w młodym wieku łatwiej o rozwój alergii na nikiel, zwłaszcza przy częstym kontakcie z tym metalem.
Płeć – choć uczulenie na nikiel może dotyczyć każdej osoby w różnym wieku to kilkakrotnie częściej dotyka kobiet niż mężczyzn ze względu na częstsze noszenie biżuterii.
Zawód – alergia zawodowa jest dość rzadka, jednakże dotyczy osób mających częsty kontakt z niklem w miejscu pracy. Należą do nich np. kasjerzy – kontakt z monetami, osoby pracujące przy maszynach i konserwatorzy, a także dość często u galwanizerów.
Uczulenie na nikiel w rodzinie – jeżeli rodzice są uczuleni na nikiel, to ich dzieci są bardziej narażone na rozwój alergii.
Uczulenie na inne metale, reakcja krzyżowa – reakcję krzyżową daje nikiel z palladem, który znajduje zastosowanie w biżuterii i protezach dentystycznych i chirurgicznych.
Alergia na nikiel dzieli się na kontaktową lub pokarmową.
Kontaktowa – objawia się w postaci wysypki na skórze.
Pokarmowa – występuje po spożyciu pokarmu
Alergia na nikiel – objawy skórne
Objawy alergii kontaktowej na nikiel, powszechnie występujący w otoczeniu człowieka, to przede wszystkim zmiany skórne. Metal ten wywołuje często alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, występujące w miejscu bezpośredniego kontaktu skóry i przedmiotów zawierających ten pierwiastek.
Symptomem wyprysku kontaktowego jest grudkowo-pęcherzykowa wysypka z towarzyszącym świądem. Najczęściej obejmuje ona dłonie, nadgarstki (np. od zegarka), szyję, palce lub uszy (np. od noszenia sztucznej biżuterii), a także okolice pępka (np. od paska czy guzika). Skóra w okolicach kontaktu z alergenem jest zwykle zaczerwieniona.
Alergia kontaktowa może nasilać się pod wpływem potu. Nie zawsze też wystąpienie reakcji alergicznej ogranicza się do miejsca bezpośredniego kontaktu z alergenem i może obejmować dużą powierzchnię skóry.
Nadmierny rozwój reakcji alergicznej niekiedy prowadzi do nadkażeń bakteryjnych.
