U nas zapłacisz kartą
Objawy skórne uczulenia na nikiel - Jak rozpoznać i leczyć?
Dlaczego metal uczula?
Metal, jak każdy związek chemiczny, może powodować uczulenia. Szacuje się, że nawet 10–13% populacji może się borykać z alergią na metal. Najczęściej uczulają:
Niekwestionowanym zwycięzcą jest jednak nikiel, który jest odpowiedzialny za uczulenia w ponad 80% przypadków. Dzieje się tak, ponieważ najczęściej mamy z nim kontakt, jest on bowiem szeroko stosowany w życiu codziennym. Znajdziemy go m.in. w biżuterii, guzikach, suwakach, aparatach ortodontycznych, monetach, ozdobach oraz kluczach. Jak widać, trudno go uniknąć, a im częstszy kontakt z alergenem, tym większe ryzyko alergii.
Kolejnym silnie uczulającym pierwiastkiem jest kobalt. Wykorzystuje się go głównie do produkcji farb do malowania porcelany oraz w środkach czystości. Niewielkie ilości tego metalu mogą się także znajdować w niektórych farbach do tatuażu. Z kolei uczulenie na chrom zagraża głównie pracownikom budowlanym, bowiem spore ilości tego pierwiastka znaleźć można w cemencie i betonie. Alergia na pallad bardzo często łączy się z uczuleniem na nikiel. Dzieje się tak, ponieważ oba metale są stosowane w produkcji biżuterii i ozdób.
Alergia na metale może dotknąć każdego, jednak zdecydowanie bardziej są na niego narażone kobiety, a także dzieci, zwłaszcza dziewczynki, którym w młodym wieku przekłuto uszy niklowanymi kolczykami. Z uczuleniem borykają się także osoby, które na co dzień mają kontakt z metalami.
Alergia na metal zwykle bywa kontaktowa. Oznacza to, że aby doszło do uczulenia, musi dojść do zetknięcia alergenu ze skórą. Za alergenne właściwości metalu odpowiedzialne są tzw. hapteny. Są to substancje, które w połączeniu z białkami wywołują odpowiedź immunologiczną organizmu w postaci swędzącej zmiany skórnej. Alergia na metal może być także pokarmowa, zdarza się jednak zdecydowanie rzadziej. Należy wówczas unikać produktów bogatych w czynniki uczulające.
W czym występuje nikiel? Właściwości i objawy uczulenia na nikiel. Uczulenie na nikiel – czego należy unikać? Objawy i sposoby leczenia alergii
Nikiel to pierwiastek śladowy, który występuje naturalnie w ziemi, wodzie i powietrzu. Może być również obecny w żywności, kosmetykach, biżuterii i innych przedmiotach codziennego użytku. Nikiel jest szeroko stosowany w przemyśle, zwłaszcza w produkcji metali, a także jako składnik stopów. Jednakże, nadmierne spożycie lub narażenie na nikiel może prowadzić do reakcji alergicznych.
mgr Weronika Morawska
12 listopada 2023
Nikiel – alergia: Jak wygląda diagnostyka?
Do wizyty u lekarza skłaniają przede wszystkim objawy skórne, które są bardzo uciążliwe i utrzymują się przez dłuższy czas. Diagnostyka alergii na nikiel uwzględnia m.in. badanie fizykalne oraz wykonanie testów, które pozwalają określić, jakie alergeny wywołały wyprysk kontaktowy. W celu zdiagnozowania przyczyny zmian skórnych wykonywane są testy płytkowe. Podczas badania na skórę pleców przyklejane są specjalne plastry, na których znajdują się najczęściej uczulające alergeny. Jeżeli występuje alergia na nikiel, to pod plastrem rozwinie się stan zapalny. Aby testy skórne były wiarygodne, skóra misi mieć kontakt z alergenem przez 48 godzin.
Leczenie alergii na nikiel uwzględnia postępowanie typowe dla wszystkich reakcji alergicznych. Osoby, u których występują objawy alergii na nikiel, muszą ograniczyć kontakt z tym metalem, rezygnując z korzystania z przedmiotów, w których się on znajduje. Niezbędne jest także unikanie spożywania produktów, które zawierają ten metal.
Pomimo profilaktyki nie można całkowicie wyeliminować ze swojego otoczenia oraz diety niklu, dlatego niezbędne jest wdrożenie leczenia, które uwzględnia przyjmowanie leków przeciwdziałających wydzielaniu przez organizm histaminy. Leki przeciwhistaminowe redukują objawy nieżytu nosa i zapalenie spojówek, a także uporczywy świąd skóry. Często stosowane w leczeniu alergii na nikiel są również leki działające miejscowo m.in. glikokortykosteroidy oraz leki immunosupresyjne.
Nieleczona alergia na nikiel, przy ciągłej ekspozycji na działanie tego pierwiastka, może doprowadzić do powikłań. Jednym z nich jest rozwój astmy oskrzelowej o podłożu alergicznym.