U nas zapłacisz kartą
Objawy skórne uczulenia na nikiel - Jak rozpoznać i leczyć?
Czynnikiem ryzyka uczulenia na nikiel jest płeć, bo zdecydowanie częściej przypadłość ta dotyczy kobiet. Co więcej, osoby uczulone na inny metal – pallad również mają większe ryzyko uczulenia na nikiel, ponieważ te dwa metale reagują ze sobą w sposób krzyżowy.
Na uczulenie na nikiel są też bardziej narażone niektóre grupy zawodowe:
- kasjerzy – ponieważ mają stały kontakt z monetami,
Uczulenie na nikiel a tatuaż
Wykonanie tatuażu może spowodować ujawnienie się w danym miejscu alergii kontaktowej na nikiel. Dlaczego? Igły, które są używane do wprowadzania barwnika, często zawierają w swoim składzie nikiel. Co więcej, niektóre barwniki również mogą zawierać ten metal. Jeżeli mamy zdiagnozowane uczulenie na nikiel, to lepiej zrezygnować z wykonywania tatuażu, a jeśli już go wykonujemy – dokładnie sprawdzić skład barwników oraz narzędzi w danym salonie.
Uczulenie na nikiel a aparat ortodontyczny
Jeżeli osoba z uczuleniem na nikiel założy aparat ortodontyczny zawierający ten metal, to istnieje bardzo duża szansa na pojawienie się nieprzyjemnych objawów. Z tego powodu należy wybierać takie aparaty ortodontyczne, które nie zawierają w swoim składzie niklu. Jeżeli mamy stwierdzone uczulenie na nikiel, to fakt ten należy koniecznie zgłosić swojemu stomatologowi.
Dlaczego nikiel uczula?
Metale to jedne z najczęściej uczulających alergenów. Jak pokazują dane statystyczne uczulenia na nikiel, może dotyczyć nawet 8-19% osób dorosłych. Nieco rzadziej uczulenie to jest spotykane u dzieci i młodzieży – tutaj odsetek ten wynosi około 8-10%. Warto dodać, że na uczulenie na nikiel częściej cierpią kobiety, choć uważa się, że różnice te mogą być związane z tym, że kobiety częściej mają do czynienia z biżuterią zawierającą ten
EKTOPIN to prebiotyczny emolient plus z ektoiną do stosowania w codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej, suchej i atopowej dla dorosłych oraz dzieci już od 1. dnia życia
Do alergii kontaktowej dochodzi na skutek penetracji do skóry prostych związków chemicznych (haptenów), co wywołuje odpowiedź komórek odpornościowych znajdujących się w skórze. Pierwszy kontakt skóry z danym alergenem powoduje zapoczątkowanie tak zwanego procesu sensytyzacji. Następnie po pewnym czasie (okres sensytyzacji może trwać nawet kilka miesięcy lub lat!), po ponownej ekspozycji na dany alergen dochodzi do szybkiej odpowiedzi immunologicznej i w konsekwencji pojawienia się objawów typowych dla alergii kontaktowej.
Alergia na nikiel – dieta
Wybrane produkty spożywcze, które są stosunkowo bezpieczne w diecie u osób mających alergię na nikiel:
- pieczarki,
- ziemniaki,
- jaja,
- papryka,
- mleko,
- jabłka.
Ponadto warto dokładne myć owoce i warzywa a obróbka termiczna produktów spożywczych powinna być w garnkach bez zawartości niklu.
Ciężko jest wyeliminować nikiel, najlepszym jednak sposobem aby uniknąć uczulenia na nikiel jest eliminacja przedmiotów, które uwalniają nikiel w ilości wystarczającej do rozwoju alergii. Ograniczenie pozytywnie wpływa na przebieg alergii, dlatego ważna jest również dieta.
Pomimo że alergia na nikiel jest uciążliwa, to można doprowadzić do wycofania się symptomów lub ich ograniczenia. Aczkolwiek konieczne jest jednak unikanie kontaktu z alergenem a w przypadku alergii spowodowanej pokarmem zastosowanie właściwej diety.
Uczulenie na nikiel
Na skutek niewłaściwego rozpoznania „wroga” w postaci alergenów, układ immunologiczny wytwarza specyficzne substancje białkowe, a także pobudza limfocyty T, co skutkuje rozwojem stanu zapalnego. Reakcja alergiczna może być bardzo niebezpieczna, prowadząc m.in. do wstrząsu uczuleniowego oraz sprzyjając rozwojowi innych schorzeń. Alergicy są bardziej podatni m.in. na różne schorzenia dróg oddechowych.
Uczulenie na nikiel to jedna z alergii kontaktowych, których objawy pojawiają się na skutek kontaktu skóry z alergizującą substancją. Najczęściej nikiel wywołuje wyprysk kontaktowy, który objawia się swędzącą wysypką, jednak może również wywoływać objawy ze strony układu oddechowego i układu pokarmowego. Pierwiastek ten znajduje się w wodzie pitnej, pokarmach i powietrzu, detergentach, a także w różnych przedmiotach codziennego użytku, które wykonane są z metalu np. stali nierdzewnej.
