U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na nikiel - Jak unikać problemów z alergią na metal w obrazach
Alergia na nikiel – czynniki ryzyka
Statystycznie częściej alergię na nikiel obserwuje się u kobiet niż u mężczyzn . Powodem mogą być zaburzenia hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym. Powodują one obniżenie lub nasilenie objawów alergii kontaktowej. Przypuszcza się także, że zaburzenia metabolizmu żelaza, które znacznie częściej występują u kobiet, mogą sprzyjać uczuleniu na nikiel. Według niektórych badań u płci żeńskiej palenie papierosów dodatkowo potęguje prawdopodobieństwo występowania uczulenia na ten metal.
Również młody wiek może sprzyjać występowaniu alergii. Nikiel uczula nawet małe dzieci . Z badań przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców wynika, że reakcje nadwrażliwości na ten pierwiastek zaobserwowano nawet u 5-letnich dzieci.
Występowanie alergii stwierdza się również częściej pośród niektórych zawodów. Szacunkowo około 25% uczuleń jest związanych z wykonywaną pracą. Najczęściej występuje u konserwatorów maszyn, maszynistów, galwanizerów, salowych, kasjerów, fryzjerów i sprzątaczek [1].
FAQ
Najczęstsze pytania dotyczące alergii (uczulenia) na nikiel.
Czy można wyleczyć alergię na nikiel?
Alergii na nikiel nie da się całkowicie wyleczyć. Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania reakcjom alergicznym jest unikanie kontaktu z metalem oraz leczenie objawowe w przypadku zaobserwowania objawów uczulenia na nikiel.
Czy alergia na nikiel może prowadzić do reakcji alergicznych na inne metale?
Istnieje ryzyko wystąpienia alergii krzyżowych, czyli reakcji uczuleniowych na inne metale, takie jak kobalt czy chrom.
Czy alergia na nikiel jest dziedziczna?
Obserwowana jest pewna skłonność genetyczna do rozwoju alergii na nikiel. Jeśli jedno z rodziców ma alergię na nikiel, istnieje większe ryzyko, że u dziecka również wystąpią objawy uczulenia.
Uczulenie na nikiel a tatuaż – czy alergia na metal jest przeciwwskazaniem?
Wiele pigmentów używanych w tatuażach może zawierać nikiel lub być na niego wrażliwych. Dlatego osoby z alergią na nikiel powinny skonsultować się z dermatologiem lub tatuażystą, aby omówić potencjalne ryzyko reakcji uczuleniowych.
e -Konsultacja z Receptą Online AlergiaWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Alergia na nikiel – diagnostyka
W pierwszej kolejności przeprowadza się wywiad z pacjentem i wykonuje badanie ogólne. Następnie lekarz zleca wykonanie testów alergicznych. Najczęściej wykonuje się naskórkowy test płatkowy. Polega on na tym, że krążek nasączony 5-procentowym siarczanem niklu kładzie się na skórze, najczęściej w okolicy pleców [1]. Następnie po 48 godzinach zdejmuje się płatek i lekarz dokonuje pierwszej oceny stanu naskórka. Kolejnych oględzin dokonuje po 24 i 48 godzinach. Lekarz oceniający szuka zmian typowych dla alergii, tzn. rumienia, gródek i pęcherzyków. Alergia kontaktowa może wystąpić dopiero po pewnym czasie od ekspozycji na nikiel, stąd konieczność kilkukrotnych oględzin [5].
W leczeniu kontaktowej alergii na nikiel najczęściej stosuje się kortykosteroidy w postaci kremów lub maści [3]. Czasem zastosowanie może znaleźć miejscowy inhibitor kalcyneuryny (np. takrolimus) [5]. Zastosowanie znajdują także środki zmiękczające i złuszczające skórę. Niekiedy wykorzystuje się sterydy doustne i leki przeciwalergiczne działające przeciwświądowo. Rzadko lekarz może zalecić stosowanie retinoidów lub terapię światłem UVA [3].
W celu unikania reakcji alergicznej, należy ograniczyć dostęp do kontaktu z niklem. Należy zrezygnować z noszenia sztucznej biżuterii, zegarków i innych metalowych przedmiotów. Jeśli uczulenie pojawia się po spożyciu niklu, należy ograniczyć jego ilość w diecie [5].