U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na nikiel - Jak unikać problemów z alergią na metal w obrazach
Alergia na nikiel – diagnostyka
W pierwszej kolejności przeprowadza się wywiad z pacjentem i wykonuje badanie ogólne. Następnie lekarz zleca wykonanie testów alergicznych. Najczęściej wykonuje się naskórkowy test płatkowy. Polega on na tym, że krążek nasączony 5-procentowym siarczanem niklu kładzie się na skórze, najczęściej w okolicy pleców [1]. Następnie po 48 godzinach zdejmuje się płatek i lekarz dokonuje pierwszej oceny stanu naskórka. Kolejnych oględzin dokonuje po 24 i 48 godzinach. Lekarz oceniający szuka zmian typowych dla alergii, tzn. rumienia, gródek i pęcherzyków. Alergia kontaktowa może wystąpić dopiero po pewnym czasie od ekspozycji na nikiel, stąd konieczność kilkukrotnych oględzin [5].
W leczeniu kontaktowej alergii na nikiel najczęściej stosuje się kortykosteroidy w postaci kremów lub maści [3]. Czasem zastosowanie może znaleźć miejscowy inhibitor kalcyneuryny (np. takrolimus) [5]. Zastosowanie znajdują także środki zmiękczające i złuszczające skórę. Niekiedy wykorzystuje się sterydy doustne i leki przeciwalergiczne działające przeciwświądowo. Rzadko lekarz może zalecić stosowanie retinoidów lub terapię światłem UVA [3].
W celu unikania reakcji alergicznej, należy ograniczyć dostęp do kontaktu z niklem. Należy zrezygnować z noszenia sztucznej biżuterii, zegarków i innych metalowych przedmiotów. Jeśli uczulenie pojawia się po spożyciu niklu, należy ograniczyć jego ilość w diecie [5].
Uczulenie na nikiel jak leczyć?
Jak radzić sobie z uczuleniem na nikiel? Podstawą leczenia jest unikanie alergenu odpowiedzialnego za pojawianie się zmian skórnych. Nie inaczej jest w przypadku niklu, jednak to zadanie nie należy do najłatwiejszych – ze względu na zawartość tego metalu w wielu pokarmach.
W leczeniu objawów uczulenia na nikiel zastosowanie znajdują zarówno preparaty miejscowe w postaci maści i kremów, jak i preparaty doustne (potocznie mówiąc: tabletki na uczulenie na nikiel). Nie istnieje jednak magiczny lek na uczulenie na nikiel i nie wyeliminujemy objawów bez unikania ekspozycji na ten metal.
Uczulenie na nikiel – czym smarować?
Nieodłącznym elementem skutecznej terapii wyprysku alergicznego jest prawidłowa pielęgnacja skóry dotkniętej objawami. W tym miejscu z pomocą przychodzą emolienty, czyli specjalne dermokosmetyki, wspierające skórę w procesie regeneracji. Przy uczuleniu na nikiel dobrze sprawdzą się emolienty plus, czyli takie produkty, które oprócz klasycznych składników nawilżających zawierają substancje dodatkowe, na przykład o działaniu przeciwzapalnym, regulującym mikrobiom czy też o działaniu przeciwświądowym.
Jedną z takich substancji jest ektoina, która działa korzystnie właśnie dzięki swojemu potencjałowi przeciwzapalnemu oraz tworzeniu na powierzchni skóry swego rodzaju płaszcza, chroniącego przed czynnikami środowiska zewnętrznego. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że emolienty uszczelniają barierę naskórkową, dzięki czemu mniej alergenów, jak i mniej patogenów przenika w głąb skóry – co również ma duże przełożenie na obraz kliniczny.
Czynnikiem ryzyka uczulenia na nikiel jest płeć, bo zdecydowanie częściej przypadłość ta dotyczy kobiet. Co więcej, osoby uczulone na inny metal – pallad również mają większe ryzyko uczulenia na nikiel, ponieważ te dwa metale reagują ze sobą w sposób krzyżowy.
Na uczulenie na nikiel są też bardziej narażone niektóre grupy zawodowe:
- kasjerzy – ponieważ mają stały kontakt z monetami,
Uczulenie na nikiel a tatuaż
Wykonanie tatuażu może spowodować ujawnienie się w danym miejscu alergii kontaktowej na nikiel. Dlaczego? Igły, które są używane do wprowadzania barwnika, często zawierają w swoim składzie nikiel. Co więcej, niektóre barwniki również mogą zawierać ten metal. Jeżeli mamy zdiagnozowane uczulenie na nikiel, to lepiej zrezygnować z wykonywania tatuażu, a jeśli już go wykonujemy – dokładnie sprawdzić skład barwników oraz narzędzi w danym salonie.
Uczulenie na nikiel a aparat ortodontyczny
Jeżeli osoba z uczuleniem na nikiel założy aparat ortodontyczny zawierający ten metal, to istnieje bardzo duża szansa na pojawienie się nieprzyjemnych objawów. Z tego powodu należy wybierać takie aparaty ortodontyczne, które nie zawierają w swoim składzie niklu. Jeżeli mamy stwierdzone uczulenie na nikiel, to fakt ten należy koniecznie zgłosić swojemu stomatologowi.
U kogo najczęściej diagnozowana jest alergia na nikiel?
Uczulenie na nikiel dotyczy około 15% Europejczyków. Częściej alergia na nikiel jest diagnozowana w krajach wysoko rozwiniętych. Uczulenie na nikiel dotyczy wszystkich grup wiekowych. Niektóre badania dowiodły, że alergia na nikiel może dotyczyć nawet 12-18% niemowląt, małych dzieci i młodzieży oraz 22% osób dorosłych.
Ryzyko rozwoju alergii na nikiel zwiększa wczesna ekspozycja na działanie tego pierwiastka, a także narażenie zawodowe. Inne czynniki ryzyka to płeć żeńska oraz atopia. Uczulenie na nikiel częściej występuje u kobiet, co ma związek m.in. z noszeniem zawierającej ten metal biżuterii.
Liczba osób uczulonych na nikiel systematycznie rośnie, bo pierwiastek ten występuje powszechnie w naszym otoczeniu, w postaci naturalnej, a także w postaci zanieczyszczenia np. żywności. Rozwój alergii na nikiel oraz innych reakcji alergicznych ma także związek z osłabieniem odporności organizmu na skutek m.in. stałego kontaktu z różnymi substancjami chemicznymi.
