Uczulenie na nikiel - Jak unikać problemów z alergią na metal w obrazach

Alergia pokarmowa na nikiel

U części osób wrażliwych nawet niewielkie ilości niklu przyjmowane doustnie mogą prowadzić do reakcji uczuleniowych.

Nikiel występuje w niektórych produktach spożywczych, takich jak konserwy mięsne i rybne, wybrane sery świeże, mrożone owoce i warzywa, podroby, produkty zbożowe, orzechy, kakao, kawa, herbata, piwo i wino, a nawet w wodzie (wodociągowej i gruntowej).

Może też przenikać do żywności z metalowych naczyń kuchennych w trakcie gotowania, co może wywołać reakcję alergiczną. Do objawów alergii pokarmowej na nikiel zawarty w pożywieniu należą biegunki, wzdęcia i bóle brzucha.

Mimo że alergia na nikiel związana z pożywieniem jest stosunkowo rzadka, warto być świadomym możliwości jej wystąpienia.

Alergia na nikiel – diagnostyka

W pierwszej kolejności przeprowadza się wywiad z pacjentem i wykonuje badanie ogólne. Następnie lekarz zleca wykonanie testów alergicznych. Najczęściej wykonuje się naskórkowy test płatkowy. Polega on na tym, że krążek nasączony 5-procentowym siarczanem niklu kładzie się na skórze, najczęściej w okolicy pleców [1]. Następnie po 48 godzinach zdejmuje się płatek i lekarz dokonuje pierwszej oceny stanu naskórka. Kolejnych oględzin dokonuje po 24 i 48 godzinach. Lekarz oceniający szuka zmian typowych dla alergii, tzn. rumienia, gródek i pęcherzyków. Alergia kontaktowa może wystąpić dopiero po pewnym czasie od ekspozycji na nikiel, stąd konieczność kilkukrotnych oględzin [5].

W leczeniu kontaktowej alergii na nikiel najczęściej stosuje się kortykosteroidy w postaci kremów lub maści [3]. Czasem zastosowanie może znaleźć miejscowy inhibitor kalcyneuryny (np. takrolimus) [5]. Zastosowanie znajdują także środki zmiękczające i złuszczające skórę. Niekiedy wykorzystuje się sterydy doustne i leki przeciwalergiczne działające przeciwświądowo. Rzadko lekarz może zalecić stosowanie retinoidów lub terapię światłem UVA [3].

W celu unikania reakcji alergicznej, należy ograniczyć dostęp do kontaktu z niklem. Należy zrezygnować z noszenia sztucznej biżuterii, zegarków i innych metalowych przedmiotów. Jeśli uczulenie pojawia się po spożyciu niklu, należy ograniczyć jego ilość w diecie [5].

Alergia (uczulenie) na nikiel – objawy, jak leczyć?

  • Alergia na nikiel jest reakcją immunologiczną organizmu na nikiel, metal z grupy pierwiastków przejściowych, znajdujący się w biżuterii, guzikach, klamrach pasków, kluczach, a nawet w niektórych produktach spożywczych.
  • Uczulenie na nikiel to jedna z najczęstszych alergii, dotyka zarówno dzieci, jak i dorosłych.
  • Styczność z przedmiotami zawierającymi nikiel może wywoływać objawy alergii kontaktowej, którymi są wysypka i świąd skóry w miejscach jej kontaktu z alergenem. Możliwe są też alergiczne zapalenie spojówek i nieżyt nosa.
  • Leczenie alergii na nikiel obejmuje unikanie kontaktu z tym alergenem, co stanowi spore wyzwanie z uwagi na powszechne występowanie metalu.
  • Zalecane jest też stosowanie leków przeciwhistaminowych i glikokortykosteroidów w przypadku wystąpienia objawów uczulenia.

Nikiel to pierwiastek silnie uczulający – z uwagi na jego powszechne występowanie w składzie wielu przedmiotów codziennego użytku, a także w produktach spożywczych, często wywołuje on alergie (reakcję skórną) u osób nadwrażliwych. Czego unikać będąc uczulonym na nikiel? Jak leczyć alergię na występujący powszechnie metal? Czym smarować skórę po kontakcie z niklem? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziesz poniżej.

Uczulenie na nikiel - Przyczyny i sposoby radzenia sobie z reakcją alergiczną

Reakcja alergiczna na nikiel jest jednym z najczęstszych typów uczuleń kontaktowych. Przyczyna uczulenia na nikiel jest związana z nadmiernym narażeniem na ten pierwiastek przy bezpośrednim kontakcie skóry z przedmiotami lub substancjami zawierającymi nikiel, takimi jak biżuteria, monety, zegarki, sprzęt sportowy czy klamry od paska.

Objawy alergii skórnej na nikiel mogą obejmować zaczerwienienie, świąd, wysypki, pęcherze i suchość skóry. Aby radzić sobie z reakcją alergiczną, należy unikać bezpośredniego kontaktu ze źródłami niklu, jak również nosić biżuterię wykonaną z materiałów mających minimalne zawartości niklu, takich jak złoto lub tytan. W przypadku nasilonych objawów, zaleca się skonsultowanie się z dermatologiem.

Alergia na nikiel – jak często występuje?

Uczulenie na nikiel jest jednym z najczęstszych powodów występowania alergii kontaktowej . W ciągu ostatnich lat obserwuje się wzrost występowania reakcji nadwrażliwości na ten pierwiastek [1].

Nikiel jest używany do produkcji wielu przedmiotów codziennego użytku . Można go znaleźć w biżuterii, guzikach, sztućcach, sprzączkach pasków i oprawkach okularów. Często jest również wykorzystywany do produkcji implantów używanych w ortopedii lub stomatologii. Może służyć także do wytwarzania części znajdujących się w sprzętach elektronicznych [1]. Czasami może występować w detergentach i farbach, a także zanieczyszczonych kosmetykach [5].

Nikiel jest jednym ze składników skorupy i jądra Ziemi. Odgrywa także ważną rolę w procesach biochemicznych organizmu. Dotychczas nie opisano skutków jego niedoboru w diecie, jest zaliczany do pierwiastków śladowych jadłospisu. Dużą ilość tego metalu zawierają orzechy, owies i soczewica [2]. Można go znaleźć także w kakao, soi, warzywach strączkowych, mące owsianej i zbożach [1].

Każde ubranie zwłaszcza dziecięce powinno zostać wyprasowane po praniu, ponieważ wysoka temperatura żelazka to idealny sterylizator, dzięki któremu skutecznie można się pozbyć wszelkich resztek drobnoustrojów, które mogą być dodatkowym czynnikiem alergizującym.

Czytaj dalej...

Uczulenie na tusz od tatuażu może być spowodowane przez różne składniki, takie jak metale nikiel, kadm, miedź, chrom, kobalt, mangan, aluminium, tlenek żelaza, rtęć , pigmenty, barwniki i substancje chemiczne.

Czytaj dalej...

Charakterystyczną cechą polimorficznej osutki świetlnej jest to, że jest najbardziej nasilona wiosną i wczesnym latem, łagodnieje wraz z postępem lata i ustępuje jesienią lub zimą, a następnie powraca kolejnej wiosny.

Czytaj dalej...

Niepożądane objawy, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, bóle brzucha, nudności czy wstrząs anafilaktyczny, pojawiają się bezpośrednio po spożyciu wieprzowiny, szczególnie mięsa surowego, suszonego lub wędzonego.

Czytaj dalej...