U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na nikiel - Jak unikać problemów z alergią na metal w obrazach
Alergia na nikiel – czynniki ryzyka
Statystycznie częściej alergię na nikiel obserwuje się u kobiet niż u mężczyzn . Powodem mogą być zaburzenia hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym. Powodują one obniżenie lub nasilenie objawów alergii kontaktowej. Przypuszcza się także, że zaburzenia metabolizmu żelaza, które znacznie częściej występują u kobiet, mogą sprzyjać uczuleniu na nikiel. Według niektórych badań u płci żeńskiej palenie papierosów dodatkowo potęguje prawdopodobieństwo występowania uczulenia na ten metal.
Również młody wiek może sprzyjać występowaniu alergii. Nikiel uczula nawet małe dzieci . Z badań przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców wynika, że reakcje nadwrażliwości na ten pierwiastek zaobserwowano nawet u 5-letnich dzieci.
Występowanie alergii stwierdza się również częściej pośród niektórych zawodów. Szacunkowo około 25% uczuleń jest związanych z wykonywaną pracą. Najczęściej występuje u konserwatorów maszyn, maszynistów, galwanizerów, salowych, kasjerów, fryzjerów i sprzątaczek [1].
Nikiel – alergia: Jak wygląda diagnostyka?
Do wizyty u lekarza skłaniają przede wszystkim objawy skórne, które są bardzo uciążliwe i utrzymują się przez dłuższy czas. Diagnostyka alergii na nikiel uwzględnia m.in. badanie fizykalne oraz wykonanie testów, które pozwalają określić, jakie alergeny wywołały wyprysk kontaktowy. W celu zdiagnozowania przyczyny zmian skórnych wykonywane są testy płytkowe. Podczas badania na skórę pleców przyklejane są specjalne plastry, na których znajdują się najczęściej uczulające alergeny. Jeżeli występuje alergia na nikiel, to pod plastrem rozwinie się stan zapalny. Aby testy skórne były wiarygodne, skóra misi mieć kontakt z alergenem przez 48 godzin.
Leczenie alergii na nikiel uwzględnia postępowanie typowe dla wszystkich reakcji alergicznych. Osoby, u których występują objawy alergii na nikiel, muszą ograniczyć kontakt z tym metalem, rezygnując z korzystania z przedmiotów, w których się on znajduje. Niezbędne jest także unikanie spożywania produktów, które zawierają ten metal.
Pomimo profilaktyki nie można całkowicie wyeliminować ze swojego otoczenia oraz diety niklu, dlatego niezbędne jest wdrożenie leczenia, które uwzględnia przyjmowanie leków przeciwdziałających wydzielaniu przez organizm histaminy. Leki przeciwhistaminowe redukują objawy nieżytu nosa i zapalenie spojówek, a także uporczywy świąd skóry. Często stosowane w leczeniu alergii na nikiel są również leki działające miejscowo m.in. glikokortykosteroidy oraz leki immunosupresyjne.
Nieleczona alergia na nikiel, przy ciągłej ekspozycji na działanie tego pierwiastka, może doprowadzić do powikłań. Jednym z nich jest rozwój astmy oskrzelowej o podłożu alergicznym.
Alergia na nikiel – objawy
Najczęściej alergia na nikiel objawia się jako kontaktowe zapalenie skóry [1]. W miejscu dotyku z przedmiotem zawierającym ten metal pojawiają się wypryski, które swędzą i pieką. Skóra w tej okolicy jest zaczerwieniona, mogą pojawić się łuszczące grudki, pęcherzyki i krostki. Wyprysk może się nasilać przez kontakt z potem [5].
Czasem wyprysk na dłoniach powstaje przez długotrwałą ekspozycję skóry dłoni na nikiel zawarty w detergentach lub przedmiotach (np. monetach). Znane są także przypadki pojawienia się pęcherzykowatego wyprysku [1], reakcji pokrzywkowej lub uogólnionego zapalenia skóry [5] po spożyciu pokarmu zawierającego wysokie stężenie tego metalu.
W przypadku uogólnionej reakcji nadwrażliwości może pojawić się nieżyt nosa, zapalenie spojówek, pokrzywka lub atak astmy oskrzelowej. Rzadko może uwidaczniać się tzw. syndrom pawiana, który objawia się wysypką na pośladkach i w obszarach większych fałdów skórnych [1].
Pojawienie się wyprysku kontaktowego jest reakcją alergiczną typu późnego [3] i pojawia się dopiero po kilkudziesięciu godzinach po kontakcie z niklem [4].
Uczulenie na nikiel może być powodem odrzucenia protez, implantów stomatologicznych i płytek ortopedycznych przez organizm [5].
Czym jest alergia na nikiel?
Nikiel to substancja, która często wywołuje reakcje alergiczne po kontakcie ze skórą. Można go znaleźć w wielu przedmiotach codziennego użytku, w tym w biżuterii, takiej jak kolczyki czy naszyjniki, w guzikach i klamrach pasków oraz kluczach.
Z alergizującego metalu wykonane są też naczynia kuchenne (w tym przede wszystkim garnki i sztućce), nożyczki, oprawki okularów oraz igły i szpilki.
Nikiel jest składnikiem niektórych detergentów i farb, a także może zanieczyszczać kosmetyki. Uczulenie u osób nadwrażliwych wywoływać mogą również materiały dentystyczne i ortodontyczne, ortopedyczne oraz metalowe części stosowane w rekonstrukcjach chirurgicznych.
Alergia na nikiel jest częsta – według szacunków może ona występować nawet u co piątej osoby.
Dlaczego nikiel uczula?
Metale to jedne z najczęściej uczulających alergenów. Jak pokazują dane statystyczne uczulenia na nikiel, może dotyczyć nawet 8-19% osób dorosłych. Nieco rzadziej uczulenie to jest spotykane u dzieci i młodzieży – tutaj odsetek ten wynosi około 8-10%. Warto dodać, że na uczulenie na nikiel częściej cierpią kobiety, choć uważa się, że różnice te mogą być związane z tym, że kobiety częściej mają do czynienia z biżuterią zawierającą ten
EKTOPIN to prebiotyczny emolient plus z ektoiną do stosowania w codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej, suchej i atopowej dla dorosłych oraz dzieci już od 1. dnia życia
Do alergii kontaktowej dochodzi na skutek penetracji do skóry prostych związków chemicznych (haptenów), co wywołuje odpowiedź komórek odpornościowych znajdujących się w skórze. Pierwszy kontakt skóry z danym alergenem powoduje zapoczątkowanie tak zwanego procesu sensytyzacji. Następnie po pewnym czasie (okres sensytyzacji może trwać nawet kilka miesięcy lub lat!), po ponownej ekspozycji na dany alergen dochodzi do szybkiej odpowiedzi immunologicznej i w konsekwencji pojawienia się objawów typowych dla alergii kontaktowej.
