U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na nikiel - Jak unikać problemów z alergią na metal w obrazach
Alergia na nikiel – diagnostyka
W pierwszej kolejności przeprowadza się wywiad z pacjentem i wykonuje badanie ogólne. Następnie lekarz zleca wykonanie testów alergicznych. Najczęściej wykonuje się naskórkowy test płatkowy. Polega on na tym, że krążek nasączony 5-procentowym siarczanem niklu kładzie się na skórze, najczęściej w okolicy pleców [1]. Następnie po 48 godzinach zdejmuje się płatek i lekarz dokonuje pierwszej oceny stanu naskórka. Kolejnych oględzin dokonuje po 24 i 48 godzinach. Lekarz oceniający szuka zmian typowych dla alergii, tzn. rumienia, gródek i pęcherzyków. Alergia kontaktowa może wystąpić dopiero po pewnym czasie od ekspozycji na nikiel, stąd konieczność kilkukrotnych oględzin [5].
W leczeniu kontaktowej alergii na nikiel najczęściej stosuje się kortykosteroidy w postaci kremów lub maści [3]. Czasem zastosowanie może znaleźć miejscowy inhibitor kalcyneuryny (np. takrolimus) [5]. Zastosowanie znajdują także środki zmiękczające i złuszczające skórę. Niekiedy wykorzystuje się sterydy doustne i leki przeciwalergiczne działające przeciwświądowo. Rzadko lekarz może zalecić stosowanie retinoidów lub terapię światłem UVA [3].
W celu unikania reakcji alergicznej, należy ograniczyć dostęp do kontaktu z niklem. Należy zrezygnować z noszenia sztucznej biżuterii, zegarków i innych metalowych przedmiotów. Jeśli uczulenie pojawia się po spożyciu niklu, należy ograniczyć jego ilość w diecie [5].
Uczulenie na nikiel – objawy alergii
Uczulenie na nikiel najczęściej wywołuje zmiany skórne, które rozwijają się w miejscu kontaktu z zawierającym metal przedmiotem. Alergia kontaktowa na nikiel może być także związana ze stosowaniem zanieczyszczonych tym metalem kosmetyków. Objawy skórne są bardzo charakterystyczne.
Skutkiem kontaktu z niklem jest zwykle alergia kontaktowa, jednak metal ten może również wywołać objawy typowe dla alergii pokarmowej i alergii wziewnej. Osoby z nadwrażliwością, które są narażone na częsty kontakt z tym pierwiastkiem, mogą odczuwać nasilone objawy ze strony układu pokarmowego oraz układu oddechowego, a także cierpieć na nawracające zapalenie spojówek.
Alergia kontaktowa objawia się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem skóry, na której pojawiają się wypełnione płynem surowiczym pęcherzyki. Po ich pęknięciu tworzą się niewielkie strupki. Rozdrapywanie zmian skórnych sprzyja zaostrzeniu się stanu zapalnego, a także może prowadzić do nadkażenia bakteryjnego i rozwoju infekcji grzybiczej. Objawem alergii na nikiel może być także przebiegające bez grudkowo-pęcherzykowej wysypki zaczerwienienie skóry, jej przesuszenie oraz łuszczenie się naskórka. Stan zapalny i zmiany skórne pojawiają się w miejscu, w którym doszło do kontaktu z alergenem.
Objawy uczulenia na nikiel, który dostaje się do organizmu wraz ze spożywanymi pokarmami oraz wodą, to m.in. ból brzucha, biegunka i wzdęcia. Na skutek uczulenia na nikiel dochodzi także do nieżytu nosa oraz rozwoju astmy o podłożu alergicznym.
Alergia na nikiel częściej diagnozowana jest u kobiet, co ma związek nie tylko z częstszym kontaktem z tym metalem, który znajduje się w biżuterii, ale także zmianami hormonalnymi w cyklu menstruacyjnym.
U kogo najczęściej diagnozowana jest alergia na nikiel?
Uczulenie na nikiel dotyczy około 15% Europejczyków. Częściej alergia na nikiel jest diagnozowana w krajach wysoko rozwiniętych. Uczulenie na nikiel dotyczy wszystkich grup wiekowych. Niektóre badania dowiodły, że alergia na nikiel może dotyczyć nawet 12-18% niemowląt, małych dzieci i młodzieży oraz 22% osób dorosłych.
Ryzyko rozwoju alergii na nikiel zwiększa wczesna ekspozycja na działanie tego pierwiastka, a także narażenie zawodowe. Inne czynniki ryzyka to płeć żeńska oraz atopia. Uczulenie na nikiel częściej występuje u kobiet, co ma związek m.in. z noszeniem zawierającej ten metal biżuterii.
Liczba osób uczulonych na nikiel systematycznie rośnie, bo pierwiastek ten występuje powszechnie w naszym otoczeniu, w postaci naturalnej, a także w postaci zanieczyszczenia np. żywności. Rozwój alergii na nikiel oraz innych reakcji alergicznych ma także związek z osłabieniem odporności organizmu na skutek m.in. stałego kontaktu z różnymi substancjami chemicznymi.