U nas zapłacisz kartą
Symptomy uczulenia na okulary - Jak rozpoznać alergię na soczewki i oprawki?
Uczulenie na metal – objawy
Objawy uczulenia na metal dotyczą na ogół skóry. Przyjmują przeważnie postać ostrego lub przewlekłego kontaktowego zapalenia skóry, które rozwija się w miejscu bezpośredniego przylegania uczulającego przedmiotu. Dla postaci ostrej typowe są ogniska rumieniowo-obrzękowe. W ich obrębie pojawiają się pęcherzyki i grudki. Z kolei w postaci przewlekłej ma miejsce zliszajowacenie skóry, któremu towarzyszy nadmierne rogowacenie i pękanie naskórka. Chorzy wskazują na uporczywy świąd. Pojawić się mogą u nich objawy astmy oskrzelowej, alergicznego zapalenia spojówek czy nieżytu nosa. Rzadkością jest rozwój krwiopochodnego zapalenia skóry oraz odczynów ziarniniakowych pokrzywki kontaktowej w odpowiedzi na działanie alergenu kontaktowego. Gdy metal dostanie się do organizmu wraz z pożywieniem, może spowodować bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę. U osób szczególnie wrażliwych istnieje nawet ryzyko wstrząsu anafilaktycznego.
Rozpoznaniem i leczeniem uczulenia na metal zajmują się dermatolodzy i alergolodzy. W diagnostyce ważną rolę odgrywa dokładnie przeprowadzone badanie podmiotowe, czyli wywiad lekarski. Alergia na metale bywa często mylona z atopowym zapaleniem skóry ze względu na podobne objawy. Obok badania przedmiotowego lekarz wykonuje test płatkowy, w ramach którego na skórę pleców nakłada plastry nasączone alergenem i pozostawia na 2 doby. Po tym czasie odkleja i ocenia odczyn alergiczny skóry. Powtarza to w 3. i 4. dobie od naklejenia plastrów. Standardowy zestaw alergenów stosowany do naskórkowych testów płatkowych składa się z: barwników, metali (nikiel, chrom, kobalt), substancji zapachowych, konserwantów, leków (neomycyny). Wyniki testów podaje się w skali od zera do trzech plusów, gdzie o rezultacie dodatnim informuje uzyskanie co najmniej 2 plusów.
Podstawę leczenia alergii na metale stanowi unikanie wywołującego ją czynnika. Pomocne dla osób z nadwrażliwością na nikiel są testy do identyfikowania obecności tego metalu w przedmiotach. Mają one przeważnie postać płynu, w którym znajduje się dwumetyloglioksym zmieniający barwę podczas kontaktu z metalem. Preparaty te pozwalają szybko i prosto ocenić bezpieczeństwo możliwie uczulających rzeczy. Osoby uczulone na metal mogą zostać poddane farmakoterapii. Stosowane są przeważnie maści z glikokortykosteroidami, które łagodzą miejscowe objawy alergii, a w przypadku ciężkiej postaci uczulenia konieczne są środki o działaniu ogólnym. jak glikokortykosteroidy doustne i leki przeciwhistaminowe. Zaleca się stosowanie kremów barierowych, które tworzą na powierzchni skóry niewidzialny film, uniemożliwiający przedostanie się jonów metali do jej wnętrza. Do zmienionej chorobowo skóry przykładać można okłady z płynu Burowa, wykazującego działanie ściągające, przeciwzapalne, miejscowe przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Jest to 7,5–9-procentowy roztwór zasadowego octanu glinu (wzór sumaryczny Al(OH)(CH3COO)2) w wodzie destylowanej. Preparat stosuje się przeważnie po rozcieńczeniu 1 łyżki w szklance wody. Nie powinien być używany na otwarte rany.
Dlaczego ktoś jest uczulony na słońce?
Przyczyn uczulenia na słońce jest kilka. Jedną z nich stanowi nasz układ immunologiczny, który traktuje promieniowanie UV jak wroga. W takim przypadku mamy do czynienia z nadwrażliwością, która może być skutkiem m.in. niewłaściwego korzystania z kąpieli słonecznych i narażania się na częste poparzenia słoneczne. Nie jest to jednak jedyną przyczyną alergii na słońce.
Miejscowe odczyny alergiczne wywołuje także fotouczulenie, którego przyczyną są nie tylko promienie słoneczne, ale także substancje, które znajdują się na skórze lub dostarczamy je do organizmu wraz z lekami, ziołami i pokarmami. Zaliczamy do nich m.in. popularne leki przeciwbólowe i przeciwzapalne z kwasem acetylosalicylowym, leki antydepresyjne i antybiotyki.
Zwiększenie wrażliwości skóry na działanie promieniowania słonecznego występuje także pod wpływem m.in. substancji zawartych w dziurawcu, aplikowanych na skórę kwasów owocowych i kremów oraz maści z retinolem. W przypadku przyjmowania leków, stosowania preparatów dermatologicznych oraz ziół, powinniśmy sprawdzić, czy możemy bezpiecznie przebywać na słońcu.
Ważne: substancje wywołujące fotouczulenie często znajdują się w kosmetykach oraz perfumach, dlatego latem najlepiej stosować specjalistyczne kremy i balsamy z filtrami UV oraz unikać stosowania perfum na odsłoniętą skórę, bo mogą one spowodować wystąpienie przebarwień skóry.
Uczulenie na metal – co je wywołuje?
„Uczulenie na metal” to określenie, którego używa się najczęściej w odniesieniu do nadwrażliwości na nikiel. Dolegliwość ta jest dość mocno rozpowszechniona w społeczeństwie. Szacuje się, że dotyczy 13–17% dorosłych, 10% młodzieży i 7–9% dzieci. Specjaliści donoszą, że kobiety aż 4 razy częściej zmagają się z nadwrażliwością na nikiel w porównaniu z mężczyznami. Innymi rzadziej spotykanymi alergiami na metale są te wywołane przez kobalt, chrom i pallad. U niektórych alergików każdy kolejny kontakt z alergenem powoduje szybsze pojawianie się objawów. Uczulenie może stać się nawet chorobą zawodową.
Do uczulenia na metal dochodzi przeważnie na skutek bezpośredniego kontaktu skóry z przedmiotami go zawierającymi, np.: oprawkami okularów, paskami do zegarków i innymi formami biżuterii, guzikami, sprzączkami od pasków, sztućcami, klamkami, uchwytami szafek, a nawet elementami protez dentystycznych czy implantów ortopedycznych i kardiochirurgicznych. Metale w śladowych ilościach mogą dostać się do organizmu razem z żywnością. Dla przykładu nikiel zawarty jest w: margarynie, rybach i owocach morza (głównie ostrygach), piwie i winie, produktach sojowych, konserwach, roślinach strączkowych, ziarnach zbóż, siemieniu lnianym, orzechach, gruszkach, figach, bananach, ananasach.
Koszty społeczne i osobiste
Profesor ostrzega, że wśród osób, które nie podejmują leczenia nasilają się dolegliwości, które wcześniej występowały. Często alergia się rozszerza na inne organy: z nosa na płuca. Jeżeli ktoś ma katar alergiczny i nie jest leczony, i ma stały kontakt z alergenami, to ryzyko rozwoju astmy oskrzelowej wzrasta u niego ośmiokrotnie. To samo dotyczy atopowego zapalenia skóry, alergii pokarmowej we wczesnym dzieciństwie. Zdaniem alergologa odpowiednia prewencja w tym zakresie zapobiega rozwojowi innych alergii.
Dzieci chore na alergie doświadczają trudności w szkole, mają kłopoty z nauką i problemy ze snem
Zgodnie z informacjami zawartymi w Europejskiej Deklaracji dotyczącej Immunoterapii, którą ogłosiła Europejska Akademia Alergologii, alergie dotyczą około jednej trzeciej społeczeństwa, a w niektórych rejonach jeszcze większej grupy. Te choroby powodują olbrzymie koszty społeczne, upośledzają jakość życia, utrudniają pracę i naukę. Dzieci chore na alergie doświadczają trudności w szkole, mają kłopoty z nauką i problemy ze snem. Wykazano, że następstwem bezsenności i zmian nastroju u dzieci jest ich wyizolowanie, gorsze wyniki w szkole i nawet dokuczanie ze strony rówieśników. Zaburzone są również relacje rodzinne i osobiste.
Młodzi chorzy mają więcej problemów z powodu częstszej nieobecności w pracy i gorszej wydajności. Zaburzone są ich zdolności poznawcze, wielu chorych na alergie zgłasza problemy w relacjach osobistych. W licznych badaniach wykazano, że osoby chorujące na alergię obciążone są zwiększonym ryzykiem wystąpienia depresji.
Od 15 do 20 proc. chorych na alergię doświadcza choroby o ciężkim przebiegu, powodującym niesprawność, pozostaje pod presją zagrożenia życia z powodu ewentualnego napadu astmy lub wstrząsu anafilaktycznego. Deklaracja przewiduje, że w następstwie zmian klimatycznych i zwiększenia ilości pyłków i alergenów wziewnych pojawią się w przyszłości częstsze zaostrzenia astmy.
Mamy już kilkadziesiąt tysięcy alergenów
Jak wyjaśnia ekspert, alergia to nieprawidłowa reakcja organizmu na niegroźny zazwyczaj czynnik. W procesie alergicznym układ odpornościowy traktuje te niegroźne substancje jak elementy zagrażające, co wywołuje reakcję mającą na celu ich zneutralizowanie i wydalenie z organizmu. Skomplikowane procesy biologiczne związane z neutralizacją tych czynników, mogą przybrać różnorodne formy objawowe - najczęściej występujące objawy to nieżyt nosa, zapalenie spojówek, skurczy oskrzeli, trudności w oddychaniu, wysypki i bąble skórne. W skrajnych przypadkach reakcją organizmu na alergen może być wstrząs anafilaktyczny i zgon.
Niemal każdy z nas przechodzi w swoim życiu co najmniej jedną reakcję alergiczną
Podczas swojego życia niemal każdy człowiek przechodzi co najmniej jedną reakcję alergiczną. Skala występowania chorób alergicznych zwiększa się z każdym rokiem - co kilka lat następuje podwojenie liczby chorych. Zwiększa się także liczba substancji wywołujących alergię - o ile jeszcze kilkadziesiąt lat temu było ich zdecydowanie mniej, to obecnie liczba stwierdzonych naukowo alergenów sięga kilkudziesięciu tysięcy. Polaków szczególnie uczulają roztocze kurzu domowego, podobnie często trawy i zboża, a w dalszej kolejności pyłki brzozy, alergeny kota. W pierwszym okresie życia co dziesiąte dziecko ma objawy, które mogłyby świadczyć o uczuleniu na pokarmy. U dużej części tych dzieci przechodzi ona w inne postacie alergii. Liczba stwierdzonych naukowo alergenów sięga kilkudziesięciu tysięcy i rośnie.
O tym, kogo dotyka ta choroba, decydują predyspozycje rodzinne i genetyczne. Czynniki środowiskowe wpływają na to, czy i kiedy alergia się ujawni. Według profesora na alergię narażone są szczególnie osoby przebywające w zanieczyszczonym środowisku, wśród spalin samochodowych, w dymie papierosowym. Ryzyko dotyczy również dzieci leczonych antybiotykami w pierwszych dwóch latach życia.
"Mówi się też, że zaczęliśmy żyć zbyt sterylnie. Higiena sprawia, że nie ma naturalnych bodźców ze środowiska w postaci różnych bakterii, niekoniecznie chorobotwórczych, które mogłyby pobudzać układ odpornościowy do prawidłowego działania - tłumaczy prof. Samoliński. - Nie znamy cudownego sposobu, by ustrzec się przed alergią. Wiemy natomiast, że ci, którzy mieszkają poza wielkimi miastami, w czystym ekologicznie środowisku wiejskim, chorują znacznie rzadziej. W programie ECAP udowodniono, że mieszkańcy powiatu zamojskiego i Krasnystaw mają dwa razy mniej alergii ze strony dróg oddechowych niż pozostali badani".
