U nas zapłacisz kartą
Symptomy uczulenia na okulary - Jak rozpoznać alergię na soczewki i oprawki?
Uczulenie na metal – objawy
Objawy uczulenia na metal dotyczą na ogół skóry. Przyjmują przeważnie postać ostrego lub przewlekłego kontaktowego zapalenia skóry, które rozwija się w miejscu bezpośredniego przylegania uczulającego przedmiotu. Dla postaci ostrej typowe są ogniska rumieniowo-obrzękowe. W ich obrębie pojawiają się pęcherzyki i grudki. Z kolei w postaci przewlekłej ma miejsce zliszajowacenie skóry, któremu towarzyszy nadmierne rogowacenie i pękanie naskórka. Chorzy wskazują na uporczywy świąd. Pojawić się mogą u nich objawy astmy oskrzelowej, alergicznego zapalenia spojówek czy nieżytu nosa. Rzadkością jest rozwój krwiopochodnego zapalenia skóry oraz odczynów ziarniniakowych pokrzywki kontaktowej w odpowiedzi na działanie alergenu kontaktowego. Gdy metal dostanie się do organizmu wraz z pożywieniem, może spowodować bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę. U osób szczególnie wrażliwych istnieje nawet ryzyko wstrząsu anafilaktycznego.
Rozpoznaniem i leczeniem uczulenia na metal zajmują się dermatolodzy i alergolodzy. W diagnostyce ważną rolę odgrywa dokładnie przeprowadzone badanie podmiotowe, czyli wywiad lekarski. Alergia na metale bywa często mylona z atopowym zapaleniem skóry ze względu na podobne objawy. Obok badania przedmiotowego lekarz wykonuje test płatkowy, w ramach którego na skórę pleców nakłada plastry nasączone alergenem i pozostawia na 2 doby. Po tym czasie odkleja i ocenia odczyn alergiczny skóry. Powtarza to w 3. i 4. dobie od naklejenia plastrów. Standardowy zestaw alergenów stosowany do naskórkowych testów płatkowych składa się z: barwników, metali (nikiel, chrom, kobalt), substancji zapachowych, konserwantów, leków (neomycyny). Wyniki testów podaje się w skali od zera do trzech plusów, gdzie o rezultacie dodatnim informuje uzyskanie co najmniej 2 plusów.
Podstawę leczenia alergii na metale stanowi unikanie wywołującego ją czynnika. Pomocne dla osób z nadwrażliwością na nikiel są testy do identyfikowania obecności tego metalu w przedmiotach. Mają one przeważnie postać płynu, w którym znajduje się dwumetyloglioksym zmieniający barwę podczas kontaktu z metalem. Preparaty te pozwalają szybko i prosto ocenić bezpieczeństwo możliwie uczulających rzeczy. Osoby uczulone na metal mogą zostać poddane farmakoterapii. Stosowane są przeważnie maści z glikokortykosteroidami, które łagodzą miejscowe objawy alergii, a w przypadku ciężkiej postaci uczulenia konieczne są środki o działaniu ogólnym. jak glikokortykosteroidy doustne i leki przeciwhistaminowe. Zaleca się stosowanie kremów barierowych, które tworzą na powierzchni skóry niewidzialny film, uniemożliwiający przedostanie się jonów metali do jej wnętrza. Do zmienionej chorobowo skóry przykładać można okłady z płynu Burowa, wykazującego działanie ściągające, przeciwzapalne, miejscowe przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Jest to 7,5–9-procentowy roztwór zasadowego octanu glinu (wzór sumaryczny Al(OH)(CH3COO)2) w wodzie destylowanej. Preparat stosuje się przeważnie po rozcieńczeniu 1 łyżki w szklance wody. Nie powinien być używany na otwarte rany.
To już pandemia
"Alergia to taka reakcja na czynniki, jakie nas otaczają i jakie spożywamy, która nie występuje u osób zdrowych. Czynniki te nie mają charakteru toksycznego, w przeciwieństwie na przykład do dymu, w którego oparach każdy będzie czuł się źle. Osoby z atopią, czyli alergicy, mają objawy choroby wtedy, kiedy inni ich nie odczuwają. Na przykład na łące, gdzie wdychają pyłki zbóż i traw. Nietolerancja czynników środowiskowych w alergii wiąże się z zaangażowaniem układu odpornościowego" - mówi profesor.
Dodaje, że alergia stanowi problem zdrowia publicznego o skali pandemicznej. Jest chorobą współczesnej cywilizacji. W Europie ponad 150 milionów osób choruje na alergie, przewiduje się, że w następnym dziesięcioleciu liczba ta wzrośnie ponad 250 milionów.
Zespół Zakładu Profilaktyki Zagrożeń Środowiskowych i Alergologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, którym kieruje prof. Bolesław Smoliński, prowadził badanie "Epidemiologia Chorób Alergicznych w Polsce (ECAP)". Wykazało ono, że cechy alergii deklaruje około 40 proc. z tysięcy przebadanych osób, choć aktywną postać ma co czwarta z nich. Im bardziej przesuwamy się na zachód Polski, im większe miasto, tym więcej przypadków alergii. Stale rośnie liczba chorych na astmę, którą może mieć ponad 4 mln osób w naszym kraju.
Uczony obserwuje, że od początku lat 90., kiedy weszliśmy niejako w nowy świat, nasz tryb życia bardzo się zmienił. Wraz z tymi zmianami częstość alergii w Polsce dorównała krajom Europy Zachodniej, ale jednocześnie - jak zaznacza prof. Samoliński - Polska jest w czołówce krajów z dobrze zorganizowaną opieką alergologiczną.
Czy promieniowanie UV przechodzi przez szybę?
Promieniowanie UV składa się z zakresu A (UVA) o długości fali 400–320 nm oraz B (UVB) o długości fali 320-290 nm. Szkło okienne absorbuje promieniowanie UVB, jednak UVA przenika przez szyby. Dlatego też po ekspozycji na światło słoneczne przez szybę także może dojść do niepożądanych reakcji ze strony skóry. Należy o tym pamiętać i zastosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną.
Wybrane treści dla Ciebie
Czy opalanie się jest zdrowe? Opalanie się może prowadzić do groźnych skutków, takich jak przyspieszone starzenie skóry, przebarwienia i nowotwory. Czy opalenie jest zdrowe? Jakie są korzyści wynikające z ekspozycji na słońce?
Fotoalergie (fotouczulenia) – objawy, przyczyny, diagnoza i leczenie Fotoalergie, znane również jako fotouczulenia, to reakcje skórne wywołane ekspozycją na promieniowanie słoneczne, w szczególności promieniowanie ultrafioletowe (UVA). Objawy mogą wystąpić natychmiast lub z opóźnieniem po kontakcie ze słońcem. Najczęściej są spowodowane lekami lub kosmetykami. W artykule omówimy objawy, diagnozowanie oraz skuteczne metody leczenia fotoalergii.
Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach Co to jest promieniowanie ultrafioletowe? Jaki chronić skórę przed słońcem? Co to jest SPF?
Uczulenie na słońce - leczenie alergii na słońce
Leczenie alergii słonecznej jest konieczne. W przeciwnym razie może dojść do kolejnych i coraz silniejszych ataków.
Najlepszą metodą byłoby całkowite wyeliminowanie promieniowania słonecznego. Niestety, jest to niemożliwe.
Dlatego w przypadku pojawienia się objawów uczulenia na słońce należy udać się do dermatologa, by ustalić schemat terapii. Do czasu wizyty lekarskiej należy smarować podrażnione miejsca maścią zawierającą cynk (ma działanie osuszające), a jeżeli skóra się łuszczy – preparatami po opalaniu, które ją nawilżą.
W przypadku reakcji fototoksycznej lub fotoalergicznej należy wyeliminować szkodliwy czynnik. Ponadto pomocne może się okazać stosowanie leków, zawierających np. klemastynę lub ogólnie dostępnego bez recepty wapna.
Dobre efekty daje także fotochemioterapia (naświetlanie skóry promieniowaniem o odpowiedniej długości fal).
W przypadku wielopostaciowych osutek świetlnych lub pokrzywki świetlnej stosuje się środki przeciwmalaryczne lub beta-karoten, które, podawane przez wiele miesięcy, mogą być skuteczne.
Przeczytaj również:
Uczulenie na słońce - objawy alergii na słońce
Fotodermatoza idiopatyczna objawia się swędzącymi, czerwonymi i małymi bąblami. Pojawiają się one już po kilku minutach od kontaktu skóry ze słońcem i tylko na tych częściach ciała, które zostały wystawione na działanie promieniowania UV.
W przypadku odczynów fototoksycznych objawy przypominają oparzenie słoneczne (rumień, obrzęk, pęcherze, którym towarzyszą pieczenie i świąd).
Pojawiają się one po kilku minutach lub kilku godzinach od kontaktu ze szkodliwą substancją i słońcem i ograniczają się do miejsc odsłoniętych na jego działanie. W przypadku odczynów fototoksycznych nadwrażliwość na słońce jest czasowa i mija po odstawieniu szkodliwego czynnika.
W przypadku reakcji fotoalergicznej, w wyniku działania substancji fotoalergizujących i promieniowania słonecznego, dochodzi do powstania zmian określanych jako fotoalergiczny wyprysk kontaktowy.
Są to pierzące i/lub swędzące wypryski i grudki, które pojawiają się mniej więcej po 24-48 godzinach od opalania i rozprzestrzeniają się poza obręb miejsc, które były wystawione na działanie światła słonecznego.
