U nas zapłacisz kartą
Symptomy uczulenia na okulary - Jak rozpoznać alergię na soczewki i oprawki?
Objawy uczulenia na słońce
Uczulenie od słońca objawia się zaczerwienieniem, swędzeniem i pieczeniem skóry. Może także powodować występowanie drobnych wysypek. Rzadziej alergia na słońce objawia się silnym stanem zapalnym, pęcherzami na skórze oraz np. gorączką, złym samopoczuciem i osłabieniem.
Objawy te mogą przypominać objawy poparzenia słonecznego, które jest częstym skutkiem ubocznym niewłaściwego zabezpieczenia skóry przed działaniem promieniowania UV. W przypadku uczulenia wystarczy krótka ekspozycja na słońce, aby na skórze pojawiły się objawy stanu zapalnego. Są one widoczne jedynie w miejscu kontaktu skóry ze słońcem i nie pojawiają się pod ubraniem.
Wysypka od słońca zwykle przybiera postać drobnych swędzących grudek lub wypełnionych płynem surowiczym pęcherzyków, jednak może także nie występować. Skóra w miejscu wystąpienia reakcji alergicznej jest silnie zaczerwieniona oraz znacznie cieplejsza, co świadczy o odczynie zapalnym.
Objawy te mijają po zastosowaniu leków przeciwhistaminowych, których przyjmowanie jest wskazane w przypadku wszystkich samoistnych reakcji alergicznych. Jeżeli reakcję fotouczuleniową wywołały inne czynniki, konieczne jest ich wykrycie i rezygnacja z przebywania na słońcu np. w czasie leczenia lekami o fototoksycznym lub fotouczulającym działaniu.
Odczulajmy się!
"Alergii nie da się wyleczyć w rozumieniu takim, w jakim leczy się infekcję wirusową. Infekcja pojawia się, a potem jej nie ma i człowiek jest absolutnie zdrowy. Alergia, jeżeli już się ujawniła, włącza chorego do grona alergików do końca życia. Nie zmieniają tego nawet długie okresy remisji, kiedy nie ma żadnych objawów" - stwierdza uczony.
Pociesza jednak, że większość alergii, jeśli zostaną one rozpoznane, można kontrolować. Podstawowym standardem leczenia jest unikanie alergenów. Jeżeli pacjent ma przewlekłe dolegliwości, bo alergeny wpływają na niego przez wiele dni w roku, to musi być też przewlekle leczony. Zwykle są stosowane leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Celem leczenia powinna być jednak zmiana naturalnego biegu choroby.
Według prof. Samolińskiego jedyną drogą do tego celu jest odczulanie, czyli swoista immunoterapia. Powinna być wykorzystana, kiedy dolegliwości występują przewlekle, a nie incydentalnie, a ich nasilenie jest średnie lub duże. Można też kwalifikować do odczulania niektórych pacjentów o łagodnych postaciach alergii.
"Niewiele osób korzysta w Polsce z tego dobrodziejstwa, a przecież odczulanie daje trwałe efekty! Nie działa doraźnie, skutkuje dopiero po wielu miesiącach, a nawet po dwóch latach, ale sprawia, że pacjent nie musi już w ogóle brać leków, albo bierze ich znacznie mniej niż poprzednio. Immunoterapia prowadzona przez wyspecjalizowanych lekarzy to przyszłościowa metoda, którą warto popularyzować w Polsce" - uważa profesor. Dodaje, że dane kliniczne potwierdzają, że ta metoda nie tylko zwalcza objawy, ale zapobiega pojawianiu się nowych alergii. Kiedyś uważano, że w astmie odczulanie jest przeciwwskazane, dziś naukowcy i lekarze wiedzą, że niektóre osoby z łagodną postacią astmy alergicznej pod wpływem odczulania mają remisję choroby.
Uczulenie na słońce – leczenie
W leczeniu uczulenia na słońce stosuje się środki zapobiegawcze, czyli działania skierowane na to, aby uniknąć pojawienia się wysypki, oraz leczenie, kiedy wysypka już się pojawi.
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Preparaty z filtrami przeciwsłonecznymi z ochroną przed promieniowaniem ultrafioletowym A (UVA) i ultrafioletowym B (UVB) oraz współczynnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF) wynoszącym co najmniej 30 należy stosować odpowiednio, czyli regularnie i obficie. O tym, jakie preparaty wybrać i jak odpowiednio je stosować, przeczytaj tutaj: Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 1 i Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 2
U niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce. Może ona być korzystna dla osób, u których spodziewane jest wystąpienie poważnych objawów wiosną lub latem. Zabiegi naświetlania zwykle się wykonuje 2–3 razy w tygodniu przez od czterech do sześciu tygodni. Leczenie takie zaleca dermatolog. Należy pamiętać, że nie jest ono optymalne dla wszystkich pacjentów z uczuleniem na słońce i ma swoje działania niepożądane – na wczesnym etapie fototerapii mogą wystąpić zaostrzenia, wymagające zastosowania glikokortykosteroidów.
Leczenie uczulenia na słońce, jeśli już się pojawi wysypka, nie zawsze jest konieczne, ponieważ niektóre osoby mają łagodne objawy, które szybko mijają, a że z czasem rozwija się tolerancja na promieniowanie słoneczne, nie szukają one pomocy lekarskiej.
Niektórzy pacjenci mogą jednak wymagać leczenia w celu złagodzenia objawów. W takich przypadkach leczenie zależy od nasilenia zmian skórnych.
Alergia na słońce – polimorficzna osutka świetlna – objawy
Zwykle polimorficzna osutka świetlna (PMLE) występuje wiosną i wczesnym latem. Może jednak pojawić się zimą, po korzystaniu z solarium lub po wakacjach w ciepłych krajach. Zmiany skórne występują zwykle w ciągu kilku godzin (czasami kilku dni) po ekspozycji na słońce i towarzyszy im intensywny świąd. Wysypka trwa od jednego do kilku dni, a następnie ustępuje, jeśli unika się dalszej ekspozycji na słońce. Czasami wysypka utrzymuje się przez kilka tygodni. Zmiany goją się bez powstawania blizn. Charakterystyczną cechą polimorficznej osutki świetlnej jest to, że jest najbardziej nasilona wiosną i wczesnym latem, łagodnieje wraz z postępem lata i ustępuje jesienią lub zimą, a następnie powraca kolejnej wiosny.
W przypadku polimorficznej osutki świetlnej może występować kilka różnych rodzajów zmian skórnych (jak sama nazwa wskazuje – polimorficzna, czyli mająca wiele postaci), ale zwykle u danej osoby jest to określony rodzaj zmian skórnych i kiedy wysypka nawraca, wygląda tak samo, jak podczas poprzednich epizodów. Najczęściej są to swędzące, czerwone grudki, plamy lub krosty. Rzadziej zmiany przypominają ukąszenia owadów lub rumień wielopostaciowy.
Alergia na słońce: czerwone grudki, plamy i krosty. Fot. istockphoto.com
Wysypka najczęściej pojawia się na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych – w górnej części klatki piersiowej, na dekolcie, szyi, ramionach, a czasami także łydkach. Choroba występuje częściej tam, gdzie skóra w czasie zimy jest zakryta. Wysypka rzadko występuje na twarzy i grzbietach dłoni.
Rzadko wysypce mogą towarzyszyć objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy i nudności.
Uczulenie na metal – co je wywołuje?
„Uczulenie na metal” to określenie, którego używa się najczęściej w odniesieniu do nadwrażliwości na nikiel. Dolegliwość ta jest dość mocno rozpowszechniona w społeczeństwie. Szacuje się, że dotyczy 13–17% dorosłych, 10% młodzieży i 7–9% dzieci. Specjaliści donoszą, że kobiety aż 4 razy częściej zmagają się z nadwrażliwością na nikiel w porównaniu z mężczyznami. Innymi rzadziej spotykanymi alergiami na metale są te wywołane przez kobalt, chrom i pallad. U niektórych alergików każdy kolejny kontakt z alergenem powoduje szybsze pojawianie się objawów. Uczulenie może stać się nawet chorobą zawodową.
Do uczulenia na metal dochodzi przeważnie na skutek bezpośredniego kontaktu skóry z przedmiotami go zawierającymi, np.: oprawkami okularów, paskami do zegarków i innymi formami biżuterii, guzikami, sprzączkami od pasków, sztućcami, klamkami, uchwytami szafek, a nawet elementami protez dentystycznych czy implantów ortopedycznych i kardiochirurgicznych. Metale w śladowych ilościach mogą dostać się do organizmu razem z żywnością. Dla przykładu nikiel zawarty jest w: margarynie, rybach i owocach morza (głównie ostrygach), piwie i winie, produktach sojowych, konserwach, roślinach strączkowych, ziarnach zbóż, siemieniu lnianym, orzechach, gruszkach, figach, bananach, ananasach.
