U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na perfumy na szyi - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Alergie na perfumy - jakie są ich objawy?
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby chore na astmę i alergicy. Choć ukryte w perfumach nuty zapachowe nie są alergenami, to mogą powodować reakcje obronne organizmu. Perfumy mogą uczulać na dwa sposoby - w kontakcie ze skórą lub poprzez drogi oddechowe.
Alergolodzy coraz częściej donoszą, że jedną z najpopularniejszych przyczyn wysypek skórnych jest uczulenie na zapach. Przeprowadzone badania wykazują, że u osób cierpiących na migreny silne perfumy lub intensywnie pachnące wody kolońskie mogą wywołać migrenę.
Perfumy powstają z połączenia naturalnych lub syntetycznych nut zapachowych. Wiele z nich jest bardzo niestabilnych i łatwo utlenia się podczas przechowywania, na przykład pod wpływem działania promieni słonecznych. W efekcie oddziałują na skórę jako silne alergeny czy substancje fototoksyczne.
Wśród składników perfum, które mogą powodować alergie, wymienia się: alkohol i aldehyd cynamylowy, olejek goździkowy, olejek ylang-ylang, nuty jaśminu, nuty bergamotki, nuty pelargonii, aromat konwalii, nuty mchu dębowego, olejek z limonki, olejek z róży czy olejek z tangerynki.
Uczulenie na szyi – kiedy zmiany na szyi świadczą o alergii?
Zaczerwienienie na szyi najczęściej świadczy o niegroźnej reakcji alergicznej. Wówczas na skórze pojawiają się nie tylko czerwone plamy, ale również czerwone krostki, wypełnione płynem surowiczym bąbelki, ponadto mogą wystąpić grudki oraz delikatne obrzęki. Uczulenie na szyi niemal zawsze powoduje świąd skóry.
Wyżej opisane zmiany powstają na skutek kontaktu z czynnikiem uczulającym. Przykładowe alergeny to:
- nikiel, który wchodzi w skład biżuterii (również złotej),
- chrom – obecny w niektórych ubraniach i dodatkach,
- kosmetyki, a dokładniej – zawarte w nich substancje zapachowe, konserwujące i formaldehyd, uczulać mogą perfumy, kremy do ciała, żele do kąpieli itd.,
- produkty do prania i płukania tkanin,
- neomycyna, jest to antybiotyk, który stanowi składnik niektórych maści i kremów,
- lateks.
Czerwone plamy na szyi – inne przyczyny przypadłości
Czerwona szyja może być niestety także objawem innych schorzeń. Są to: Jeśli zmiany na skórze występują nie tylko na szyi, ale również na twarzy i/lub na dekolcie, plecach i ramionach, ich przyczyną może być trądzik młodzieńczy. Choć zazwyczaj jest to przypadłość charakterystyczna dla okresu dojrzewania, zdarza się również, że występuje u osób dorosłych – nawet po 40. roku życia.
„Trądzikowa” wysypka na szyi to czerwone plamy, a także liczne grudki i krostki. Te drugie nierzadko wypełnione są białym płynem. Pod żadnym pozorem nie należy takich zmian wyciskać, ponieważ może to skutkować przeniesieniem bakterii na większe obszary skóry.
Rumień na szyi może być również skutkiem obrzęku naczynioruchowego. To stan, który występuje na skutek kontaktu z zimnem, po zjedzeniu bardzo pikantnych potraw, podczas silnego wzburzenia emocjonalnego, po spożyciu alkoholu czy choćby pod wpływem gwałtownej zmiany temperatury powietrza. Niektóre osoby mają pewne tendencje do występowania takich obrzęków – wystarczy, że lekko się zdenerwują albo wypiją lampkę wina, by natychmiast pojawiły się u nich czerwone plamy na szyi.
Zaczerwienienie na szyi może być również objawem poważnych schorzeń – jednym z nich jest uszkodzenie wątroby. W takim przypadku poza charakterystycznymi plamami u osoby chorej można zauważyć tzw. „pajączki”, czyli rozszerzone naczynka krwionośne.
Innym objawem, który sugeruje konieczność skontrolowania stanu wątroby, jest zażółcenie skóry oraz białek oczu. To efekt gromadzenia się bilirubiny w organizmie. Tego typu zmianom bardzo często towarzyszyć usilny świąd.
Czerwone plamy na twarzy i szyi mogą być również objawami tocznia rumieniowego układowego – jednej z chorób tkanki łącznej. Zmiany na twarzy przybierają wówczas dość charakterystyczny kształt motyla (obejmują policzki oraz środkową część czoła).
Warto wiedzieć, że toczeń rumieniowy układowy może wywołać również inne symptomy. Są to na przykład:
Uczulenie na farby do włosów
Spośród preparatów kosmetycznych najsilniejsze własności uczulające wykazują farby do włosów. Ze względu na bardziej ograniczoną liczbę użytkowników stanowią jednak mniejszy problem alergologiczny. Właściwymi alergenami w farbach do włosów są aminy aromatyczne, a wśród nich najsilniej uczulająca p-fenylenodwuamina. Częstość uczuleń na farby nie jest dokładnie znana, lecz jest niewątpliwie mniejsza niż przed laty. Wynika to z pewnością z udoskonalenia technologii produkcji farb. Inne używane aminy jak: p-toluenodwuamina, 2-nitro-p-fenylenodwuamina pod względem „”siły uczulania”” są podobne do p-fenylenodwuaminy. Pamiętać trzeba, że aminy aromatyczne są farbami oksydacyjnymi, w związku z czym ufarbowane włosy nie mają właściwości uczulających.
Alergia na farby ma dodatkowy, ważny aspekt – wywołuje reakcje krzyżowe ze związkami należącymi do tzw. paragrupy. Przypomnijmy, że jest to grupa związków chemicznych, które charakteryzują się występowaniem pierwszorzędowej grupy aminowej w pierścieniu aromatycznym. Poza farbami do włosów do „”paragrupy”” należą: sulfonamidy, leki do miejscowego znieczulania, wywoływacze do fotografii kolorowej, przeciwutleniacze gumy oraz barwniki azowe do tkanin. Zakres substancji, na które wtórnie zareaguje chory uczulając się na farby do włosów jest nieprzewidywalny, dlatego powinien być poinformowany o wszelkich źródłach związków „”paragrupy””.
Ten przegląd nie obejmuje wszystkich możliwych alergenów występujących w kosmetykach. Niemal każdy składnik, sporadycznie, w sprzyjających okolicznościach, może uczulić. Tak np. modny obecnie i używany w ogromnych ilościach olejek drzewa herbacianego wywołał kilka przypadków uczuleń, mimo że pod względem alergologicznym oceniany był jako całkowicie bezpieczny.
Osobom uczulonym na kosmetyki poleca się produkty hypoalergiczne, dostępne wreszcie w dużym wyborze. Podstawową zasadą w produkcji tych kosmetyków jest prostota receptury oraz dobór składników o jak najmniejszych własnościach uczulających lub całkowicie ich pozbawionych. Są one z reguły pozbawione substancji zapachowych. Preparaty te są bardzo pomocne w leczeniu alergii na kosmetyki, o ile oczywiście ich nazwa nie jest pustym hasłem marketingowym, gdyż zaznaczyć trzeba, że użycie określenia „”hypoalergiczny”” nie jest dotychczas nigdzie prawnie uregulowane. Dlatego też z pełną odpowiedzialnością można polecać pacjentom polskie produkty hypoalergiczne. Kwalifikowanie receptur tych kosmetyków w Państwowym Zakładzie Higieny jest zgodne z aktualną wiedzą alergologiczną.
Alergia na zapachy - czego unikać?
Najkrócej mówiąc, wszystkiego co pachnie, ale to nie jest możliwe przy codziennym funkcjonowaniu, ponieważ na niektóre rzeczy nie mamy wpływu.
Osoby mające alergie na zapachy powinny unikać przede wszystkim perfumowanych kosmetyków, środków piorących i chemii gospodarczej, zapachowych świec, odświeżaczy powietrza w domu i w samochodzie.
Ważne jest także, aby zrezygnować w mieszkaniu ze świeżych kwiatów, które wydzielają silny zapach, jak lilie, hiacynty, frezje, konwalie czy bez (lilak).
Dla osoby uczulonej na zapachy ważne jest i to czy kosmetyki lub perfumy używane przez najbliższych nie są przyczyną nasilania się objawów uczulenia. Jeśli tak jest, trzeba poprosić bliskich, aby zmienili np. perfumy lub używali kosmetyków bez zapachu.
Niezwykle drażniąco działają także wszelkie chemikalia stosowane podczas prac remontowych. Farby, oleje, rozpuszczalniki inne tego typu produkty zawierają chemiczne środki, których zapach bywa silnie drażniący.
Osoby uczulone powinny unikać przebywania w takich miejscach, szczególnie przy astmie czy innych chorobach układu oddechowego lub skórnego.
Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.
