Jak rozpoznać i leczyć uczulenie na pokrzywę?
Przeciwwskazania do stosowania pokrzywy
Alergia na pokrzywy jest przeciwwskazaniem do jedzenia pokrzyw
Na pewno jest dla ciebie oczywiste, że jeśli masz alergię na pokrzywy, nie możesz ich jeść. Unikaj wtedy jedzenia pokrzyw, picia herbaty z pokrzywy i soku z pokrzywy. Pokrzyw musisz unikać też, jeśli masz alergię na którąś z roślin z rodziny pokrzyw , do której należą:
- Pokrzywa zwyczajna,
- Pilea,
- Pokrzywa drzewna.
Sok z pokrzywy i pokrzywa a cukrzyca
Cukrzyca, stan przedcukrzycowy i insulinooporność nie są bezwzględnym przeciwwskazaniem do jedzenia pokrzyw. Mimo to cukrzycy muszą zachować dużą ostrożność w stosowaniu pokrzywy. Może ona zarówno podnosić, jak i obniżać poziom cukru. Warto zacząć stosowanie pokrywy od mniejszych dawek i obserwować, jak zadziała.
Pokrzywa może rozregulować ciśnienie krwi
Pokrzywa może podnosić, ale też obniżać ciśnienie. Częściej raportuje się przypadki obniżania ciśnienia przez pokrzywę. Podczas kuracji pokrzywą muszą uważać szczególnie osoby starsze i wszyscy, którzy mają zbyt niskie ciśnienie krwi. Osoby z nadciśnieniem też muszą być uważne, bo pokrzywa może wzmagać działanie leków, które przyjmują.
Pokrzywa może szkodzić kobietom z problemami w obrębie dróg rodnych
Picie soku z pokrzywy jest przeciwwskazane kobietom z:
- nowotworami macicy,
- krwotokami z dróg rodnych,
- powikłanymi cystami i polipami w drogach rodnych.
Stosowanie pokrzywy w ciąży
Picie pokrzywy w ciąży jest kontrowersyjne i przeciwwskazane na własną rękę. Jest niewiele badań nad wpływem pokrzywy na ciążę. Z tego powodu samodzielne stosowanie pokrzywy w ciąży jest raczej odradzane. Jeśli z jakiegoś powodu zależy ci na korzystaniu z właściwości prozdrowotnych pokrzywy , skonsultuj się z lekarzem.
Alergia na pokrzywę. Czy to możliwe?
Od starożytności uznawana za roślinę leczniczą. Badacze podkreślają jej dobroczynne działanie na nasze zdrowie. Okazuje się jednak, że czasami może być sprawcą przykrych dolegliwości. Co robić, jeśli dopadnie nas alergia na pokrzywę?
Pokrzywa zwyczajna jest bardzo rozpowszechnioną rośliną w wielu regionach świata. W formie dzikiej można ją spotkać w Azji, Europie, Ameryce Północnej i Afryce Północnej. Jako roślina ruderalna, czyli zasiedlająca gleby zmienione przez człowieka, powszechnie rośnie również w Polsce[1]. Można ją więc spotkać na obrzeżach dróg, w pobliżu gospodarstw, ogrodów, pól uprawnych, na leśnych polanach i na terenach podmokłych.
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Nie ustalono, jakie środki pozwalają na uniknięcie zachorowania na pokrzywkę, niemniej jej nawroty z reguły skutecznie zwalczają wymienione powyżej leki oraz unikanie znanych, wyzwalających je czynników.
Wielu chorych z pokrzywką przewlekłą zauważa pogorszenie zmian pod wpływem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. aspiryny), zdenerwowania oraz diety. Prawdziwa alergia pokarmowa u nich jest rzadka, natomiast niektóre pokarmy mogą powodować nasilenie zmian – np. truskawki mogą spowodować wzrost wydzielania histaminy w organizmie, a alkohol rozszerza naczynia. Nie udowodniono niezbicie wpływu specjalnych diet, ale niektórzy chorzy (30–70%) odczuwają poprawę wyglądu skóry, unikając niektórych pokarmów (np. alkoholu, przypraw, konserwantów, barwników, surowych jarzyn i owoców).
Pokrzywka w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Pokrzywkowe zapalenie naczyń z hipokomplementemią Zapalenie naczyń z hipokomplementemią jest stwierdzane według różnych źródeł u od 2 do 20% pacjentów z przewlekłą pokrzywką. Najczęściej chorują kobiety po 50. rż.
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Alergia na trawy (uczulenie na pyłki traw)
Alergia na trawy jest powszechnym schorzeniem, które dotyka wiele osób. Przyczyną tego typu alergii są pyłki traw, które są uwalniane przez rośliny i mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Do alergii dochodzi w momencie, gdy pyłki te zostaną zainhalowane.
Sezon pylenia traw, w którym pojawia się alergia na trawy, zazwyczaj występuje wiosną i wczesnym latem. Może się to jednak różnić w zależności od lokalizacji geograficznej oraz od gatunku traw.
Największe ryzyko wystąpienia objawów alergii (np. katar i łzawienie oczu) obserwuje się w ciepłe i wietrzne dni. Natomiast najmniejsze stężenie pyłków notuje się podczas i bezpośrednio po opadach deszczu.
Uczulenie (alergia) na trawy – objawy, jak leczyć
- Uczulenie na trawy (alergia pyłkowa), to powszechnie występujący rodzaj alergii roślinnych. Pyłki traw są jednymi z najczęstszych alergenów w środowisku.
- Alergia stanowi reakcję układu odpornościowego na pyłki traw, które są uwalniane do powietrza w sezonie pylenia.
- Objawy alergii na pyłki traw u dorosłych i dzieci mogą obejmować kichanie, kaszel, swędzenie oczu i zatkany nos. Możliwa jest też wywołana przez uczulenie na trawy astma pyłkowa.
- Istnieją różne metody leczenia alergii na trawy, od unikania pyłków, przez stosowanie leków przeciwhistaminowych, po immunoterapię (odczulanie).
Nadwrażliwość na pyłki traw to jedna z częściej diagnozowanych alergii wziewnych. Na skutek zanieczyszczenia środowiska przybywa osób, które przez okres pylenia traw obserwują u siebie objawy alergii na pyłki roślin z tej grupy. Powszechne uczulenie na pyłek traw, wywołujące szereg objawów alergii, może znacząco wpływać na jakość życia osób dotkniętych tą alergią. Na szczęście, istnieją skuteczne sposoby leczenia uczulenia, które wraz z unikaniem ekspozycji na alergen pozwalają usunąć dolegliwości wywołane nadmierną reakcją odpornościową.
U nas zapłacisz kartą