U nas zapłacisz kartą
Czy można być uczulonym na poliester?
Alergia na poliester – jakie produkty kupować?
Alergia na poliester, podobnie jak większość alergii kontaktowych, objawia się głównie na skórze. W niektórych sytuacjach może jednak powodować problemy z oddychaniem i wstrząs anafilaktyczny. Osoby zmagające się z alergią na poliester powinny dokładnie czytać metki i analizować rodzaj tkaniny.
Alergia na poliester, tak jak wszystkie inne alergie, może pojawić się niezależnie od wieku. Nawet jeśli wcześniej nosiliśmy dane ubrania i nie wiązało się to z żadnymi skutkami ubocznymi, nie oznacza to, że uczulenie nie może wystąpić. Alergia to reakcja układu odpornościowego na alergen – coś, co dla większości ludzi jest nieszkodliwe. Uczelenie może dotyczyć np. pyłków roślin, produktów spożywczych, kurzu, tkanin czy różnych substancji.
Reakcje alergiczne są zależne od rodzaju uczulenia, jednak najcześciej obejmują: łzawienie oczu, katar, wysypkę, obrzęki i swędzenie skóry.
Sprawdź, na co masz alergię: zrób test
Spróbuj zaobserwować, jak twoja skóra reaguje na kontakt z różnymi substancjami. Jeżeli zmiany pojawiły się na twarzy i po odstawieniu nowego kremu znikną, pewnie jesteś uczulona na jeden ze składników kosmetyku. Jeśli swędzące krostki tworzą się na stopach, odkąd nosisz wełniane skarpetki, prawdopodobnie sprawcą uczulenia jest wełna. Jeżeli będziesz unikać kontaktu z alergenem, w ciągu kilku dni wypryski zagoją się i znikną bez śladu. Ale wytropienie sprawcy nie zawsze jest proste, bo wypryski kontaktowe często pojawiają się z opóźnieniem. Gdy wystąpi swędząca wysypka, trudno ją powiązać np. z używanym od pewnego czasu płynem do kąpieli albo spinką do włosów. Jest to tym bardziej skomplikowane, że uczulić mogą nas też np. papier, czarna bluzka, buty, zabawka, a nawet powietrze. Jeśli wypryski nie chcą się goić, nawracają albo podejrzewamy uczulenie na jakąś substancję, trzeba zgłosić się do dermatologa. Doświadczony specjalista postawi diagnozę na podstawie wywiadu i oględzin. Może też zalecić tzw. testy płatkowe. Należy wykonać je w okresie remisji choroby – uzyskiwane w czasie zaostrzenia dolegliwości dają wynik fałszywie dodatni, związany z nadwrażliwością skóry na bodźce drażniące, a nie z alergią. Badanie polega na umieszczeniu na skórze (zwykle na plecach) pod specjalnym opatrunkiem podejrzanych substancji. Po 72 godzinach sprawdza się, czy pojawiła się reakcja zapalna. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty, substancje zapachowe. Ale można je modyfikować. Są nawet testy dla poszczególnych grup zawodowych, np. drukarzy.
Najlepszym lekiem jest unikanie substancji uczulającej lub drażniącej. Im dłużej skóra ma kontakt z alergenem, tym trudniej wyleczyć chorobę. Miejscowo stosuje się preparaty steroidowe (z przepisu lekarza). Postać leku zależy od rodzaju i lokalizacji wyprysku. Na sączące się rany wskazane są środki w aerozolu, mleczka i kremy. W przypadku rogowacenia i łuszczenia się skóry najlepsze są maści. Jeśli zmiany występują na głowie, lekarz wybiera preparaty płynne. Jeżeli dołączyło się zakażenie bakteryjne, potrzebne są też leki odkażające, a nawet antybiotyki. Często terapię wspomaga się doustnymi lekami antyalergicznymi (Allertec, Alerzina, Lirra Gem, Zyrtec, Claritine) oraz preparatami działającymi miejscowo (Soventol, Flexiderm). Warto też stosować środki pielęgnacyjne do skóry wrażliwej (Linoderm Omega, Unibasis, Der-Med).
Najczęstsze objawy alergii
Choć alergia ma wiele twarzy, można wyróżnić grupę najczęstszych dolegliwości, z którymi borykają się alergicy. W związku z tym, iż są one mało specyficzne, łatwo można przypisać je innym chorobom. Jak odróżnić katar alergiczny od zwykłego przeziębienia? Ten pierwszy charakteryzuje się rzadszą, wodnistą konsystencją i utrzymuje się przez kilka tygodni. Jednocześnie pojawiają się ataki kichania i świąd. Za alergiczny nieżyt nosa zazwyczaj odpowiadają pyłki roślin, ale uczulać mogą też perfumy, roztocza czy zanieczyszczenia obecne w powietrzu.
Uczulenie często manifestuje się zapaleniem spojówek. Chory skarży się na zaczerwienienie oczu, intensywne łzawienie, pieczenie i opuchliznę. Zapalenie spojówek często towarzyszy katarowi alergicznemu. Zaczerwienione oczy to efekt reakcji układu immunologicznego na pyłki roślin. Zapalenie spojówek najmocniej daje się we znaki wiosną, gdy roślinność budzi się do życia.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Alergia na poliester
Alergia na poliester to rodzaj alergii na tkaniny, nazywanej również „tekstylnym zapaleniem skóry”. Występuje, gdy dochodzi do kontaktu skóry z pewnymi ubraniami lub innymi tkaninami. Włókna tekstylne i odzież mogą czasem podowodować podrażnienie skóry. Winne są na ogół subtancje i detergenty wykorzystywane w produkcji ubrań. Bywa, że wystarczy kilka razy uprać odzież, by problem zniknął. Czasem jednak jest to niemożliwe – np. w przypadku alergii na poliester.
Poliester jest wyjątkowo popularny w branży odzieżowej. Niestety tkaniny z niego wykonane zatrzymują pot i uniemożliwiają odpowiednią wentylację skóry. Dodatkowo są farbowane barwnikami, co również może powodować reakcję alergiczną lub zwykłe podrażnienie skóry.
Z syntetycznych materiałów wykonane są jednak nie tylko codzienne ubrania, ale także dywany, prześcieradła, pościel, piżamy, odzież sportowa.
