U nas zapłacisz kartą
Czy można być uczulonym na poliester?
Alergia na poliester – objawy
Bardzo trudno jest zidentyfikować alergię na poliester. Często reakcja indywidualna skóry nie dotyczy samego poliestru, ale barwnika stosowanego do produkcji przedmiotu. U osób, które są uczulone na polister, w kontakcie z materiałem szybko pojawi się podrażenienie na skórze. Objawy, które powinny zaniepokoić, to: wysypka w miejscu, które miało styczność z materiałem, nienaturalne uczucie ciepła i wrażliwość skóry, świąd (od łagodnego po ciężki), zaczerwienienie dłoni. W przypadku ostrej reakcji alergicznej może także dojść do problemów z oddychaniem i obrzęku tkanek.
Osoby zmagające się z alergią na poliester powinny bardzo dokładnie analizować skład wszystkich produktów tekstylnych przed ich zakupem. Warto sięgać po bawełnę, len, jedwab, wełnę i jeans. Alergicy powinni też wybierać ubrania w jasnych kolorach, dzięki czemu unikną kontaktu z silnymi barwnikami, mogącymi podrażnić skórę.
W przypadku alergików istotny jest jest sposób prania ubrań. Popularne proszki i płyny do płukania zawierają wiele subtancji zapachowych, mogących powodować podrażnienie skóry. Najlepiej więc sięgać po produkty hipoalergiczne, prać ubrania w minimum 60 ℃ i prasować je po wyschnięciu – wysoka temperatura pozwala zwalczać alergeny i drobnoustroje. A jak wiadomo, alergicy są podatni na różne alergie.
Uczulenie (alergia) skórna – jak wygląda, objawy, leczenie
- Alergia skórna obejmuje szerokie spektrum zmian skórnych powstających w wyniku kontaktu organizmu z określonym alergenem.
- Objawy alergii skórnej obejmują przede wszystkim zaczerwienienie skóry, wysypkę, pęcherze, obrzęk naczynioruchowy i świąd.
- Wysypka alergiczna może być wywołana przez alergeny pochodzące ze środowiska zewnętrznego lub alergeny pokarmowe.
- Nieleczona alergia skórna może prowadzić do rozwoju chorób alergicznych, jak np. atopowe zapalenie skóry, pokrzywka alergiczna, alergiczny wyprysk kontaktowy (kontaktowe zapalenie skóry) lub wyprysk fotoalergiczny.
Alergia skórna jest jedną z najpowszechniejszych odmian alergii u dzieci i dorosłych. Objawy alergii obejmują zwykle wysypkę, zaczerwienienie oraz pęcherze skórne, które mogą być wypełnione płynem surowiczym. Przypadłość ta jest niezwykle uciążliwa dla pacjenta i może prowadzić do pogorszenia jakości życia oraz licznych trudności w codziennym funkcjonowaniu. Dowiedz się, jak wygląda alergia skórna, z jakimi schorzeniami skórnymi na tle alergicznym zmagamy się najczęściej i co powoduje ich występowanie.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.