U nas zapłacisz kartą
Czy można być uczulonym na poliester?
Alergia na poliester
Alergia na poliester to rodzaj alergii na tkaniny, nazywanej również „tekstylnym zapaleniem skóry”. Występuje, gdy dochodzi do kontaktu skóry z pewnymi ubraniami lub innymi tkaninami. Włókna tekstylne i odzież mogą czasem podowodować podrażnienie skóry. Winne są na ogół subtancje i detergenty wykorzystywane w produkcji ubrań. Bywa, że wystarczy kilka razy uprać odzież, by problem zniknął. Czasem jednak jest to niemożliwe – np. w przypadku alergii na poliester.
Poliester jest wyjątkowo popularny w branży odzieżowej. Niestety tkaniny z niego wykonane zatrzymują pot i uniemożliwiają odpowiednią wentylację skóry. Dodatkowo są farbowane barwnikami, co również może powodować reakcję alergiczną lub zwykłe podrażnienie skóry.
Z syntetycznych materiałów wykonane są jednak nie tylko codzienne ubrania, ale także dywany, prześcieradła, pościel, piżamy, odzież sportowa.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Alergia skórna: swędzące krostki, nadżerki, rany
Lekko obrzęknięta i zaczerwieniona skóra z ogniskami swędzących drobnych grudek albo drobnych pęcherzyków wypełnionych przezroczystym płynem (surowicą) to typowe cechy wyprysku kontaktowego. Ale zmiany na skórze mogą przybrać formę sączących się nadżerek. Rodzaj zmian i stopień swędzenia zależą od nasilenia stanu zapalnego. W okresie zaostrzeń chore miejsce ma jaskrawoczerwony kolor i bardzo swędzi. Trudno powstrzymać się od drapania, ale lepiej tego nie robić, bo łatwo zakazić rankę. W przypadku przewlekłej egzemy zmiany na skórze bledną, są jasnoróżowe. Skóra staje się sucha, pogrubiała. W miejscu wyprysku powstaje swędzący liszaj.
Wyprysk zwykle powstaje w miejscu bezpośredniego kontaktu skóry z substancją uczulającą (drażniącą). Celem ataku są najczęściej dłonie (płyny do zmywania, środki czystości, farba drukarska), skóra między palcami (pierścionki), na przegubie ręki (zegarek, bransoleta), na płatkach usznych (klipsy, kolczyki), na szyi (łańcuszki), na nosie i za uszami (oprawka od okularów). Ale zmiany mogą wystąpić w każdym miejscu – w okolicy pępka albo na brzuchu (od guzika przy spodniach, suwaka czy haftki), na głowie (od szamponu, czapki albo perfum). Czasem wypryski pojawiają się nie tylko w miejscach kontaktu z czynnikami wyzwalającymi, ale są rozsiane po całym ciele. Mogą im towarzyszyć dolegliwości charakterystyczne dla alergii wziewnej (katar, kaszel, zapalenie spojówek) lub pokarmowej (wymioty, biegunka).
Alergia na poliester – jakie produkty kupować?
Alergia na poliester, podobnie jak większość alergii kontaktowych, objawia się głównie na skórze. W niektórych sytuacjach może jednak powodować problemy z oddychaniem i wstrząs anafilaktyczny. Osoby zmagające się z alergią na poliester powinny dokładnie czytać metki i analizować rodzaj tkaniny.
Alergia na poliester, tak jak wszystkie inne alergie, może pojawić się niezależnie od wieku. Nawet jeśli wcześniej nosiliśmy dane ubrania i nie wiązało się to z żadnymi skutkami ubocznymi, nie oznacza to, że uczulenie nie może wystąpić. Alergia to reakcja układu odpornościowego na alergen – coś, co dla większości ludzi jest nieszkodliwe. Uczelenie może dotyczyć np. pyłków roślin, produktów spożywczych, kurzu, tkanin czy różnych substancji.
Reakcje alergiczne są zależne od rodzaju uczulenia, jednak najcześciej obejmują: łzawienie oczu, katar, wysypkę, obrzęki i swędzenie skóry.
Przyczyny alergii skórnych
Występowanie objawów alergii skórnej może być rezultatem kontaktu z alergenem różnej postaci. Wśród najbardziej rozpowszechnionych alergenów znajdują się:
- alergeny wziewne, takie jak pyłki roślin, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego czy zarodniki pleśni,
- alergeny pokarmowe, w tym białka mleka krowiego, jaja, orzechy, owoce morza, gluten, soja, truskawki, seler,
- wybrane grupy leków, w tym penicylina, neomycyna czy aspiryna,
- dodatki stosowane w przemyśle spożywczym, np. glutaminian sodu czy barwniki,
- jad owadów, np. pszczół i os,
- składniki zawarte w kosmetykach, w tym barwniki, substancje zapachowe oraz konserwanty,
- metale, takie jak nikiel, chrom, pallad czy kobalt,
- środki czystości, w tym SLS i SLES,
- olejki eteryczne,
- lateks.
