U nas zapłacisz kartą
Objawy uczulenia na poliester - Jak rozpoznać alergię na ten materiał?
Co wywołuje uczulenie na kiwi?
Kiwi należy do grupy najbardziej uczulających produktów. W zależności od kraju i badanej populacji plasuje się na trzecim lub piątym miejscu pod względem liczby osób reagujących w sposób niepożądany po zjedzeniu owocu. Znacznie częściej reakcje alergiczne występują u dzieci. Nie oznacza to jednak, że nie należy im podawać owocu w ramach postępowania profilaktycznego. Warto jednak po pierwszym spożyciu dokładnie obserwować malucha, by w razie wystąpienia nieprawidłowości – szybko zareagować.
W kiwi występuje kilkanaście alergenów (białek). To, które z nich będą zawarte w owocu, zależy od jego odmiany. W przypadku najbardziej popularnego zielonego kiwi uczulać może aż dziesięć białek: Act d 1 – Act d 10. Jeśli natomiast sięgniesz po odmianę zieloną Hayward, ryzykujesz nawet anafilaksją.
Nie tylko odmiana owocu decyduje o tym, jak bardzo będzie on uczulający. Znaczenie ma również okres zbioru. Owoce kiwi zebrane we wrześniu są znacznie bezpieczniejsze niż ich odpowiedniki listopadowe.
Uczulenie na pyłki – przyczyny, objawy, leczenie
Uczulenie na pyłki roślin często określane jest jako gorączka sienna. W Polsce ten typ alergii jest najczęściej wywoływany przez trawy i występuje zazwyczaj wiosną. Łzawienie oczu czy katar to nie jedyne objawy gorączki siennej. Na czym polega diagnostyka gorączki siennej oraz jak leczyć uczulenie na pyłki?
Spis treści
Uczulenie na pyłki (gorączka sienna) należy do alergii sezonowych. Zaczyna się wiosną, kiedy na drzewach pojawiają się drobne kwiaty, a ich pręciki zaczynają pylić. W rezultacie w powietrzu unoszą się miliony ziaren pyłku, które niczego nieświadomi przechodnie wdychają każdego dnia. Co dziesiąta osoba mająca styczność z pyłkami roślin doświadcza na własnej skórze objawów uczulenia, czyli gorączki siennej.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
Uczulenie na pyłki - diagnostyka
Jeśli jednak do "przeziębienia" dochodzi co roku w momencie pylenia roślin, warto zadać sobie pytanie, czy objawy nie wskazują na alergię wziewną. W przypadku uczulenia żaden z domowych sposobów na przeziębienie na pewno nie pomoże. Zbędne jest także przyjmowanie antybiotyków lub kwasu acetylosalicylowego.
Aby zdiagnozować alergię na pyłki, należy wykonać testy alergiczne. Można zaliczyć do nich testy skórne oraz alergiczne testy z krwi.
Obecnie w walce z gorączką sienną stosuje się kilka systemów szczepionek. Są to: roztwory wodne (zastrzyki wykonuje się co dwa dni), szczepionki absorbowane na bazie wodorotlenku glinu (jeden zastrzyk tygodniowo) oraz szczepionki na tyrozynie (jeden zastrzyk na dwa tygodnie). Wybór systemu szczepienia jest uzależniony od decyzji lekarza. Oprócz szczepionek w formie zastrzyków dostępne są szczepienia doustne oraz w formie inhalacji. Niestety, nie istnieje możliwość uodpornienia alergików na każdy rodzaj alergenu. Osoby zmagające się z uczuleniem na pyłki drzew, zbóż i chwastów muszą skorzystać z innych form leczenia.
