U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na ręce - przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Sprawdź, na co masz alergię: zrób test
Spróbuj zaobserwować, jak twoja skóra reaguje na kontakt z różnymi substancjami. Jeżeli zmiany pojawiły się na twarzy i po odstawieniu nowego kremu znikną, pewnie jesteś uczulona na jeden ze składników kosmetyku. Jeśli swędzące krostki tworzą się na stopach, odkąd nosisz wełniane skarpetki, prawdopodobnie sprawcą uczulenia jest wełna. Jeżeli będziesz unikać kontaktu z alergenem, w ciągu kilku dni wypryski zagoją się i znikną bez śladu. Ale wytropienie sprawcy nie zawsze jest proste, bo wypryski kontaktowe często pojawiają się z opóźnieniem. Gdy wystąpi swędząca wysypka, trudno ją powiązać np. z używanym od pewnego czasu płynem do kąpieli albo spinką do włosów. Jest to tym bardziej skomplikowane, że uczulić mogą nas też np. papier, czarna bluzka, buty, zabawka, a nawet powietrze. Jeśli wypryski nie chcą się goić, nawracają albo podejrzewamy uczulenie na jakąś substancję, trzeba zgłosić się do dermatologa. Doświadczony specjalista postawi diagnozę na podstawie wywiadu i oględzin. Może też zalecić tzw. testy płatkowe. Należy wykonać je w okresie remisji choroby – uzyskiwane w czasie zaostrzenia dolegliwości dają wynik fałszywie dodatni, związany z nadwrażliwością skóry na bodźce drażniące, a nie z alergią. Badanie polega na umieszczeniu na skórze (zwykle na plecach) pod specjalnym opatrunkiem podejrzanych substancji. Po 72 godzinach sprawdza się, czy pojawiła się reakcja zapalna. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty, substancje zapachowe. Ale można je modyfikować. Są nawet testy dla poszczególnych grup zawodowych, np. drukarzy.
Najlepszym lekiem jest unikanie substancji uczulającej lub drażniącej. Im dłużej skóra ma kontakt z alergenem, tym trudniej wyleczyć chorobę. Miejscowo stosuje się preparaty steroidowe (z przepisu lekarza). Postać leku zależy od rodzaju i lokalizacji wyprysku. Na sączące się rany wskazane są środki w aerozolu, mleczka i kremy. W przypadku rogowacenia i łuszczenia się skóry najlepsze są maści. Jeśli zmiany występują na głowie, lekarz wybiera preparaty płynne. Jeżeli dołączyło się zakażenie bakteryjne, potrzebne są też leki odkażające, a nawet antybiotyki. Często terapię wspomaga się doustnymi lekami antyalergicznymi (Allertec, Alerzina, Lirra Gem, Zyrtec, Claritine) oraz preparatami działającymi miejscowo (Soventol, Flexiderm). Warto też stosować środki pielęgnacyjne do skóry wrażliwej (Linoderm Omega, Unibasis, Der-Med).
Czerwone plamy na rękach – alergia skórna
Alergia skórna to jedna z częstszych przyczyn pojawienia się czerwonych plam na rękach. To nadmierna reakcja układu immunologicznego na konkretny czynnik, który nie wywołuje objawów u innych osób. Poza ww. atopowym zapaleniem skóry do alergii skórnych, którym towarzyszą czerwone plamy na ciele, należą m.in.:
- alergiczny wyprysk kontaktowy,
- wyprysk zawodowy,
- alergiczne zapalenie skóry,
- pokrzywka alergiczna,
- wyprysk fotoalergiczny.
Wśród czynników, które mogą powodować alergię skórną, wymienia się m.in.:
- alergeny pokarmowe (najczęstsze to: gluten, białka mleka krowiego, orzechy, owoce morza),
- składniki kosmetyków (np.: substancje zapachowe, konserwanty, barwniki),
- alergeny wziewne (np. zarodniki pleśni, roztocza kurzu domowego, pyłki roślin),
- składniki środków czyszczących (np.: detergenty, substancje piorące, SLS, SLES),
- wybrane leki,
- niektóre metale (np.: kobalt, chrom, nikiel),
- lateks.
Czerwone plamy na ciele są jednym z pierwszych objawów. Zazwyczaj towarzyszy im pieczenie i świąd. Pojawiają się wysypka, obrzęk, niewielkie pęcherze. Te z czasem pękają i rozwijają się nadżerki, a później pokrywają je strupy. Skóra alergiczna jest nadmiernie przesuszona, szorstka i rogowaciejąca. Leczenie czerwonych plam na rękach w alergii skórnej polega na miejscowym stosowaniu leków w formie maści, kremów czy płynów. Przy ciężkim przebiegu lekarz włącza doustne kortykosteroidy czy leki przeciwhistaminowe. Konieczne jest unikanie czynników alergicznych.
Przyczyny alergii skórnych
Występowanie objawów alergii skórnej może być rezultatem kontaktu z alergenem różnej postaci. Wśród najbardziej rozpowszechnionych alergenów znajdują się:
- alergeny wziewne, takie jak pyłki roślin, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego czy zarodniki pleśni,
- alergeny pokarmowe, w tym białka mleka krowiego, jaja, orzechy, owoce morza, gluten, soja, truskawki, seler,
- wybrane grupy leków, w tym penicylina, neomycyna czy aspiryna,
- dodatki stosowane w przemyśle spożywczym, np. glutaminian sodu czy barwniki,
- jad owadów, np. pszczół i os,
- składniki zawarte w kosmetykach, w tym barwniki, substancje zapachowe oraz konserwanty,
- metale, takie jak nikiel, chrom, pallad czy kobalt,
- środki czystości, w tym SLS i SLES,
- olejki eteryczne,
- lateks.
Czerwone plamy na rękach – atopowe zapalenie skóry
Jedną z możliwych przyczyn czerwonych plam na rękach jest atopowe zapalenie skóry. To przewlekła, zapalna choroba skóry o nawrotowym charakterze. Pierwsze objawy dają o sobie znać we wczesnym dzieciństwie. W przebiegu atopowego zapalenia skóry pojawiają się pęcherzyki, grudki, sączące się ranki, zaczerwienienia, które z czasem ulegają zmianie w suchą, łuszczącą się i pogrubiałą skórę. Towarzyszy im świąd o różnym nasileniu. Objawy mogą rozwinąć się w wielu miejscach na ciele, a częstszymi lokalizacjami są: doły łokciowe, wewnętrzna strona rąk, grzbiet dłoni.
Przyczyny atopowego zapalenia skóry nie zostały w pełni poznane. Choroba jest najprawdopodobniej wynikiem interakcji między podatnością genetyczną a środowiskiem osobniczym, zaburzeniami funkcjonowania bariery skórnej, czynnikami zakaźnymi, odpowiedzią układu odpornościowego. Tzw. wyprysk atopowy rozwija się w wyniku kontaktu z substancją uczulającą, która odpowiada za powstanie stanu zapalnego skóry.
Leczenie czerwonych plam na rękach w przebiegu atopowego zapalenia skóry obejmuje przede wszystkim:
- pielęgnację skóry – stosowanie emolientów i nawilżanie skóry,
- unikanie czynników wywołujących lub nasilających zmiany chorobowe,
- stosowanie leków o działaniu miejscowym, a w cięższych przypadkach dodatkowo ogólnoustrojowych,
- fototerapię, czyli leczenie światłem (u osób dorosłych i dzieci w wieku ponad 12 lat).
