U nas zapłacisz kartą
Skuteczne metody leczenia uczulenia na rękach
Swędzące krostki na rękach
Krostki na rękach (w tym także dłoniach), które mają postać swędzących wyprysków mogą być objawem alergii pokarmowej, a zwłaszcza nietolerancji glutenu. Należy więc ją potwierdzić. Za to swędzące krostki na rękach, które dotyczą tylko obszaru dłoni mogą być objawem uczulenia na kosmetyki (a zwłaszcza na detergenty) lub biżuterię (pierścionki, bransoletki). Krostki mają wtedy zazwyczaj postać wypełnionych płynem pęcherzyków i towarzyszy im swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk.
Zobacz także
W takim przypadku należy zidentyfikować produkt, który powoduje reakcję alergiczną (to może być mydło do rąk lub płyn do zmywania naczyń) i wymienić go na taki, który nie będzie wywoływał reakcji alergicznej. Jeżeli zaś krostki na dłoniach są skutkiem uczulenia na biżuterię – a konkretnie zawarty w niej nikiel lub złoto – trzeba z takiej ozdoby zrezygnować.
Uczulać i powodować różne objawy skórne mogą także kosmetyki i płyny do prania, które do tej pory nie dawały takich objawów. Czerwone krostki, które swędzą pojawią się wtedy zazwyczaj nie tylko na rękach, ale także na nogach, szyi czy brzuchu. Z kolei bardzo suche i swędzące krostki mogą być także objawem AZS - taka wysypka uogólniona w postaci wykwitów skórnych połączonych ze schodzącą, bardzo suchą skórą wymaga konsultacji z dermatologiem, który dobierze odpowiednie kosmetyki w celu ukojenia objawów.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Przyczyny krostek na rękach
Przyczyny powstawania krostek na rękach i sposoby walki z nimi poznamy, jeżeli przeanalizujemy, jak one wyglądają, gdzie dokładnie się pojawiają i w jakich okolicznościach. Wysypka bywa objawem ciężkiej choroby, a często jest lekceważona i zauważana dopiero wtedy, gdy zajmie większy obszar skóry lub pojawią się dodatkowe objawy. Niektóre zmiany skórne mogą wskazywać także na alergie lub zakażenie gronkowcem.
Zmiany skórne pojawiają się najczęściej z powodu:
- alergii kontaktowej (skórnej),
- alergii pokarmowej,
- infekcji wirusowej i grzybiczej,
- nadkażenia skóry,
- otyłości,
- cukrzycy i problemów z gospodarką hormonalną,
- stosowania nieodpowiednich kosmetyków.
Alergia na słońce – polimorficzna osutka świetlna – objawy
Zwykle polimorficzna osutka świetlna (PMLE) występuje wiosną i wczesnym latem. Może jednak pojawić się zimą, po korzystaniu z solarium lub po wakacjach w ciepłych krajach. Zmiany skórne występują zwykle w ciągu kilku godzin (czasami kilku dni) po ekspozycji na słońce i towarzyszy im intensywny świąd. Wysypka trwa od jednego do kilku dni, a następnie ustępuje, jeśli unika się dalszej ekspozycji na słońce. Czasami wysypka utrzymuje się przez kilka tygodni. Zmiany goją się bez powstawania blizn. Charakterystyczną cechą polimorficznej osutki świetlnej jest to, że jest najbardziej nasilona wiosną i wczesnym latem, łagodnieje wraz z postępem lata i ustępuje jesienią lub zimą, a następnie powraca kolejnej wiosny.
W przypadku polimorficznej osutki świetlnej może występować kilka różnych rodzajów zmian skórnych (jak sama nazwa wskazuje – polimorficzna, czyli mająca wiele postaci), ale zwykle u danej osoby jest to określony rodzaj zmian skórnych i kiedy wysypka nawraca, wygląda tak samo, jak podczas poprzednich epizodów. Najczęściej są to swędzące, czerwone grudki, plamy lub krosty. Rzadziej zmiany przypominają ukąszenia owadów lub rumień wielopostaciowy.
Alergia na słońce: czerwone grudki, plamy i krosty. Fot. istockphoto.com
Wysypka najczęściej pojawia się na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych – w górnej części klatki piersiowej, na dekolcie, szyi, ramionach, a czasami także łydkach. Choroba występuje częściej tam, gdzie skóra w czasie zimy jest zakryta. Wysypka rzadko występuje na twarzy i grzbietach dłoni.
Rzadko wysypce mogą towarzyszyć objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy i nudności.
