U nas zapłacisz kartą
Skuteczne metody leczenia uczulenia na rękach
Alergia skórna: jak walczyć z uczuleniem
Swędzi cię skóra, masz krostki, czerwone plamy. Alergię skórną może wywołać nie tylko płyn do zmywania czy tusz do rzęs, ale też biżuteria, klamra od paska, słońce i morska woda. Jeśli znasz winowajcę, łatwiej uniknąć uczulenia. Jak powstaje wyprysk kontaktowy? Leczenie alergii skórnej.
Spis treści
Zanieczyszczone środowisko, przetworzona żywność, substancje chemiczne, stres – wszystko to sprawia, że układ odpornościowy nie radzi sobie z otaczającymi nas alergenami (substancje uczulające). Efekt jest taki, że alergia skórna (kontaktowa), której objawem jest wyprysk kontaktowy, nazywany też egzemą pojawia się po kontakcie z np. niegroźnymi składnikami szamponu czy farby drukarskiej. U osób z alergią kontaktową pod wpływem alergenu powstają tzw. uczulone limfocyty. Uruchamiają one reakcję, która wzmaga aktywność histaminy i innych czynników o działaniu prozapalnym. Rozwija się stan zapalny skóry, któremu towarzyszy charakterystyczny wyprysk. Wyprysk kontaktowy może też być skutkiem zwykłego podrażnienia skóry (tzw. wyprysk kontaktowy toksyczny). Dzieje się tak, gdy substancje drażniące (np. detergenty) zmieniają naturalne pH skóry i uszkadzają jej barierę ochronną. Wtedy także rozwija się proces zapalny skóry. Przewlekłe zapalenie ułatwia wnikanie do organizmu alergenów kontaktowych, co może prowadzić do powstania nadwrażliwości alergicznej na daną substancję.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Przyczyny alergii skórnych
Występowanie objawów alergii skórnej może być rezultatem kontaktu z alergenem różnej postaci. Wśród najbardziej rozpowszechnionych alergenów znajdują się:
- alergeny wziewne, takie jak pyłki roślin, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego czy zarodniki pleśni,
- alergeny pokarmowe, w tym białka mleka krowiego, jaja, orzechy, owoce morza, gluten, soja, truskawki, seler,
- wybrane grupy leków, w tym penicylina, neomycyna czy aspiryna,
- dodatki stosowane w przemyśle spożywczym, np. glutaminian sodu czy barwniki,
- jad owadów, np. pszczół i os,
- składniki zawarte w kosmetykach, w tym barwniki, substancje zapachowe oraz konserwanty,
- metale, takie jak nikiel, chrom, pallad czy kobalt,
- środki czystości, w tym SLS i SLES,
- olejki eteryczne,
- lateks.
Swędzące krostki na rękach
Krostki na rękach (w tym także dłoniach), które mają postać swędzących wyprysków mogą być objawem alergii pokarmowej, a zwłaszcza nietolerancji glutenu. Należy więc ją potwierdzić. Za to swędzące krostki na rękach, które dotyczą tylko obszaru dłoni mogą być objawem uczulenia na kosmetyki (a zwłaszcza na detergenty) lub biżuterię (pierścionki, bransoletki). Krostki mają wtedy zazwyczaj postać wypełnionych płynem pęcherzyków i towarzyszy im swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk.
Zobacz także
W takim przypadku należy zidentyfikować produkt, który powoduje reakcję alergiczną (to może być mydło do rąk lub płyn do zmywania naczyń) i wymienić go na taki, który nie będzie wywoływał reakcji alergicznej. Jeżeli zaś krostki na dłoniach są skutkiem uczulenia na biżuterię – a konkretnie zawarty w niej nikiel lub złoto – trzeba z takiej ozdoby zrezygnować.
Uczulać i powodować różne objawy skórne mogą także kosmetyki i płyny do prania, które do tej pory nie dawały takich objawów. Czerwone krostki, które swędzą pojawią się wtedy zazwyczaj nie tylko na rękach, ale także na nogach, szyi czy brzuchu. Z kolei bardzo suche i swędzące krostki mogą być także objawem AZS - taka wysypka uogólniona w postaci wykwitów skórnych połączonych ze schodzącą, bardzo suchą skórą wymaga konsultacji z dermatologiem, który dobierze odpowiednie kosmetyki w celu ukojenia objawów.
